Ο «Δεκέμβρης» πήγε σήμερα πλατεία Βικτορίας…

Περάσαμε σήμερα από τις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις που έγιναν στο κέντρο της Αθήνας. Η συγκέντρωση της πλατείας Κλαυθμώνος ήταν για …κλάματα. Αν δεν πήγαινε εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ που είχε προσυγκέντρωση στην Χαλκοκονδύλη, δεν θα γέμιζε ούτε το πεζοδρόμιο. Το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο απ’ τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το μπλοκ των μεταναστών που έδινε ένα ιδιαίτερο χρώμα στην συγκέντρωση. Η συγκέντρωση στο Μουσείο, έκανε πορεία προς την βουλή και είχε κάποιο κόσμο, αλλά ήταν ψόφια. Η πορεία αυτή ήταν πολιτικά ενταγμένη στην διαδρομή: Από τον «Δεκέμβρη» στην κάλπη των ευροεκλογών. Γι αυτό, η πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς αναζητώντας ευρύτερα ερείσματα, πλασαρίστηκε ως συγκέντρωση σωματείων που πάνε κόντρα στην ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Στην υπηρεσία αυτής της σκοπιμότητας, πολλά γνωστά στελέχη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (κυρίως από την νεογέννητη ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον χώρο των Μ-Λ) κρατούσαν πανό σωματείων. Όμως, επειδή έπρεπε να εμφανιστούν και τα κομματικά πανό, γιατί έρχονται οι ευρωεκλογές, υπήρξε μεγάλο μπέρδεμα ανάμεσα στα κομματικά και στα συνδικαλιστικά μπλοκ, με αποτέλεσμα να μπερδεύεις τα σωματεία και τα κόμματα! Γι’ αυτό λοιπόν, οι διοργανωτές είχαν φροντίσει να διευκολύνουν τα πράγματα. Για να καταλαβαίνει ο κόσμος τι είναι αυτό που βλέπει, είχαν τοποθετήσει σε αρκετά πανό υπογραφές με μεγαλύτερα γράμματα από αυτά με τα οποία ήταν γραμμένα τα συνθήματα! Έτσι λοιπόν, ο κόσμος διάβαζε τις υπογραφές και όχι τα συνθήματα. Για παράδειγμα, όταν έβλεπες το πανό με την τεράστια υπογραφή «Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών» και από κάτω αρκετούς γνωστούς ΝΑΡίτες, καταλάβαινες αμέσως ότι αυτό το μπλοκ δεν είναι κομματική οργάνωση του ΝΑΡ αλλά σωματείο...

Όμως η ευχάριστη έκπληξη ήρθε από την συγκέντρωση της πλατείας Βικτoρίας. Ήταν η πιο μαζική και ζωντανή πορεία, σε σχέση με αυτές που περιγράψαμε παραπάνω. Ήταν ένα ζωντανό, πολύχρωμο, νεανικό ποτάμι που ακολούθησε την δική του διαδρομή από την πλατεία Βικτoρίας, στην πλατεία Καραϊσκάκη, Πειραιώς, Ομόνοια, και κατέληξε στην πλατεία Κοτζιά. Το κλίμα θύμιζε ότι ο «Δεκέμβρης» υπάρχει ακόμα…

Πρωτομαγιά 2009: Η ΓΣΕΕ φοβάται και εγκαταλείπει τα ..γραφεία της!

Διαβάζουμε στην προκήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ για την πρωτομαγιά:

“...Οι ηγεσίες των συνδικάτων (ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ) αυτή την κρίσιμη περίοδο δεν θέλουν και δεν μπορούν να ηγηθούν της εργατικής αντεπίθεσης παρά τη συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση που υπάρχει ανάμεσα στους εργαζόμενους λόγω των οικονομικών δυσκολιών τους και την ανασφάλειας την οποία καθημερινά βιώνουν. Ο «διάλογος» της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ «για να μπει μπλόκο στην ανεργία», τη στιγμή που θα έπρεπε να είναι σε μεγάλη ταξική σύγκρουση μαζί του επειδή οι επιχειρήσεις με πρόσχημα την οικονομική κρίση απολύουν μαζικά εργαζόμενους, είναι απαράδεκτος και λειτουργεί αποπροσανατολιστικά. Η άρνησή της, να οργανώσει την κλιμάκωση και το συντονισμό οποιουδήποτε αγώνα, να στηρίξει το κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την εξέγερση της νεολαίας τον περασμένο Δεκέμβρη, είναι απαράδεκτη. Χέρι βοηθείας στο συνδικαλιστικό κίνημα δίνει η ηγεσία του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ με την απομονωτική και διασπαστική τους τακτική..

