Μια προσωπική απάντηση στις "ενωτικές" προ(σ)κλήσεις των σ. του ΣΧΕΔΙΟΥ Β'

Αναδημοσίευση από την "iskra"

Του Βαγγέλη Αντωνίου

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, που σαν μέλος του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, του προδρομικού δηλαδή σχήματος του «Σχεδίου Β», συμμετείχα στη διοργάνωση εκδηλώσεων και ημερίδων, με αντικείμενο την αριστερή διέξοδο από την κρίση, στις οποίες – συνήθως – προσκαλούσαμε ως κύριο ομιλητή τον Κώστα Λαπαβίτσα. Παρακολουθώ τη σημερινή εξέλιξη των πραγμάτων και αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω ορισμένες σκέψεις, απευθυνόμενος ιδιαίτερα προς τους συντρόφους που συμπορευτήκαμε εκείνη την περίοδο.

Είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, πως ήμουν τότε το μοναδικό μέλος του συντονιστικού του Μ.Α.Α. που δεν είχε καμία οργανωτική, πολιτική ή και συναισθηματική σχέση με το Σύριζα. Είναι επίσης γνωστό, στους ίδιους κύκλους, πως συμμετείχα σ' ένα στενό πυρήνα στελεχών που δουλεύαμε πάνω σε επεξεργασίες για το «σχέδιο Β», για το μεταβατικό πρόγραμμα εκτός ευρώ. Τότε, που όλα τούτα δεν ήταν αυτονόητα, ακόμη και στην ... κορυφή του μετωπικού εγχειρήματος του Μ.Α.Α. Είναι, τέλος, γνωστό ότι η προσωπική μου επιλογή στις εκλογές του Μάη 2012 ήταν να ψηφίσω Ανταρσύα και του Ιούνη Σύριζα. Έκτοτε έγιναν πολλά, νιώθει κανείς ότι έχουν περάσει αιώνες.

Όπως εύστοχα είχε πει ένας σύντροφος (στέλεχος του Ν.Α.Ρ. και εκ των κορυφαίων σύγχρονων εκπροσώπων της αριστερής διανόησης) σε μια σύσκεψη εκείνης της εποχής, ανάμεσα στο Μάη και τον Ιούνη του 2012, απευθυνόμενος στο σ. Αλέκο Αλαβάνο: «Είτε μας αρέσει είτε όχι, όπως λένε οι Άγγλοι, εγκαταστάθηκε ο ελέφαντας στο σαλόνι μας. Η πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων επενδύει τις ελπίδες της στο Σύριζα, που κεφαλαιοποιεί τα πολιτικά και κινηματικά χαρακτηριστικά της αριστερής του στροφής, την οποία εσύ εγκαινίασες».

H ...“μονταζιέρα” του The Press Project

(Ένα σχόλιο σε ένα δήθεν ρεπορτάζ:  

Τα πάντα για τη Σαμπιχά, το ΣΥΡΙΖΑ και ο ασκός του Αιόλου)

Το “βαθύ κράτος” συνήθως διεκπεραιώνει αθόρυβα και χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες τις υποθέσεις του, όπως φάνηκε και σε αυτή την “υπόθεση”. Και όταν θέλει να “μιλήσει”, αφήνει άλλους να το κάνουν... Αν αυτή την φορά δεν κατάφερε να διαβρώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, βρήκε αλλού πολλούς πρόθυμους να “μιλήσουν” εκ μέρους του.

Το The Press Project, ένα αριστερό και ανεξάρτητο δημοσιογραφικό μέσο, γίνεται η φωνή του “βαθέως κράτους” με αυτό το κατ' όνομα ρεπορτάζ. Και η μονταζιέρα δούλεψε καλά. Η φωτογραφία της Σαμπιχά με τον Τσίπρα είναι το πρώτο της προϊόν. Η φωτογραφία είναι πλαστή και η υπογραφή του μονταζιέρη καταγράφεται στο χρώμα του φόντου της.

Πλαστή είναι και η εικόνα που παρουσιάζεται στην αρχή του κειμένου: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δυο “αντιμαχόμενες” παρατάξεις. Αυτή των «προσφύγων» του ΠΑΣΟΚ και η άλλη των “Συνασπιστών”, οι οποίοι συμμάχησαν με “Δημαρίτες” για να τους αντιμετωπίσουν!...

Αν θέλετε να διαπιστώσετε και το πλήθος των άλλων πλαστογραφίων που παρουσιάζει αυτό το “ρεπορτάζ”, δεν έχετε παρά να διαβάσετε το κείμενο του “ιού” και να κάνετε τις δικές σας συγκρίσεις:

Σουλεϊμάν, ένα ελληνικό σίριαλ

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

Γράφει ο ιός

Η ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ, ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΘΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Για ποιους λόγους προκάλεσε τέτοιο ενδιαφέρον η απόσυρση μιας υποψηφιότητας από τη μειονότητα της Θράκης; Και ποιοι ακριβώς είναι εκείνοι που προκαλούν τον θόρυβο;

Ξαφνικά, το προεκλογικό κλίμα βάρυνε απίστευτα. Από το εικονικό οικονομικό θαύμα του «πρωτογενούς πλεονάσματος» και της «εξόδου στις αγορές» βυθιστήκαμε απότομα στο έρεβος της πιο παλιομοδίτικης εθνικοφροσύνης, με την αξιωματική αντιπολίτευση να καλείται να υποβάλει δήλωση νομιμοφροσύνης στο βαθύ κράτος και ν’ αποκηρύξει όσα στελέχη της κρίνονται από κυβέρνηση και κανάλια ως «αμφίβολων εθνικών φρονημάτων».

Η αντιπαράθεση που πυροδότησε η παλινδρόμηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ γύρω από την υποψηφιότητα της Σαμπιχά Σουλεϊμάν θυμίζει, βέβαια, θέατρο του παραλόγου: μια δεξιότατη κυβέρνηση και η αντιπολιτευόμενη Ακροδεξιά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επειδή ένα κόμμα της Αριστεράς απέκλεισε από τους συνδυασμούς του το άτομο που οι ίδιοι, από την αντίπερα όχθη, θεωρούν «εθνικά ορθή» εκπρόσωπο των μουσουλμάνων της Θράκης. Η επικίνδυνη αυτή λογική υπονοεί βέβαια ότι στα «εθνικά θέματα» οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να ευθυγραμμίζονται, παρά τις διαφορές τους στα (πολύ σημαντικότερα) υπόλοιπα. Μέχρι και ο ιστότοπος της Χρυσής Αυγής επιδόθηκε έτσι σε ύμνους για την «ακτιβίστρια Ρομά», που επί Γ΄ Ράιχ θα στελνόταν αυθημερόν στα κρεματόρια. Σε μια ιδιότυπη επίδειξη μαύρου χιούμορ, κάλεσε μάλιστα τον εισαγγελέα «να διατάξει τη σύλληψη των φασιστών ΣΥΡΙΖΑίων της περιοχής, που βάφτισαν τη γυναίκα “ακροδεξιά”».

Διαβάστε σήμερα στην "ΑΥΓΗ"

«Αγαπητοί μου φίλοι, αγαπητοί μου σύντροφοι, οι προτάσεις σας όσον αφορά την τακτική δεν είναι “ρεαλιστικές”, όπως το νομίζετε, ούτε το στρατηγικό σας όραμα ότι με λίγο κλασικό μαζικό κίνημα και λίγο εκλογικό κοινοβουλευτισμό μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά. Θα πρέπει να αποδεχτείτε ότι κάτι τέτοιο δεν μοιάζει σήμερα περισσότερο αληθινό απ’ ό,τι το 1848, όταν οι επαναστάσεις σε όλη την Ευρώπη και η καθολική ψηφοφορία οδήγησαν παντού στον θρίαμβο της αντίδρασης. Δείτε προσεκτικά, εδώ, την καταστροφική κατάσταση των επαναστατών στην Αίγυπτο: η δυναμική, ενθουσιώδης και από πολλές πλευρές αξιοθαύμαστη δράση τους, εγκλεισμένη μέσα στην ιδεολογική σύγχυση και την οργανωτική αναρχία, τελικά οδήγησε απλώς στην επιστροφή των στρατιωτικών».

Από την συνέντευξη του Α. Μπαντιού: "Σχετικά με την ελληνική κατάσταση"

            

Η ΘΡΑΚΗ, Η ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

1. Ο φαύλος κύκλος της αμοιβαιότητας των εθνικισμών της Τασίας Χριστοδουλοπούλου
2. Τι είναι και τι δεν είναι αριστερή πολιτική στα μειονοτικά του Δημήτρη Χριστόπουλου
3. Μειονοτική σχέση: μια σχέση εξουσίας του Γιώργου Μαυρομμάτη
4. Η καταλυτική παρουσία της Αριστεράς στη Θράκη του Μουσταφά Μουσταφά