ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Είναι η Δικτύωση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς η απάντηση;



...Στα εισηγητικά κείμενα της Δικτύωσης επιχειρείται κάποια γενική αυτοκριτική η οποία, όμως, θα πρέπει να εξειδικευτεί ώστε να απαντηθούν θεμελιώδη ερωτήματα: Γιατί μέρος των στελεχών της σημερινής Δικτύωσης της Ριζοσπαστικής Αριστεράς ανήκαν ή στήριζαν την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν μέχρι το παρά πέντε της μνημονιακής μετάλλαξης; Γιατί η ΑΝΑΣΑ κι οι 53+ συνέχιζαν να παίζουν το ρόλο του αριστερού ψάλτη ενώ η ηγετική ομάδα Τσίπρα είχε αυτονομηθεί και καπέλωνε τα πάντα; Γιατί υπερίσχυε πάντα η αδυναμία σύμπλευσης με την Αριστερή Πλατφόρμα, ώστε να μη μπορεί να δημιουργηθεί η δυνατότητα ρήξης της δεδομένης πλειοψηφίας;
Αναδημοσίευση από την "εποχή"
του «Ο δικηγόρος του διαβόλου»

Μετά το τραγικό καλοκαίρι της μνημονιακής προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ, σημαντικές δυνάμεις του, ίσως οι πιο αριστερές και ριζοσπαστικές, αποχώρησαν. Οι αντικαταστάτες τους, σε κυβερνητικό και κομματικό επίπεδο, έχουν μετατοπίσει την πολιτική υπόσταση του ΣΥΡΙΖΑ στη διαχειριστική φυσιογνωμία που απαιτεί η εφαρμογή του μνημονίου. Οι μύθοι περί παραλλήλων προγραμμάτων και αριστερής διαχείρισης συνεχώς καταρρέουν, βυθίζοντας την κυβέρνηση στο ρόλο της μαριονέτας ενός αρραγούς μετώπου των εκβιαστών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Παράλληλα, έχει ήδη φουντώσει η λαϊκή δυσαρέσκεια για τα μέτρα που πρόκειται να εφαρμοστούν και ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να χάνει πολύ γρήγορα το πλεονέκτημα της άφθαρτης κι έντιμης δύναμης, που είναι συγκριτικά προτιμότερη από τους απαξιωμένους εταίρους του παλιού δικομματισμού. Σ’ αυτό, λοιπόν, το τοπίο κάνει τα πρώτα της βήματα η Δικτύωση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, η οποία οργάνωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη την πανελλαδική προπαρασκευαστική της συνάντηση. Παρά τα προβλήματα στη μετακίνηση λόγω των αγροτικών μπλοκ, η συμμετοχή ήταν μεγάλη. Παρόντες ήταν μέλη του Δικτύου για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα, της πρώην οργάνωσης Ρόζα, του πρώην Κοκκινοπράσινου Δικτύου και της Αριστερής ΑΡ.ΕΝ. αλλά και κάποιος αταξινόμητος αριστερός κόσμος που αναζητά διέξοδο μετά τη μεγάλη ήττα.