Συμφωνούμε βεβαίως με το κείμενο, όμως εκείνο που δεν καταλαβαίνουμε είναι αν νομιμοποιείται να λέει αυτά τα πράγματα κάποιος που συνδιοικεί στα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ με αυτές τις παρατάξεις. Η συμμετοχή της συνδικαλιστικής παράταξης του ΣΥΝ στα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι και αυτή “χέρι βοήθειας στη συμβιβαστική πολιτική των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ”. Είναι σαν να συμμετέχεις στην κυβέρνηση και να την κατηγορείς ότι στηρίζει το κεφάλαιο και άλλα παρόμοια, γιατί το προεδρείο της ΓΣΕΕ είναι η “κυβέρνηση” των συνδικάτων....

Επίσης θα θέλαμε να μάθουμε γιατί άλλαξε ο τόπος της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης από το Πεδίο του Αρεως και την στάση που κράτησαν για αυτή την αλλαγή οι συνδικαλιστές του ΣΥΝ. Αυτό δεν είναι τεχνικό αλλά πολιτικό ζήτημα και ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να τοποθετηθεί στην ανακοίνωσή του ανοικτά. Απ' ότι έχουμε αντιληφθεί, η αλλαγή έγινε επειδή έχουν χεστεί από τον φόβο τους οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Νοιώθουν εγκλωβισμένες από παράπλευρες συγκεντρώσεις. Όχι βέβαια από το "ΠΑΜΕ"! Γι αυτό μετακόμισαν στην Πλατεία ...Κλαυθμώνος.

Εμείς πιστεύουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να διαφωνήσει με αυτή την μεταφορά του τόπου συγκέντρωσης. Θα έπρεπε να κάνει μάλλιστα προσυγκέντρωση έξω από την ΓΣΕΕ στο Πεδίο του Αρεως για να καταγγείλει έμπρακτα αυτή την φυγή των πουλημένων ηγεσιών προς την πλατεία Κλαυθμώνος. Αντί γι αυτό, τους ακολούθησε μέχρι την Χαλκοκονδύλη, δηλαδή στο ..μισό δρόμο.

Αυτές οι επιλογές του μισού – μισού δεν μας αρέσουν καθόλου γιατί μπερδεύουν τα πράγματα αντί να τα ξεκαθαρίζουν. Το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν είναι ότι αναδεικνύουν τα αδιέξοδα της συνδιοίκησης της “ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ”, που θέλει να τραβήξει το σχοινί αλλά να μην ...σπάσει! Τελικά, με αυτή την πρακτική, καταγράφεται ότι η παράταξη του ΣΥΝ μπορεί να γκρινιάζει στα λόγια, αλλά ακολουθεί στην πράξη τις ηγεσίες της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ, έστω και μέχρι τα μισά του δρόμου. Και αυτό το χρεώνεται βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ!

Ο τροτσκιστικός σταλινισμός!

