ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Εμπρός για νέες ήττες, εμπρός για νέες συντριβές;


Αναδημοσίευση από το antapocrisis.gr
Του Πάσχου Λαζαρίδη.

Δεν περίμενε κανείς ότι το ΚΚΕ ή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα κρατούσαν τα ποσοστά της 6 Μάη. Ίσως ωστόσο περίμενε μια πιο προσεκτική -και σε ένα βαθμό αυτοκριτική- ανάγνωση του αποτελέσματος για μια πολιτική που χάρισε και στους δύο την ήττα.

Οι πρώτες ενδείξεις επιβεβαιώνουν την κλασσική ερμηνεία: “Δώσαμε δύσκολη μάχη, ευτυχώς σύντροφοι, αντέξαμε”. Συνήθως συμπληρώνεται από το επαναστατικό μότο πως “αν οι εκλογές αλλάζαν τα πράγματα θα ήταν παράνομες”, καθώς και από την λενινιστική αλήθεια πως οι επαναστάτες δεν κρίνονται από τις εκλογές αλλά από την ταξική πάλη.

Κι έτσι, καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ζήσουμε μια περίοδο με μπόλικες δόσεις επαναστατικής ρητορείας για τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Ωστόσο υπάρχει μια αντίφαση: Αν οι εκλογές δεν είναι κριτήριο των πάντων, γιατί τότε η παρουσία σε αυτές είναι το κριτήριο των πάντων; Γιατί για παράδειγμα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν επέλεξε μια δημόσια διατυπωμένη πρόταση μελών της για συνεργασία ή στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί η πολιτική, οργανωτική και ιδεολογική αυτοτέλεια της αντικαπιταλιστικής αριστεράς εξαρτάται ολοκληρωτικά από τον εκλογικό της διαχωρισμό;
Το πρόβλημα μπαίνει γιατί οι ίδιοι που μετεκλογικά υποτιμούν την εκλογική μάχη ένεκα του καταποντισμού, είναι ακριβώς αυτοί που προεκλογικά την υπερτιμούν. Της προσδίδουν μεταφυσικές ιδιότητες όσον αφορά την ύπαρξη και την ανεξαρτησία πολιτικών κομμάτων ή σχηματισμών. Στην ιστορία είναι δεκάδες τα παραδείγματα όπου επαναστατικά κόμματα, κομμουνιστικά κόμματα, και στην περίπτωσή μας ακόμα και το ΚΚΕ συνέβαλαν σε ευρύτερα λαϊκά ή αριστερά μέτωπα, στο βαθμό που τα πράγματα ήταν κρίσιμα. Και την Κυριακή, είτε μας αρέσει, είτε όχι, τα πράγματα ήταν κρίσιμα. Αν ακόμα και σήμερα δεν το αντιλαμβανόμαστε, δύο τινά συμβαίνουν: Είτε ο κομματικός πατριωτισμός μας έχει τυφλώσει, είτε το πορτοφόλι μας είναι υπερβολικά γεμάτο ώστε να παρακούμε τον ρόγχο μιας οικονομικά ετοιμοθάνατης κοινωνίας.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αντικειμενικά αποτελούσε ένα τόξο αντιμνημονιακών, αριστερών δυνάμεων, ίσως ετερόκλητων, σίγουρα μετακινούμενων, ρευστών ή (αν θέλετε) και μεταλλασσόμενων... Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελούσε εκ των πραγμάτων την μοναδική ελπίδα για άμεση αλλαγή πολιτικής ώστε να διευκολυνθεί η λαϊκή επιβίωση (και όχι ο σοσιαλισμός), για ποιο λόγο ήταν απαγορευτικό, και για το ΚΚΕ, και για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μια εκλογική συμπαράταξη σε ένα πρόγραμμα ελάχιστης ανακούφισης του λαού;

Και είναι προφανές από την πολιτική λογική και όχι από την εκλογική αριθμητική, πως ένα αριστερό μέτωπο που θα έδινε τη μάχη για την ακύρωση του μνημονίου, την αθέτηση πληρωμών στους τοκογλύφους, την άρση των μέτρων λιτότητας, και με μια προσωρινή ανακωχή γύρω από το σύνθημα “όχι άλλες θυσίες για το ευρώ και την ΕΕ”, θα μπορούσε να νικήσει.

Οι πολιτικές διαφορές είναι υπαρκτές και από μια άποψη θεμελιώδεις. Θα είχαν όμως τη δυνατότητα να λυθούν ανοικτά, ενώ πρώτα θα είχε αντιμετωπιστεί το κύριο πρόβλημα. Ακόμα και με χωριστές καθόδους: Μια ελάχιστη παραχώρηση στην κοινή λογική, θα ήταν για παράδειγμα η αποδοχή τόσο από τη μεριά του ΚΚΕ όσο και από τη μεριά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της δυνατότητας για μια μεταβατική κυβέρνηση που θα έπαιρνε πρώτα μέτρα ανακούφισης του λαού και εξόδου της χώρας από το κώμα της χρεοκοπίας. Δηλαδή ένα προκαταβολικό ναι στην πρόταση για κυβέρνηση αριστεράς.

Και αντί να πυροβολείται εκ των προτέρων άκριτα και υποκριτικά ο ΣΥΡΙΖΑ για την αντιλαϊκή στροφή που θα υποχρεωθεί να κάνει ...όταν κερδίσει, να επιλεγόταν ένας δρόμος συμμετοχής και όχι αποχής από την πρόκληση της επόμενης μέρας. Τώρα ο λαός μίλησε, η ζωή προχώρησε, και δύο χώροι της αριστεράς που θα μπορούσαν να συμβάλουν καθοριστικά, πολιτικά και κινηματικά, θα περάσουν μια περίοδο γλείφοντας τις πληγές τους. Τελικά, ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ αντί να πλήξουν -όπως επεδίωκαν- τον ΣΥΡΙΖΑ (και στο όνομα αυτού την κεντροαριστερή διαχείριση, την φιλο-ΕΕ αυταπάτη, τον μεταρρυθμιτισμό), έπληξαν τον εαυτό τους και τη γραμμή τους.

Για αυτό ακριβώς είναι υπόλογες οι ηγεσίες τους. Απέναντι στα μέλη τους. Γιατί αδίκησαν την πολιτική τους κατεύθυνση. Δεν είναι υπόλογες ούτε απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε πολύ περισσότερο απέναντι στον ελληνικό λαό διότι “βγήκε πρώτος ο Σαμαράς”. Κι ας διαρρέονται τέτοιες ασχήμιες. Οι τακτικές Κουτσόγιωργα είναι απολύτως ξένες με την αριστερά.

Η χειρότερη εξέλιξη σήμερα είναι να επιχειρηθεί μια ακόμα πιο σεχταριστική, στενή και ετεροκαθοριζόμενη μετατόπιση. Για παράδειγμα να χρεωθεί η ήττα σε μέλη και στελέχη που είτε δημόσια (στην περίπτωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), είτε πλαγίως και ιδιωτικά (στην περίπτωση του ΚΚΕ) διαφώνησαν με τις ηγεσίες των κομμάτων τους. Ήδη τέτοια δείγματα γραφής υπάρχουν και από τον Περισσό και από την αντικαπιταλιστική αριστερά. Οι πρώτοι (ΚΚΕ) αναδεικνύοντας σε κεντρικό πολιτικό πρόβλημα του κόμματος την ανώνυμη ηλεκτρονική διαφωνία (ενίοτε και προβοκάτσια). Είναι γνωστό ότι εδώ και καιρό διεξάγεται διαδικτυακά μια ισχυρή πολιτική αντιπαράθεση στην ηγεσία του ΚΚΕ από (πρώην και νυν) μέλη, υπερασπιστές του Κόμματος και της γραμμής του Αντιμπεριαλιστικού, Αντιμονοπωλιακού, Δημοκρατικού Μετώπου, όπως διατυπώθηκε στο 15ο συνέδριο για να θαφτεί έκτοτε. Οι δεύτεροι (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δείχνοντας ως υπαίτιους της εκλογικής καθίζησης ορισμένα μέλη που πρότειναν δημόσια μια πολιτική συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ ή και (κριτικής) εκλογικής υποστήριξής του.

Στην περίπτωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τόσο η πρώτη ανακοίνωση του ΝΑΡ, όσο και μια παρέμβαση του Π.Μαυροειδή, δείχνει ως υπεύθυνους της ήττας “τμήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς” που “ταλαντεύτηκαν πριν τις εκλογές”, “εκφράστηκαν και δημόσια, σχετικά με την αναγκαιότητα αυτοτελούς πολιτικής παρουσίας και επέδρασαν σε σημαντικό βαθμό αρνητικά”.

Αν και ο ρόλος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι σεβαστός, αυτές οι αιτιάσεις αδικούν τους γράφοντες. Υποτιμούν βαθιά το πολιτικό αδιέξοδο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δηλαδή την άρνηση της πολιτικής και τη συλλήβδην καταχώρησή της ως τακτικισμό. Σαν μικρογραφία της αντίστοιχης στάσης του ΚΚΕ. Αυτή η σύμπτωση ΚΚΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν ενδεικτική για παράδειγμα στην προεκλογική αρθρογραφία του Γ.Ρούση, όπου λίγο ή πολύ εγκαλούσε το ΚΚΕ διότι με τη στάση του επιτρέπει να γιγαντώνεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως ανάχωμα του συστήματος. Το βαθύτερο πρόβλημα του χώρου είναι μια ατέρμονη όσο και παθητική αναμονή από το τι θα συμβεί στο ΚΚΕ. Όμως αυτή η αναμονή κλείνει δύο δεκαετίες ζωή. Και παραγνωρίζει ότι οι διεργασίες σε οποιοδήποτε κόμμα (και πολύ περισσότερο στο ΚΚΕ) δεν ξεκλειδώνουν με παραγγέλματα αλλά με αποτελεσματικές πολιτικές πρωτοβουλίες. Αν για παράδειγμα τώρα υπάρξουν εξελίξεις στο ΚΚΕ, αυτές δεν θα κοιτάξουν προς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Στοιχειώδες. Και τελικά η αναμονή γίνεται αδιέξοδη. Και ψάχνονται οι δικαιολογίες σε πενηντατόσα στελέχη, αλλά και σε ισχυρό τμήμα της βάσης, στην “κοινή γνώμη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ” που δικαίως διεκδίκησε άλλη στάση ενόψει των δεύτερων εκλογών.

Δεν χρειάζεται αναφορά σε απίθανες σχετικοποιήσεις που βρίσκουν ηττημένο τον ΣΥΡΙΖΑ διότι είχε στόχο την κατάκτηση της εξουσίας, και άρα έχασε. Ή βρίσκουν νικητή τον Περισσό διότι επιβεβαιώθηκε η προεκλογική του εκτίμηση ότι θα ηττηθεί. Με τη διαλεκτική άμα την ξεχειλώσουμε μπορούμε να κάνουμε θαύματα.

Το μεγάλο ερώτημα σήμερα είναι αν η μετεκλογική πορεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα τη φέρει σε επίπεδα και σε προγραμματικό λόγο που θυμίζει το ΜΕΡΑ, εξανεμίζοντας μια αναγνωρίσιμη δυναμική που κατέγραψε την τελευταία διετία. Και αν η μετεκλογική πορεία του ΚΚΕ θα περιορίσει τις υπαρκτές αμφισβητήσεις στο εσωτερικό του, μαλακώνοντας σε βάθος χρόνου τον ατσάλινο σεχταρισμό του, μένοντας πάντα στην ίδια αντιμετωπική κατεύθυνση. Η σημερινή απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ αφού περνά τον ΣΥΡΙΖΑ από γενεές δεκατέσσερες, προαναγγέλει την “κατάθεση και σχεδίων νόμου και τροποποιήσεων για καίρια λαϊκά προβλήματα”.

