ΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΙ….

….Όσες και όσοι προσπαθούν να βγάλουν άκρη από αυτό με όρους “σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας και της κουλτούρας” δεν θα βγάλουν άκρη και πολύ σε αυτό το συγκείμενο. Οι κλασικές κατηγορίες της εθνικής πολιτικής φιλοσοφίας δεν έχουν και πολύ νόημα εκτός των στενών πλαισίων της δυτικής ευρώπης και των “παλαιών κρατών”. Και ο λόγος είναι ότι δεδομένου ότι ποτέ δεν υπήρξαν σαφή όρια μεταξύ “ουκρανισμού” και “ρωσικότητας”, αυτά ήταν ταυτότητες πολύ ρευστές και σχετικά χαμηλά στην προτεραιότητα ως ζητήματα. Είναι τώρα, με αυτές τις συγκρούσεις που συγκροτείται ένας αμιγής ουκρανισμός και ένας αμιγής ρωσισμός (προσωπικά μου είναι δύσκολο να φανταστώ ακόμα πως θα μοιάζει μια ρωσική κουλτούρα χωρίς την ουκρανία και πως μια ουκρανία χωρίς την ρωσικότητα, για να χρησιμοποιήσω τους όρους αυτούς έτσι λίγο πρόχειρα). Όσες και όσοι κόπτονται να υπερασπίσουν την κατάσταση με όρους εθνικών αφηγήσεων, “σεβασμού” στην κυριαρχία του άλλου κτλ, ας μην ανησυχούν. Τώρα θα πάρουν ακριβώς αυτό που θέλουν, μια αποκαθαρμένη εθνική ρωσική αφήγηση, χωρίς ουκρανισμό, χωρίς ουκρανικές λέξεις στα ρώσικα, χωρίς ουρκανική λογοτεχνία και σινεμά στη ρωσία, και φυσικά το αντίστοιχο στην Ουκρανία. Τώρα συγκροτείται ακριβώς η εθνική αφήγηση, ο ηρωισμός, τα θυματα, οι θυσίες, το έθνος…. 

 https://www.aftoleksi.gr/2022/02/24/tin-oykrania/

Byung-Chul Han: Ινφοκρατία

Αναδημοσίευση από το "geniusloci2017"

Του Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν

Η ψηφιοποίηση του βιόκοσμου (lebenswelt) προχωρά δίχως σταματημό. Μεταμορφώνει ριζικά την αντίληψη μας, η σχέση μας προς το κόσμο και την κοινή μας ζωή. Η φρενίτιδα της επικοινωνίας και της πληροφορίας είναι καταπληκτική. Το τσουνάμι της πληροφορίας εξαπολύει καταστροφικές δυνάμεις. Έχει επίσης  πάρει τον έλεγχο του κόσμου της πολιτικής, δημιουργώντας τεράστια ρήγματα και διακοπές στις δημοκρατικές διαδικασίες. Η δημοκρατία εκφυλίζεται σε ινφοκρατία (infocracy).

Στην αρχή της δημοκρατικής εποχής, το βιβλίο ήταν το κεντρικό μέσο. Το βιβλίο ήταν αυτό στο οποίο βασίστηκε ο λογικός διάλογος του Διαφωτισμού. Η συλλογιστική δημόσια σφαίρα, που είναι απαραίτητη για την δημοκρατία, ήταν το αποτέλεσμα ενός κοινού που στοχάζονταν και διάβαζε. Στο Δομικό Μετασχηματισμό της Δημόσιας Σφαίρας, ο Jürgen Habermas τονίζει πως υπάρχει μια στενή σχέση μεταξύ του βιβλίου και ενός δημοκρατικού κοινού:

«Από ένα βιβλιόφιλο κοινό που αποτελούνταν κυρίως από αστούς [Bürger] και κατοίκους των πόλεων [Stadtbürger] και που ήταν μεγαλύτερο από τη δημοκρατία των λόγιων… αναδύθηκε εκεί στο κέντρο της ιδιωτικής σφαίρας, ας πούμε, ένα σχετικά πυκνό δίκτυο δημόσιας επικοινωνίας».

Δίχως το τυπογραφικό πιεστήριο, δεν θα υπήρχε Διαφωτισμός, καμιά κουλτούρα που να βασίζεται στη λογική και στο στοχασμό. Σε μια κουλτούρα βασισμένη στα βιβλία, ο δημόσιος διάλογος είναι λογικά συνεκτικός: «Σε μια κουλτούρα που κυριαρχείται από τη τυπογραφία, ο δημόσιος διάλογος τείνει να χαρακτηρίζεται από μια συνεκτική, τακτική διάταξη γεγονότων και ιδεών».

Ποίος είναι αυτός ο “χώρος της αριστεράς” που θέλουμε να τον “ανασυντάξουμε”;

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Στην εφημερίδα των συντακτών, δημοσιεύτηκε το παρακάτω κείμενο του Γιώργου Ρουμελιώτη, Μέλους ΚΕ ΜέΡΑ25 που καταθέτει ένα συγκροτημένο προβληματισμό για τα ζητήματα που απασχολούν, σήμερα αλλά και διαχρονικά την αριστερά και θα απασχολήσουν και το επόμενο συνέδριο του ΜέΡΑ25:   Η τρισδιάστατη αριστερά και η κοινή μας συνισταμένη

- Μερικές κριτικές παρατηρήσεις:

Μια κεντρική θέση του κειμένου είναι: “Ο χώρος της αριστεράς μπορεί να είναι τρισδιάστατος αλλά οφείλει να είναι ενιαίος. Είναι πλέον και εκλογικά αποτυπωμένη η ανάγκη να παραμερίσουμε τις μεταξύ μας διαχωριστικές γραμμές και τον διχαστικό μας λόγο και να διαμορφώσουμε από κοινού τη νέα μας συνισταμένη. Να πιάσουμε το νήμα από την αρχή”

Αφελής άποψη και αντιιστορική: Η “ιστορία” δεν μας διδάσκει και πολλά πράγματα για το τι θα πρέπει κάνουμε, μόνον ελάχιστα κυρίως για το τι να μην κάνουμε . Ένα απ’ αυτά είναι οι προτροπές που περιλαμβάνει αυτή η παράγραφος. Μεγαλύτερες πιθανότητες έχει να γίνει η “επανάσταση” αύριο παρά να πραγματοποιηθεί με αυτούς τους όρους η ενότητα της Αριστεράς…

Αν κάποιος αμφιβάλει, ας κάτσει κάτω και να μελετήσει όλα τα ανάλογα εγχειρήματα από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, από την “ΕΝΩΜΈΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ” την εποχή του Λεωνίδα Κύρκου με τα “5 ισοδύναμα άλογα” μέχρι το πρόσφατο “ΜέΡΑ25 – συμμαχία για την ρήξη”και ας ψάξει να βρει τους λόγους γιατί όλα τελικά ναυάγησαν ως προς τους στόχους έθεταν…

Ανασύνταξη ή Ανακατασκευή;