Ο μύθος του “οργανωμένου σχεδίου εξόδου” και η πραγματικότητα της “άτακτης χρεοκοπίας”...

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Πριν μερικές μέρες όταν ρωτήθηκε ο Σόιμπλε αν το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών έχει plan b', απάντησε ότι, επειδή είναι σοβαρό και υπεύθυνο υπουργείο, δεν έχει μόνον plan b', αλλά και plan c' και plan d'...

Σήμερα, σε άρθρο του στη WirtschaftsWoche, ο επικεφαλής του γερμανικού IfO και πρώην συμβοθλος του γερμανού υπουργού Οικονομικών, Χανς Βέρνερ Ζιν, "Yanis Varoufakis' Grexit-Plan war clever" (αξίζει να το διαβάσετε),  αναγνωρίζει ότι το “σχέδιο Βαρουφάκη” ήταν τολμηρό αλλά έξυπνο και εκθέτει τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζει. Ισχυρίζεται ότι η δημιουργία ενός παράλληλου συστήματος πληρωμών για την αντιμετώπιση της έλλειψης ρευστότητας ήταν ευφυές σχέδιο. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαν να πληρωθούν φόροι, θα μπορούσε το κράτος να πληρώνει τις υποχρεώσεις του ώστε να μην κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, ενώ θα μπορούσαν να γίνονται και αποπληρωμές μεταξύ ιδιωτών, σημειώνει ο ίδιος. Με το παράλληλο αυτό σύστημα ο Βαρουφάκης θα μπορούσε να διατηρήσει το κράτος σε καθεστώς φερεγγυότητας για μερικές εβδομάδες, ώστε να αποφευχθούν σημαντικές επιπτώσεις σε περίπτωση “άτακτης χρεωκοπίας”, μέχρι να ακολουθήσουν άλλα μέτρα...

Πως τέθηκε σε εφαρμογή το “ΣΧΕΔΙΟ Β”

Πριν τρία χρόνια...

Άλλη μια σύνοδος, άλλο ένα Plan B...

Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"

Του Γιάννη Μηλιού

Άλλη μια σύνοδος κορυφής ήρθε κι έφυγε, με το κλίμα για την ελληνική κυβέρνηση να γίνεται όλο και «καλύτερο», δηλαδή στην πραγματικότητα όλο και πιο ενθαρρυντικό για άμεση προώθηση της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης: ψήφιση των μέτρων που θα υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο το βιοτικό επίπεδο εργαζόμενων, άνεργων και συνταξιούχων και θα βαθύνουν την ύφεση (κάτι που αποτελεί στόχο κι όχι «ατύχημα» όπως παρουσιάζεται).

Το γενικόλογο κείμενο συμπερασμάτων υπενθυμίζει ότι τα σοβαρά ζητήματα που συζητούνται στις συνόδους αυτές παραμένουν κρυφά, δεν ανακοινώνονται στο κοινό, και αυτή η έλλειψη διαφάνειας αποτελεί συστατικό στοιχείο της αντιδημοκρατικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής των ευρωπαϊκών κέντρων εξουσίας (της ελληνικής κυβέρνησης συμπεριλαμβανομένης).

Το «Plan B»

Αναδημοσίευση από το "συριζα αριστερα στην πλατεια; "

Της Μοσχοχωρίτου Όλγα

 και του Αντωνίου Βαγγέλη

Ο Σύριζα έχει διακηρύξει σταθερά και επανειλημμένα ότι εφόσον κληθεί να αναλάβει τις τύχες της διακυβέρνησης της χώρας θα προβεί άμεσα στην κατάργηση των μνημονίων και θα επαναδιαπραγματευθεί τη δανειακή σύμβαση. Ότι θα αντικαταστήσει το μνημόνιο με ένα πρόγραμμα προοδευτικών κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Με την ισχυρή παρέμβαση του δημόσιου-κοινωνικού τομέα. Με ένα γενναίο πρόγραμμα άμεσων δημόσιων επενδύσεων, οι οποίες μάλιστα θα πρέπει, τουλάχιστον για ένα μεταβατικό διάστημα, να μην προσμετρώνται στο δημοσιονομικό έλλειμμα. Με ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και ανάκτησή τους υπό δημόσιο-κοινωνικό έλεγχο ως βασικών εργαλείων άσκησης οικονομικής πολιτικής.

Η κυβέρνηση της αριστεράς, με την ενεργητική στήριξη μιας ισχυρής κοινωνικής πλειοψηφίας, λοιπόν, ως πρώτο βήμα της θα νομοθετήσει την κατάργηση των μνημονίων, προχωρώντας επίσης στο ξήλωμα των μηχανισμών της επιτροπείας και θα συγκροτήσει μια δυνατή ομάδα για να διαπραγματευθεί με τους εταίρους, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών, τις δανειακές συμβάσεις. Με άλλα λόγια τη συνέχιση με μη επαχθείς όρους της χρηματοδότησης.

Σενάριο Α: Οι διεθνείς συγκυρίες, οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί ευνοούν τη σύμπηξη μετώπου των χωρών του Νότου, η συνεκτίμηση του μεγάλου κόστους του κέντρου από την πιθανή έξοδο μιας χώρας από το σύστημα του ευρώ, όλα αυτά και άλλα ακόμη οδηγούν τη διαπραγμάτευση σε αίσια έκβαση. Διαγράφεται μεγάλο μέρος του χρέους, η πρόταση για μορατόριουμ πληρωμής τόκων γίνεται αποδεκτή, προωθούνται σε ευρωπαϊκό επίπεδο μηχανισμοί αμοιβαιοποίησης των χρεών, η ΕΚΤ γίνεται δανειστής χωρών τελευταίας καταφυγής και η Μέρκελ αποδέχεται να χρηματοδοτεί τα ανορθωτικά μας προγράμματα.