Ό όνος και η …σκιά του

Αν διαβάσει κάποιος τα 2 ξεχωριστά κείμενα ( Ανακοίνωση του προεδρείου του πανελλαδικού σώματος του ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ) που κατατέθηκαν στο κλείσιμο των εργασιών της πανελλαδικής σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ και δεν έχει εντρυφήσει στους κώδικες επικοινωνίας των κομματικών επιτελείων του, δεν θα μπορέσει να δει τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις, και δεν θα καταλάβει ποιες είναι πράγματι οι διαφορές! Η μικροπολιτική ήταν αυτή που κυριάρχησε στις εργασίες της σύσκεψης και στο βήμα των ομιλητών, κυρίως όμως στις διαπραγματεύσεις για τις αποφάσεις. Και την ευθύνη δεν την έχει μόνο ο ΣΥΝ, αλλά και οι συνιστώσες και οι παράγοντες που συμμετείχαν σε αυτό, το χωρίς αρχές παζάρι.

Όλοι σχεδόν προσπάθησαν να κρυφτούν πίσω από το δακτυλάκι τους, δήθεν για να μην δουν με τα μάτια τους την κυρίαρχη αντίθεση που διαπερνά το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και προκαλεί ανατριχίλα στο ίδιο τους το κορμί: Τα πιο βασικά χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ, από αυτά που δίνουν ζωή στο εγχείρημα και το κάνουν θελκτικό στα μάτια των αριστερών που συσπειρώνονται δίπλα του, είναι - άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο - ανταγωνιστικά με την πολιτική πρακτική, την συγκρότηση, το παρελθόν αλλά και το παρόν των συνιστωσών του. Είναι οι σπόροι της υπέρβασης, που φύτρωσαν πάνω στα ενωτικά χαρακτηριστικά που εμπεριέχει αυτό το εγχείρημα. Ακριβώς αυτά συσπείρωσαν όχι μόνο ανένταχτους που έτσι κι αλλιώς δεν είχαν πολιτική στέγη, αλλά και μέλη συνιστωσών που είδαν να διευρύνεται και να αποκτάει πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά η πολιτική τους δράση κάτω από την πολιτική ομπρέλα του ΣΥΡΙΖΑ. Όλο αυτό το δυναμικό είναι έτοιμο να πειραματιστεί, να δοκιμάσει νέα πράγματα και να προχωρήσει παραπέρα το εγχείρημα. Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα και αποδέσμευση και απόρριψη πολιτικών πρακτικών, οι οποίες είναι συνυφασμένες με υπαρκτούς πολιτικούς μηχανισμούς που τις αναπαράγουν και τις συντηρούν στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, οι κοινοί φόβοι που ενώνουν τον ΣΥΝ με τις άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο δυνατοί απ’ αυτά που τους χωρίζουν! Και δεν είναι αβάσιμοι οι φόβοι τους: Αν μετατοπιστεί το κέντρο βάρους λήψης αποφάσεων στον ΣΥΡΙΖΑ και αποκτήσει, μαζί με την δική του οργανωτική και πολιτική αυτονομία, και κοινωνική γείωση, τότε το μέλλον των συνιστωσών, με την μορφή που υπάρχουν σήμερα, είναι αβέβαιο.

Η τελευταία συνδιάσκεψη ακριβώς αυτή την ισχυρή πλευρά της «ενότητας» του ΣΥΡΙΖΑ ανέδειξε. Οι όροι της επιβίωσης και της αναπαραγωγής των κομματικών μηχανισμών, είναι πιο ισχυροί από τις μεταξύ τους αντιθέσεις, γι αυτό κυριάρχησαν στις πολιτικές πρακτικές των επιτελείων που προσπαθούν να χειραγωγήσουν το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές τις κρυφές επιθυμίες τους προσπαθούν να τις προβάλουν ως πολιτική γραμμή άμυνας, όταν δηλώνουν ότι : Στη συνδιάσκεψη του Οκτωβρίου θα παρθούν αποφάσεις σχετικά με την ενιαία πανελλαδική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ όχι ως ενιαίου κόμματος, αλλά ως πολιτικού οργανισμού- εγχειρήματος, δηλαδή ενός οργανισμού πολιτικής συνεργασίας με αυτοτελή συγκρότηση, πολιτική λειτουργία, ισότιμη συμμετοχή όλων των μελών του, είτε ανήκουν σε συνιστώσες είτε είναι ανένταχτοι–ες, χωρίς ηγεμονισμούς και αποκλεισμούς.