Όταν διαβάσαμε το παρακάτω κείμενο, που εξηγεί τον λογότυπο του μικρού ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, αναρωτηθήκαμε αν τα είμαστε στα καλά μας ή χρειαζόμαστε …ψυχίατρο:

«Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή - ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. διάλεξε για το λογότυπό της ένα σύμβολο που έρχεται από τις γνήσιες επαναστατικές παραδόσεις του κινήματος.
Η εικόνα της γυναίκας που σπάει τις αλυσίδες χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Ρωσία το 1920, τότε που η εργατική επανάσταση προσπαθούσε να κρατηθεί ζωντανή ενάντια στις στρατιωτικές επεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Πρόκειται για αφίσα που κυκλοφόρησε για την επέτειο των 15 χρόνων από τη Ματωμένη Κυριακή 9 Γενάρη 1905.
Οι σφαγές του Τσάρου δεν σταμάτησαν τους εργάτες της Ρωσίας που πήραν την εξουσία, με τις γυναίκες μπροστά, το 1917. Σήμερα οι Τσάροι των θρόνων ανήκουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, αλλά οι Τσάροι του χρήματος είναι αυτοί που πρέπει με τη σειρά μας να ανατρέψουμε.»
Εμείς άλλα βλέπουμε στην σοβιετική αφίσα! Η γυναίκα σπάει μια αλυσίδα που έχει κρεμασμένο ένα σταυρό. Περισσότερο στο παπαδαριό παραπέμπει η αφίσα και λιγότερο στον Τσάρο. Όμως, η εικόνα μπορεί να έρθει στα μέτρα τις δικής μας «αντικειμενικότητας», αν χρησιμοποιούμε την μέθοδο του Προκρούστη. Κόβουμε αυτό που περισσεύει. Εδώ περίσσευε ο σταυρός. Παλιότερα, στην ΕΣΣΔ περίσσευαν κάποια κεφάλια. Κοβόντουσαν και αυτά από τις φωτογραφίες. Την συνέχεια όλοι την γνωρίζουμε…

Ίσως θα ήταν πιο σωστό πολιτικά να διάλεγαν κάποια εικόνα από τον πρόσφατο Δεκέμβρη. Το λεύκωμα της «Αυγής» έχει μερικές φωτογραφίες που είναι κατάλληλες γι’ αυτή την δουλειά. Αν έκλεβαν κάτι από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα τους κατηγορούσε κανένας. Εξάλλου, αυτός τους έκλεψε ολόκληρη "ριζοσπαστική" αριστερά και έμεινε κενό περιεχομένου το ΜΕΡΑ (Μέτωπο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς). Γι' αυτό αναγκάστηκαν μέσα σε ένα γήπεδο μια νύχτα να το εγκαταλείψουν και να γίνουν ξαφνικά ...anticapitalistas!

Η παραποίηση των αφισών των πρώτων χρόνων της σοβιετικής ένωσης, είναι δηλωτική της ένδειας - πολιτικής και αισθητικής - μιας αριστεράς που αναζητά στο απώτερο παρελθόν τις λύσεις για τα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα. Η εξέγερση του Δεκέμβρη, ανέδειξε τις ανεπάρκειες της αριστεράς – όλης της αριστεράς – να εγγράψει στις πολιτικές της πρακτικές αλλά και στις στρατηγικές της επιλογές τις «ανταρσίες» του 21ου αιώνα. Καμία εξέγερση δεν μοιάζει με κάποια προηγούμενη! Η εξέγερση του Δεκέμβρη δεν έχει καμία σχέση με τον Οκτώβρη του 17, ούτε καν με το Μάη του 68 και το Πολυτεχνείο του 73. Όποιος αριστερός σήμερα δεν έχει αντιληφθεί αυτό το πράγμα, τότε το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει - ανεξάρτητα από προθέσεις - είναι να παράγει επαναστατικές «ανορθογραφίες» και να συναγωνίζεται με το ΚΚΕ, για το ποιός θα ...παραποιεί καλύτερα τα εικονίσματα!

Στους εργάτες βρίσκεται η δύναμη, στην ενωμένη αριστερά η ελπίδα

Νομίζω ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε είναι σε αριστερή αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Έχει όμως πολλά που πρέπει ακόμα να αποσαφηνιστούν. Για παράδειγμα Δεν γίνετε καμιά αναφορά στα κινήματα και ιδιαίτερα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Εδώ νομίζω δυσκολεύονται πολύ τα πράγματα διότι οι επικεφαλής στο συνδικαλιστικό κίνημα ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ και τις άλλες συνιστώσες είναι μακριά από το όλο πνεύμα που διαπερνά το πρόγραμμα και τις θέσεις του ΣΎΡΙΖΑ. Στην πρώτη πανελλαδική εργατική συνδιάσκεψη που έγινε στις 28.3.2009 αυτό έγινε ξεκάθαρο . Θεωρώ ότι είναι ακατανόητο να έχει επιτευχτεί πολιτική συμφωνία πάνω στο πρόγραμμα και ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΕΚΦΡΑΣΤΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ.

