Πανελλαδική Συνάντηση των Επιτροπών Αγώνα Κατά των Διοδιών

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ

28/9/2010

Το Σάββατο 2 Οκτωβρίου, από τις 12:00 έως τις 17:00,

στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Δίου

Στις 18:00 το απόγευμα, συγκέντρωση διαμαρτυρίας

στο σταθμό διοδίων της Λεπτοκαρυάς.

Περισσότεροι από 50 εκπρόσωποι Επιτροπών Αγώνα κατά των διοδίων έχουν ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας για πανελλαδική συνάντηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί το επόμενο Σάββατο 2 Οκτωβρίου στο Νομό Πιερίας, από τις 12:00 έως τις 17:00, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Δίου.

Επιστροφή από το ...ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ

Ο Αλέκος Αλαβάνος μαζί με πολλούς φίλους και φίλες από το Μέτωπο για την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΤΤΙΚΗ ξεκίνησαν για συμβολικούς και ουσιαστικούς λόγους το πρόγραμμα επισκέψεων στην Περιφέρεια με ένα "Ταξίδι στα Κύθηρα", όπου βρέθηκαν το Σαββατοκύριακο.

Ο Αλέκος Αλαβάνος μίλησε στο Συνέδριο για την "Ιστορία και τον Πολιτισμό των Κυθήρων", ενημερώθηκε από τον Δήμαρχο, περιόδευσε στη Χώρα, τον Ποταμό και άλλους οικισμούς των Κυθήρων, έδωσε συνέντευξη σε τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Εικόνες από το ταξίδι στα Κύθηρα, καθως και αναλυτικά αποσπάσματα από την συνέντευξη που έδωσε σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό που εξηγούνται οι λόγοι της εκλογικής καθόδου της "ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ" αλλά και οι θέσεις της για την αντιμετώπιση του χρέους, δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα "ΠΑΡΑΔΡΟΜΟΙ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ", εδώ:

1. Εικόνες από το ταξίδι στα ΚΥΘΗΡΑ

2. Τι να κάνουμε με το ΧΡΕΟΣ;

3. Γιατί κατεβαίνει στις εκλογές η "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΤΤΙΚΗ";

Ε ρε μέθεξη που θα ρίξουμε

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για οτον ΣΥΡΙΖΑ"

"Αττική Διονυσιακή Μέθεξη": Στιγμιότυπο κλεμμένο από το http://enhmerwths.pa-sy-a.gr/ Από αυτό το ενσταντανέ εμπνεύστηκε ο Μητρόπουλος το λογότυπο της "Αττικής Συνεργασίας" (ανθρωπάκια με τα χέρια υψωμένα προς τον ουρανό).

Στα ψιλά πέρασε μια πολιτικά και ιδεολογικά θεμελιώδης δήλωση του Αλέξη Μητρόπουλου για την πώληση του Ελληνικού. Τα διαπλεκόμενα μίντια χεσμένα από τον φόβο τους ένεκα του ραντεβού της αριστεράς με τους Πασοκογενείς έθαψαν τη δήλωση. Η καταλυτική τοποθέτηση που οδηγεί ευθέως στο τσάκισμα του μνημονίου και της τρόικας μεταξύ άλλων ανέφερε:

«…να λειτουργήσει επιτέλους ως Μητροπολιτικό Πάρκο, ως τόπος διαλεκτικής συνάντησης των ανθρώπων και των θεσμών, με τα διαχρονικά στοιχεία της Φύσης.
Κάτι που θα ήταν για τον μετέχοντα του Ελληνικού Πολιτισμού πρώτιστο καθήκον, αφού αποτελεί αναγκαία συνθήκη της καθημερινής κοινωνικής και ατομικής μας ευτυχίας (ως ανυπέρβλητο ανθρωπολογικό πρόταγμα συνυφασμένο με την ύπαρξη και εξέλιξη της φυλής μας), μεταβάλλεται σε μετανεωτερικό εφιάλτη του ακραίου και αδυσώπητου νεοφιλελεύθερου οικονομισμού. Αντί για την αποκατάσταση και την επανασυγκρότηση της ταυτότητας, καταστρέφουμε και τα τελευταία στοιχεία που την συνέθεταν.
…H Αττική και οι πολίτες της δεν πρέπει να στερηθούν του μοναδικού αυτού πνεύμονα πρασίνου, πολιτισμού και κοινωνικής μέθεξης, όπως έχει αποτυπωθεί ως ενεργός απαίτηση στο φαντασιακό όλων».

Περιέργως και η Αυγή έθαψε στα αζήτητα τον στιβαρό διεισδυτικό λόγο του πασοκικού ρήγματος, υποσκάπτοντας (ελπίζω άθελά της) το σχέδιο Βούτση.

Τις ώρες αυτές η σκέψη μας είναι δίπλα στους ηρωικούς συντρόφους της πολυπληθούς συνιστώσας «Κόκκινο» που αν και τελείως ανιδιοτελείς τροτσκιστές, ακούνε τα περί ατομικής ευτυχίας, εξέλιξης της φυλής, Ελληνικού Πολιτισμού, μεθέξεως και φαντασιακού, και παρά ταύτα εξακολουθούν να στηρίζουν γενναία και ανυποχώρητα τον Αλέξη Μητρόπουλο.

Αλλά δεν μπορούμε επίσης να μην κλίνουμε ευγενικά τον γόνυ στην τεράστια ιδεολογική επεξεργασία του Κοκκινοπράσινου της Αριστεράς, της Προόδου και του Αργοσαρωνικού, που υπερβαίνει την τετριμμένη ανάγνωση του μαρξισμού και προτείνει νέους ελπιδοφόρους όσο και απάτητους δρόμους ερμηνείας του.

Ερωτήματα αν πέραν του ποιητού Δημητρίου Ιατρόπουλου, μετέχει της Μητροπουλικής μεθέξεως και ο λόγιος Κωνσταντίνος Ζουράρις, παραμένουν αναπάντητα. Γεγονός είναι ότι τα δελτία τύπου της Αττικής Συνεργασίας θυμίζουν απελπιστικά τον Ζουράρειο λόγο. Οι ενθουσιώδεις οπαδοί της ελπιδοφόρας συνάντησης Ρήγματος και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, προσεύχονται μέρα και νύχτα για μια τέτοια εξέλιξη.

Από την άλλη μεριά, το επιτελείο Αλαβάνου διέψευσε κατηγορηματικά ότι μετά το ταξίδι στα Κύθηρα ετοιμάζει την ανάβαση στις Κορυσχάδες προκειμένου να ετοιμάσει το πρόγραμμα της επερχόμενης ελεύθερης κυβέρνησης των βουνών της Αττικής. Εγώ πάντως οφείλω να προειδοποιήσω τους συντρόφους ότι αν στα Κύθηρα συνάντησαν θετική αποδοχή, στην Αίγινα θα κηρυχθούν αυθωρεί και παραχρήμα ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ως αμέτοχοι της μαρξιστικής μεθέξεως όπως έχει αποτυπωθεί στο φαντασιακό ορισμένων.

Ανοιχτή συνέλευση της "ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ" στον ΑΛΙΜΟ

ΟΥΤ’ ΟΡΦΑΝΟ, ΟΥΤΕ ΦΤΩΧΟ, ΟΥΤ’ ΑΠ’ ΤΑ ΞΕΝΑ ΞΕΝΟΝ

Ένα θέαμα για τα εργατικά ατυχήματα

Η παράσταση θα παίζεται στην ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, Πειραιώς 256

Καθημερινά από την Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου έως και την Κυριακή 3 Οκτωβρίου

Ώρα έναρξης 21:00

Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων: 6947046861

Ένα θέαμα για τα εργατικά ατυχήματα. Μία παράσταση με συνειδητές αισθητικές αναφορές στην ρώσικη και γερμανική “αγκιτάτσια προπαγκάντα” του 1920 και στο πολιτικό θέατρο του 1970.

130 νεκροί κατά μέσον όρο την τελευταία δεκαετία. Άγνωστο πόσοι οι ανάπηροι και οι ακρωτηριασμένοι. Μέσα στα στοιχειωμένα κτίρια, πάνω στους δρόμους και τις γέφυρες όπου “χτίζονται” αυτοί οι 130 νεκροί κάθε χρόνο, κυκλοφορούμε εμείς, διαβάτες. Πέρα από την ενοχή των ανώνυμων εταιρειών, υπάρχει και η δική μας ευθύνη για μια κοινωνία στην οποία θεωρείται “λογικό” να θυσιάζουμε τον φτωχό, το ορφανό, τον ξένο, για να στεριώσουμε τα ετοιμόρροπα έργα και τις παραλυτικές αναπτυξιακές μας υποδομές.

