Για την κοινωνική βάση της αντικομματικής κλίκας του …ΣΥΡΙΖΑ

Στο κείμενο με τίτλο: Ποια είναι τα βαρίδια του ΣΥΡΙΖΑ; που έχει δημοσιευθεί στο blog «σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ» αναλύονται οι συσχετισμοί και οι όροι με τους οποίους αναπτύσσονται οι αντιπαλότητες και οι συγκλίσεις ανάμεσα σε πτέρυγες, ρεύματα και προεδρικούς στον χώρο του ΣΥΝ. Επισημαίνονται επίσης και τα παραγόμενα αποτελέσματα για τον ΣΥΡΙΖΑ, ζήτημα που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλων των αριστερών που αγωνιούν για τον μέλλον αυτού του εγχειρήματος. Το κείμενο καταλήγει:

«Το βαρίδι του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ο ΣΥΝ. Όποια συνιστώσα ονειρεύεται ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ΣΥΝ έχει μικρότερη επαφή με την πραγματικότητα από την ΟΑΚΚΕ και τελικά βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ σαν μια μικρή ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το βαρίδι του ΣΥΡΙΖΑ είναι το σύστημα εξουσίας στον ΣΥΝ, οι ατέλειωτες καραμπόλες εκβιασμών, ταχτικών, ελιγμών, και πολέμου χαμηλής έντασης των μηχανισμών, που μεταφέρεται και στον ΣΥΡΙΖΑ.»

Θα συμφωνήσουμε στις θέσεις και στις παρατηρήσεις που εκφράζονται σε αυτό το κείμενο, προσθέτοντας όμως ένα επιπλέον όρο. Θεωρούμε ότι αυτός ο όρος είναι σημαντικός γιατί προσδιορίζει σε τελική ανάλυση τα όρια εντός των οποίων μπορούν να κινηθούν οι ηγετικές ομάδες του ΣΥΝ. Αναφερόμαστε στην κοινωνική βάση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ασπαζόμαστε - και απ’ ότι έχουμε αντιληφθεί ούτε και ο συντάκτης του κειμένου ασπάζεται - την παλιά και γνωστή τροτσκιστική αντίληψη που διαχωρίζει την «υγιή βάση» από την «διεφθαρμένη ηγεσία». Αντίληψη που οδηγεί τελικά στις γνωστές επίσης εισοδιστικές πρακτικές. Δεν θεωρούμε ότι η βάση του ΣΥΝ είναι άμοιρη των εξελίξεων και δεν φέρει καμία ευθύνη για το τι συμβαίνει γύρω της. Δεν πρόκειται για άβουλα και παρασυρμένα παιδάκια που έχουν γίνει υποχείρια των μηχανισμών και κάνουν ότι τους υποδείξουν. Σε παλιότερα σημειώματά μας (όπως εδώ: Από τον Καλύβη στον ...Γαβρίλη) έχουμε δείξει ότι οι συνδιαχειριστικές πολιτικές του ΣΥΝ δεν αφορούν κυρίως στο ζήτημα της συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ. Έχουν ήδη αποκτήσει υλική υπόσταση στον συνδικαλισμό και στην τοπική αυτοδιοίκηση για να σφυρηλατηθεί η «λαϊκή ενότητα» της ...λαμογιάς. Αυτές οι αντιλήψεις χρησιμεύουν ως ερείσματα σε διάφορους παράγοντες του ΣΥΝ για να χωθούν στα κόλπα χέρι – χέρι με Πασόκους και Δεξιούς, χωρίς να έχουν καμιά πολιτική αναστολή…

Παρακολουθώντας χθες την έναρξη του 2ήμερου φεστιβάλ στη «βίλα Ζωγράφου», σε συζητήσεις με συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, αναδείχτηκε αυτό ακριβώς το ζήτημα. Η κομματική οργάνωση του ΣΥΝ έχει διαγράψει 6 συντρόφους γιατί δεν ακολούθησαν την κομματική γραμμή στις δημοτικές εκλογές. Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές ο ΣΥΝ συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ, ενώ οι διαγραμμένοι συμμετείχαν σε τοπική κίνηση με πολιτικό πλαίσιο ενάντια στον δικομματισμό! Αν πάει στο μυαλό σας ότι τις διαγραφές τις έκαναν «ανανεωτικοί» που έχουν το πάνω χέρι στην Τ.Ο του ΣΥΝ, τότε κάνετε λάθος…

Και δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτή η περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ κουβαλάει τέτοιου τύπου βαρίδια από τον ΣΥΝ. Θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε πολλές ανάλογες περιπτώσεις λιγότερο ή περισσότερο γνωστές. Απ΄ όλα αυτά τραυματίζεται το δημόσιο πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ με τα γνωστά αποτελέσματα: δημιουργείται αμφισημία στην πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ και μειώνεται η αξιοπιστία και η διεισδυτικότητα του σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα. Κυρίως όμως τορπιλίζεται η κινηματική ενότητα του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ…

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Γιατί θεωρούμε ότι το προεκλογικό πυροτέχνημα για τον «3ο πόλο» που σήμερα τείνει να γίνει η πολιτική πρόταση του ΣΥΝ συγκαλύπτει αυτή την διάσταση. Εδώ δεν μπορούν να συνυπάρχουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια την συνδικαλιστική παράταξη ή την τοπική κίνηση και κάποιοι μιλάνε για ευρύτερες συμμαχίες! Προφανώς προβάλουν αυτές τις θέσεις γιατί η πολιτική τους πρόταση δε αποβλέπει στην ανάπτυξη και το δυνάμωμα του μαζικού κινήματος αλλά στη διεύρυνση της εκλογικής πελατείας με όρους καθαρής αστικής πολιτικής…