Άμεσα πρέπει να απαιτήσουμε όχι σε δίκτυα που ουσιαστικά λειτουργούν ως «δίχτυα» αλλά στην δημιουργία ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ (Δ.Ρ.Α.ΣΥ) Ως ενιαίας συνδικαλιστικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ.

Η παραμονή στο προεδρείο της Γ.Σ.Ε.Ε. της ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ σήμερα όχι μόνο δεν προσφέρει τίποτα αλλά δημιουργεί και δικαιολογεί την τριτοβάθμια οργάνωση να λειτουργεί ως «δούρειος ίππος» για να περνά ο νεοφιλελευθερισμός τα αντεργατικά μέτρα όσο το δυνατών ποιο ανώδυνα.

Στο πρόγραμμα επίσης δεν ξεκαθαρίζονται τα μέτωπα. Τον αγώνα για τον σοσιαλισμό μόνο η εργατική τάξη μπορεί να τον πάει μέχρι το τέλος με συνέπεια και αταλάντευτα διότι ως τάξη εκμεταλλευόμενη έχει πολλά να κερδίσει στο νέο κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Άρα σωστά επιμένουμε στον κινηματικό χαρακτήρα του ΣΎΡΙΖΑ, με συμμετοχή και ανάπτυξη κινημάτων, όμως χωρίς εργατικό κίνημα ο στρατηγικός στόχος και το πρόγραμμα θα μείνουν στα χαρτιά. Μόνο όσοι έχουν δουλέψει στο εργοστάσιο γνωρίζουν πόσες δυσκολίες έχει η δημιουργία σωματείου. Σήμερα ακούμε ότι αυτοκτόνησε εργάτης στην Αμερική γιατί απολύθηκε. Ο εργάτης στην βιομηχανία όταν αποφασίζει να φτιάξει σωματείο έχει αποφασίσει όχι βέβαια να αυτοκτονήσει άλλα να έρθει σε ευθεία αντιπαραθέσει με το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του. Γνωρίζει ότι ο αγώνας είναι σκληρός αδυσώπητος και καμιά φορά άνισος. Αυτοί που θα το τολμήσουν είναι αποφασισμένοι να παλέψουν < για να χάσουν τις αλυσίδες τους>.

Στροφή στην εργατική τάξη πρέπει να κάνει ο ΣΎΡΙΖΑ ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ. Και μην μου πείτε ότι αυτό είναι ΚΚΕ. Δυστυχώς δεν είναι. Διότι απλά θα απαντούσα ότι οι ανατροπές, οι ρίξεις οι εντατικές αλλαγές οι ανατροπές απαιτούν την αριστερά ενωμένη. Μόνο η αριστερά ως ενωμένοι οντότητα μπορεί να εμπνεύσει, να συνεγείρει να συσπειρώσει, να δημιουργήσει εκείνες τις προϋποθέσεις ριζικών αλλαγών και ανατροπών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κάνει στροφή με όλες του τις δυνάμεις στην ανάπτυξη εργατικού κινήματος στον ιδιωτικό τομέα και μάλιστα στους βιομηχανικούς εργάτες, στο βιομηχανικό προλεταριάτο που μπορεί να δυσκολεύετε, να υπομένει, να τσαλακώνετε, αλλά που ακριβώς αυτά να είναι και οι αιτίες που το βοηθούν αντικειμενικά να αποκτά εκείνα τα χαρακτηριστικά που το κάνουν το ποιο απαραίτητο τμήμα για τις μεγάλες και βαθιές αλλαγές.

