Άλλη μια μαγική νύχτα στην πλατεία Συντάγματος

Στις 15 Ιούνη ήταν η πρώτη δοκιμασία για το κίνημα της 25ης Μάη απέναντι στη συντονισμένη επίθεση που εξαπέλυσαν εναντίον του οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τότε στο κείμενό μας “Της μέρας τα καμώματα τα βλέπει η ...νύχτα και γελάει!" καταλήγαμε: Αυτό το κίνημα απέδειξε ότι είναι ο ώριμος καρπός που φύτρωσε από τον σπόρο του “Δεκέμβρη” στην λαϊκή συνείδηση...

Χθες όμως έγινε η γενική επίθεση του κράτους ενάντια στο κίνημα της 25ης Μάη. Όμως ο κόσμος ήταν προετοιμασμένος για τον χημικό πόλεμο και αποφασισμένος να ξαναπάρει πίσω την πλατεία. Και την ξαναπήρε.

Η μάχη δεν κρίθηκε στο “στρατιωτικό” πεδίο. Το κράτος δεν μπόρεσε να κάμψει το φρόνημα των χιλιάδων διαδηλωτών με την επίδειξη της δύναμης καταστολής που διαθέτει. Γι αυτό και εξαναγκάστηκε να κάνει διευρυμένη χρήση βίας. Όμως το μαχαίρι της βίας είναι δίκοπο. Η απρόκλητη και αναίτια βία προκαλεί μερικές φορές αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα και κάνει τον κόσμο να εξεγείρεται εναντίον της και να την αψηφά...

Ήδη η Κυβέρνηση σε αυτό το επίπεδο έχει γελοιοποιηθεί: Ο νόμος που ψήφισε για να ποινικοποιεί την χρήση προστατευτικής μάσκας πήγε στα σκουπίδια αφού αν συνελάμβανε αυτές τις μέρες τους παραβάτες, θα έπρεπε να γεμίσει αρκετά γήπεδα!

Χθες ήταν άλλη μια μαγική νύχτα στην πλατεία και στους γύρω δρόμους. Το κίνημα της 25ης Μάη είναι ζωντανό και είναι ακόμα εκεί:

( Οι φωτογραφίες είναι από τις συλλογές: Greece Protest Photos 3  και Greece Protest Photos 4 )

Το τέλος του φόβου....

Το νέο κατάστημα της ATE bank επάνω στο οδόστρωμα της Πανεπιστημίου!

Ως γνωστόν, τα σχέδια της Τίνας Μπιρμπίλη για την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου έχει αναλάβει να υλοποιήσει ένας νέος φορέας με επικεφαλής την ΤΡΑΜ ΑΕ. Αυτό το έργο προβλέπεται να υλοποιηθεί έως το 2014 με προϋπολογισμού περί τα 180 εκατομμύρια ευρώ.

Όμως ο Τραπεζικός τομέας - ο οποίος βρίσκεται πιο μπροστά στους σχεδιασμούς του από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ- είναι πανέτοιμος να συμβάλει στο κυβερνητικό έργο, συνδυάζοντας δημιουργικά της πολιτικές επιλογές της Τίνας Μπιρμπίλη με τις πολιτικές επιλογές του διαδόχου της Γιώργου Παπακωσταντίνου για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων κτισμάτων.

Χθες το βράδυ λοιπόν, με την κάλυψη των δυνάμεων καταστολής, συνεργεία της Αγροτικής Τράπεζας άρχισαν τις εργασίες οικοδόμησης νέου καταστήματος καταλαμβάνοντας τμήμα του οδοστρώματος της οδού Πανεπιστημίου! Με αυτό τον τρόπο και υλοποιούν την κατεύθυνση της αλλαγής χρήσης της οδού πανεπιστημίου, αφού οι πελάτες της ΑΤΕ δεν θα εισέρχονται εντός του νέου καταστήματος με τα αυτοκίνητά τους αλλά με τα πόδια τους, αλλά και η τράπεζα θα συμβάλει στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας αφού θα μπορεί πλέον να νομιμοποιήσει το αυθαίρετο κτίσμα της πληρώνοντας το ανάλογο αντίτιμο που θα προβλέπει ο νέος νόμος του κ. Παπακωσταντίνου.

Στο παρακάτω video παρουσιάζουμε εικόνες από την ανέγερση αυτού του νέου καταστήματος της ΑΤΕ:

Εικόνες από την 1η μέρα της 48ωρης Γενικής Απεργίας

1. Οι ελιγμοί του ΠΑΜΕ στην Πλατεία Συντάγματος

Το ΠΑΜΕ μετά την συγκέντρωση που είχε στις 6.00 μ.μ. στις στήλες του Ολυμπίου Διός αποφάσισε να ανηφορίζει στην Πλατεία Συντάγματος. Όταν έφτασε, ο κόσμος που ήταν εκεί και προσπαθούσε να καθαρίζει την Πλατεία και το οδόστρωμα της Αμαλίας από τα δακρυγόνα, το υποδέχτηκε με χειροκροτήματα και επευφημίες. Αφού παρέμεινε περίπου ένα δεκάλεπτο αποφάσισε να υποχωρήσει. Τότε ο ίδιος κόσμος που προηγούμενα επιδοκίμαζε την παρουσία του στο Σύνταγμα, άρχισε τις αποδοκιμασίες...