Στο κείμενό μας με τίτλο: ΣΥΡΙΖΑ: Το ποτάμι δεν γυρνάει πίσω... έχουμε εξηγήσει πως αυτό το δίπολο συγκροτεί τα νέα “κατά συνθήκη ψεύδη” που θα προσδιορίσουν την καινούργια συμβατική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, είναι σήμερα ο ΣΥΝ ενιαίο κόμμα; Εμείς υποστηρίζουμε ότι δεν είναι. Πολλές και σημαντικές αποφάσεις - οι οποίες έχουν προκύψει μέσα από τις όποιες δημοκρατικές διαδικασίες έχει (διαδικασίες που απουσιάζουν παντελώς από τον ΣΥΡΙΖΑ) - ούτε τις εκτελούν, ούτε τις προπαγανδίζουν τα μέλη του, αν δεν συμφωνούν μαζί τους. Όλοι πλέον παραδέχονται ότι στις πρόσφατες ευρωεκλογές στελέχη του όχι μόνον δεν ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προπαγάνδιζαν υπέρ άλλου κόμματος. Εξάλλου, κάθε τάση έχει την ιστοσελίδα της και λέει τα δικά της, ανεξάρτητα από ποιες είναι οι θέσεις και οι αποφάσεις των οργάνων…

Αν λοιπόν ο ΣΥΝ είναι ενιαίο κόμμα, τότε και η ΕΟΣ (Ένωση Οπαδών ΣΥΡΙΖΑ) είναι από τις πιο κομματικές οργανώσεις του ΣΥΝ, αφού όχι μόνον υλοποιεί την γραμμή του, πολύ περισσότερο απ’ ότι κάνουν διακεκριμένα στελέχη του και πολλά μέλη του, αλλά έχει και καθαρή και σταθερή θέση για την «ανανεωτική πτέρυγα». Επανειλημμένα έχουμε υποστηρίξει ότι δεν θα πρέπει να φύγει από τον ΣΥΝ, αλλά ότι θα πρέπει να αντιπροσωπεύεται και στον ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη από τον Φλεβάρη έχουμε τοποθετηθεί ξεκάθαρα σε αυτά τα ζητήματα, όπως εδώ: «Ένα σκουλήκι ψόφιο, να το σκοτώσω δεν μπορώ, να φύγω δεν μ’ αφήνει!..» και δυστυχώς οι φόβοι μας επιβεβαιώνονται σήμερα!

Άδικα μας κατηγορεί λοιπόν ο «Αστυάνακτας» όταν γράφει: «Ζητάνε οι σύντροφοι της Ένωσης Οπαδών Σύριζα(γιατί γι αυτούς κυρίως πρόκειται) να γίνουν μέλη σε ένα κόμμα που δεν θέλουν να βλέπουν τη μεγαλύτερη συνιστώσα; Αντιλαμβάνονται την πράξη αυτή ή θεωρούν κι αυτοί όπως ο σ. Γαλάνης ότι μπορούν να προχωρήσουν χωρίς το Συνασπισμό; Μήπως θέλουν να γίνουν μέλη σε άλλο κόμμα. Ή νομίζουν ότι θα ακολουθήσουν τη λογική τους έτσι τα μέλη του ΣΥΝ και θα πειθαρχήσουν.»

Εμείς δεν ζητάμε τίποτε παραπάνω απ’ αυτό που γράφει δυο γραμμές παρακάτω: «Πρόταση: δημοκρατική εκλογή όλων των οργάνων από πάνω έως τα κάτω. Αυτή θα θελα να είναι και η πρόταση του Συνασπισμού. Για να δούμε ποιος θέλει πραγματικά τη δημοκρατική οργανωτική ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ.». Αν λοιπόν πιστεύει αυτά που γράφει, τότε τον καλούμε να δώσουμε μαζί την μάχη για να γίνουν πραγματικότητα. Και εθελοτυφλεί, αν δεν αντιλαμβάνεται ότι είμαστε από την ίδια πλευρά σε αυτό τον αγώνα, κόντρα στις επιδιώξεις της ηγεσίας του ΣΥΝ και όχι μόνο…

Οι πραγματικές διαχωριστικές γραμμές σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι άλλες από αυτές που καταγράφηκαν στην τελευταία σύσκεψη. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό ζήτημα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν, όσοι ενδιαφέρονται πραγματικά για τον μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ.