ΚΟΕ: Για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Υπάρχουν ημερομηνίες τυπωμένες στα βιβλία της ιστορίας σαν ορόσημα, σαν σημεία τομής. Η 5/5/2010 θα αποτελέσει την ημερομηνία μιας νέας κατάστασης –πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά– για την ιστορία της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης. Θα μιλάμε διαφορετικά για το πριν και το μετά από αυτή την ημερομηνία.

Το ΔΝΤ και η ΕΕ σχηματίζουν ένα νέο «καθεστώς» καταργώντας τη λαϊκή κυριαρχία. Η νέα συνθήκη-πολυνόμος, δηλαδή το αμετάφραστο κείμενο του ΔΝΤ και της ΕΕ, ψηφίστηκε μέσα σε λίγες ώρες από μία –στα όρια της νομιμότητας– κυβέρνηση, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τους ψηφοφόρους της και τις προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις της, όπως και από ένα ακροδεξιό κόμμα.

Βασική τους επιδίωξη είναι το γκρέμισμα καταχτήσεων και δικαιωμάτων ενός αιώνα, το πισωγύρισμα σε μια κοινωνία που –αν ολοκληρωθεί– θα θυμίζει την Ελλάδα του ’50 και του ’60, την Ελλάδα της μετανάστευσης, της φτώχειας, της «άπονης ζωής», του αποκλεισμού και της κοινωνικής πόλωσης. Μπορεί άραγε να επιβιώσει ο κόσμος της εργασίας, οι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι; Μπορεί η νεολαία να ονειρεύεται μια αξιοπρεπή ζωή; Οι υποσχέσεις που δίνει το νέο καθεστώς, μετά και από τη χρησιμοποίηση των ρημάτων «καταργώ» (δικαιώματα –καταχτήσεις) και «πουλώ» (δημόσια περιουσία –δημόσια γη), είναι είτε χρεωκοπία είτε τουλάχιστον 20ετή μέτρα και προγράμματα «σταθερότητας».

Όμως, στις 5/5/2010 εμφανίστηκε στο προσκήνιο μια ανεξάρτητη και «αυθαίρετη» μεταβλητή. Εμφανίστηκε πανελλαδικά ένας λαός με οργή, αγανάκτηση, θυμό, αντιμέτωπος συνολικά με το πολιτικό σύστημα και τις μέχρι τώρα εκπροσωπήσεις του. Ο κόσμος αυτός που την ίδια στιγμή αναρωτιέται τι να κάνουμε – πώς να τους σταματήσουμε – τι θα γίνει παραπέρα, είναι σήμερα πλειοψηφία, αλλά δεν έχει πολιτική έκφραση και εκπροσώπηση. Ταυτόχρονα με την κρίση του πολιτικού τους συστήματος, παρακολουθούμε αναταράξεις, διαφοροποιήσεις σε όλα σχεδόν τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Η κρίση δεν θα αφήσει απείρακτο πολιτικό σύστημα και πολιτικό προσωπικό, κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς θεσμούς και εκπροσωπήσεις.

Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί κι ο Μαρξ έχει πεθάνει,…

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "LeftG700" το παρακάτω κείμενο:

Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί κι ο Μαρξ έχει πεθάνει,…

...είναι δυνατόν ο Κέυνς να αισθάνεται τελείως καλά;!

Στην «Ελευθεροτυπία» της Παρασκευής δημοσιεύτηκε ένα άρθρο του τακτικού συνεργάτη της καθηγητή Κώστα Βεργόπουλου με τον τίτλο «Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί». Σ’ αυτό ο Κώστας Βεργόπουλος ασκεί κριτική προς το σύνολο της Αριστεράς εστιάζοντας κυρίως στην, κατά την άποψή του, αποκοπή της Αριστεράς από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Εξ αρχής, φλερτάραμε με την ιδέα να πάρουμε τον λόγο επί του άρθρου. Όταν όμως είδαμε τον φίλο και blogger Herr K να στέλνει ένα θερμό σχόλιο συνηγορίας («Αν πω ‘‘πέστα Βεργόπουλε!’’, μήπως θεωρηθεί λαϊκιστικό και απολίτικο;») στο youpayyourcrisis.blogspot.com όπου αναδημοσιεύτηκε, το φλερτ μετετράπη σε σφοδρό έρωτα! Έτσι, καταλήξαμε στο σημερινό σημείωμα.

Κώστας Βεργόπουλος
 
Να πούμε κάτι προκαταβολικά: τον Κώστα Βεργόπουλο τον γουστάρουμε! Τον γουστάρουμε γιατί είναι «φάτσα», γιατί, όταν χρειάζεται, μιλάει σαν «κακό παιδί», γιατί δεν φοβάται να πει την άποψή του ακόμα κι όταν είναι αιρετική· κι ακόμα γιατί είναι ένας από τους λίγους εκείνους που έχουν δει από καιρό και έχουν κριτικάρει τη διολίσθηση της Αριστεράς σε πολιτιστικά ζητήματα και την αντίστοιχη απομάκρυνσή της από τις «ταπεινές»[1] ανάγκες των πολλών.

Ως οικονομολόγος είναι η επιτομή του αριστερού κεϋνσιανού. Πιστεύει δηλαδή, χοντρικά, στην κρατική παρέμβαση μέσω δημοσίων επενδύσεων που αυξάνουν τη ζήτηση διοχετεύοντας χρήμα στους εργαζόμενους το οποίο μετατρεπόμενο με τη σειρά του σε αντίστοιχες δαπάνες κατανάλωσης «σπρώχνει» την οικονομία συνολικά σε ανοδική πορεία. Αυτονόητα, τάσσεται υπέρ ενός κάποιου εθνικού προστατευτισμού και κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην απελευθέρωση της «δράσης» του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Για κάποιους θερμοκέφαλους της «πούρας» Αριστεράς, το να είσαι κεϋνσιανός είναι ένας από τους τρεις καλύτερους λόγους να σου αφαιρεθεί δημοσία και σε επίσημη τελετή η ταυτότητα του αριστερού. Θερμοκέφαλοι κι εμείς όντες, αλλά διαφορετικής κατηγορίας, δεν θα συμφωνούσαμε. Κι αυτό, επειδή δεν θεωρούμε πως είναι ασυμβίβαστα μεταξύ τους ένας μαρξιστής —αυτό δηλώνει ο Βεργόπουλος ή τουλάχιστον ποτέ δεν έχει δηλώσει μη μαρξιστής— να είναι στην παρούσα φάση, σωστά ή λάθος, κεϋνσιανός.

Έτερον εκάτερον. Μ’ άλλα λόγια, μπορεί να μη θεωρούμε τον Βεργόπουλο «εσωτερικό εχθρό», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πιστεύουμε πως μας τα λέει και πάντα καλά.

Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορεί να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης

Στην σημερινή ΑΥΓΗ (Κυριακή, 20 Ιούνη) δημοσιεύεται συνέντευξη του Α.Αλαβάνου στον Νίκο Φίλη και τον Κωνσταντίνο Ζαγάρα. Αναδημοσιεύουμε την ...τελευταία ερώτηση:

Περίοδος Μουντιάλ, ποια ομάδα υποστηρίζετε;

Όπως σε όλα τα τελευταία παγκόσμια πρωταθλήματα, έτσι και φέτος υποστηρίζω μια λατινοαμερικάνικη χώρα: την Ελλάδα

Την υπόλοιπη συνέντευξη μπορείτε να την διαβάσετε στην ιστοσελίδα της ΑΥΓΗΣ, εδώ: Αλέκος Αλαβάνος: Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορεί να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης.

Σήμερα ο Φ. Κουβέλης δήλωσε σε συνέντευξή του στη Realnews ότι δεν υπάρχει περιθώριο συνεργασίας της Ανανεωτικής Πτέρυγας με το ΠΑΣΟΚ, επισημαίνοντας πως «η απουσία συμπτώσεων και ασυμφωνιών προγραμματικού χαρακτήρα δεν επιτρέπει μια τέτοια σύγκλιση». Δείτε στο παρακάτω video την άποψη του Α. Αλαβάνου για αυτό το ζήτημα και την σχέση που είχε με την διάσπαση του ΣΥΝ, όπως την εξέφρασε χθες στο Resistance Festival:

Για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο αλλαγής...

Ας ελπίσουμε ότι η κοινή δράση της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ δεν θα περιορίζεται μόνον στους κοινούς τίτλους των εφημερίδων της, όπως συνέβη αυτό το Σαββατοκύριακο με τις εφημερίδες "δρόμος", "ΠΡΙΝ" και "Η ΑΥΓΗ". Κάποιες ελπίδες προς αυτή την κατεύθυνση διαφάνηκαν και από την συζήτηση που οργανώθηκε το Σάββατο, 19 Ιούνη 2010 με θέμα "Η αριστερά σε σταυροδρόμι" στο Resistance Festival και ομιλητές τον Γιάννης Θεωνά, στέλεχο ΚΕΔΑ και μέλος γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκο Αλαβάνο - Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, Δημήτρη Καζάκη - Οικονομολόγο, Γιάννη Ελαφρό - μέλος Π.Ε. ΝΑΡ, στέλεχος ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον Θοδωρή Δρίτσα - βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιάννης Ελαφρός μίλησε πρώτος και αναφέρθηκε στην ανάγκη οικοδόμησης ενός μετώπου κοινής δράσης που δεν θα περιορίζεται στο χώρο της αριστεράς, θα έχει αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά και θα οικοδομηθεί από τα κάτω στο μαζικό κίνημα. Όμως δεν διευκρίνισε επακριβώς - αν και το δήλωσε ως πρόθεση - αν στο πολιτικό πλαίσιο αυτού του μετώπου χωράνε και άλλες αντιλήψεις και απόψεις από αυτές που περιέχονται στο πολιτικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το οποίο ανέπτυξε στα βασικά του σημεία. Επίσης οι εκτενείς αναφορές που έκανε στην ανάγκη οικοδόμηση από τα κάτω αυτού του μετώπου είχαν περισσότερο τον χαρακτήρα των ηθικών εκκλήσεων και οριοθετήσεων από πρακτικές μεγαλοπολιτικών και παραγοντισμού που έχουν διαβρώσει χώρους της αριστεράς, παρά των συγκεκριμένων προτάσεων για το πως θα πραγματοποιηθεί αυτή η πολυπόθητη από τα "κάτω" οικοδόμηση. Σε αυτό το σημείο απάντησε αργότερα ο Θ. Δρίτσας ο οποίος επεσήμανε ότι παράλληλα με τις μεγαλειώδεις μαζικές κινητοποιήσεις όπως την 5η Μάη, αυτή την περίοδο όπου η αριστερά παρουσιάζεται πολυδιασπασμένη και γίνονται εκλογές σε μαζικούς χώρους και σε συνδικάτα, τότε εμφανίζεται να ανεβαίνει η κυβερνητική παράταξη ενώ η αριστερά παραμένει στάσιμη σε αντίθεση με τις λίγες εκείνες περιπτώσεις όπου σημειώνονται ενωτικά εγχειρήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς, τα οποία σχεδόν πάντα καταγράφουν και σημαντικές επιτυχίες...

Ο Δημήτρης Καζάκης - θεωρώντας ως δεδομένο ότι η χώρα μας ήδη έχει χρεοκοπήσει - επανέλαβε για μια ακόμα φορά τις γνωστές του θέσεις για το χρέος και για το πως θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Κατηγόρησε επίσης ορισμένες δυνάμεις της αριστεράς ότι βρίσκονται πίσω από τις απαιτήσεις του κόσμου επειδή δεν συντάσσονται με το αίτημα της στάσης πληρωμών και της εξόδου της χώρας από το ευρώ και την Ε.Ε.

Ο Α. Αλαβάνος αφού αναφέρθηκε ότι στο παρελθόν άλλα ήταν τα διλήμματα της αριστεράς και άλλα σήμερα, επεσήμανε ότι το μέτωπο σήμερα θα πρέπει να χωράνε όλες οι διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της. Σε αυτό το σημείο εντόπισε σε σχέση με την πρόσφατη διάσπαση του ΣΥΝασπισμού ότι ενώ στο παρελθόν είχαν πραγματική βάση τα πολιτικά διλήμματα που αφορούσαν επιλογές σχετικές με τις αντιλήψεις και θέσεις της Α.Π. σήμερα που πρακτικά δεν έμπαινε κανένα τέτοιο δίλημμα όπως π.χ. συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, έγινε αυτή η διάσπαση...

Επίσης, στο κύριο μέρος της ομιλίας του αναφέρθηκε στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που καταλύει την κοινωνική ασφάλεια εκ θεμελίων, τις κατακτήσεις που με αίμα και ιδρώτα κέρδισε μέσα σε ένα αιώνα η εργατική τάξη, πολύ χειρότερο από τις επιθέσεις ακόμα και δικτατοριών, δεν θα περάσει. Μεταξύ άλλων τόνισε ότι:

"Η κυβέρνηση Παπανδρέου που το προωθεί πρέπει να πέσει. Αν χρειασθεί και μέσα στις δύο επόμενες βδομάδες πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία ψήφισής του.Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη. Ας αφήσουν ορισμένοι τα κόλπα και τα προσχήματα: «Δεν φταίει η κυβέρνηση, φταίει το Μνημόνιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου». Ή, «δεν φταίω εγώ, η κυβέρνηση το αποφάσισε».

Την ιστορική στιγμή, όταν διακυβεύεται το μέλλον ενός λαού, ο βουλευτής μένει απέναντι στη συνείδησή του. Και δικαιώνεται ή στιγματίζεται για όλη του τη ζωή.Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής καλεί τους εργαζόμενους, με ειρηνικό τρόπο, να «πολιορκήσουν» ηθικά τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στα γραφεία τους, στις εκλογικές τους περιφέρειες, στη βουλή, σε πολιτικές εκδηλώσεις. Όλους, χωρίς καμία εξαίρεση. Και τον καθένα χωριστά.

Η πτώση της κυβέρνησης ταχύτατα είναι για πολλούς πλέον ένα σοβαρό ενδεχόμενο..

Το Μέτωπο καλούμε τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να ενσωματώσει επιτέλους το αίτημα «Να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου» ως ένα από τους κεντρικούς πολιτικούς στόχους, όπως ζητάμε εδώ και τέσσερις μήνες. Δεν είναι δυνατό να εμφανίζεται αυτή η δυνατότητα στον ορίζοντα και η αριστερά να δίνει πίστωση χρόνου και άφεση αμαρτιών σε μια κυβέρνηση που συντρίβει το κοινωνικό κράτος.

Εναλλακτική λύση υπάρχει όσο υπάρχει ο λαός. Σε στιγμές κρίσης, ο χρόνος αποκτά ασύλληπτη πυκνότητα και μέσα σε μια βδομάδα μπορούν να συμβούν όσα σε ομαλές συνθήκες θα χρειάζονταν μια τετραετία."

Μερικά άλλα σημεία της τοποθέτησή του παρουσιάζουμε στο παρακάτω video:

Στιγμιότυπα με τους Étienne Balibar και Κώστα Δουζίνα από από την εκδήλωση στην ΠΑΝΤΕΙΟ

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -πρώτο μέρος from bananiotis on Vimeo.

0

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -δεύτερο μέρος from bananiotis on Vimeo.

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -τρίτο μέρος from epohi on Vimeo.

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -τέταρτο μέρος from epohi on Vimeo.

Γιατί εγκαταλείπουν όλοι τον «ΣΥΡΙΖΑ των μελών»;

Τον τελευταίο καιρό έχει ανοίξει μια συζήτηση ανάμεσα στις στήλες της «ΕΠΟΧΗΣ» και του «ΔΡΟΜΟΥ» για τον ΣΥΡΙΖΑ, το «ΜΕΤΩΠΟ» και άλλα παρόμοια ζητήματα. Τα κείμενα αυτού του «διαλόγου» παρουσιάζονται συγκεντρωμένα στην ιστοσελίδα ΤΖΕΚΥΛ και ΧΑΪΝΤ

Το κύριο ζήτημα που απουσιάζει από την συζήτηση είναι μια συστηματική αποτίμηση του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Χ. Γεωργούλας τελειώνει το κείμενο του με εκτιμήσεις αναφορικά με αυτό το θέμα, που επιδέχονται πολλαπλές ερμηνείες και δημιουργούν ακόμα περισσότερα ερωτήματα:

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να μηδενίζεται και για την ως τώρα διαδρομή του και την προοπτική που εμπεριέχει. Εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί βλάβες καθοριστικές από την ίδια την ηγεσία του ή από την ολιγωρία συνιστωσών του. Δεν τον απέρριψε ο κόσμος του, απεναντίας τον έσωσε σε δύσκολες εκλογικές μάχες. Το να λέμε τώρα ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του και γι’ αυτό αναζητούμε άλλο φορέα, μοιάζει μάλλον με αυτοεκπληρούμενη προφητεία παρά με αντικειμενική πραγματικότητα.

Αν στην πρώτη σοβαρή δυσκολία, όπως η σημερινή, επιλέξουμε τον εύκολο δρόμο του παροπλισμού του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να δοκιμάσουμε κι άλλα, ταυτόχρονα, πολιτικά σχέδια, αυτό θα σημαίνει ότι δεν είχαμε πειστεί για τη χρησιμότητά του. Και μια τέτοια στάση δεν υποδηλώνει αποφασιστικότητα, μάλλον αστάθεια και αβεβαιότητα δείχνει ως προς τις επιλογές των πολιτικών στόχων και των φορέων που θα τους επιδιώξουν.

Αυτό το κείμενο θα μπορούσαμε να το προσυπογράψουμε! Όμως αν πηγαίναμε να διευκρινήσουμε τα ζητήματα που αναφέρει, όπως για παράδειγμα η φράση «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί βλάβες καθοριστικές από την ίδια την ηγεσία του ή από την ολιγωρία συνιστωσών του», τότε μάλλον θα είχαμε αντιδιαμετρικές απόψεις...

Τόσο ο Χ. Γεωργούλας και στον Χ. Καραμάνος δεν θεωρούν ως την κύρια και την βασική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ την μη δημοκρατική συγκρότηση του ως πολιτικού οργανισμού. Το ζήτημα αυτό προφανώς δεν αφορά στις πολιτικές γραμμές ή στα «πολιτικά σχέδια» διεξόδου από την κρίση. Είναι ένα ζήτημα που υπερβαίνει την συγκυρία. Εξάλλου αυτή η αδυναμία είναι εκείνο το στοιχείο που πραγματικά οριοθετεί τον «διάλογο» εντός του ΣΥΡΙΖΑ για τα ζητήματα «γραμμής»: Πώς μπορεί ένας αντιδημοκρατικός μηχανισμός να λύνει με «δημοκρατικό τρόπο» τις πολιτικές του διαφορές;

Εκδήλωση – Συζήτηση με τον John Holloway

Την Κυριακή 20 Ιουνίου στο Resistance Festival (Γεωπονική) θα είναι κεντρικός προσκεκλημένος ο John Holloway, ένας από τους γνωστότερους σύγχρονους διανοητές και συγγραφείς, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Πουέμπλα στο Μεξικό. Ο John Holloway είναι ευρύτατα γνωστός για την άποψή του «Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία». «Να προχωρήσουμε ρωτώντας», προτείνει ο Holloway, υιοθετώντας το σύνθημα του ζαπατίστικου κινήματος στο οποίο έχει αναφορά και επιρροή. Και ανεξαρτήτως διαφορετικών σημείων εκκίνησης, ο Holloway συνεισφέρει σημαντικά στη σύγχρονη προβληματική του αντικαπιταλιστικού κινήματος.

Την Κυριακή 20/6 στις 8.30 μμ, στο χώρο της Γεωπονικής, ο John Holloway θα μιλήσει σε εκδήλωση με θέμα «Κινήματα και εξουσία». Μαζί του ο Ρούντι Ρινάλντι από την εφημερίδα Δρόμος. Μετά τις εισηγήσεις θα ακολουθήσουν ερωτήσεις, παρεμβάσεις, τοποθετήσεις. Προλογίζει και συντονίζει τη συζήτηση ο καθηγητής του ΕΜΠ Σταύρος Σταυρίδης.

Όσοι θέλουν να δουν ορισμένα ενδεικτικά κείμενα του John Holloway, πέρα από το βιβλίο του, ας δουν τους παρακάτω συνδέσμους:

Κείμενα του Χόλογουεϊ στα ελληνικά:

* Τι είναι η επανάσταση; Ένα εκατομμύριο τσιμπήματα μέλισσας, ένα εκατομμύριο αξιοπρέπειες

* Η εξέγερση της αξιοπρέπειας

* Είμαστε η κρίση της αφηρημένης εργασίας

* Κομμουνισμός σήμερα

Συνέντευξη του Τζον Χόλογουεϊ στον «Ιό» της Ελευθεροτυπίας (24-02-2007).

Για έναν άλλο κόσμο, εδώ και τώρα!

Και ορισμένες «κριτικές» από τους συνομιλητές της εκδήλωσης

Κριτική στο βιβλίο του Χόλογουεϊ «Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία», Ρούντι Ρινάλντι (στο περιοδικό «Διάπλους»)

Πολιτική, εξουσία, επανάσταση - Σχετικά με τις απόψεις του Tζων Xολογουέη, Ρούντι Ρινάλντι, εφημερίδα Αριστερά!

Προς τον κοινωνικό αυτοπροσδιορισμό, Σταύρος Σταυρίδης (στην εφημερίδα «Αυγή»)

Κάτι μύριζε χθες στη Βαλτετσίου

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ":

Ως γνωστόν στη Βαλτετσίου των Εξαρχείων βρίσκονται τα γραφεία του Συριζα. Όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει και από τούτο δω το μπλογκ, η φτώχεια θέλει καλοπέραση και το ΔΝΤ θέλει χιούμορ. Το γέλιο το προσφέρει εν αφθονία η γραμματεία του Συριζα, μόνο που εκεί μέσα είναι όλοι μοναχοφάηδες και δεν το μοιράζονται με εμάς, τα απλά μέλη, τους φίλους και τους οπαδούς.

Χθες λοιπόν, με καθυστέρηση μίας εβδομάδας και μίας ημέρας, πήγε ο ΣΥΝ να πάρει στα χέρια του τον Συριζα. Το είχε υποσχεθεί άλλωστε ο πρόεδρος στο Συνέδριο. Όμως επειδή ο Αλέξης είχε κόψει τη φάση, δεν παρέστη, αλλά έστειλε αντ’ αυτού τους συντρόφους Καλύβη, Βίτσα και Τσακαλώτο.

Η κατάσταση μύριζε μπαρούτι και η θερμοκρασία ήταν που ήταν ψηλά, εκτινάχτηκε κι άλλο. Τα κορυφαία δίδυμα ήταν Τσακνιάς – Αθανασίου, Θεωνάς – Μπανιάς και Σαπουνάς – Μαστρογιαννόπουλος. Απίθανες ατάκες, απειλές αποχωρήσεων, προσωπικές μπηχτές κλπ. Χάι λάιτ ένας σύντροφος από τοπική του Σύριζα, που όταν είδε ότι δια της διολισθήσεως δεν θα βγει απόφαση, έβαλε κωλόχερο. Πάραυτα η ομήγυρης συνεμορφώθη καθότι κατατρόμαξε από την αγριοφωνάρα αλλά κυρίως από την όψη του εν λόγω συντρόφου.

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: «ΛΑΤΙΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»

Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από την ομιλία του Α. Αλαβάνου στην παρουσίαση του βιβλίου του Κ. Βεργόπουλου "ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ":

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο από αυτή την διανοητική «αυτοβιογραφία» του Κώστα Βεργόπουλου είναι η επιστημονική δράση, οι διάλογοι και οι στοχασμοί του που μοιράζονται ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. Το χαρακτηριστικό αυτό συνηχεί και συμβολίζει μια περίεργη εγγύτητα οικονομικοπολιτικών τάσεων που βρίσκεται εν τη γενέσει της ανάμεσα στους δύο αυτούς τους τόσο απόμακρους γεωγραφικά και αναπτυξιακά χώρους. Στη Λατινική Αμερική είχαμε παλιές ευρωπαϊκές αποικίες, με σκληρές χούντες πριν λίγα χρόνια, με θεαματική κοινωνική πόλωση, αναπτυσσόμενες σήμερα. Στην Ευρώπη είχαμε αστικές δημοκρατίες, ώριμες αναπτυγμένες οικονομίες στο βορρά της, ένα καπιταλισμό με πιο έντονα στοιχεία κοινωνικών δράσεων από άλλους χώρους.

Με την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, με τις ανεξέλεγκτες διεθνείς αγορές κεφαλαίων, με την «ανταγωνιστικότητα» που συμπιέζει τις κοινωνικές κατακτήσεις σε όλο και χαμηλότερο κοινό παρανομαστή και κυρίως με την κρίση, εκφραζόμενη σήμερα στα δημόσια οικονομικά, συμπτώματα λατινοαμερικανοποίησης εμφανίζονται στην Ευρώπη. Πολλαπλά και εντελώς αντιφατικά μεταξύ τους.

Από τη μια με το πανύψηλο εξωτερικό χρέος και τα ελλείμματα, με τη δημοσιονομική κατάρρευση και το νομισματικό κλονισμό, με την επέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με την αποδόμηση των κοινωνικών υπηρεσιών, με τη φτώχεια, τον αποκλεισμό, την εξαθλίωση. Σήμερα, μετά την ανακοίνωση της Moody’s τα ελληνικά ομόλογα έφθασαν στο ίδιο ακριβώς επίπεδο με τη μόνιμα σε κρίση Αργεντινής. Λατινοαμερικανοποίηση της Ευρώπης στην καπιταλιστική εξαθλίωση, όπου δυστυχώς την πρώτη θέση στο διάδρομο αναμονής την έχει η Ελλάδα.

Οι Αμετανόητοι: Από τη δεκαετία του ’60 στον 21ο αιώνα

Την Τρίτη 15 Ιούνη 2010 στην οδό Ακαδημίας στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, στις 8μ.μ. γίνεται παρουσίαση του βιβλίου του Κ. Βεργόπουλου "οι αμετανόητοι".

Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από κείμενο του Πετρου Παπακωνσταντινου στην Καθημερινή με τίτλο "Αυτοβιογραφία ιδεών του Κ. Βεργόπουλου" που αναφέρεται σε αυτό το βιβλίο: «Οι Αμετανόητοι» είναι ο τίτλος του νέου, ιδιόμορφα αυτοβιογραφικού βιβλίου του, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Λιβάνη. Η επεξήγηση του τίτλου έρχεται στο τέλος της διαδρομής: «Τι σημαίνει “αμετανόητος” στην εποχή μας; Σημαίνει απλούστατα τη διαπίστωση ότι δεν έχω μεταβάλει προσωπική στάση όσον αφορά στην προσωπική μου κατανόηση του κόσμου, ότι παραμένω στην αυτή προσωπική “τρέλα”, από την εφηβική μου ηλικία μέχρι σήμερα: με τον τρόπο ζωής μου, την πεποίθηση της ρευστότητας και ευθραυστότητας του κόσμου, με την τελεσίδικη περιφρόνηση του εξουσιασμού και τον απεριόριστο εγκωμιασμό της προσωπικής ελευθερίας, ακόμη και σε αντίθεση με τις υποτιθέμενες ιστορικές νομοτέλειες “τη βρίσκω” και δεν αναμένω σωτηρία από τα προκατασκευασμένα θεωρητικά σχήματα, με τις χιλιαστικές επαγγελίες τους».

Το πάρτι με τα σεμινάρια στην ειδική αγωγή

Την στιγμή που οι εργαζόμενοι στενάζουν από τα μέτρα της πιο άγριας και νεοφιλελεύθερης πολιτικής που έχει επιβληθεί από την τρόικα στην σύγχρονη ιστορία της χώρας μας αδίστακτα πιράνχας έχουν επιδοθεί σε μια ανελέητη εκμετάλλευση των εκπαιδευτικών στον χώρο της ειδικής αγωγής με ιδιαίτερα θύματα τους ανέργους συναδέλφους τους. Πρόκειται για την μεγάλη μπίσνα των ειδικών σεμιναρίων που καθιερώθηκαν με νομοθετικές ρυθμίσεις αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης. (Ν 3848/20010 3699/2008) Θεσμοθετείται με αυτές η οργάνωση σεμιναρίων για την επάρκεια και την μοριοδότηση της νοηματικής γλώσσας και της γραφής Braille. Αυτή η πρακτική έχει καταγγελθεί από φορείς των εκπαιδευτικών και της πανεπιστημιακής κοινότητας έχοντας προκαλέσει θύελλα κοινωνικών αντιδράσεων. Βλέπε σχετικά δημοσιεύματα στον τύπο

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=142706

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4579397

Πρόκειται για την πιο άγρια μορφή εκμετάλλευσης και ταυτόχρονα πηγή πλουτισμού ιδιαίτερα σε βάρος των ανέργων εκπαιδευτικών με την παράλληλη εμπορευματοποίηση της ειδικής αγωγής και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Το κόστος για την πιστοποίηση στην νοηματική γλώσσα κυμαίνεται

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ : Κυβέρνηση του Ιράκ μετά την εισβολή των ΗΠΑ θυμίζει η κυβέρνηση Παπανδρέου

Ο Αλέκος Αλαβάνος στην ομιλία του στην Πετρούπολη σήμερα 14/6/2010, μεταξύ άλλων, ανέφερε:

«Κυβέρνηση του Ιράκ μετά την αμερικανική εισβολή θυμίζει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Οι υπουργοί είναι μαριονέτες. Τη χώρα την κυβερνούν οι γραφειοκράτες – λοχίες των Μεγάλων Δυνάμεων. Στην περίπτωση της Ελλάδας η «τρόικα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτές τις ώρες συναντιούνται με τον Υπουργό Οικονομικών, τoν Υπουργό Εργασίας, την Υπουργό Υγείας για να υπαγορεύσουν τις αποφάσεις τους. Αποφάσεις που στρέφονται αποκλειστικά ενάντια στον κόσμο της εργασίας με την πλήρη διάλυση όποιου Κοινωνικού Κράτους υπήρχε στην Ελλάδα. Κανείς δεν μπορούσε, ούτε στο χειρότερο εφιάλτη του, να φαντασθεί σε τι εξευτελισμό θα οδηγούσε τη Δημοκρατία στην Ελλάδα η κυβέρνηση Παπανδρέου. Κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι το κόμμα που με την μεταπολίτευση είχε κεντρικό σύνθημα τη «Λαϊκή Κυριαρχία» θα την εκποιούσε τόσο εύκολα, εκθέτοντας πρώτα απ’ όλα τα μέλη και τους φίλους του που ακόμη πιστεύουν σε αυτήν».

Η κρίση στην Ελλάδα και ο ρόλος της Ευρώπης

Το περιοδικό αληthεια, η εφημερίδα Εποχή,
το περιοδικό Θέσεις και οι εκδόσεις Πατάκη
διοργανώνουν στις 14 Ιουνίου και ώρα 7 μ.μ.
στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
(αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα)
συζήτηση με θέμα

Η κρίση στην Ελλάδα

και ο ρόλος της Ευρώπης

με εισηγητές τους

Étienne Balibar

και Κώστα Δουζίνα

Θα ακολουθήσει στρογγυλή τράπεζα με τους:

Παύλο Κλαυδιανό, Γιάννη Μηλιό,

Βαγγέλη Μπιτσώρη και Βίκη Σκούμπη

Τη συζήτηση συντονίζει ο Δημήτρις Βεργέτης
Θα υπάρχει παράλληλη μετάφραση

Ο Κώστας Δουζίνας είναι καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, διευθυντής του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Σπουδών του Birkbeck College. Βιβλία του στα ελληνικά: Το τέλος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Νόμος και αισθητική. Λογοτεχνία, τέχνη, δίκαιο και Ο λόγος του νόμου. Ερμηνεία, αισθητική και ηθική στο δίκαιο.

Ο Ετιέν Μπαλιμπάρ (Étienne Balibar) είναι ομότιμος καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Paris-X-Nanterre και διακεκριμένος καθηγητής του Πανεπιστήμιου της Καλιφόρνιας, Irvine. Το 2005 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Βιβλία του στα ελληνικά: Για τη δικτατορία του προλεταριάτου, Πολιτική και αλήθεια, Η Ευρώπη, η Αμερική, ο πόλεμος, Να διαβάσουμε το κεφάλαιο, Ο Σπινόζα και η πολιτική, Η φιλοσοφία του Μαρξ. Η κρίση στην Ελλάδα και ο ρόλος της Ευρώπης

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ στην εφημερίδα "ΘΕΣΣΑΛΙΑ"

1. Μεγάλος ο βαθμός ανησυχίας όσο και της ανασφάλειας στην ελληνική κοινωνία ως προς τις εξελίξεις στο πεδίο της οικονομίας. Στην περίοδο αυτή ο χώρος της Αριστεράς δείχνει να μην μπορεί να επεξεργαστεί αποτελεσματικές προτάσεις, ούτε και να δράσει σε συνθήκες ενότητας. Τι φταίει για αυτή την εικόνα;

Γι’ αυτό δημιουργήθηκε το «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής». Για την ενότητα. Που δεν σταματάει στα σύνορα της αριστεράς. Αγκαλιάζει όλο τον κόσμο της εργασίας.

Όσο για τις προτάσεις, αυτός που δεν έχει είναι η κυβέρνηση. Οι προτάσεις της είναι οι προτάσεις της Μέρκελ και του Μπαρόζο. Βρέστε μου ένα αναγνώστη σας, ένα μόνο αναγνώστη σας, ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ, που να ενέκρινε αυτά που κάνει σήμερα ο Παπανδρέου στην οικονομία.

Το Μέτωπο έχει συγκεκριμένες αντιπροτάσεις. Να σας δώσω ένα παράδειγμα:

Χρέος : Με τα μέτρα ΔΝΤ – Ε.Ε. το χρέος της Ελλάδας μετά από την τριετία από 130% του ΑΕΠ θα φθάσει το 150%. Δράμα. Εμείς προτείναμε αναδιαπραγμάτευση. Εξέταση των δανείων ένα – ένα. Αφαίρεση όλων των δανείων που συνδέονται με συμφωνίες διαφθοράς ή έχουν τοκογλυφικά επιτόκια. Όροι επιτοκίων και χρόνου αποπληρωμής που να μη θίγουν το Κοινωνικό Κράτος. Είναι ακραία και αντιρεαλιστικά όλα αυτά; Είναι περίπου αντιλήψεις που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 9 του Αμερικανικού Νόμου περί Χρεοκοπίας και αφορούν σε πολιτείες ή αυτοδιοικητικούς θεσμούς.

«Είναι φίλοι μας οι Γερμανοί…»

Το μεσημέρι του Σαββάτου 12 Ιουνίου έγιναν διαδηλώσεις στο Βερολίνο και στην Στουτγκάρδη με κύριο αίτημα «Από την Αθήνα ως το Βερολίνο, την κρίση να πληρώσουν οι τράπεζες και οι πολυεθνικές. Είμαστε όλοι Ελληνες. Οι διαδηλώσεις οργανώθηκαν από οργανώσεις και πρωτοβουλίες, όπως η Attac, συνδικάτα όπως η ve.rdi, η NGG (Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων), τομεακές της Γενικής Συνομοσπονδίας Γερμανικών Συνδικάτων (DGB), το κόμμα της Αριστεράς DIE LINKE, τοπικές συμμαχίες για την κρίση, η DIDF (Ομοσπονδία Δημοκρατικών Εργατικών Σωματείων), η συμμαχία Aktionsbündnis Sozialproteste, το Φόρουμ Ανέργων, αντικαπιταλιστικές πρωτοβουλίες.

Μια περίληψη του κειμένου του κόμματος Die Linke που καλεί τα μέλη του στη διαδήλωση:

«Δεν θα πληρώσουμε εμείς για την δική τους κρίση γι αυτό καλούμε τα μέλη μας σε διαδηλώσεις στο Βερολίνο και στην Στουτγκάρδη. Η κρίση στην Ελλάδα ήταν μόνο η αρχή. Θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες με παρόμοια μέτρα. Δεν καλούνται να πληρώσουν οι κερδοσκόποι και οι τράπεζες αλλά οι λαοί της Ευρώπης. Ηδη στην Ελλάδα μειώθηκαν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μέχρι και 30% ενώ αυξήθηκαν κατά πέντε χρόνια τα όρια δικαιώματος συνταξιοδότησης. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα πάνω απ’ όλα είναι την αντίσταση των πολιτών…

Μετά διαμαρτυριών και οχι μόνο, η επίσκεψη Παπανδρέου στην Τριπολη...

Τις τελευταίες ημέρες σε μια "μαύρη τρύπα" των ΜΜΕ πέφτουν ειδήσεις που αφορούν την έκφραση ποικιλόμορφων διαμαρτυριών που δέχεται ο Πρωθυπουργός και άλλα κυβερνητικά στελέχη στις δημόσιες εμφανίσεις τους όπως στη Λαμία και στο Ηρώδειο και πρόσφατα στην Τρίπολη, όπου επακολούθησαν και συλλήψεις. Μια ενημέρωση για αυτό το θέμα σε τοπική ενημερωτική ιστοσελίδα εδώ:Μετά διαμαρτυριών η επίσκεψη Παπανδρέου στην Τριπολη

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου

"Ο ΣΥΝ θα επιμείνει στο «φωτεινό μονοπάτι» του ΣΥΡΙΖΑ, η Ανανεωτική Πτέρυγα εξετάζει «ανεμολόγια και ορίζοντες», καθόλου «έτοιμη από καιρό» και η ηγετική ομάδα κοιτά αμήχανη, αυτό που επέβαλε με την «βοήθεια» και την υποστήριξη των αγανακτισμένων μελών, για τα οποία πάντα φταίει η ηγεσία και επείγονται να πάρουν το κόμμα στα χέρια τους. Άσχετα αν με χαρακτηριστική άνεση και σε αυτό το συνέδριο «αλλαγής και νέας σελίδας» την επανεξέλεξαν, στη συντριπτική πλειοψηφία της, στις πρώτες θέσεις. Άλλαξαν λίγο οι εσωτερικοί συσχετισμοί, μπήκαν λίγο περισσότερα μέλη από τη δυστυχώς, απαίδευτη κοινωνικά και κομματικά νεολαία μας και ένιοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι της."

Απόσπασμα από άρθρο του Δημήτρη ΜΠΙΡΜΠΑ που δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ της 11/06/2010. Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου 

Επίσης, στο ΑΦΙΕΡΩΜΑ "Τέρμα τα αστεία για την Αριστερά" της εφημερίδας ΔΡΟΜΟΣ που κυκλοφορεί το Σάββατο 12/6, μπορείτε να διαβάσετε  συνεντεύξεις και κείμενα των:

* Νίκου Βούτση,

* Δημήτρη Χατζησωκράτη,

* Δημήτρη Στρατούλη,

* Βασίλη Μουλόπουλου,

* Κώστα Μαλαφέκα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ για το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής και τις τρέχουσες εξελίξεις στην Αριστερά

Παρουσιάζουμε αποκλειστική συνεντευξη του Αλέκου Αλαβανου,για το Μετωπο Αλληλεγγυης και Ανατροπης και τις τρεχουσε εξελιξεις στην Αριστερα, που δόθηκε στα blogs aformi και you pay your crisis:

alavanos from blog www.aformi.wordpress.com on Vimeo.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

Η ένταση και το βάθος της κρίσης που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και οι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου δεν είναι τόσο προϊόν ελληνικών, πορτογαλλικών κλπ. προβλημάτων, όσο του ατελούς τρόπου ενσωμάτωσης των περιφερειακών χωρών στην ευρωζώνη, στην αρχιτεκτονική δηλαδή της ίδιας της ζώνης, όπου και βρίσκεται η θεμελιώδης αιτία της σημερινής κρίσης χρέους. Οι άμεσες αιτίες όμως αυτής της κρίσης πρέπει να αναζητηθούν στην είσοδο της παγκόσμιας οικονομίας στο δεύτερο κύμα της μεγάλης κρίσης που άρχισε το 2007, όπως και στη δυνατότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού τομέα να προκαλεί κρίσεις και να επωφελείται από αυτές.