Η επόμενη μέρα θα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Όσοι από την αριστερά και συγκεκριμένα από τον ΣΥΡΙΖΑ περιμένουν άκοπα και ανέφελα νέα εκτίναξη και κατάκτηση της εξουσίας και σύντομες νέες εκλογές, απατώνται. Αν κάτι μάθαμε από την αστική τάξη σε αυτή τη λυσσώδη προεκλογική περίοδο είναι πως δεν θα μας χαρίσει το σκοινί με το οποίο θα την κρεμάσουμε. Και η απάντηση των αριστερών δυνάμεων, και ειδικά των δυνάμεων της κομμουνιστικής αριστεράς οφείλει να είναι η συγκρότηση ενός μεγάλου λαϊκού μετώπου, με κέντρο την αριστερά, και μέσα αλλά όχι έξω ή κόντρα σε αυτό, ένα διακριτό πολιτικό ρεύμα ρήξεων με όλους τους μηχανισμούς που κρατούν τη χώρα και το λαό δέσμιους στην κόλαση της τρόικας. Στο έδαφος αυτό, τομές και ανασυνθέσεις είναι όχι μόνο καλοδεχούμενες, αλλά και αναγκαίες.

10 σχόλια :

  1. "Σύντροφε" αντί να σε πιάνει άγχος για το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η αναμενόμενη λεηλασία δε σημαίνει ότι τους ίδιους που σας ψήφισαν δε θα τους βρείτε απέναντι. Καλύτερα να σε προβληματίζουν τα στελέχη και τα όψιμα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Τι κρύβεται πίσω από τις δηλώσεις περί "υπεύθυνης αντιπολίτευσης"? Λέξη για απεργίες σαν πίεση στη νέα κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθήσει να είναι απών στους αγώνες του κινήματος και πάντα παρόν στους αγώνες της εργοδοσίας για μειώσεις μισθών 35% ώστε να μη χαθούν θέσεις εργασίας. Κυριακή κοντή γιορτή. Και να κλείσω με μία φράση όχι του Λένιν αλλά του Αινστάιν: "Αυτός που ακολουθεί τη μάζα δεν πάει πιο μακρυά από εκεί που πάει η μάζα. Εκείνοι που βαδίζουν σε άλλη κατεύθυνση, θα ανακαλύψουν τον εαυτό τους σε μέρη που δεν πήγε ποτέ". Αυτά και καλό κουράγιο. Όπως είπε και ο αρχηγός ο δρόμος για την εξουσία είναι μακρύς. Θα έρθει η σειρά σας να πάρετε υπουργεία και βουτήξετε στο μέλι όπως κάνουν τα στελέχη σας στν Τ.Α. ή όπου αλλού έχουν κομματάκι από την εξουσία. Τώρα που "μεγαλώσατε" δε θα αρκεστείτε στα ξεροκόματα που σας δίνανε. Θα πάρετε όλο το καρβέλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα κουρέλια λοιδορούν ακόμα (τον λαό)...

      Διαγραφή
  2. - Πώς προεξοφλεί ο συγγραφέας οτι δεν θα γίνουν συντομα εκλογές; Πόσες κυβερνήσεις είχαμε τα 2 τελευταία χρόνια; Λογικά αν ο Συριζα δεν αυτοκτονήσει (πράμα όχι απίθανο) θα είναι η επόμενη κυβέρνηση. Σ'αυτό το διάστημα καλά θα κάνει να ετοιμάζεται, να μαζέψει το λαϊκισμό, ν'αποφασίσει επιτέλους ποιά θα είναι η θέση του στα καίρια ζητήματα και να πορευτεί ανάλογα. Δεν γίνεται σε σημαντικά θέματα να ακούγονται 10 αντίθετες απόψεις! Δε γίνεται τα στελέχη να αυτοαναιρούνται δημόσια! Αυτό κόστισε πολύ στις εκλογές και όλοι το κατάλαβαν, άσχετα αν οι περισσότεροι το παράβλεψαν. Ευκαιρία να διορθωθούν λοιπόν πέντε πράματα που ενώ ταιριάζουν στο 5%, στο 25% φαλτσάρουν. Αν χρησιμοποιηθεί καλά, αυτό το διάστημα μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο.
    *Να κάνει και κανα συσίτιο, λεφτά έχει τώρα, μην αφήνει μόνη της την εκκλησία να ταϊζει τους φτωχούς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το θέμα δεν είναι αν αυτοκτονήσει ο συριζα και εάν και πότε θα γίνει κυβέρνηση

      το θέμα είναι ότι αυτοκτονούν καθημερινά εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταχιούχοι - και μεταξύ αυτών αγωνιστές της αριστεράς...