Η δική μας πολιτική πρόταση απέναντι στα ιδεολογήματα περί 3ου πόλου, αφορά την προώθηση της ενότητας της αριστεράς με συγκεκριμένα βήματα. Όμως για να πάνε τα πράγματα πιο μπροστά, χρειάζεται ένα βήμα προς τα πίσω. Σήμερα δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί άμεσα μια ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς σε ζητήματα που αφορούν στην κεντρική πολιτική σκηνή, όπως για παράδειγμα οι ευρωεκλογές, γράφαμε πριν ένα μήνα στο δημοσίευμά μας με τίτλο: «Ένα βήμα πίσω». Μπορεί όμως αυτή η ενότητα να πραγματοποιηθεί στο κίνημα με την επιδίωξη κοινής συνδικαλιστικής έκφρασης στους μαζικούς χώρους. Σήμερα μπορούν να συγκροτηθούν ενωτικά συνδικαλιστικά σχήματα από πολιτικές δυνάμεις που ανήκουν στο ΣΥΡΙΖΑ, την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, ανένταχτους αγωνιστές αλλά ακόμα και συντρόφους που ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο αλλά και από κόσμο που αποδεσμεύεται από τον δικομματισμό. Η ανάγκη ενότητας των εργαζομένων απέναντι στην επίθεση που δέχονται περνάει αναγκαστικά μέσα από τέτοιους δρόμους. Η κοινή δράση στα συνδικάτα και στους μαζικούς χώρους πιστεύουμε ότι μπορεί σήμερα να πραγματοποιηθεί και μέσα από κοινά συνδικαλιστικά σχήματα. Και τα λίγα παραδείγματα που υπάρχουν και στα οποία καταγράφονται παρόμοιες πρακτικές, επιβεβαιώνουν ακριβώς την ανάγκη να γίνουν αυτές οι εξαιρέσεις ο κανόνας. Αρκεί να κάνουμε όλοι ένα βήμα πίσω και να μην ορθώνουμε τις υπαρκτές πολιτικές διαφωνίες μας ως εμπόδια για ενωτικές δράσεις απέναντι στον αντίπαλο…

ΣΥΡΙΖΑ: Το ποτάμι δεν γυρνάει πίσω...

Το 1923 κυκλοφόρησε αυτή η αφίσα με θέμα τις «σοσιαλιστικές» πιπίλες! Το σύνθημα που γράφει καταδεικνύει την υπεροχή τους απέναντι στις καπιταλιστικές πιπίλες: Καλύτερες πιπίλες δεν υπήρχαν, δεν υπάρχουν Τις πιπιλάνε όλοι μέχρι να γεράσουν... Αφιερωμένη εξαιρετικά στα τα μέλη της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και στον πρόεδρο του ΣΥΝ για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Κόντρα στο ρεύμα της κατήφειας που επικρατεί στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, παραμένουμε αισιόδοξοι για το μέλλον του. Είναι ιστορική αναγκαιότητα για την αριστερά η μετεξέλιξή του ΣΥΡΙΖΑ στον σύγχρονο πολιτικό φορέα της. Προς αυτή την κατεύθυνση, η “πράξη” έχει προηγηθεί της “θεωρίας”. Οι κοινές κατακτήσεις, όπως αυτές έχουν καταγραφεί στην μέχρι σήμερα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, συγκροτούν μια νέα πραγματικότητα που δεν έχουμε ακόμα αντιληφθεί όλες τις διαστάσεις της. Η συνειδητοποίηση αυτής της κατάστασης τρομάζει τον σκληρό καθοδηγητικό πυρήνα που συγκροτεί τους μηχανισμούς αναπαραγωγής των επί μέρους συνιστωσών του: Σήμερα όλοι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν πλέον να υπάρχουν ως αυτοτελείς πολιτικοί μηχανισμοί με τους όρους που υπήρχαν πριν από το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Το μέλλον τους έχει συνδεθεί άρρηκτα με την δική του πορεία. Το πρόβλημα εμφανίζεται πιό έντονο για όσους ξεκίνησαν την σχέση τους με ΣΥΡΙΖΑ ως συνεύρεση μιας νύχτας, αλλά τελικά βρέθηκαν χωρίς να το καταλάβουν παντρεμένοι μαζί του. Γι αυτό, εξακολουθούν να αντιστέκονται στους αναγκαίους μετασχηματισμούς. Ο “γάμος” όμως έχει ήδη γίνει.

Η μόνη δυνατότητα λοιπόν που τους έχει απομείνει - αν θέλουν να επιβιώσουν - είναι να αναζητήσουν εκείνους τους συμβιβασμούς ώστε να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα με τον πιο ανώδυνο τρόπο. Με αυτούς τους όρους το ζήτημα δεν μπορεί να διευθετηθεί στα πλαίσια ενός πολιτικού διάλογου. Αντίθετα οι αναγκαίοι συμβιβασμοί θα γίνουν πάνω σε αντιθέσεις που έχουν ιδεολογικοποιηθεί. Είναι αποκαλυπτικό το δίπολο πάνω στο οποίο πολώνεται ο “διάλογος” που διεξάγεται την μετεκλογική περίοδο στον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως στον ΣΥΝ, στον οποίο έχει εσωτερικευθεί με ένα ιδιαίτερα εκρηκτικό τρόπο. Σχεδόν όλοι δηλώνουν σήμερα ότι επιθυμούν ταυτόχρονα δυο αντιφατικά πράγματα:

1. Να γίνει ΣΥΡΙΖΑ όλων των μελών του, ο οποίος θα συγκροτηθεί και θα λειτουργεί με δημοκρατικές διαδικασίες.
2. Όμως σε καμία περίπτωση αυτό δεν θα σημαίνει ότι γίνεται ενιαίος πολιτικός φορέας και ότι θα διαλυθούν οι πολιτικές συνιστώσες που συναποτελούν το εγχείρημα.

Το δίπολο αυτό συγκροτεί τα νέα “κατά συνθήκη ψεύδη” που θα προσδιορίσουν την καινούργια συμβατική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα κανένας δεν τολμά να εκφράσει συγκεκριμένες οργανωτικές προτάσεις, γιατί τότε αναδεικνύεται ο αντιφατικός χαρακτήρας αυτού του δίπολου. Η ουσία του ζητήματος βρίσκεται στον 1ο όρο, που αφορά τον εκδημοκρατισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ο 2ος όρος απλώς περιγράφει και συντηρεί την υπάρχουσα κατάσταση. Αν λοιπόν εκπληρωθεί ο 1ος όρος, τότε:

• Ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει πλέον ενιαίος πολιτικός φορέας. Σήμερα απουσιάζει από αυτόν οποιαδήποτε δημοκρατική διαδικασία. Δυστυχώς οι μηχανισμοί που έχουν τέτοιες δομές, όπως ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ, δεν δύνανται να εκδημοκρατιστούν. Όπως δεν εκδημοκρατίστηκε η χούντα με την “φιλελευθεροποίηση” του Μαρκεζίνη. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το κύριο εμπόδιο στην μετεξέλιξή του. Δεν μπορεί να γίνει κανένας εκδημοκρατισμός με το “σταγονόμετρο”, όπως φαντάζονται ορισμένοι σύντροφοι από την ηγεσία του ΣΥΝ. Θεωρούμε ως προφανές ότι, από την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτήσει μέλη με “κόκκινη” κάρτα που θα μπορούν να ψηφίζουν, όπως έχει δηλώσει ο σ. Αλαβάνος, τότε το ζήτημα θα έχει λήξει...