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει πρόσφατη μελέτη του ευρωπαϊκού θινκ τανκ RMF (Researach on Money and Finance) για χρηματοικονομικά ζητήματα, που συγκρίνει τις μακροοικονομικές επιδόσεις της ευρωπαϊκής περιφέρειας με αυτές της Γερμανίας. Μια συστηματική παρουσίαση αυτής της μελέτης που συνοδεύεται και μια  καταγραφή  εναλλακτικών προτάσεων διεξόδου από την κρίση, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Hellenic Nexus, τεύχος Ιουνίου 2010 σε άρθρο του Δημήτρη Κωνταντακόπουλου. Αυτό το άρθρο  μπορείτε να το βρείτε στην ιστοσελίδα του, εδώ: ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

Στιγμιότυπα από την εκδήλωση του ΜΕΤΩΠΟΥ στο ΝΑΥΠΛΙΟ

Αυτές τις μέρες δοκιμάζεται η αξιοπιστία των ΜΜΕ. Όσο περισσότερο διαψεύδουν ότι η χώρα δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει και να βγει από το ευρώ και προσπαθούν να καθησυχάσουν  τον κόσμο οι μεγαλοδημοσιογράφοι μαζί με τους κυβερνητικούς παράγοντες, τους τραπεζίτες και άλλους αρμόδιους – αναρμόδιους για τα οικονομικά ζητήματα της χώρας, τόσο περισσότερο τρομοκρατείται το κοινό στο οποίο απευθύνονται  και τρέχει στις τράπεζες να πάρει στα χέρια του και το τελευταίο ευρώ που έχει. Παράγουν τελικά αποτελέσματα αντίθετα ακριβώς από αυτά που θα επιθυμούσαν, καταδεικνύοντας ότι η κρίση αναξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος είναι ταυτόχρονα και κρίση αναξιοπιστίας των ΜΜΕ...

Παρουσιάζουμε μερικά στιγμιότυπα από την εκδήλωση του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ και ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ που έγινε την Δευτέρα 7 Ιούνη στο Ναύπλιο, τα οποία έχουν άμεση αναφορά με τα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα, τους προβληματισμούς και τα ερωτήματα που όλους μας απασχολούν:

Ποιος έχασε και ποιος κέρδισε από το συνέδριο του ΣΥΝ;

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για το ΣΥΡΙΖΑ" το παρακάτω κείμενο:

Το ερώτημα έχει νόημα διότι από τη μια οι δεκανείς και οι λοχίες του ΣΥΝ ανοίγουν σαμπάνιες στο διαδίκτυο, από την όμως οι λοχαγοί και οι στρατηγοί του επιτελείου του Τσίπρα έχουν πάθει νευρικό κλονισμό από την αποχώρηση των ανανεωτικών. Διότι καλός είναι ο χουλιγκανισμός άμα θες να στήσεις σχήμα των ΕΑΑΚ, αλλά άμα θες να στήσεις κοινοβουλευτικό κόμμα (και μάλιστα εντός Βουλής), χρειάζεσαι πολιτική και όχι συνδικαλισμό.

Αντικειμενικά λοιπόν από την έκβαση του 6ου συνεδρίου του ΣΥΝ, έχασε η λέξη αριστερά και λέξη ενότητα. Δηλαδή κάηκαν δύο γερά χαρτιά του Συριζα. Ανεξαρτήτως εσωκομματικών συσχετισμών, η κοινωνία καταλαβαίνει μια ακόμα διάσπαση σε μια βαρεμένη, αυτιστική, κλεισμένη στον μικρόκοσμο αριστερά. Ακόμα κι αν είναι ρεζίληδες και πουλημένα τομάρια όποιοι αποχωρούν, κάθε διάσπαση προστίθεται στο πρόβλημα ανυποληψίας και αναξιοπιστίας της αριστεράς, και σε μια τέτοια περίοδο, ακόμη περισσότερο.

Ήταν επιτυχία του Τσίπρα το 6ο συνέδριο;

Το 6ο συνέδριο δεν ξεκίνησε με την προοπτική της διάσπασης. Για την ακρίβεια μέσα στα πολλά ψέματα που λέει η Ανανεωτική, λέει και μια αλήθεια: Το συνέδριο το ζήτησε και το επέβαλε ο Τσίπρας με πρόσχημα την εσωκομματική κατάσταση, αλλά με μοναδικό στόχο να επιβεβαιώσει την ηγεσία του. Αν ένα τέτοιο συνέδριο καταλήγει σε διάσπαση, είναι αποτυχημένο και μάλιστα πολύ.

εκδήλωση του ΜΕΤΩΠΟΥ στο ΝΑΥΠΛΙΟ

Την Δευτέρα, 7 Ιούνη πραγματοποιήθηκε στο Ναύπλιο εκδήλωση του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ με θέμα: ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ. και ομιλητές τον Α. Αλαβάνο και τον Σ. Μαρκέτο. Πριν από την εκδήλωση ο Α.Αλαβάνος έδωσε συνέντευξη τύπου στα τοπικά μέσα ενημέρωσης της Κορίνθου. Την συνέντευξη αυτή μπορείτε να την δείτε στην τοπική ιστοσελίδα ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, εδώ: Ο Αλαβανος σε συνεντευξη στο Γιαννη Λαμπρου 

 (Αργότερα, θα δημοσιεύσουμε μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα από την εκδήλωση του ΜΕΤΩΠΟΥ στο ΝΑΥΠΛΙΟ.)

Μια ..."προεδρική" ομιλία από το συνέδριο του ΣΥΝασπισμού

Δημοσιεύουμε μια ομιλία ενός συνέδρου(*), η οποία θα μπορούσε να είναι και η ομιλία του  ...Α. Τσίπρα. 

και σύντροφοι,

Ήθελα να μιλήσω για την οικονομία, για την κρίση, για τη φοροδιαφυγή, για τις διαδηλώσεις, για τη διαφθορά, αλλά ο περιορισμένος χρόνος, η κατάσταση του κόμματος και η βαθιά κρίση και τα αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μου το επιτρέπουν.

Θα μιλήσω μόνο γι’ αυτά που μας πονάνε, μπας και τα λύσουμε.

Είναι το δυσκολότερο συνέδριο του κόμματος. Είναι η δυσκολότερη στιγμή. Η ενότητα του κόμματος απόψε κρέμεται, λένε αρκετοί δημοσιογράφοι, από μια κλωστή.

Αυτή την ώρα πρέπει ο καθένας να κρεμαστεί από το ποδαράκι του. Χωρίς τασικές κινήσεις, χωρίς περιττές αδιαλλαξίες, αλλά και χωρίς περιττή αίσθηση αυτάρκειας και κομματικής αλαζονείας.

Η εκποίηση του Συνασπισμού ολοκληρώνεται...

Πριν 6 μήνες ακριβώς, όταν προαναγγείλαμε τις σημερινές εξελίξεις που σημειώνονται στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι θεωρούσαν ότι είμαστε υπερβολικοί ή συκοφάντες. Τότε (5 Δεκέμβρη 2010) στο δημοσίευμά μας με τίτλο "Η εκποίηση του Συνασπισμού άρχισε! Προλάβετε..!" γράφαμε:

Πράγματι, η ομάδα Τσίπρα ένα μόνο δρόμο έχει για να επιβιώσει: μέσω της μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα, το συντομότερο δυνατόν! Ανεξάρτητα από τις αποφάσεις και τις διαδικασίες της 3ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, οι αντιθέσεις έχουν οξυνθεί στο εσωτερικό του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Η ομάδα Τσίπρα προσπαθεί να καθοδηγήσει την σύγκρουση συγκροτώντας μέτωπα και συμμαχίες πάνω σε δύο διαχωριστικές γραμμές:

Α. Ποιός είναι με τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών και ποιος εναντίον.

Β. Ποιός είναι με την «Πατριωτική Αντιευρωπαϊκή Αριστερά» και ποιός είναι εναντίον.

Με την πρώτη διαχωριστική γραμμή παρ’ όλο που έρχεται σε σύγκρουση με την Ανανεωτική Πτέρυγα θέλει κυρίως να συσπειρώσει ανένταχτο κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ (όσος έχει απομείνει ακόμα) και ένα μεγάλο μέρος από τις συνιστώσες. Σήμερα προσπαθεί να εσωτερικεύσει τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ στον ΣΥΝασπισμό και να ανατρέψει τον συσχετισμό προς όφελός της. Την προηγούμενη περίοδο είχε επιχειρήσει το ακριβώς αντίθετο. Χρησιμοποιώντας εδώ και καιρό ως μακρύ χέρι  στον εξωσυνασπισμικό χώρο το ΠΚΔ, έχει συγκροτήσει ένα μέτωπο προσωπικών υποστηρικτών του Α. Τσίπρα: Αν στηρίζει κάποιος προσωπικά τον Α. Τσίπρα, τότε στηρίζει τον ΣΥΝασπισμό, χωρίς να χρεώνεται ότι στηρίζει την Ανανεωτική Πτέρυγα ή το Βαθύ Αριστερό Ρεύμα!

Πρώτες παρατηρήσεις για το 6ο Συνέδριο του ΣΥΝ

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για το ΣΥΡΙΖΑ" το παρακάτω κείμενο:

Αν έφερε κάτι νέο το 6ο συνέδριο του ΣΥΝ, είναι η πλήρης αποστασιοποίηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας όχι απλά από τον Συριζα, αλλά από τον ίδιο τον ΣΥΝ. Η απόφαση που πάρθηκε από τους συνέδρους της Α.Π. το πρωί του Σαββάτου με σταλινικής έκτασης πλειοψηφία, θέτει το ένα τρίτο περίπου του κόμματος έξω από κάθε πεδίο, έδαφος ή όργανο «συνεννόησης».

Είχε προηγηθεί το άνοιγμα του συνεδρίου από τον Αλέξη Τσίπρα όπου σε μια ως συνήθως άνευρη –χωρίς πολιτικές αιχμές- ομιλία του εντυπωσίασε με τρία πράγματα:

1. Την πλήρη αθώωση της ΕΕ, χρεώνοντας τα πάντα στο ΔΝΤ, σβήνοντας από την τρόικα τα δύο τρίτα (ΕΚΤ και Κομισιόν). Το κακό βρίσκεται στα «οικονομικά δόγματα του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και των Ευρωπαϊκών ελίτ».

2. Την άποψη ότι το δίλημμα «συνεργασία ή όχι με το ΠΑΣΟΚ» ήταν πλαστό. Απεφάνθη ο πρόεδρος ότι «υπήρχε τρίτη επιλογή. Η επιλογή να μπούμε σε αυτό το παιχνίδι με όρους ηγεμονίας, βάζοντας τους δικούς μας στόχους και τους δικούς μας όρους για την ριζική αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού».

3. Το χτύπημα στο σαμάρι Αλαβάνο για να το ακούσει το γαϊδούρι Λαφαζάνης και να καθησυχαστεί ο καβαλάρης Κουβέλης. Κατήγγειλε λοιπόν «διαμόρφωση και ταυτόχρονη δημόσια εκφώνηση ριζικά διαφορετικών πολιτικών σχεδίων που μερικές φορές φτάνουν σε αριστερές παραδοξότητες». Παρασκηνιακά, ήδη κατονομάστηκαν Αλαβάνος και ΚΟΕ ως οι φορείς της «παραδοξότητας».