      γ.π.

      Διαγραφή
  3. Ενισχυμένο το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και με δύο αξιόλογα στελέχη του ΜΑΑ και πήγε τόσο χάλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα μας κάνουν τα τρία δύο!19 Ιουνίου 2012 - 1:50 μ.μ.

    Τα εκλογικά αποτελέσματα επαληθεύουν την ρήση του Μάο "τα δύο δεν γίνονται ένα, άλλα το ένα δύο.." αναφορικά με την διάσπαση της ΔΗΜΑΡ από το ΣΥΡΙΖΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ! όταν 3/4 των ψηφορόρων δεν ακολούθησαν την γραμμή της καθοδήγησης και ψήφισαν άλλο κόμμα μέσα σε ένα μήνα, τότε πρόκειται για πραγματική ΔΙΑΣΠΑΣΗ αυτού του πολιτικού χώρου.

      Πράγματι είναι υποκριτικό και αφελές αυτό που λένε κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ ότι τώρα "να προχωρήσει ενωμένη η αριστερά".

      Ο κόσμος της αριστεράς προχωράει ενωμένος στον ΣΥΡΙΖΑ. Το ότι δεν πάνε τα φθαρμένα στελέχη του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον ΣΥΡΙΖΑ, αυτό είναι καλό και όχι κακό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Περισσότερη ζημιά θα κάνουν παρά όφελος.

      Διαγραφή
    2. βεβαια προτιμουντε του ΠΑΣΟΚ.ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΙΣ ΚΟΜΠΙΝΕΣ.

      Διαγραφή
  5. Δεν καταλαβαίνω τον αρθρογράφο....
    Το ότι ο συριζα είναι τώρα πλειοψηφία στα κόμματα τις αριστεράς σημαίνει ότι τώρα έχει σωστές απόψεις και όταν ήταν στο 3% είχε άδικο?

    Καλύτερα στις μειοψηφίες.. και από εδώ αγώνα κάνουμε!
    (Για αυτό γίνεσται όλοι Ολυμπιακοί, Παναθηναικοί)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ κατάλαβα πως ο Τσίπρας που εκφράζει τη κεντρική πολιτική γραμμή παίζει τις κουμπάρες, πως με 17% κάνεις βόλτες και με 27% αφήνεις το λαό που σου έδωσε τέτοιο όπλο στους τρεις καβαλιέρους ΣΑΜΑΡΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟ ΚΟΥΒΕΛΗ; Και μάλιστα ζητάς να σχηματίσουν και γρήγορα κυβέρνηση, δεν είναι ο Τσίπρας που έλεγε πως το όπλο που θα του δώσει ο λαός θα το χρησιμοποιήσει, ο λαός το 17 του το έκανε 27, Και του το έκανε 27 παρά το ότι τις τελευταίες μέρες σκόρπιζε φόβους πως δήθεν το νόμισμα δεν είναι φετίχ και άλλα ωραία. Το όνειρο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το ποσοστό του ΚΚΕ να φτάσει όσο πιο κάτω γίνεται, όσο έλεγαν από το ΚΚΕ πως δεν συνεργάζονται τόσο έκανε επίθεση φιλίας μάλλον επίθεση φιλίας φασιστική. Η κακοήθεια για να μην πω άλλη λέξη ξέραμε πως είναι προνόμιο του ΠΑΣΟΚ αλλά μάλλον όταν θες να γίνεις ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ παίρνεις και τα κουσούρια.Επειδή τα ζητήματα είναι πιο βαθιά θα ανακαλύψουμε τι ρόλο στην ιστορία έχει κλιθεί να παίξει ο Αλέξης και μάλιστα πολύ πιο σύντομα από ότι χρειάστηκε για τον Αντρέα Παπανδρέου, δυστυχώς πέρασαν τριάντα χρόνια για να ξεσκεπαστεί ο ρόλος όλης της οικογένειας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