• Αν αποδοθούν κάποια στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, αυτά τα δικαιώματα δεν μπορεί να είναι λιγότερα από αυτά που παρέχει η αστική δημοκρατία στο τελευταίο μέλος οποιοδήποτε συνδικάτου ή πολιτιστικού συλλόγου: Να έχουν το δικαίωμα να εκλέγουν και να εκλέγονται στα όργανα και να αποφασίζουν με την αρχή της πλειοψηφίας. Όμως αυτά τα “αστικά” δημοκρατικά δικαιώματα, αρκούν για να συγκροτηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως ενιαίος πολιτικός φορέας. Εξάλλου, ήδη έχει καταδειχθεί ότι οι τοπικές και θεματικές οργανώσεις του, μόνον με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες μπορεί να αποκτήσουν ζωή και ύπαρξη. Αλλιώς δεν μπορούν να υπάρξουν...

• Γιατί να το κρύψουμε άλλωστε, αυτός ο νέος ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ανταγωνιστικός με τις συνιστώσες του. Η αντίθεση αυτή δεν μπορεί να λυθεί σήμερα. Θα λυθεί στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, είτε θα διαλυθεί, είτε θα προχωρήσει ως ενωτικό εγχείρημα και τότε θα απορροφήσει τις συνιστώσες του. Η πρόταση για “διπλή ένταξη”, αντιμετωπίζει με πολιτικό και όχι οργανωτικό τρόπο αυτή την αντιφατική πολιτική πραγματικότητα που ενυπάρχει σήμερα στην πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ: Δεν την συγκαλύπτει και δεν την υποτάσσει σε προειλημμένες αποφάσεις. Μετά από κάποιο καιρό, αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατορθώσει να αποκτήσει εκείνα τα πολιτικά χαρακτηριστικά που θα καθιστούν πλέον άχρηστη την ύπαρξη τους ως ξεχωριστών πολιτικών μορφωμάτων, τότε θα εξαλειφθεί πρακτικά και αυτή η αντίθεση.

Αυτό τον καιρό έχει επανέλθει στο προσκήνιο, με αφορμή τις συζητήσεις που γίνονται για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, το θέμα της ΕΔΑ. Τι ήταν τελικά η ΕΔΑ; Τα πράγματα στο κεφάλια των ανθρώπων, ακόμα και αυτών που πρωταγωνιστούν σε τέτοια εγχειρήματα, δεν γίνονται αντιληπτά με τον ίδιο τρόπο. Αποκαλυπτικό της διαφορετικής εικόνας που είχαν για την ΕΔΑ ιστορικά στελέχη της αριστεράς εκείνης της εποχής, είναι το παρακάτω απόσπασμα από την αφήγηση ενός παλιού αγωνιστή:

Τον Οκτώβριο του 1957 αντιπροσωπεία της ΕΔΑ έφτασε στη Σοβιετική Ένωση για να παραστεί στον εορτασμό των 40 χρόνων από την μπολσεβίκικη Επανάσταση. Οι ηγέτες του ΚΚΕ, μετά το 1956, ο Κολιγιάννης και ο Παρτσαλίδης ζήτησαν από τον Γλέζο να τους συνοδεύσει σε μια συνάντηση που θα πραγματοποιούσαν στη Μόσχα με το γενικό γραμματέα του Κ.Κ. Ιταλίας Παλμίρο Τολιάτι. Όπως παρατηρεί ο Γλέζος το μοναδικό θέμα που «ήθελε να συζητήσουμε» ο Τολιάτι ήταν η ΕΔΑ.

• Ο Κολιγιάννης υποστήριξε ότι η ΕΔΑ είναι η νόμιμη έκφραση του ΚΚΕ.
• Ο Παρτσαλίδης υποστήριξε την άποψη ότι η ΕΔΑ είναι αυτό το καινούργιο που πλάθεται μέσα στο κομμουνιστικό κίνημα και που εκφράστηκε αργότερα από το Κ.Κ. Ιταλίας, το Κ.Κ. Γαλλίας κ.ά.
• Ο Γλέζος διατύπωσε μια τρίτη άποψη λέγοντας ότι η ΕΔΑ εκφράζει την ενότητα κομμουνιστών και σοσιαλιστών κάθε απόχρωσης.
• Ο Τολιάτι φάνηκε να συμφωνεί με τον Γλέζο, λέγοντας ότι «αυτό που έχετε εσείς δημιουργήσει στην ΕΔΑ είναι και το όνειρο το δικό μας».

Ανεξάρτητα από αυτές τις απόψεις που εξέφραζαν τα παραπάνω ιστορικά στελέχη της αριστεράς, η ΕΔΑ υπήρξε λύση ανάγκης για τους Έλληνες κομμουνιστές, μετά την ήττα του εμφυλίου πολέμου και την κήρυξη εκτός νόμου του ΚΚΕ. Ο κύκλος της έκλεισε οριστικά όταν στη μεταπολίτευση νομιμοποιήθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα. Η ανασύσταση της, που επιχειρήθηκε μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας και παρόλο που συγκέντρωσε στις τάξεις της σημαντικό στελεχικό δυναμικό από το παρελθόν, δεν κατόρθωσε να έχει παρά ελάχιστη επιρροή. Κάπως έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια λύση ανάγκης για την σημερινή Αριστερα, ανεξάρτητα από τους σχεδιασμούς και τις ιδεοληψίες των πρωταγωνιστών του...

Νάτοι, νάτοι οι “ανένταχτοι” του ΣΥΡΙΖΑ!

(διαβάζοντας την ΑΥΓΗ)

Φαίνεται ότι η ΑΥΓΗ και ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ έχουν πιο πολλά κοινά πράγματα από το να χρησιμοποιούν την κατάπτυστη συντομογραφία “ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ”. Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, για να φέρνουν τα πράγματα στα μέτρα τους, είναι μια από αυτές τις κοινές πρακτικές. Και αυτό ακριβώς κάνει η "ΑΥΓΗ" με τους ανένταχτους του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα στελέχη του ΣΥΝ ταυτίζουν τους ανένταχτους που στρατεύονται στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ με το “2ο κύμα” και τους παράγοντες που έχουν μαζευτεί εκεί. Έτσι καταφέρνουν να τους έχουν απέναντί τους ως μια άλλη “συνιστώσα”, η οποία αποδέχεται τους κανόνες του παιχνιδιού. Για αυτούς τους κανόνες και την αποδοχή τους από το "2ο κύμα" έχουμε αναφερθεί αναλυτικά σε προηγούμενα σημειώματά μας. Εδώ παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από αρθρογραφία στην ΑΥΓΗ που αποτυπώνει αυτήν την προσπάθεια “ταχτοποίησης” των ανένταχτων αριστερών του ΣΥΡΙΖΑ στο "2ο κύμα"

