Οι νέοι «μακεδονομάχοι», ο Λένιν και η απάτη

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

του Δημήτρη Ψαρρά

Στην αντιπαράθεση απόψεων γύρω από τη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ κυριαρχούν οι κραυγές, οι εθνικιστικές κορόνες και οι θεωρίες συνωμοσίας. Δεν λείπουν, πάντως, και κάποιες απόπειρες να εκτεθούν και επιστημονικά επιχειρήματα, σύμφωνα με τα οποία θα ήταν ασύμβατος με την ιστορική αλήθεια ο οιοσδήποτε «συμβιβασμός» Ελλάδας και ΠΓΔΜ στο ζήτημα του ονόματος της γειτονικής χώρας και δευτερευόντως στα ζητήματα της ονομασίας των πολιτών και της γλώσσας της.

Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει η γνωστή παρέμβαση του καθηγητή Μπαμπινιώτη, ο οποίος επιχείρησε να μειώσει τη σημασία της «Τρίτης Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Τυποποίηση Γεωγραφικών Ονομάτων» το 1977, όπου σαφώς –και χωρίς καμιά ελληνική αντίδραση– αναφερόταν ως μία από τις γλώσσες της Γιουγκοσλαβίας η «μακεδονική». Η παρουσία του κ. Μπαμπινιώτη στην ελληνική αντιπροσωπεία σε εκείνη τη Διάσκεψη εξηγεί και τους λόγους που τον οδηγούν σήμερα σ’ αυτές τις διευκρινίσεις (βλ. σχετ. «Γλωσσολογική αλαλία», στην «Εφ.Συν.», 6.6.2018).

Αλλά υπάρχει κάτι πολύ σοβαρότερο και ιδιαίτερα αποκαλυπτικό. Ο πυρήνας των επιστημονικών προσεγγίσεων του θέματος από την πλευρά των επικριτών της συμφωνίας εντοπίζεται σε ένα μικρό βιβλίο, το οποίο έχει εκδοθεί εδώ και 60 χρόνια και ακόμα τώρα προβάλλεται ως βασικό ντοκουμέντο σ’ αυτή τη σειρά των «επιστημονικών» επιχειρημάτων.

Η αποικιοποίηση του φανταστικού και ο κοινωνικός έλεγχος

Ο Renato Curcio στην Εισαγωγή αναφέρει ότι «Το Internet είναι πολλά πράγματα: μια εξέλιξη του παγκόσμιου καπιταλισμού, μια καινοτόμος τεχνολογία, ένα νέο πανοπτικό επιτήρησης, μια δυνατότητα ελέγχου εξ αποστάσεως των εργαζομένων, μια παραγωγή εικονικών ταυτοτήτων, μια ευκαιρία για εγχειρήματα τύπου χάκινγκ είτε για το καλό είτε για το κακό, μια δυνατότητα επιτάχυνσης και διεύρυνσης των οριζόντιων επικοινωνιών μας και πολλά, πάρα πολλά άλλα πράγματα ακόμη. Εν κατακλείδι, δεν αμφισβητείται εδώ το γεγονός ότι η ηλεκτρονική αλληλογραφία επιτάχυνε τις επικοινωνίες και διεύρυνε την δυνατότητά μας να ανταλλάσσουμε περιεχόμενα. Ενδεχομένως το βλέμμα που θα συναντήσετε σε αυτές τις σελίδες να είναι στραμμένο στην εκπληκτική πολλαπλότητα των ύπουλων ελέγχων στους οποίους υπόκειται οτιδήποτε ανταλλάσσεται μέσω δικτύου και που, την εποχή της κανονικής αλληλογραφίας, δεν τους σκεφτόμασταν ούτε τους θεωρούσαμε σαν μια συνηθισμένη πρακτική».

Ο συγγραφέας περιγράφει ακόμη, στην Εισαγωγή, όσα θα βρούμε στην συνέχεια, στις σελίδες αυτού το βιβλίου, όπου ένα μέρος είναι αφιερωμένο στους εικονικούς διαχωρισμούς, δηλαδή στην παραγωγή ψηφιακών ταυτοτήτων, στις τεράστιες επιπτώσεις τους, στην υπερσύνδεση, στην νοητική δουλεία, την αποξένωση της μνήμης, την κλοπή της λήθης κ.ά.

Πορεία στα Γιάννενα ενάντια ενάντια στις εξορύξεις πετρελαίου

Την πορεία της 1η Ιουνίου συνδιοργάνωσαν οι Πρωτοβουλίες Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας, Θεσπρωτίας και η Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις πετρελαίου.

Τώρα καταλάβαμε...

Σιωπή...

Δεν σωπαίνουν όλοι, υπάρχουν και μερικοί που φωνάζουν ακόμα, όπως το iskra.gr (01/06/2018):

«Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας δεν πρόλαβε να ξεμπερδέψει, μάλλον με ένα “διαβλητό” τρόπο, από τον θόρυβο για την βίλα του και μοιάζει να ορέγεται συνεργασία με τον Π. Σάντσεθ στη νέα κυβέρνηση του, υπό την προϋπόθεση ότι ο τελευταίος θα αλλάξει τον προϋπολογισμό του Ραχόϊ.»

Για να καταλάβουμε καλύτερα, με χοντρά γράμματα υπογραμισμένες οι λέξεις: Πάμπλο Ιγκλέσιας, διαβλητό, βίλα, ορέγεται, Π. Σάντσεθ .

Είναι πλέον φανερό γιατί ο Π. Λαφαζάνης δεν ήθελε στον ΣΥΡΙΖΑ στα κρίσιμα ζητήματα να γίνονται “δημοψηφίσματα” ανάμεσα στα μέλη του, όπως προέβλεπε αυτή την δυνατότητα το καταστατικό του: Γιατί θεωρεί αυτόν τον τρόπο λήψης αποφάσεων  “διαβλητό”!...

Όμως ο Π. Λαφαζάνης  θεωρεί διαβλητά μόνον τα "κομματικά" δημοψηφίσματα, γιατί σε άλλες στιγμές έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ των "κοινοβουλευτικών". Φαίνεται αυτά είναι πιο "δημοκρατικά"...