Ο Κουβέλης προφανώς δεν συγκινήθηκε και η Α.Π. αποφάσισε να γίνει ακόμα πιο αυθαίρετη, αδέσμευτη και ανεξάρτητη από όσο ήταν. Και είναι αναμενόμενο, καθώς αν και ο Τσίπρας επιτέθηκε σε κομματικό επίπεδο στην Α.Π. (μιλώντας για Βαβυλωνία και για «εκφώνηση πολλαπλών και αλληλοσυγκρουόμενων γραμμών», ή για «απαράδεκτη δημόσια εικόνα, που ακύρωνε κάθε πολιτική επεξεργασία και πολιτικό πλαίσιο»), πολιτικά μετακινήθηκε εντυπωσιακά κοντά στις θέσεις της Α.Π. Το άνοιγμα του προέδρου του ΣΥΝ την Πέμπτη, θύμισε ανησυχητικά εποχή Κωνσταντόπουλου.

Αν υπάρχουν κάποιοι από την προεδρική τάση που θεωρούν ότι «έδιωξαν» τους Ανανεωτικούς και χασκογελάνε, χάνουν μια μικρή λεπτομέρεια: Οι Ανανεωτικοί μόνοι τους αποχώρησαν. Όχι επειδή ήταν μειοψηφία. Αλλά επειδή ανεξαρτητοποιούν πλέον την ύπαρξή τους, ακόμη περισσότερο. Αν αυτό θα είναι μη αναστρέψιμη πορεία προς τη διάσπαση, θα φανεί την αμέσως επόμενη περίοδο.

Ένα σκουλήκι ψόφιο ….(*)

Ξεκίνησε το συνέδριο του ΣΥΝασπισμού χωρίς κανένα πολιτικό ενδιαφέρον, αφού οι εξελίξεις είναι προβλέψιμες εδώ και καιρό για όποιον έχει στοιχειώδη πολιτικά κριτήρια. Ας σταθούμε σε μερικά κρίσιμα σημεία από την ιστορία του:

Ο ΣΥΝ γεννήθηκε μέσα σε συνθήκες μιας συνολικότερης και μακροχρόνιας ήττας της Αριστεράς, μιας ήττας που αγκαλιάζει όλες τις εκδοχές της. Η εμφάνισή του ΣΥΝ στο πολιτικό προσκήνιο δεν έφερνε καλά μαντάτα. Όχι μόνον δεν εμπεριείχε καμία ελπίδα για μια άλλη πορεία της Αριστεράς αλλά εμπέδωσε την υποταγή και τον συμβιβασμό με τις δυνάμεις του αστισμού. Η δημιουργία του ΣΥΝ επικύρωσε και με οργανωτικό τρόπο την ηγεμονία των αντιλήψεων του Λ. Κύρκου και της παρέας του σε ένα ευρύτερο χώρο της κομμουνιστικής αριστεράς.

Για πολλά χρόνια αυτό το κόμμα είχε στην ηγεσία του ένα πρώην πρωτοπαλίκαρο του Ανδρέα Παπανδρέου το οποίο δεν είχε καμία σχέση με την κομμουνιστική αριστερά. Νίκο Κωνσταντόπουλο τον λέγανε, για όσους τον έχουν ξεχάσει. Μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΝ μια νέα πολιτική ταυτότητα διαμορφώνεται, η οποία ονομάστηκε «αριστερή στροφή». Κυρίως σηματοδοτήθηκε με το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, με το οποίο δημιουργήθηκε μια νέα κατάσταση για την αριστερά στον τόπο μας. Ιδιαίτερα την περίοδο που ήταν διακριτές οι ηγεσίες του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, καταγράφεται η δημιουργία ενός νέου πολιτικού χώρου με αριστερά χαρακτηριστικά που διεκδικεί την αυτονομία του απέναντι στον δικομματισμό.

Το εγχείρημα αυτό δεν κινδυνεύει σήμερα να ακυρωθεί από τον Λ. Κύρκο και τους πολιτικούς του φίλους οι οποίοι δεν απόκτησαν ποτέ καμία σχέση μαζί του, αλλά από την πολιτική ανικανότητα του «αριστερού ρεύματος», την τυχοδιωκτική πολιτική της ομάδας Τσίπρα και των "μισθοφόρων" της εντός και εκτός ΣΥΝασπισμού. Πρακτικά έχει αρχίσει ήδη να υπονομεύεται από την εποχή που η Κουμουνδούρου απέκτησε με την βοήθεια των στηριγμάτων της εκτός του ΣΥΝ, τον οργανωτικό και πολιτικό έλεγχο του ΣΥΡΙΖΑ. Στην συνέχεια ανέτρεψαν την συγκρότηση του ως αυτόνομου πολιτικού οργανισμού με μέλη και δημοκρατικές διαδικασίες.

Η κυριαρχία αυτής της πολιτικής, δηλαδή η ανατροπή της αριστερής στροφής και η ηγεμονία των αντιλήψεων της αυτοονομαζόμενης «ανανεωτικής αριστεράς» θα επικυρωθεί από το συνέδριο του ΣΥΝασπισμού που διεξάγεται αυτές τις μέρες. Σε αυτή την αριστερά ανήκουν πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο Δ. Παπαδημούλης, ο Ν. Βούτσης, ο Α. Φλαμπουράρης, ο Φ. Κουβέλης αλλά και ο Γ. Μπανιάς. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι η επαναφορά του ΣΥΝασπισμού στις πολιτικές αντιλήψεις που επικρατούσαν στην εποχή του Ν. Κωνσταντόπουλου θα γίνει με τον οργανωτικό περιορισμό και την ουσιαστική διάλυση της ανανεωτικής πτέρυγας και περιορισμό και ίσως την αδρανοποίηση ή απομάκρυνση των πιο πιστών οπαδών του Λ. Κύρκου.

Επίσης, σε μια περίοδο που εντείνονται οι κοινωνικές ανισότητες και ο κόσμος της εργασίας υφίσταται μια από τις μεγαλύτερες επιθέσεις που έχουν σημειωθεί τα τελευταία 100 χρόνια, ο μεγάλος χαμένος αυτού του συνέδριου θα είναι η ομάδα του Π. Λαφαζάνη. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι είχε συμμαχήσει με την ανανεωτική πτέρυγα ενάντια στην δημοκρατική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ των μελών και είχε υποστυλώσει τον κομματικό πατριωτισμό των μελών του ΣΥΝασπισμού. Στην πραγματικότητα αυτές οι πολιτικές θέσεις ευνόησαν τα τυχοδιωκτικά σχέδια όλων όσων σήμερα έχουν αναδείξει ως αδιαφιλονίκητο αρχηγό τους τον Α. Τσίπρα...

(*) Ο τίτλος αναφέρεται στην παροιμία: "ένα σκουλήκι ψόφιο, να το σκοτώσω δεν μπορώ, να φύγω δεν μ' αφήνει"

Δήλωση - Καταγγελία της πρωτοβουλίας "Ένα πλοίο για τη Γάζα" (από φυλακή Ισραήλ)

To υπό ελληνική σημαία φορτηγό πλοίο «Ελεύθερη Μεσόγειος» με 22 Έλληνες επιβαίνοντες, που συμμετείχε στη διεθνή αποστολή Freedom Flotilla μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια δέχτηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας 31/5 πειρατική επίθεση από πάνοπλους Ισραηλινούς κομάντο στα διεθνή ύδατα. Λίγη ώρα νωρίτερα το επιβατηγό πλοίο «Σφενδόνη», όπου επίσης επέβαιναν Έλληνες, όπως και τα υπόλοιπα 4 σκάφη της αποστολής είχαν δεχθεί παρόμοια βίαιη επίθεση. Έγινε χρήση πραγματικών πυρών, δολοφονήθηκαν άοπλοι πολίτες. Οι Ισραηλινοί κομάντο με προτεταγμένα τα όπλα εφόρμησαν στα πλοία, χτύπησαν βάναυσα Έλληνες επιβαίνοντες ασκώντας σωματική βία και χρησιμοποιώντας όπλα ηλεκτροσοκ, τους έδεσαν με χειροπέδες, τους έσυραν με αγριότητα στο κατάστρωμα.

Η βιαιότητα των Ισραηλινών συνεχίστηκε και στο λιμάνι του Ashdod που οδηγήθηκαν πλοία και επιβαίνοντες, όπου Έλληνες ξυλοκοπήθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα και 3 από αυτούς μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ή σε ξεχωριστούς χώρους κράτησης. Οι Έλληνες και Ελληνίδες που βρισκόμαστε παράνομα κρατούμενοι στις Ισραηλινές φυλακές αρνούμαστε να δεχτούμε να υπογράψουμε οποιαδήποτε δήλωση που μας ζητά το κράτος – πειρατής. Καταγγέλουμε απερίφραστα τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η διεθνής αποστολή. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να διακόψει κάθε διπλωματική σχέση με το Ισραήλ, το κράτος - παρείας που καταργεί 5.000 χρόνια ελεύθερης ναυσιπλοϊας στη Μεσόγειο.

Δηλώνουμε ότι όσο η Γάζα είναι αποκλεισμένη, όσο η Παλαιστίνη υπό κατοχή, όσο η διεθνής κοινότητα δεν τολμά να επιβάλλει στο Ισραήλ τη διεθνή νομιμότητα και τις διεθνείς αποφάσεις, εμείς θα συνεχίσουμε να ετοιμάζουμε νέες αποστολές και να πλέουμε προς τα νερά της Γάζας. Μέχρις ότου το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησαν οι Ισραηλινοί στον 21ο αιώνα, να πάψει να υπάρχει.