Αναζητούνται λύσεις για τη δημοκρατική λειτουργία

Ζαγάρας Κ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/07/2009

Διάλογος και προβληματισμός
Ταυτόχρονα, έντονος είναι ο διάλογος και ο προβληματισμός που αναπτύσσεται στις συνιστώσες και τους ανένταχτους του ΣΥΡΙΖΑ για το μέλλον του εγχειρήματος. Για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, το “δεύτερο κύμα” ανένταχτων πραγματοποίησε μάλιστα χθες, στο Πάντειο, πανελλαδική συγκέντρωση. Πολλές είναι οι προτάσεις που ακούγονται για την κάρτα μέλους, θέμα το οποίο άνοιξε στην 2η Πανελλαδική Σύσκεψη ο Αλ. Αλαβάνος και επανέρχεται τώρα υπό την μορφή απόδοσης δημοκρατικών δικαιωμάτων στα “μέλη” και τους ανένταχτους του ΣΥΡΙΖΑ.
Σχόλιο: Ο συντάκτης Ζαγάρας Κ. γράφει κάτι που είναι προφανές ψεύδος: “ το “δεύτερο κύμα” ανένταχτων πραγματοποίησε...”

Εβδομάδα διεργασιών στον ΣΥΝ

Φίλης Ν.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/07/2009

Ο Αλ. Τσίπρας φέρεται διατεθειμένος να προτείνει τη σύγκληση εκτάκτου συνεδρίου το φθινόπωρο, αν στην αυριανή συνεδρίαση της Π.Γ. δεν καταγραφεί ενωτική διάθεση από όλες τις πλευρές. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ, ο οποίος μίλησε το Σάββατο στη συνάντηση του "2ου κύματος" των ανένταχτων του ΣΥΡΙΖΑ, εμφανίσθηκε και πάλι επιφυλακτικός στην προοπτική να καθιερωθεί κάρτα μέλους ΣΥΡΙΖΑ. Οι ανένταχτοι ζητούν ο ΣΥΡΙΖΑ "να είναι των μελών του" και να έχει δημοκρατική λειτουργία. Ο Φ. Κουβέλης, ο οποίος μίλησε σε μεγάλη εκδήλωση της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ, χθες, στη Θεσσαλονίκη, τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον ΣΥΝ, κάρτα μέλους έχουμε μόνο σε ένα κόμμα. Ο Φ. Κουβέλης ζήτησε τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να αναλάβουν κοινή δράση σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης.

Σχόλιο: Ο συντάκτης Φίλης Ν. , δυο μέρες μετά γράφει πάλι κάτι που είναι προφανές ψεύδος: “ Ο πρόεδρος του ΣΥΝ, ο οποίος μίλησε το Σάββατο στη συνάντηση του "2ου κύματος" των ανένταχτων του ΣΥΡΙΖΑ ...”

Είναι άραγε τυχαίο ότι ο ΣΥΝ θεωρεί ότι “2ο κύμα” εκφράζει και εκπροσωπεί τους ανένταχτους του ΣΥΡΙΖΑ; Όποιος δώσει την σωστή απάντηση κερδίζει ένα CD με την ομιλία του Α. Τσίπρα στην πανελλαδική συνάντηση του 2ου κύματος. Επίσης, κάποιοι τυχεροί θα κληρωθούν να παρακολουθήσουν δωρεάν τα επιστημονικά σεμινάρια του σ. Αρ. Μπαλτά με θέμα: "Η ριζοσπαστική σκέψη του σ. Αλέξη Τσίπρα για μια επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς άκρα και χωρίς μέλη"

Tα «κακά» και τα «καλά» παιδιά του …ΣΥΡΙΖΑ

Πριν απ’ όλα θέλουμε να ζητήσουμε συγνώμη από τον σ. Τάσο Κορωνάκη γιατί σε προηγούμενο δημοσίευμά μας με τίτλο «ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι σχήμα με κάρτες μελών!» κάναμε κριτική στις πολιτικές του απόψεις με προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Το λάθος μας είναι ακόμα πιο μεγάλο γιατί μερικές μέρες πριν κατηγορήσαμε συντρόφους του Τάσου Κορωνάκη επειδή απέδιδαν ακριβώς αντίστοιχους χαρακτηρισμούς στον σ. Α. Αλαβάνο…

Όμως ο σ. Τσίπρας δεν μας κατηγόρησε στην ομιλία του το πρωί της Κυριακής (4 Ιούλη 2009) στην πανελλαδική συνάντηση του «2ου κύματος» για αυτό το πράγματι σοβαρό παράπτωμα. Ξεκίνησε τον λόγο του με καταγγελίες για την πολιτική μας άποψη και την πολιτική μας πρακτική. Μεταξύ άλλων μας κατηγόρησε ότι κάνουμε καρικατούρα τις απόψεις του για τον ΣΥΡΙΖΑ και ότι παραβιάσαμε τον «νόμο της σιωπής» βάση του οποίου λειτουργεί η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Στο υπόλοιπο της ομιλίας του, απευθυνόμενος στους σ. του «2ου κύματος» - που ως καλά παιδιά τηρούν αυτόν τον νόμο - προσπάθησε να αναιρέσει τις εντυπώσεις από τις πρόσφατες δηλώσεις του για τον ΣΥΡΙΖΑ εξηγώντας ότι ακόμα δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις. Εμείς αυτό που καταλάβαμε είναι ότι δεν έχουν επικυρωθεί ακόμα από τα όργανα οι συμφωνίες που έχουν γίνει και ίσως πάρει κάποιο καιρό μέχρι που να γίνει αυτό…

Ο Α. Τσίπρας στο ...βήμα της πανελλαδικής συνάντησης του "2ου κύματος".

Λίγος, αλλά εκλεκτός ο κόσμος που παρακολούθησε τις εργασίες της συνάντησης μέχρι το μεσημεριανό διάλλειμα. Από τον Αλέξη Τσίπρα και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι παρατηρητές από τον μικρό ΣΥΡΙΖΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Στην απογευματινή συνάντηση, όταν έφυγαν τα επιτελεία και οι συνοδοί τους, η αίθουσα σχεδόν άδειασε και η κουβέντα περιστράφηκε στα ζητήματα των προτάσεων. Τότε βρεθήκαμε μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη: Ήταν σαν να παρακολουθούμε άλλη μια σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ! Η συνάντηση έκλεισε με την επικύρωση μιας απόφασης που είχε ήδη προαποφασιστεί και συνταχθεί πριν από την έναρξη των εργασιών με το γνωστό σύστημα της «λειτουργικής ομοφωνίας». Η συνάντηση δεν κατέληξε σε πραγματική σύνθεση απόψεων. Παρέμεινε μια πασαρέλα με λιγότερο ή περισσότερο φανταχτερά ονόματα. Παρ’ όλα αυτά ακούστηκαν αρκετές και ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις και ο διάλογος κανέναν δε βλάπτει…

Μετά από αυτές τι πρακτικές, θα θέλαμε να προτείνουμε στους σ. του 2ου κύματος να αποφασίσουν επιτέλους ότι λειτουργούν ως συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, με βάσει τις προτάσεις που κάνουν για την λειτουργία του ίδιου του …ΣΥΡΙΖΑ.

