Βασίλης Λεβέντης: Ο καταλληλότερος επόμενος πρωθυπουργός

Αναδημοσίευση από το efsyn.gr

του Δημήτρη Κουφοβασίλη [*]

Μοιάζει να έχουν περάσει δεκαετίες, αλλά, στην πραγματικότητα, λίγα μόλις χρόνια πριν οι αντικειμενικές δημοσκοπήσεις βάφτιζαν «καταλληλότερο πρωθυπουργό» πρώτα τον Κ. Καραμανλή (τον εξαφανισθέντα), έπειτα τον Γ. Παπανδρέου (που έφερε το πρώτο μνημόνιο), τον Α. Σαμαρά (που έφερε το δεύτερο) και τον Α. Τσίπρα (που έφερε το τρίτο).

Όταν κάποια στιγμή οι γνωστές για την τιμιότητά τους δημοσκοπήσεις βρέθηκαν και οι ίδιες σε αδυναμία να απαντήσουν πειστικά στο ερώτημα «ποιος είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός», διότι οι υποψήφιοι ήταν καταφανώς ανίκανοι έως κοινωνικά επικίνδυνοι, ο ένας χειρότερος από τον άλλο, τότε ο όρος «κανένας» πρόβαλε για πρώτη φορά στις μετρήσεις, δίνοντας λύση στον σχετικό γρίφο.

Ο ομηρικός «Ούτις», ο «Κανένας», επανήλθε στο προσκήνιο, αυτήν τη φορά, ωστόσο, όχι σε υπόβαθρο έπους, αλλά τραγωδίας.

Έχει στρατηγική η ελληνική αστική τάξη;

Η εποχή των μνημονίων στην χώρα μας ανέδειξε με τον πιο εμφανή τρόπο την πολιτική ανεπάρκεια όλου του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί με όρους αστικής πολιτικής την κρίση. Πρόκειται για μια  καθολική ανικανότητα, η οποία χαρακτηρίζει τους πολιτικούς μηχανισμούς και το πολιτικό προσωπικό που τους στελεχώνει. Εκδηλώνεται ως μια γενικευμένη απουσία στρατηγικών η οποία δεν καταγράφεται μόνον σε αυτά που συνέβησαν αλλά και σε αυτά που ...δεν συνέβησαν: Εναλλακτικά σχέδια μπορούν να υπάρχουν μόνον όταν έχεις ένα κύριο σχέδιο. Αν δεν το έχεις, δεν μπορείς να έχεις και εναλλακτικό...

Αυτή η πολιτική ανικανότητα  θα πρέπει να αναγνωριστεί πρώτα απ' όλα ως ένα σημαντικό υπαρκτό ζήτημα της κρατικής διαχείρισης, γιατί συνήθως υποτιμάται. Η ερμηνεία του είναι κομβικό σημείο όχι μόνον  για τις πολιτικές εξελίξεις και τις εναλλαγές στην κυβερνητική εξουσία, αφού  το κράτος υπάρχει και ασκεί τις πολικές του (ως ο βασικός εγγυητής της αναπαραγωγής και της επέκτασης της κεφαλαιακής σχέσης), ανεξάρτητα από τις ανεπάρκειες και τις ανικανότητες του πολιτικού μηχανισμού του.

Η παρουσίαση από τη ΝΑΝΤΙΑ ΒΑΛΑΒΑΝΗ του βιβλίου «ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ»

Η παρουσίαση από τη ΝΑΝΤΙΑ ΒΑΛΑΒΑΝΗ του βιβλίου «ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» των Γιάννη Μηλιού, Τάσου Παππά & Στάμου Παπαστάμου - Γεράσιμου Προδρομίτη, που έγινε στην Στοά του Βιβλίου, 15.3.2016

Το παρόν βιβλίο με τα τρία δοκίμια του είναι το πρώτο στο θέμα του. Κινείται στο πλαίσιο ενός πρώτου κύματος αρθρογραφίας και συνεντεύξεων σε εξέλιξη, κυρίως ανθρώπων που έζησαν «από τα μέσα» μέρος των γεγονότων που οδήγησαν στην πρώτη στην ιστορία της Ελλάδας κυβέρνηση ενός κόμματος - πάλαι ποτέ, βέβαια, σήμερα - της ριζοσπαστικής αριστεράς σε συνεργασία με ένα μικρό αντιμνημονιακό κόμμα συντηρητικής προέλευσης. Καθώς και στη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας απεμπλοκής από τα μνημόνια, που όμως κατέληξε στην αποδοχή του Γ’ Μνημόνιου και όλου του μνημονιακού καθεστώτος σε βάρος των συμφερόντων της εργαζόμενης συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας και της χώρας.