Τρίτη 1 Ιούνη 2010

Φυλακές Μπερσεμπά, Ισραήλ

υπογράφοντες

Οι 20 της τηλεφωνικής λίστας

Οι 6 γυναίκες

Καρυπίδης Γιάννης

Μπούκας Θόδωρος

Γ.Κ

Video με αποσπάσματα από την συνέντευξη τύπου (1/6/2010) των πρώτων αιχμαλώτων του "Στόλου της Ελευθερίας" που επέστρεψαν στην Αθήνα:

Αναλυτική παρουσίαση της συνέντευξης εδώ: Μαρτυρίες των πρώτων αιχμαλώτων του "Στόλου της Ελευθερίας"

Ο δημοσιογράφος, η πρακτοράτζα και η Marilu

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ"

Αφορμή για αυτό το σχόλιο είναι η Marilu Margomenou που διαβάζεται με χαρά από τους αριστερούς. Η Marilu είναι γνήσιο τέκνο της εποχής του σημιτικού εκσυγχρονισμού, με επιτυχία στην ελαφρολαϊκού τύπου δημοσιογραφία στις σοβαροαστικού τύπου εφημερίδες. Όσο κι αν ξεχάσαμε την εποχή του Ντα Κάπο, της χρηματιστηριακής έκρηξης, της εκσυγχρονιστικής ανανέωσης, του Τσουκάτου και του Μαντέλη, εκείνη η εποχή διαμόρφωσε υψηλές ποιότητες στη δημοσιογραφία.

Τελευταίο θύμα της Marilu είναι ο Αλέκος και το Μέτωπο. Είναι σοκαριστικό να διαβάζεις τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της συγκέντρωσης στο Σπόρτιγκ. «Γύρω στις 8, η συνιστώσα Μανώλης Γλέζος διασχίζει με αργό βήμα το παρκέ και αποθεώνεται απ’ τις εξέδρες, σαν να βγαίνει ο «Σάρας» στον Τάφο του Ινδού», γράφει η Marilu.

Η αλήθεια είναι ότι η περιγραφή αυτής της συγκέντρωσης μοιάζει ανατριχιαστικά στην περιγραφή μιας άλλης συγκέντρωσης. Στις 9/3/2008 η Marilu σχολιάζει με τον δικό της μοναδικό τρόπο τη συγκέντρωση των Μακεδονομάχων στο Αλεξάνδρειο. Προσέξτε όμως τις ομοιότητες:

«Οπότε από τη φυσούνα που παραδοσιακά έβγαινε ο Γκάλης εμφανίζεται με αργό βήμα ο μητροπολίτης Ανθιμος – και το πλήθος παραληρεί».

Φαίνεται πως η Marilu έχει ένα πρότυπο εγγράφου για τις συγκεντρώσεις που καλύπτει δημοσιογραφικά, και το χρησιμοποιεί συστηματικά. Απλά αλλάζει τα ονόματα. Παραμένουν όμως οι σταθερές: τα αργά βήματα, το παραλήρημα και οι παραλληλισμοί με τους μεγάλους της μπασκέτας…

Γιατί;

             (αφίσα του Δ. Αρβανίτη)

Ενώ η Τουρκία ανακάλεσε τον πρεσβευτή της από το Τελ Αβίβ η δική μας κυβέρνηση προβληματίζεται αν έκανε καλά και ακύρωσε την κοινή στρατιωτική άσκηση με την αεροπορία του Ισραήλ. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε αργά το απόγευμα ο Πρωθυπουργός αρκείται να εκφράσει την θλίψη του για τα τραγικά γεγονότα και να επισημάνει ότι η λύση βρίσκεται στον διάλογο και την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ. Όμως απέφυγε να κατονομάσει ή να χαρακτηρίσει την πράξη των στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ. Νωρίς το πρωί  ο  Α. Αλαβάνος έκανε την παρακάτω δήλωση:

ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΟΠΩΣ ΗΔΗ ΕΚΑΝΕ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Μπροστά σε ένα τόσο ακραίο γεγονός, ενάντια σε ανθρώπινες ζωές και το Διεθνές Δίκαιο, όπως με την πολύνεκρη επίθεση των Ισραηλινών στα ειρηνικά «Καράβια για τη Γάζα», η φραστική καταδίκη ή η παραπομπή σε μελλοντικές έρευνες για τα γεγονότα ισοδυναμεί με ανοχή ή και στήριξη. Όπως, ήδη έκανε η Τουρκία, όπως ζήτησε και η Αραβική Ένωση, η Ελλάδα , πλοίο της οποίας δέχθηκε αδικαιολόγητη επίθεση σε διεθνή ύδατα, οφείλει να ανακαλέσει άμεσα τον πρεσβευτή μας στο Ισραήλ. Να παγώσει κάθε συμφωνία με το Ισραήλ, στρατιωτική ή οικονομική. Και να ζητήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση το πάγωμα το ευρωισραηλινών σχέσεων, που έχουν αναβαθμισθεί παρά την τρομοκρατία Νετανιάχου

Το απόγευμα έγινε συγκέντρωση στην ΑΘΗΝΑ έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ. Νωρίς το απόγευμα συγκεντρώθηκε το ΚΚΕ, αλλά τα μάζεψε γρήγορα και έφυγε για να μολυνθεί ο κόσμος του από τους αντιεξουσιαστές, τους οπορτουνιστές και τα άλλα ταξικά καθίκια. Γύρω στις 7.00 μ. μ. άρχισε να μαζεύεται αρκετός κόσμος και όλα τα πράγματα έδειχναν ότι θα είχαμε μια πολύ μεγάλη συγκέντρωση. Όμως αυτό φαίνεται ότι δεν το ήθελε η κυβέρνηση και έδωσε εντολή στις δυνάμεις καταστολής να επιτεθούν στο κόσμο και να διαλύσουν τους συγκεντρωμένους πριν καλά καλά συγκεντρωθούν! Η επίθεση συνεχίστηκε στην οδό Πανόρμου και κατά το μήκος της Κηφισίας. Όμως ένα μεγάλο τμήμα των συγκεντρωμένων δεν διαλύθηκε και συνέχισε πορεία προς το κέντρο της Αθήνας αφού προηγουμένως πέρασε από την Αμερικάνικη πρεσβεία.

Επίθεση του Ισραηλινού Ναυτικού με νεκρούς στον "Στόλο της Ελευθερίας"

 Δευτέρα 31 Μάη, 11.45 μμ.

Μετά από αρκετές ώρες άρχισαν να εμφανίζονται και πάλι πλοία στο λιμάνι στο οποίο βρίσκονται τα αιχμάλωτα πλοία του στόλου της Ελευθερίας. Για να το διαπιστώσετε, κάνετε ένα κλικ.[εδώ].  Πότε και πώς εξαφανίστηκαν διαβάστε την συνέχεια του κειμένου

 Δευτέρα 31 Μάη, 6:20 μμ.

Η ιστοσελίδα MarineTraffic.com που μέχρι πριν λίγο έδινε πληροφορίες απ' όλα τα πλοία που βρίσκονται κοντά στα αιχμάλωτα πλοία του "στόλου της ελευθερίας", εδώ και μια ώρα περίπου, σταμάτησε να δίνει αυτές τις πληροφορίες. Η εφαρμογή που προβάλλεται από αυτή  ιστοσελίδα έχει αναπτυχθεί και φιλοξενείται από το Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων  Συστημάτων - Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Από τα στοιχεία που παρουσίαζε θα μπορούσε κάποιος να μάθει ποια άλλα πλοία είναι δίπλα στα αιχμάλωτα πλοία και πιθανόν να αναζητούσε πρόσθετες πληροφορίες. 

Η δυνατότητα αυτής της πληροφόρησης  είναι προφανές ότι ενοχλεί το κράτος του Ισραήλ. Εικάζουμε ότι έκανε παρέμβαση στο ελληνικό κράτος να σταματήσει να μεταδίδει αυτά τα στοιχεία και η Ελληνική Κυβέρνηση ικανοποίησε το αίτημά τους. Έτσι σταμάτησε να δίνει πληροφορίες για τα σκάφη που είναι κοντά στο λιμάνι που βρίσκονται πλέον τα αιχμάλωτα σκάφη. Δεν βρίσκουμε κανένα άλλο λόγο ο οποίος να είναι πιστευτός γιατί σταμάτησε αυτή η ιστοσελίδα του Ελληνικού Κράτους να δίνει αυτές τις χρήσιμες πληροφορίες.

Τα στοιχεία με την πορεία και την θέση των πλοίων είναι καταχωρημένα στο σύστημα της ιστοσελίδας MarineTraffic.com το ελληνικό δημόσιο θα πρέπει να τα δώσει στην δημοσιότητα άμεσα. 

Εξάλλου, όπως διαπιστώσαμε από τα στοιχεία της παραπάνω ιστοσελίδας κατά τις ώρες που έγινε η επιχείρηση κατάληψης διάφορα άλλα πλεούμενα έκαναν περίεργες διαδρομές, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ισραήλ παρενέβησαν και σε άλλα σκάφη και τα διέταξαν να αλλάξουν πορεία και να μην περάσουν κοντά από την περιοχή των επιχειρήσεων. Αυτές οι διαδρομές είναι καταγραμμένες στην βάση δεδομένων της ιστοσελίδας MarineTraffic.com  Θα είχε ενδιαφέρον να έδινε στην δημοσιότητα ένα χάρτη με αυτές τις πορείες....

 Δευτέρα 31 Μάη, 3:40 μμ.

To πλοίο ELEFTHERI MESOGEIOS άρχισε να ξαναδίνει στίγμα. Μπορείτε να παρακολουθήσετε την πορεία του κάνοντας κλίκ "ΕΔΩ"

Τα σημεία  (Α) και (Β) όπου καταλήφθηκαν τα πλοία DEFNA Y και ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ

Είναι σαφές από την πορεία του DAFNA Y ότι απομακρύνεται από την περιοχή και είχε ακολουθήσει τις εντολές του πολεμικού ναυτικού του Ισραήλ, ενώ το ELEFTHERI MEROSEIOS ακολουθούσε πορεία  παράλληλη προς τις ακτές του Ισραήλ.

DIE LINKE: ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

της Νάντιας Βαλαβάνη

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΔΡΟΜΟΣ της Αριστεράς το Σάββατο, 29.05.2010, σε ελαφρώς συντομευμένη εκδοχή λόγω έκτασης και χώρου, με τίτλο Η ακτινογραφία του Die Linke μετά το συνέδριο του Ροστόκ

Κόμμα, μέλη, ψηφοφόροι

Το Die Linke (DL) δρύθηκε στις 16.06.2007, με συνένωση του PDS (Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού - εξέλιξη του κυβερνώντος κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας SED) και του WASG (Εκλογική Εναλλακτική Λύση για Εργασία και Κοινωνική Δικαιοσύνη - ιδρύθηκε το 2004-2005 από δυτικογερμανούς σοσιαλδημοκράτες συνδικαλιστές κόντρα στην «Ατζέντα 2010» της κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων).