Από την μεριά μας επισημαίνουμε ως ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τα παρακάτω στοιχεία που προφανώς δεν περιλήφθηκαν στο κείμενο απόφασης:

1. Η τοποθέτηση του σ. Σταύρου Κοντονή από τον ΣΥΡΙΖΑ Ζακύνθου, που ήταν η πιο συγκροτημένη και τεκμηριωμένη ανάλυση για το πώς αντιμετώπισε και συνεχίζει να αντιμετωπίζει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ο ΣΥΝ. Δυστυχώς την άκουσαν ελάχιστοι, γιατί ήταν από τους τελευταίους ομιλητές.
2. Η θέση του σ. Κώστα Αθανασίου από την «Ρόζα» για την συμμετοχή της «ανανεωτικής πτέρυγας» του ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ.

Σημειώνουμε τις άκρως συριζικές τοποθετήσεις των δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, του Περικλή Κοροβέση και του Γιάννη Μπανιά.

Η καυτή πατάτα που κρατάνε στα χέρια τους οι μηχανισμοί που ηγεμονεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι οι «ανένταχτοι» αριστεροί, που στρατεύονται στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν θέλουν να ενταχθούν σε καμία συνιστώσα του. Στην αρχή προσπάθησαν να χειραγωγήσουν τους «ανένταχτους» μέσω της συμμετοχής κάποιων παραγόντων στην Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι δήλωναν «ανένταχτοι». Κοινή συναινέσει θεωρήθηκε ότι αποτελούν «αριστίδην» εκπροσώπους των ανένταχτων. Αυτή η πολιτική χρεωκόπησε στην 1η Πανελλαδική Σύσκεψη, όταν στην συνάντηση ανένταχτων επιχειρήθηκε η υφαρπαγή της συναίνεσης του σώματος από κάποιους παράγοντες ώστε να αυτοχριστούν «εκπρόσωποι» των ανένταχτων. Εκεί ξεκαθαρίστηκε ότι οι «ανένταχτοι» της γραμματείας εκφράζουν μόνον τον εαυτό τους και κανένα άλλο. Μετά από αυτή την αρνητική εμπειρία χειραγώγησης των «ανένταχτων», στην 2η Πανελλαδική Σύσκεψη επιχειρήθηκε ξανά σε μια συνάντηση που διοργάνωσε το «2ο κύμα» να επιλεγούν από τους παρευρισκόμενους εκπρόσωποι των ανένταχτων στην Γραμματεία. Τελικά κανένα σώμα μέχρι σήμερα δεν έχει νομιμοποιήσει καμία εκπροσώπηση ανένταχτων στην γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και ευτυχώς!

Σήμερα, ας πάψει πλέον αυτό το παραμύθι με τους «ανένταχτους» του 2ου κύματος. Το 2ο κύμα λειτουργεί ως άλλη μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ με διακριτή πολιτική γραμμή, και συγκεκριμένη τακτική παρέμβασης στον ΣΥΡΙΖΑ. Συμμετέχει όπως και οι άλλες συνιστώσες με τους ίδιους όρους και κανόνες. Μάλιστα έχει και περισσότερους εκπροσώπους από κάθε άλλη συνιστώσα στην Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ! Τώρα, κάποιοι που δεν ανήκουν στο «ΚΟΚΚΙΝΟ» ή στο «ΞΕΚΙΝΗΜΑ» και είναι στο 2ο κύμα, είναι τόσο «ανένταχτοι», όσο ακριβώς «ανένταχτοι» είναι - και είναι αριθμητικά πολλοί περισσότεροι - όλοι οι σύντροφοι του ΣΥΝ που δεν ανήκουν σε κάποια από τις τάσεις του…

Ποιοί όμως είναι οι ανένταχτοι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ και ποίον ΣΥΡΙΖΑ διεκδικούν; Μια καλή απάντηση βρήκαμε στο άρθρο του Αλέξανδρου Τσατσαρούνου στην ΕΠΟΧΗ (5 Ιουλίου 2009) με τίτλο:

Σκέψεις για τις προοπτικές του ΣΥΡΙΖΑ,
εν όψει της Πανελλαδικής Συνάντησης του 2ου κύματος τον Ιούλιο

ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι σχήμα με κάρτες μελών!

Σήμερα το πρωί, ολοκληρώθηκε η μεταμόρφωση του Αλέξη Τσίπρα από παιδί του Αλαβάνου σε παιδί του …Κύρκου! Ξεκαθάρισε την θέση του ΣΥΝ για τον ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας τις πρακτικές κάποιων «ανανεωτικών», οι οποίοι δεν σέβονται καμία κομματική διαδικασία του ΣΥΝ και γράφουν τον ΣΥΡΙΖΑ στα παλιά τους τα παπούτσια. Προτιμούν να ανακοινώνουν τις απόψεις τους στα ΜΜΕ και κάνουν «διάλογο» στα παράθυρα των καναλιών. Πληροφορηθήκαμε λοιπόν από τις δηλώσεις του στο κρατικό κανάλι της ΕΡΤ1, τις θέσεις του ΣΥΝ για τον ΣΥΡΙΖΑ:

- Ο ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΕΝΙΑΙΟ ΚΟΜΜΑ
- ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΗΜΑ ΜΕ ΚΑΡΤΕΣ ΜΕΛΩΝ
- Ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΣΑΦΗΝΙΣΕΙ ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

Βέβαια, ο ΣΥΝ ακόμα δεν έχει εκτιμήσει το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και δεν έχει εκδώσει επίσημη ανακοίνωση. Όμως ο πρόεδρός του βιάζεται και προχωρά στο επόμενο ζήτημα της ημερήσιας διάταξης, που είναι το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Αν και μόλις τώρα έχει αρχίσει η συζήτηση, προκαταλαμβάνει όλους - εντός και εκτός του ΣΥΝ - και ανακοινώνει τις «προσωπικές» του απόψεις ως θέσεις του ΣΥΝ. Βέβαια δεν πρόκειται για «προσωπικές» απόψεις…

Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στα πλαίσια της υλοποίησης των προεκλογικών συμφωνιών, τόσο με την ανανεωτική πτέρυγα όσο και με το αριστερό ρεύμα, για την αλλαγή γραμμής του ΣΥΝ σχετικά με το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ: Απεμπλοκή του ΣΥΝ κάτω από την ηγεσία του Α. Τσίπρα. Εμπόδιο στην υλοποίηση αυτής της συμφωνίας ήταν και είναι ο Α. Αλαβάνος. Γι αυτό ο σ. Αλαβάνος δέχτηκε προεκλογικά και συνεχίζει να δέχεται μεθοδευμένα τα πυρά όλων.