Πώς μετατρέπουμε σε πολιτικό θέατρο, σε πολιτική τέχνη, ένα τέτοιο πρόβλημα, χωρίς να ξεπέσουμε ούτε στην συμπόνοια ούτε στην ξύλινη γλώσσα της προκήρυξης;

Στοίχημα αισθητικό και πολιτικό: πώς μπορεί να λειτουργήσει ένα τέτοιο θέαμα, μέσα σε συνθήκες ακραίας αισθητικής λιτότητας και ακραίας πολιτικής αμεσότητας; 

Σκηνοθεσία-Δραματουργία: ΕΛΕΝΑ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ

Χορογραφία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΙΔΗΣ

Φωτισμοί: ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΑΡΓΚΑΣ – ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΓΚΑΣ

Παίζουν: Nίκος ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Παναγιώτης ΑΝΔΡΟΝΙΚΙΔΗΣ

Βίκυ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Χαρά ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΥ

Μπήλιω ΚΑΛΙΑΚΑΤΣΟΥ

Σταύρος ΚΟΛΟΚΟΥΡΗΣ

Mάρα ΛΑΓΓΟΥΡΑΝΗ

Λεωνίδας ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΑΚΗΣ

Alphonso THIABY

Παναγιώτης ΤΣΕΤΣΩΝΗΣ

Η πλατεία είναι (;) γεμάτη

Αυτοκόλητο της CGT για τη Γενική Απεργία της 29 Σεπτέμβη στην Ισπανία, με σύνθημα:

"Εργατική Μεταρρύθμιση; Να τη βάλουν εκεί που ξέρουν Κυβέρνηση κι Εργοδοσία."

"...Η 29/9 έχει τα φόντα να αποτελέσει σπουδαίο πολιτικό γεγονός. Όχι λόγω της προσδοκώμενης –άδηλης ακόμα, τη στιγμή που μιλάμε– συμμετοχής ούτε λόγω των αιτημάτων της για υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και των μισθών, φορολόγηση του κεφαλαίου κλπ. Υπάρχουν κινητοποιήσεις που η σημασία τους υπερβαίνει τους αριθμούς και το περιεχόμενο· και η μεθαυριανή μπορεί να είναι μια απ’ αυτές. Η σημασία της, πρώτα και κύρια, έγκειται στο ότι, την ίδια μέρα με την πανευρωπαϊκή πορεία στις Βρυξέλλες, εργαζόμενοι θα διαδηλώνουν, με βάση το ίδιο κάλεσμα, στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Τσεχία, την Κύπρο, τη Σερβία, τη Ρουμανία, την Πολωνία, την Ιρλανδία και τη Γαλλία — αντιγράφω από την ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, που πήρε την πρωτοβουλία μαζί με το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ (η Ελλάδα δεν αναφέρεται, δεν ξέρω γιατί). Η ιδέα και η πρωτοβουλία της κοινής ευρωπαϊκής δράσης έχουν τεράστια σημασία, πολιτική, ιδεολογική, ψυχολογική, νοοτροπική. Για τον άνθρωπο που θα πάρει τη σημαία του, ή απλώς τον εαυτό του, άνευ σημαίας, και θα κατέβει να διαδηλώσει μεθαύριο στην Αθήνα, το γεγονός ότι αποτελεί κομμάτι μιας πανευρωπαϊκής κινητοποίησης του δημιουργεί, εκ των πραγμάτων, νέους ορίζοντες, τον βάζει σε νέες διαδικασίες σκέψης και δράσης. Όσοι μετείχαν τα προηγούμενα χρόνια στο Ευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ –παρόλο που οι καταστάσεις είναι αρκετά διαφορετικές– ξέρουν καλά πόσο τούς άλλαξε η συμμετοχή, αυτή καθαυτή, σε εκείνη τη διεθνική και διεθνιστική εμπειρία. Και δεν μιλάμε για ανθρώπους που πρωτύτερα ήταν περιχαρακωμένοι στη χώρα τους, κάθε άλλο. Κι όμως, από τη στιγμή που έγιναν κομμάτι του κινήματος αυτού, ο γενικός και αφηρημένος ευρωπαϊσμός (και διεθνισμός) τους μετατράπηκε σε απολύτως απτό και συγκεκριμένο ζήτημα, μετουσιώθηκε σε επείγον πολιτικό καθήκον συνεννόησης, συντονισμού και αλληλοκατανόησης..."

Απόσπασμα από άρθρο του του Στρατή Μπουρνάζου στα Ενθέματα της ΑΥΓΗΣ, όλο το κείμενο είναι είναι δημοσιευμένο εδώ: Η πλατεία είναι (;) γεμάτη