Η παρουσίαση ενός τέτοιου βιβλίου εμφανίζει τρεις κυρίως βαθμούς δυσκολίας.

Η αυτόκλητη(;) υπηρεσία των “εσωτερικών υποθέσεων” της ΛΑΕ σε δράση...

Είναι φανερός σε όλους όσους έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με το Facebook ο χαρακτήρας αντιπαραθέσεων που γίνονται εκεί καθώς και έλειψη εγκυρότητας και η αξιοπιστίας πολλών από των πληροφοριών που διακινούνται. Παρ' όλα αυτά η συμμετοχή σε ομάδες που συγκροτούνται στη βάση κοινών ενδιαφερόντων είναι μια μορφή έκφρασης και επικοινωνίας που συγκροτεί σε ένα ορισμένο βαθμό κάποιες συλλογικές ταυτότητες. Μερικές φορές αυτές οι ομάδες, όταν προσελκύουν μέλη ή οπαδούς πολιτικών μορφωμάτων, αποκτούν χαρακτηριστικά μιας οριζόντιας και άτυπης μορφής επικοινωνίας και ενημέρωσης η οποία ως λειτουργία συνήθως απουσιάζει ή δεν είναι επιθυμητή από αντίστοιχους πολιτικούς μηχανισμούς.

Το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκή Ενότητα» που κατέβηκε στις εκλογές τον περασμένο Σεπτέμβρη πότε δεν απέκτησε - ούτε είναι στις προθέσεις των επιτελείων του - μια οργανωμένη λειτουργία οριζόντιας επικοινωνίας για ενημέρωση και ανταλλαγή προβληματισμού πάνω στα γενικά και σε ειδικά θέματα που αφορούν την υπό διαμόρφωση ταυτήτά του ως πολιτικού οργανισμού. Με αυτά τα δεδομένα κάποιες ομάδες στο fecebook με τον λογότυπο της «Λαϊκής Ενότητας» υποκαθιστούν σε μεγάλο βαθμό αυτές τις λειτουργίες.

Η προβολή από τον Γ. Καλαντζόπουλο,  ο οποίος είναι μέλος της ΛΑΕ,  κειμένων που έχουν δημοσιευθεί εδώ σε ομάδες της «Λαϊκής Ενότητας» στο facebook  έγινε αφορμή για την διαγραφή του απ' αυτές με χαρακτηρισμούς όπως αυτούς:

Εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Ζωγράφου παρουσία των ΜΑΤ (VIDEO)

Αναδημοσίευση από το RProject.gr

Επίθεση των ΜΑΤ απέναντι σε νεολαίους και κατοίκους του Ζωγράφου, που διαμαρτύρονταν για το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο και τη ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης στο προσφυγικό και ήθελαν να παρέμβουν ειρηνικά σε εκδήλωση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, με ομιλητή τον Ν. Παππά.

Με χη­μι­κά και ξύλο από την ΕΛ.ΑΣ. αντι­με­τω­πί­στη­κε η δυ­να­μι­κή δια­μαρ­τυ­ρία νε­ο­λαί­ων της πρω­το­βου­λί­ας ενά­ντια στο ασφα­λι­στι­κό νο­μο­σχέ­διο «Block it» και μελών της Επι­τρο­πής Αγώνα Ζω­γρά­φου, την ώρα που ήταν προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη εκ­δή­λω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με ομι­λη­τή τον υπουρ­γό επι­κρα­τεί­ας Νίκο Παππά και θέμα τη δήθεν μάχη ενά­ντια στη δια­φθο­ρά-δια­πλο­κή (προ­φα­νώς η μάχη αυτή γί­νε­ται τις ώρες που η κυ­βέρ­νη­ση δεν κλεί­νει δου­λειές μαζί της…).

Που πάει η «Λαϊκή Ενότητα», 6 μήνες μετά τις εκλογές

Αν θέλετε να καταλάβετε μερικά απλά πράγματα σχετικά με το παρόν και το μέλλον της Λαϊκής Ενότητας, δεν θα σας παραπέμψουμε στους προβληματισμούς και τις απόψεις που θα εκτεθούν στο ενδιαφέρον διήμερο που θα γίνει το Σαββατοκύριακο 2 και 3 Απρίλη στο παλιό κτίριο της Νομικής με θέμα “(Ξανα)διαβάζοντας τον Αλτουσέρ σήμερα”. Ένας απλός πίνακας με μερικά στατιστικά στοιχεία [*] μπορεί να αποτυπώνει αυτή την κατάσταση, την οποία αρνούνται να αποδεχτούν δημόσια τα  επιτελεία της και να αναγνωρίσουν τα δικά τους λάθη, με αποτέλεσμα να προστίθενται και κι' άλλα που χειροτερεύουν τα πράγματα:

(κλικ για μεγέθυνση)