Την πρώτη μέρα, η θεματολογία ήταν «Κρίση, Ε.Ε., Ευρωζώνη και Αριστερά» και «5 χρόνια μνημόνιο: Αποτίμηση της Αριστεράς και των κινημάτων. Η νέα περίοδος», ενώ τη δεύτερη μέρα ετέθη το ερώτημα «Για ποια Αριστερά; Φυσιογνωμία, στρατηγική, μέτωπα». Κι όπως αναφέρουν οι διοργανωτές, πλέον είναι φανερό ότι δεν υπάρχουν δεξιά κι αριστερά μνημόνια, όπως επίσης δεν υπάρχει μαλακή εφαρμογή τους. Είναι εξίσου φανερό ότι η πολιτική διέξοδος δεν θα προκύψει ως εκ θαύματος. Τη διέξοδο πρέπει να την ανοίξουμε.Τα εισηγητικά κείμενα ήταν ενδιαφέροντα, με προωθημένο κι εμπεριστατωμένο προβληματισμό. Σταχυολογώντας την εισήγηση «Για ποια Αριστερά;» μπορούμε να επισημάνουμε τα παρακάτω κεφάλαια: Η ανάγκη ανασύνταξης στη σκιά της μεγάλης ήττας, Κοινή δράση και ανασυνθετικές διαδικασίες – με το βλέμμα σε μια νέα Αριστερά, Ε.Ε. και Ευρωζώνη: Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και η ανάγκη για μια νέα ευρωπαϊκή αφήγηση, Για ένα πραγματικό πολιτικό σχέδιο σύγκρουσης, Ο δρόμος για την εξουσία σε συνθήκες άρσης λαϊκής κυριαρχίας – η τέχνη του ανέφικτου, Κοινωνική αντιεξουσία και παράλληλες μορφές οργάνωσης της κοινωνίας, Ευρωπαϊκή συμμαχία ενάντια στη λιτότητα και υπεράσπιση της δημοκρατίας, Για ένα νέο πολιτικό υποκείμενο της Αριστεράς, Δημοκρατία και αποτελεσματικότητα – ερωτήματα που περιμένουν απάντηση χτίζοντας ένα νέο υποκείμενο, Η ζωή μετά – Δικτύωση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Από κείμενα και επεξεργασίες, όμως, η Αριστερά πάντα τα πήγαινε καλά, στην πράξη τα θαλάσσωνε κι όταν ήταν να κάνει αυτοκριτική συνήθως τα κουκούλωνε. Στα εισηγητικά κείμενα της Δικτύωσης επιχειρείται κάποια γενική αυτοκριτική η οποία, όμως, θα πρέπει να εξειδικευτεί ώστε να απαντηθούν θεμελιώδη ερωτήματα: Γιατί μέρος των στελεχών της σημερινής Δικτύωσης της Ριζοσπαστικής Αριστεράς ανήκαν ή στήριζαν την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν μέχρι το παρά πέντε της μνημονιακής μετάλλαξης; Γιατί η ΑΝΑΣΑ κι οι 53+ συνέχιζαν να παίζουν το ρόλο του αριστερού ψάλτη ενώ η ηγετική ομάδα Τσίπρα είχε αυτονομηθεί και καπέλωνε τα πάντα; Γιατί υπερίσχυε πάντα η αδυναμία σύμπλευσης με την Αριστερή Πλατφόρμα, ώστε να μη μπορεί να δημιουργηθεί η δυνατότητα ρήξης της δεδομένης πλειοψηφίας; Λόγω ιστορικών ιδεολογικών αγκυλώσεων, εκλεκτικών συγγενειών ή προσωπικών δεσμεύσεων; Κι επειδή κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών για το εσωκομματικό χάλι του ΣΥΡΙΖΑ, η αυτοκριτική είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση για να μην έχουμε στο μέλλον επανάληψη του ίδιου μοντέλου με την επωνυμία ΔΙ(κτύωση)ΡΙΖΑ!

Η θεματολογία των κειμένων της Δικτύωσης θυμίζει εντυπωσιακά τον Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς, που αποτέλεσε το πρόπλασμα της δημιουργίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τις επεξεργασίες ανασύνθεσης κι επανίδρυσης της Αριστεράς του συντρόφου μας Γιάννη Μπανιά. Μόνο που τότε, στις εξελίξεις πρωταγωνιστούσε η ΑΚΟΑ και ο Χώρος Διαλόγου στεγαζόταν στα γραφεία της «Εποχής». Τώρα, η «Εποχή» και τα στελέχη της πρώην ΑΚΟΑ συνεχίζουν να στηρίζουν, έμμεσα ή άμεσα, την κυβέρνηση του 3ου μνημονίου…

Ο δικηγόρος του διαβόλου

1 σχόλιο :

  1. Όταν απαντηθούν τα θεμελιώδη ερωτήματα, ξυπνήστε με. Μέχρι τότε θα ονειρεύομαι ΔΙΡΙΖΑ, όπως σφύριζα ΣΥΡΙΖΑ. Και μη χειρότερα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...