Αναδημοσίευση από τους "Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα"
Διάβασα με προσοχή τα δύο κριτικά και επικριτικά «αφιερώματα» στον Στιβ Τζομπς που δημοσιεύθηκαν στους ΣΧΣ (Απεβίωσε ο Steve Jobs Steve Jobs: η ξεδιάντροπη αγιοποίηση ενός αδίστακτου καπιταλιστή ).
Και συμφωνώ ότι είναι εμετική η αγιοποίηση του. Πίσω από κάθε καπιταλιστική επιτυχία βρίσκεται η, με διάφορους τρόπους, υποβάθμιση του ανθρώπου, προς όφελος της οντότητας που λέγεται επιχείρηση. Ωστόσο διαφωνώ και με την πλήρη ισοπέδωση του.
Διαφωνώ δηλ. με τον ισχυρισμό ότι «η (καπιταλιστική) επιτυχία έχει να κάνει περισσότερο με την τύχη, στο ότι έτυχε να βρέθηκε κάποιος στις “σωστές συνθήκες” και με τους “σωστούς ανθρώπους”, παρά με την ικανότητα ή τα επιχειρηματικά “οράματα”». Το επιχείρημα που προβάλλω είναι απλό: Γενικεύοντας αυτή τη λογική, η ζωή του καπιταλισμού, δηλ. η επιβίωση του και η ανάπτυξη του και μάλιστα σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτικό, ιδεολογικό) θα έπρεπε να στηρίζεται περισσότερο στην τύχη. Όχι ότι αυτό δεν συμβαίνει. Αλλά δεν είναι το κυρίαρχο. Ο καπιταλισμός και οι καπιταλιστές έχουν ικανότητες. Και θέλω εδώ να πω το εξής αντιθετικά: Έχουν ικανότητες περισσότερες από τους αντιπάλους τους. Δεν πιστεύω δηλ. ότι η επικράτηση και τελικά ο θρίαμβος του καπιταλισμού έχουν να κάνουν απλώς με την κρατική καταστολή, ούτε με την ιδεολογική καταστολή και τη φενάκη που δημιουργούν οι ιδεολογικοί του μηχανισμοί. Έχει να κάνει και με τις ικανότητες του καπιταλισμού.





