Στην Βοιωτία καταφέραμε με υπομονή επίμονη να δημιουργήσουμε σε επίπεδο νομού την ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΡΑΣ) συνδικαλιστική παράταξη που συμμετέχουν τίμιοι αγωνιστές συνδικαλιστές στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που συμμετέχουν όλα σχεδόν τα κόμματα της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και όχι μόνο. Οι πολιτικές ιδεολογικές διαφορές είναι σεβαστές όμως έχουμε καταφέρει να αναδεικνύουμε κάθε φορά εκείνα που μας ενώνουν. Η ΡΑΣ ξεπερνά τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ. Πάει ακόμα παραπέρα. Όμως για αυτό το εγχείρημα που είναι ενδιαφέρων θα ήθελα να επανέλθω με περισσότερες λεπτομέρειες σε άλλο σημείωμα μου.

Παύλος Ροβολής
Μέλος Δ.Σ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΘΗΒΑΣ.

Με αφορμή το κείμενο «Στους εργάτες βρίσκεται η δύναμη στην ενωμένη αριστερά η ελπίδα.» του σ. Παύλου Ροβολή που δημοσιεύουμε και μετά την αποτυχία της 1η πανελλαδικής σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ για τα εργατικά ζητήματα, να αντιμετωπίσει τα πραγματικά προβλήματα που συναντά η προσπάθεια για μια ενιαία συνδικαλιστική πρακτική των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, η συνδικαλιστική παρουσία των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να παραμένει προβληματική σε πολλούς μαζικούς χώρους. Η άποψή μας για την πανελλαδική σύσκεψη την έχουμε εκφράσει εδώ : 1η Πανελλαδική Εργατική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Θεωρούμε ότι αυτή η κατάσταση που παρουσιάζεται στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι σημαντικός ανασταλτικός παράγοντας για τις μάχες που έχει να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη περίοδο. Η πολιτική ταυτότητα και η πάλη ενάντια στις πολιτικές του δικομματισμού υπονομεύονται από την συνδικαλιστικές πρακτικές που εφαρμόζουν συνδικαλιστικές παρατάξεις που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και συνδιαχειρίζονται σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο ζητήματα του εργατικού κινήματος μαζί με τις δυνάμεις του δικομματισμού, συμμετέχοντας στα προεδρεία των τριτοβαθμίων συνδικαλιστικών οργάνων. Επίσης συμμετέχοντας σε διοικήσεις των συνδικαλιστικών οργάνων συγκροτώντας «αναλογικά» προεδρεία, συνεργάζονται με τις δυνάμεις εκείνες που υπονομεύουν την αυτονομία του συνδικαλιστικού κινήματος από αυτές τις πολιτικές τις οποίες μάχεται ο ΣΥΡΙΖΑ σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Πιστεύουμε ότι σήμερα το σύνολο των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και ένα μεγάλο τμήμα μελών της βάσης του ΣΥΝ, συμφωνεί στα παρακάτω σημεία:

1. Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμμετέχουν στην συγκρότηση διοικήσεων των συνδικαλιστικών οργάνων με βάση την λογική των αναλογικών προεδρείων. Θα συμμετέχουν με άλλες συνδικαλιστικές παρατάξεις μόνον όταν μπορούν να γίνουν συμφωνίες πάνω σε συγκεκριμένους στόχους και προγράμματα δράσης.

2. Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν χωράνε στο πολιτικό πλαίσιο με το οποίο έχουν συγκροτηθεί και λειτουργούν σήμερα τα προεδρεία των τριτοβαθμίων συνδικαλιστικών οργάνων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Θα πρέπει να παραιτηθούν άμεσα οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ από αυτά τα προεδρεία.

Αυτά τα σημεία αποτελούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις για να ξεκινήσουν διαδικασίες για κοινή συνδικαλιστική έκφραση των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στους μαζικούς χώρους. Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις «η δημιουργία ενός νέου σχήματος με την μορφή Δικτύου που θα ενώνει και θα κινητοποιεί τις συνδικαλιστικές δυνάμεις του χώρου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» είναι μια προσπάθεια που θα αναπαράγει τις διαφορές και οξύνει τις αντιθέσεις…