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2009 (πρωτο)μπήκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή με 11,9%, 5.133.884 ψήφους και 76 βουλευτές (52,5% γυναίκες). Διαθέτει κοινοβουλευτική ομάδα στα 13 από τα 16 κρατίδια.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Berliner Zeitung (17.5.2010), το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων του DL προέρχεται από την «αυξανόμενη δεξαμενή εκείνων που απέχουν απ’ τις εκλογικές διαδικασίες». Πρόκειται για ένα άλλο από το παραδοσιακό ανατολικογερμανικό του ακροατήριο. Το DL απέκτησε πρόσβαση στις συνθήκες της κρίσης χάρη σ΄ ένα ριζοσπαστικό αριστερό προφίλ με λίγα «συνθήματα-κλειδιά»: Αυξήσεις στους μισθούς και καθιέρωση κατώτερου ωρομίσθιου, τέρμα σε κοινωνική αποδόμηση, επισφαλή εργασία και ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση του Χαρτς-IV, σύνταξη στα 65 - όχι στα 67, κοινωνικοποίηση τραπεζών και επιχειρήσεων του ενεργειακού τομέα, δημοκρατικός και κοινωνικός έλεγχος στις επιχειρήσεις. Σ΄ αυτό επηρέασε πρωτίστως ο (πρώην Πρόεδρος του ΣΔΚΓ) Όσκαρ Λαφοντέν που, αποχαιρετώντας τους συνέδρους στο Ροστόκ, κατέληξε: «Μια επιτυχημένη πολιτική δεν την αλλάζεις.»

Άλλος αέρας έρχεται από το "Μέτωπο"...

Το video που παρουσιάζουμε είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους που στηρίζουν το «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής». Είναι ο κόσμος που δίνει το στίγμα με την θέλησή του και το φρόνημά του να αγωνιστεί και να πάρει τα πράγματα στα χέρια του για να βρεθεί μια διέξοδος από την κρίση. Εδώ και τώρα.

Μερικοί αναγνώστες ρωτούν, πώς κρίνουμε τον λόγο του Αλαβάνου. Τι καινούργιο εξήγγειλε σε αυτή την τόσο συζητημένη εκδήλωση, που δεν το έχει ξαναειπωθεί Δυστυχώς θα τους απογοητεύσουμε και δεν θα απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους. Τα πράγματα κρίνονται αλλού. Η συγκέντρωση στο Σπόρτιγκ αποτελεί ένα γεγονός η σημασία του οποίου δεν κρίνεται από τις απαντήσεις σε παρόμοιες ερωτήσεις. Η αξία του εντοπίζεται σε εντελώς διαφορετικά πράγματα. Βρίσκεται πρώτα απ όλα στο χαμόγελο που έμεινε στο πρόσωπο των ανθρώπων όταν αποχωρούσαν από το Σπόρτιγκ. Μετριέται από το μέγεθος της διάθεσή τους να υπερβούν την μουντή και μίζερη κατάσταση της Αριστεράς των μικροσυσχετισμών και των μεγαλοπολιτικών που βράζει στο ζουμί της.

Η ύπαρξη παρομοίων πολιτικών εγχειρημάτων προσδιορίζεται πρώτιστα από τα κοινωνικά ερείσματα που μπορούν να εκφράσουν. Δεν κρίνονται από κάποιους τακτικούς ελιγμούς ή «μεγάλες ιδέες» ενός ηγέτη ή μιας κλίκας μηχανισμών. Καμία μεγάλη κοινωνική αλλαγή δεν έγινε επειδή οι λαϊκές μάζες συσπειρώθηκαν πάνω σε κάποια «κομματικά προγράμματα», όπως αυτά που ψηφίζει ο ΣΥΝασπισμός στα συνέδριά του. Τα πράγματα συμβαίνουν συνήθως πολύ πιο απλά απ ότι τα αντιλαμβάνονται οι «επαγγελματίες» πολιτικοί της Αριστεράς.

Αυτό τον καιρό οι μηχανισμοί του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αμήχανοι και τρομαγμένοι επειδή αισθάνονται ότι όλο και περισσότερο περιθωριοποιούνται και απομονώνονται από τον κόσμο που βράζει και αναζητά μια διέξοδο, τοποθετούνται ανταγωνιστικά απέναντι στο «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής». Διαισθάνονται ότι έχει διεισδυτικότητα στην ελληνική κοινωνία όταν διαπιστώνουν ότι αποκτά ευρύτερα ακροατήρια σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους με τους οποίους η δική τους αριστερά δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις.

Ό ανταγωνισμός αυτός εκδηλώνεται έντονα τον τελευταίο καιρό με την εμφάνιση απαράδεκτων πρακτικών και μεθοδεύσεων όξυνσης και αντιπαράθεσης που δεν έχουν καμία σχέση με την αριστερά που διεκδικούμε. Αυτή την αριστερά τους την χαρίζουμε. Το μέλλον της είναι προδιαγεγραμμένο. Μυρίζει πτωμαΐνη. Από την στιγμή που αυτές οι πρακτικές ηγεμονεύουν στο ΣΥΡΙΖΑ, επικρατεί και εκεί η ίδια κατάσταση. Η τελευταία Παναθηναϊκή συγκέντρωση είχε περισσότερο σχέση με μνημόσυνο παρά με αγωνιστική κινητοποίηση.

Όμως ο «μακαρίτης» δεν πέθανε ακόμα. Τον βρήκαμε κρυμμένο στα χαμόγελα και την λάμψη των ματιών του κόσμου που συμμετείχε στην συγκέντρωση. Αφιερώνουμε λοιπόν το video μας στους μηχανισμούς του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Το κάναμε μάλιστα ειδικά για αυτή την περίπτωση, στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση (1080p) που επιτρέπουν οι τεχνικοί περιορισμοί του internet, ώστε να προβληθούν αυτά τα στοιχεία με την μεγαλύτερη δυνατή ευκρίνεια …

Αλέκο μας ξενέρωσες

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ":

Σε μια ομολογουμένως μεγάλη συγκέντρωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, ο Αλαβάνος πέραν των όσων (ξανα) είπε, μας επεφύλασσε και ορισμένες εκπλήξεις. Μόνο που αυτές ξενέρωσαν τους πιστούς φίλους του Αλέκου, και επιβεβαίωσαν το απρόβλεπτο του χαρακτήρα του. Επίτρεψέ μου φίλε Αλέκο να σου απευθυνθώ σε πρώτο πρόσωπο:

Πρώτον, είχες διαρρεύσει ότι θα κάνεις νέο κόμμα και δεν έκανες νέο κόμμα. Και τσάμπα βγήκε στα κεραμίδια το παλιό κόμμα και φώναζε «νάτοι νάτοι οι διασπαστές».

Δεύτερον, είχε διαφανεί ότι θα έστηνες Αντικαπιταλιστικό Μέτωπο. Και αντί για αυτό ξεφουρνίζεις μέτωπο και πέραν της αριστεράς. Και εκεί που υπήρχε έτοιμη η καταγγελία ότι ο αριστερισμός είναι η γεροντική ασθένεια του Αλαβάνου, άντε τώρα πάλι από την αρχή. Παλιο-κρυφο-Πασόκε Αλέκο.

Τρίτον: Και άντε να σε πούμε παλιο-κρυφο-πασόκε. Τι το θες τόσο βρίσιμο στον Γιωργάκη; Πώς γίνεται και παλιο-κρυφο-πασόκος και υβριστής της πρωθυπουργάρας; Γιατί μας μπερδεύεις;

Τέταρτον, τόσους μήνες δεν έπιασες τη λέξη Συριζα στο στόμα σου. Και αυτό τι σήμαινε; Ότι είχες άλλο πολιτικό σχέδιο (όπως αμείλικτα αποκάλυπτε τόσο καιρό ο συγκλονιστικός Βίτσας). Χθες μας είπες ότι η ψυχή του Συριζα είναι ζωντανή και να δώσουμε μάχη για την ανασυγκρότησή του. Θες να μας τρελλάνεις;

Πέμπτον και τελευταίο: Τι το ήθελες αυτό για την Περιφέρεια Αττικής; Φαντάζεσαι τώρα τον Αλέξη να καταθέτει υποψηφιότητα για Περιφερειάρχης; Πάλι συγκρουσιακό καλοκαίρι προβλέπω.

Εικόνες από την εκδήλωση του "Μετώπου Αλληλεγγύης & Ανατροπής" στο ΣΠΟΡΤΙΓΚ

Χθες (Πέμπτη 27/5/2010), ήταν η μέρα με τις περισσότερες πολιτικές συγκεντρώσεις που έκανε ο ΣΥΝασπισμός τον τελευταίο χρόνο. Χθες συνεδρίαζαν αρκετές Τοπικές Οργανώσεις του ΣΥΝασπισμού για να εκλέξουν συνέδρους. Χθες ο όμιλος προβληματισμού «Αριστερά Σήμερα» (ΑΡ.ΣΗ.)οργάνωσε εκδήλωση σε εκδήλωση μνήμης για τον Μ. Παπαγιαννάκη. 

Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να παρευρεθούμε σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις για να σας ενημερώσουμε.  Ούτε βεβαίως και ο Α. Αλαβάνος που ήταν ομιλητής στην εκδήλωση του ΜΕΤΩΠΟΥ. Όμως έκανε την παρακάτω δήλωση για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη:

«Αυτές τις μέρες βιώνουμε πάλι το πένθος από την απώλεια του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Γιατί λείπει ως φίλος και καλός σύντροφος. Λείπει ως αγωνιστής έντιμος και ακέραιος. Λείπει ως πηγή προβληματισμών, στοχασμών και φαντασίας. Κι ακόμη γιατί μια αριστερά που οι διαφορές ή και οι συγκρούσεις της κινούνται στο χώρο των ιδεών, κι όχι αλλού, δεν είναι δύσκολο να αναγεννά συνεχώς την ενότητά της.» 

Θα περιοριστούμε λοιπόν να σας ενημερώσουμε μόνον για την εκδήλωση του "Μετώπου".  Όλες οι ομιλίες δημοσιεύονται στην εφημερίδα "δρόμος" που κυκλοφορεί Σάββατο 29 Μάη.


Επίσης μπορείτε να τις είδε σε video κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη εικόνα:

Ομιλία Μ. Μπολαρη

Ομιλία Χ. Κατσούλα

Ομιλία Α. Αλαβάνου