του Αντώνη Νταβανέλου
Άναυδος μένει κανείς μπροστά σε ορισμένες πτυχές της αρθρογραφίας στελεχών της Αριστεράς και μάλιστα της ριζοσπαστικής που αναδεικνύουν μιαν κάποια «φιλικότητα», ή και ευχαρίστηση, σχετικά με την νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ.
Πρόκειται για απολύτως λάθος εκτίμηση, απέναντι σε ένα νέο πολιτικό ζήτημα με παγκόσμιες, πλέον, διαστάσεις: Φάρανζ, Τραμπ, Μαρίν Λεπέν, ακόμα και ο Γκρίλο, είναι κάποιες «κορυφές» που ακολουθούνται από πολλούς άλλους στη Γερμανία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία, στην Ουγγαρία, στην Πολωνία κ.ο.κ.
Και αν κάποιος δεν μπορεί να αποφασίσει στηριγμένος στο βασικό κριτήριο της αλληλεγγύης με την κοινωνική αριστερά στις ΗΠΑ, ίσως θα έπρεπε να υπολογίζει πιο σοβαρά τις κραυγές αγαλλίασης ορκισμένων εχθρών της τάξης μας και της Αριστεράς, όπως η Χρυσή Αυγή και η παγκόσμια ακροδεξιά.