Ο Α. Τσίπρας ήδη έχει προχωρήσει και σε άλλες ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι μόνον η πρόσφατη απόρριψη του σχεδίου απόφασης του ΣΥΡΙΖΑ για την εκτίμηση των εκλογών, που έγινε κυρίως για να επιδείξει πυγμή: αυτός είναι ο ...«αρχηγός». Η γραμμή του «τρίτου πόλου» με τους οικολόγους - που είναι σημείο σύγκλησης με τους «ανανεωτές» - παρουσιάστηκε στην προεκλογική περίοδο ως πυροτέχνημα. Μετεκλογικά με το μήνυμα που απηύθυνε ο πρόεδρος του ΣΥΝ -χωρίς να ρωτήσει κανένα - στους "Οικολόγους Πράσινους" εν όψει του συνεδρίου τους, δείχνει ότι τηρεί τις συμφωνίες του και προχωράει στους δρόμους που έχει χαράξει η «ανανεωτική» πτέρυγα…

Σε δύσκολη θέση όμως βρίσκονται και τα στηρίγματά του προέδρου του ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ. Αποκαλυπτική ήταν η παρουσία τους στην χθεσινή συγκέντρωση που έγινε στην αίθουσα του ΣΥΤΕ από το «εντός εποχής» Στην εισαγωγή ο σ. Ευκλείδης Τσακαλώτος διατύπωσε την θέση ότι η εκδήλωση επιχειρεί να κινηθεί έξω από τις θεσμοθετημένες κομματικές διαδικασίες των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Επιδιώκει να γίνει ένας «ανοικτός» διάλογος στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ.
Όμως «ανοικτός» διάλογος δεν ήταν, όπως εύστοχα διαπίστωσε στην παρέμβασή της η Ε. Πορτάλιου, αφού είχαν κληθεί επιλεκτικά ορισμένες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ για να εκφράσουν τις θέσεις τους. Επίσης, δεν ήταν «ανοικτά» και τα αυτιά του ακροατηρίου. Όταν κάποια παρέμβαση ξέφευγε από το «κλίμα» της συγκέντρωσης, τότε το ακροατήριο είχε κλειστά τα αυτιά του και αδιαφορούσε για το τι έλεγε ο ομιλητής. Αυτό συνέβη στην παρέμβαση του σ. Μπίρμπα (ανανεωτικός) ο οποίος έθεσε μερικά σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον και το παρόν του ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν ήθελε να ακούσει γι αυτά, αφού όλοι αλλού είχαν το μυαλό τους…

Ούτε πήρε τον λόγο η «βάση» του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί που τοποθετήθηκαν ήταν άνθρωποι των μηχανισμών και …πανεπιστημιακοί, λες και τα προβλήματα που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντικείμενο «επιστημονικής έρευνας». Όμως και στο επιστημονικό επίπεδο έπασχε σημαντικά η εκδήλωση: Απουσίαζαν οι ψυχαναλυτές και οι ψυχίατροι. Και η συμβολή τους θα ήταν χρήσιμη, τουλάχιστον για να ερμηνεύσουν τον άναρθρο λόγο ορισμένων ομιλητών όπως του σ. Τάσου Κορωνάκη, που απαιτούσε ιδιαίτερη αποκωδικοποίηση για να γίνουν αντιληπτά τα πολιτικά μηνύματά του.

Μετά απ όλα αυτά, είναι σίγουρο ότι στο ένθετο «εντός εποχής» της εφημερίδας «ΕΠΟΧΗΣ», που θα περιλαμβάνει τις εισηγήσεις των ομιλητών, θα γραφτούν άλλα πράγματα από αυτά που ακούστηκαν χθες στην συγκέντρωση!

Την Κυριακή, να ακούσετε τον Ελληνιάδη στο "105.5 στο κόκκινο". Ήταν από τις πιο μεστές τοποθετήσεις. Όμως, επειδή δεν ήταν στον κατάλογο των εισηγητών, δεν πρόλαβε να πει όλα όσα ήθελε. Τα υπόλοιπα θα πει στην εκπομπή του

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΑΝΤΙ-ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Είμαστε απλά μέλη του ΣΥΝ, ενταγμένοι του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς πολιτικά δικαιώματα, αλλά και ανένταχτοι αριστεροί, που συναντηθήκαμε στο διαδίκτυο και αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και την σκέψη μας για μια παρέμβαση στα τεκταινόμενα του ΣΥΡΙΖΑ απο την σκοπιά μιας σύγχρονης αντι-συστημικής και πραγματικά ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ ανεξάρτητα απο συνιστώσα και ένταξη, και στα θεσμοθετημένα όργανα των συνιστωσών και ιδιαίτερα του ΣΥΝ, αφού κατα γενική ομολογία η ιδεολογική και οργανωτική μάχη στο εσωτερικό του ΣΥΝ αποτελεί την πιο σημαντική τροχοπέδη για το βάθεμα και την διεύρυνση του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρόθεσή μας δεν είναι να δημιουργήσουμε μια ακόμα τάση ή ομάδα μέσα στον ΣΥΝ ή στον ΣΥΡΙΖΑ ούτε να στοιχηθούμε πίσω απο πρόσωπα ή μηχανισμούς, αλλά να συμβάλλουμε στον ιδεολογικό και πολιτικό εξοπλισμό με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα, με επιχειρήματα και συγκεκριμένες προτάσεις, όλων των συντρόφων, απλών μελών του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στις μάχες που έρχονται.

1. Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗ

Πεποίθησή μας είναι οτι πίσω απο τις διάφορες διαμάχες εντός κυρίως του ΣΥΝ και κατ’επέκταση και του ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται η ιδεολογική και πολιτική πάλη για το στίγμα, το περιεχόμενο και τους στόχους της σύγχρονης, μη δογματικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με απλά λόγια πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα, τι είναι για μας σήμερα Αριστερά και πως διαφοροποιείται απο το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα, με ποιο τρόπο συγκροτεί την σύγκρουση μαζί του και με ποιο τρόπο οργανώνει τις κοινωνικές δυνάμεις για την υπέρβασή του.