2. Παίζοντας μπάλα στην Πλατεία

Μερικοί δεν το βάζουν κάτω. Εκτός από το να προσφέρεις λουλούδια στα ΜΑΤ ή να χορεύεις, υπάρχουν και άλλοι τρόποι αντίδρασης στην κρατική καταστολή. Tο "παιχνίδι" είναι παρόν, ακόμα και κάτω από αποπνιχτικές συνθήκες...

Ζωντανές μεταδόσεις από τις κινητοποιήσεις στις 28 και 29 Ιουνίου

Ζωντανή μετάδοση από την ιστοσελίδα της Συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος, εδώ:

Video clips at Ustream

Συνεχής ενημέρωση και σχολιασμός, εδώ:

Η τρομοκρατία των σκυμμένων και οι όρθιοι της πλατείας

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα //ΠαραλληλοΓράφος//

του Γαλαξιάρχη

Γιωργάκη μην πας πλατεία.

Εκεί κάνουν άσχημες χειρονομίες.

Όσο πλησιάζουμε στο κρίσιμο διήμερο της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου, τόσο κλιμακώνεται η επίθεση των πολιτικών και μιντιακών ταγών του καθεστώτος, καθώς και της πνευματικής ολιγαρχίας που έχει συστρατευτεί (αν όχι επιστρατευτεί) με το αστικό στρατόπεδο. Αν μέχρι πριν λίγες εβδομάδες υπήρχαν ακόμη άνθρωποι που θεωρούσαν ότι ο όρος “ταξικός πόλεμος” είναι μία ξύλινη έκφραση μηδενιστικού μίσους της Αριστεράς, θα πρέπει λογικά να έχουν αρχίσει να αναθεωρούν. Αν πάλι όχι, καλό θα είναι να ρίξουν μία ματιά -και με ψυχραιμία- στα όσα γράφουν και εκστομίζουν εναντίον του λαϊκού παράγοντα, και να παρατηρήσει ποιοι και πώς εκφράζουν τις ίδιες απόψεις και εξυπηρετούν τα ίδια συμφέροντα. Δεν χρειάζεται να εντρυφήσουν στα απόκρυφα της μαρξιστικής θεολογίας. Τα μόνα που απαιτούνται είναι λίγα ελληνικούλια, λίγο παραπάνω καθαρό μυαλό και ακόμη περισσότερη ψυχραιμία.

Πρώτα από όλα, αυτό που διαπιστώνεται διά γυμνού οφθαλμού είναι ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός δεν συνάδει με τη δημοκρατία. Για την ακρίβεια, την απεχθάνεται στην ουσία της (και η ουσία της δημοκρατίας δεν είναι “το δικαίωμα να φωνάξεις το σύντροφο Μπρέζνιεφ μαλάκα στην Κόκκινη Πλατεία” όπως έλεγε και ο Βαλαβανίδης ως επικεφαλής του Α2 στο “Λούφα και Παραλλαγή”). Ο λαϊκός παράγοντας, καθώς ενσωματώνει την εργατική τάξη και τα συμφέροντά της, αποτελεί ενοχλητικό ανάχωμα σε περίοδο συστημικής κρίσης. Έτσι, επιστρατεύονται τα ευφυολογήματα του “ανόητου”, “αφελούς”, “απαίδευτου” αλλά και “ένοχου λαού”. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να ελέγξει την εξουσία και όποιος επικαλείται τέτοια πράγματα ανήκει στις σκοτεινές και οπισθοδρομικές δυνάμεις του “λαϊκισμού”. Ακόμη και η ελάχιστη αντίδραση στην ταξικότατη επιδρομή(βλ. απολύσεις, μειώσεις μισθών, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, υπερφορολόγηση μισθωτών, απονέκρωση του κοινωνικού κράτους, ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών) βαφτίζεται προσπάθεια επιτάχυνσης της χρεοκοπίας (σ.σ. κάτι όχι εντελώς λανθασμένο, αρκεί να νοηματοδοτηθεί σωστά ο όρος “χρεοκοπία”, γιατί όντως κάποιοι πρέπει να χρεοκοπήσουν μία και καλή). Στην κορύφωσή της, η ξετσιπωσιά της εξουσίας, θα τους κολλήσει τη δική της ρετσινιά (βλ. οι απεργοί επιδιώκουν τη συντήρηση του διαπλεκόμενου κράτος), τη στιγμή που οι διαδηλωτές, εμφανίζονται ούτε λίγο ούτε πολύ ως σύμμαχοι των κερδοσκόπων.