Σταθερή και αδιαπραγμάτευτη αφετηρία μιας σύγχρονης Αριστεράς δεν μπορεί παρα να είναι η στόχευση για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου απο άνθρωπο, και η ανατροπή του συστήματος οργάνωσης της κοινωνίας, του καπιταλισμού, που στηρίζεται πάνω σε αυτήν την εκμετάλλευση. Σταθερή και αδιαπραγμάτευτη πυξίδα δράσης της σύγχρονης Αριστεράς αποτελούν τα πρόταγματα του αντι-παγκοσμιοποιητικού κινήματος «Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι» και «σκέψου παγκόσμια δράσε τοπικά».

Σταθερός και αδιαπραγμάτευτος στόχος της σύγχρονης Αριστεράς είναι το χτίσιμο μιας κοινωνίας όπου ΟΛΟΙ όσοι γεννιούνται μέσα σε αυτήν, θα έχουν ίσες ευκαιρίες σε ΟΛΑ τα αγαθά που προσφέρει η φύση κι έχει δημιουργήσει ο ανθρώπινος πολιτισμός, μιας κοινωνίας που θα αναπτύσσεται στην βάση της αλληλεγγύης αλλά και με την όσο περισσότερο δυνατή εναρμόνιση της με τις ανάγκες των οικοσυστημάτων. Δεν μπορεί η σύγχρονη αριστερά να μην βλέπει οτι η καταστροφή του πλανήτη συμβαίνει όχι γιατί υπάρχουν κάποιες "λάθος πολιτικές" αλλά για να αυξάνονται τα κέρδη των καπιταλιστών. Ούτε είναι δυνατόν να κλείνει τα μάτια στο γεγονός οτι δεκάδες χιλιάδες παιδιά στον τρίτο κόσμο πεθαίνουν απο την έλλειψη ενός και μόνο αντιβιοτικού, την ίδια στιγμή που στην Δύση υπάρχει υπερκατανάλωση φαρμάκων. Δεν μπορεί σε αυτόν τον κόσμο να ζούν μόνο όσοι μπορούν να εξαγοράσουν την ζωή τους απο τις πολυεθνικές και τα μονοπώλια, και οι υπόλοιποι να πεθαίνουν. Στόχος της Αριστεράς πρέπει να είναι η αλλαγή αυτού του κόσμου κι όχι η συντήρηση των σημερινών δομών του, με την βελτίωση απλά της "αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων" στα στενά πλαίσια του εθνικού ή ευρωπαϊκού χώρου.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς πως ένας τέτοιος στόχος μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ανατροπή του καπιταλισμού, που στηρίζεται στην ανισότητα και την ιδιοποίηση απο ελάχιστους όσων ανήκουν σε όλους. Όμως είναι το ίδιο αυταπάτη να πιστεύει κανείς πως η ανατροπή του καπιταλισμού θα συμβεί ξαφνικά και ως δια μαγείας όταν οι καταπιεσμένοι θα σπάσουν τις αλυσίδες τους. Οι καταπιεσμένοι και οι κολασμένοι αυτού του κόσμου ενδιαφέρονται για μια στέγη, για ένα πιάτο φαί, για μια κάρτα εργασίας, για μια δουλίτσα απο τον βουλευτή, για μια θέση στον ήλιο, όχι για την ανατροπή του καπιταλισμού. Η εξαθλίωση είναι μηχανισμός αναπαραγωγής του καπιταλισμού, κι όχι αφετηρία ανατροπής του. Ακόμα και η εξαθλίωση των ανθρώπων στις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού ήταν και η βασική αιτία για την παλινόρθωση του καπιταλισμού στις χώρες αυτές.

Τα κύρια καθήκοντα λοιπόν για μια σύγχρονη Αριστερά είναι πρώτον η κοινωνική αλληλεγγύη και η δυνατότητα να δώσει φωνή σε όσους δεν έχουν φωνή αφού βέβαια πρώτα αυτή τους ακούσει, και δεύτερον η πάλη για την δημιουργία ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ συνθηκών και θεσμών ίσης πρόσβασης απο όλους σε όλα. Όπως έλεγε ο Πουλαντζάς: Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΩΡΑ. Αυτό το δεύτερο καθήκον ξεχωρίζει και την σύγχρονη Αριστερά ΚΑΙ απο το δογματικό γραφειοκρατικό παρελθόν της ΚΑΙ απο την σοσιαλδημοκρατία. Πρακτικά σημαίνει δημιουργία και επιβολή απο τα κινήματα που η Αριστερά συμμετέχει και πρωτοστατεί, συνθηκών ίσης πρόσβασης και ευκαιριών όλων στην μόρφωση, στη δουλειά, στην πληροφορία, στην συμμετοχή στις αποφάσεις, στους ελεύθερους χώρους, στην υγεία, στην αξιοπρεπή διαβίωση, στον πολιτισμό, στην αναψυχή, στην διαμόρφωση της προσωπικότητας, στην δια βίου μάθηση. Μια τέτοια Αριστερά μπορεί να διαπαιδαγωγήσει και να διαπαιδαγωγηθεί, να εμπνεύσει και να εμπνευστεί, ωστε αύριο να διεκδικήσει με αξιώσεις και τον πολιτικό σχεδιασμό της αυτό- διεύθυνσης της κοινωνίας από όλους πρός όλους και για όλους, και την ισότιμη συμμετοχή όλων στην ιδιοποίηση της κοινωνικής παραγωγής.

Πώς όμως μια τέτοια Αριστερά μπορεί να εμπνεύσει τον κόσμο, όταν αυτό που θέλει για την κοινωνία, δεν το εφαρμόζει στο εσωτερικό της;

2. Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝ

Αν φιλοδοξεί ο ΣΥΝ να αποτελέσει κομμάτι ή πολύ περισσότερο τη ραχοκοκαλιά μιας τέτοιας Αριστεράς, οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε καταστατικό συνέδριο με τα εξής προτάγματα:

1. Κατάργηση των τάσεων ως μηχανισμών και διατήρησή τους μόνο ως ιδεολογικών ρευμάτων. Κατάργηση όλων των λιστών και ποσοστόσεων στα όργανα. Αν ένα ιδεολογικό ρεύμα έχει απήχηση στο κόμμα δεν χρειάζεται λίστες και ποσοστόσεις για να εκπροσωπηθεί στα όργανα, μόνο την εμπιστοσύνη των μελών.
2. Διασφάλιση της λειτουργίας του κόμματος. Όσες οργανώσεις ή νομαρχιακές δεν λειτουργούν για διάστημα 3-6 μηνών να συγκαλούνται αυτόματα συνελεύσεις και συνδιασκέψεις απο το παραπάνω όργανο, να παύονται οι γραμματείες τους και να αντικαθίστανται με άλλες.
3. Δημοψηφίσματα για όλα τα σοβαρά ζητήματα πολιτικής αφού έχουν προηγηθεί συνελεύσεις και η ευρύτερη δυνατή διαβούλευση και συζήτηση. Τα μέλη του ΣΥΝ να συνδιαμορφώνουν τις προτάσεις κι όχι απλά να τις ψηφίζουν σαν ψηφοφόροι αστικών κομμάτων
4. Εναλλαγή σε ΟΛΑ τα όργανα. ΚΑΝΕΙΣ να μην μπορεί να εκλέγεται στο ίδιο όργανο για πάνω απο δύο θητείες, απο την γραμματεία της ΠΚ μέχρι την ΚΠΕ και το Προεδρείο. Όσες θέσεις είναι επαγγελματικές να στελεχώνονται πάλι με εναλλαγή προσώπων. Να υπάρξει μέριμνα για όσα στελέχη μας είναι για δεκαετίες επαγγελματικά, να συνταξιοδοτηθούν ή να βρούν απασχόληση στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ή στην Βουλή. Εναλλαγή ΚΑΙ στους βουλευτές ΚΑΙ στους δημοτικούς συμβούλους. Με αυτόν τον τρόπο όλα τα μέλη του κόμματος θα περάσουν απο τα όργανα και όλα τα στελέχη θα γίνουν μέλη.
5. Δημιουργία κλειστού διδικτυακού τόπου οριζόντιας δικτύωσης όπου όλες οι οργανώσεις και όλα τα όργανα του κόμματος θα υποχρεούνται να ενημερώνουν όλο το κόμμα για την δραστηριότητα και την κοινωνική δράση στον χώρο ευθύνης τους.
6. 6. Κατάργηση της θέσης του Προέδρου και αντικατάστασή της με συλλογικό Προεδρείο

3. Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ
Οι τοπικές και θεματικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν παρά να αποτελούν τα ζωντανά κύτταρα της σύγχρονης Αριστεράς που περιγράψαμε παραπάνω. Κατανοώντας τις ευαισθησίες των συνιστωσών και τις φοβίες απέναντι στον ΣΥΝ, τις καλούμε να τις ξεπεράσουν, και σε συνδυασμό με την πρότασή μας για την μετατροπή του ΣΥΝ σε κόμμα μελών προτείνουμε τα εξής για τον ΣΥΡΙΖΑ:

1. Άμεση δημιουργία τοπικών και θεματικών οργανώσεων ΣΥΡΙΖΑ παντού όπου δεν υπάρχουν.
2. Καθιέρωση κάρτας μέλους, διπλή ένταξη για τα μέλη συνιστωσών
3. Καμμιά ποσόστωση για συνιστώσες στο τοπικό και πρωτοβάθμιο επίπεδο
4. Ποσόστωση για συνιστώσες μόνο για το πρώτο Πανελλαδικό όργανο που θα προκύψει απο την Πανελλαδική του Οκτώβρη σε ποσοστά που έχει προτείνει το 2ο κύμα με πιθανή τροποποίησή τους ύστερα απο συννενόηση.
5. Εκλογή τού πρώτου αντιπροσωπευτικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ απο ολόκληρη την συνδιάσκεψη κι όχι μόνο με προκαθορισμένες λίστες απο τις συνιστώσες. Οι συνιστώσες να έχουν πολύ περισσότερες υποψηφιότητες απο αυτές που τους αναλογούν και να ψηφίσει όλο το σώμα ποιούς επιλέγει.
6. Κατάργηση της θέσης του Προέδρου και αντικατάστασή της απο Συλλογικό Προεδρείο.
7. Το πανελλαδικό όργανο που θα προκύψει να εκλέξει και την γραμματεία και το Προεδρείο.
8. Εξασφάλιση της δημόσιας έκφρασης των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ απο συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ που θα επιλέγει ο ΣΥΡΙΖΑ κι όχι απο παράγοντες που επιλέγουν τα ίδια τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Αυτοί μπορεί να εκφράζουν τον εαυτό τους αλλά όχι τον ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι σαφές πως χρειάζεται μια μεταβατική περίοδος για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν κατανοούμε τα φοβικά σύνδρομα για την μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα. Ας κάνουμε τώρα το πρώτο βήμα κι ας αφήσουμε την ζωή να δείξει αν αυτό θα είναι μια αναγκαιότητα σε 2 ή 3 χρόνια. Ας μην χρησιμοποιούμε σαν φόβητρο κάτι που μπορεί ή μπορεί να μη γίνει μεθαύριο (την κομματική συγκρότηση), για κάτι που έπρεπε ήδη να έχει γίνει απο χτές (την κινηματική-οργανωτική συγκρότηση). Αυτό που προέχει σήμερα είναι η εξασφάλιση της ισότιμης συμμετοχής και συστράτευσης όλων των δυνάμεων του κοινωνικού και πολιτικού ΣΥΡΙΖΑ στον σχεδιασμό και την παραγωγή της πολιτικής του και της δράσης του.

Τα οργανωτικά ζητήματα θα λύνονται και στην πορεία, στο βαθμό που οι τοπικές και θεματικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ θα συνδέονται με τα κινήματα που αναπτύσσονται σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο και θα πρωτοστατούν στους αγώνες για την ποιότητα ζωής, την εργασία, την αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Ίσως με μια τέτοια εξέλιξη κάποιοι να χάσουν τα κομματικά τους κεκτημένα. Αλλά όλοι εμείς οι υπόλοιποι θα ανακτήσουμε την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια να λεγόμαστε αριστεροί, και ο ΣΥΡΙΖΑ συνολικά θα αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τις κοινωνικές δυνάμεις, που συνθλίβονται απο την λαίλαπα του νεο-φιλελευθερισμού και της κρίσης που αυτός δημιούργησε, δίνοντάς τους αισιοδοξία και πολιτική διέξοδο.

Για την Πρωτοβουλία για μια Αντι-Συστημική Αριστερά:

Δημήτρης Κωφίδης, Μηχανικός Τ.Ε., μέλος ΣΥΝ Αμαρουσίου
Αχιλλέας Παναγούλης, Δημοσιογράφος, μέλος ΚΟΕ Ζωγράφου
Σύλλα Παπαγιανοπούλου, Επαγγελματίας του Τουρισμού, Ανένταχτη Αριστερή, Ηράκλειο Κρήτης
Κώστας Λεγάκης, Γραφίστας, Ανένταχτος ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Ψυχικό
Γιάννης Χατζηχρήστος, Σύμβουλος Ανάπτυξης Μονάδων Υγείας, μέλος Γραμματείας ΣΥΝ Π. Φαλήρου, Συντονιστής ΣΥΡΙΖΑ Π. Φαλήρου
Γιάννης Κυριακάκης, Ανθρωπολόγος, μέλος ΣΥΝ Εξαρχείων
Κώστας Χιωτέλης, Άνεργος, Ανένταχτος Αριστερός, Ηράκλειο Κρήτης.