Το 2008 ως το τρέιλερ του 2010-20

Αναδημοσίεση από το ΜΕΡΑ25.gr

του Σπύρου Δερβενιώτη, Υπεύθυνου Επικοινωνίας ΜέΡΑ25

Tα αμέσως επόμενα χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αν πετούσες μια πέτρα προς εντελώς τυχαία κατεύθυνση, θα πετύχαινες ένα άρθρο Ακροκεντρώου διανοούμενου με θέμα «τι ΔΕΝ ήταν ο Δεκέμβρης του 2008».

Aυτό το λυσσαλέο gaslighting, αυτός ο συντονισμένος αναθεωρητισμός, που γιγαντώθηκε και τελειοποιήθηκε τα χρόνια των Μνημονίων, ήταν απλά ένα από τα πολλά μοτίβα που πρωτοεμφανίστηκαν μετά την εξέγερση της νεολαίας το 2008.

Και ήταν λυσσαλέα και συντονισμένη θωρητική αντεπίθεση, γιατί το τι ΗΤΑΝ ο Δεκέμβρης το ξέραμε και τότε, το ξέρουμε πιά και με τη σιγουριά του πεπερασμένου και σήμερα. Ήταν το «καναρίνι στο ορυχείο» που σηματοδοτούσε το θάνατο του μέλλοντος, ή αλλιώς το σπάσιμο της ψευδαισθητικής φούσκας της «δανεικής ευημερίας».

Η εξέγερση του Δεκέμβρη πάντα επίκαιρη

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα 

7 χρόνια μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου το κίνημα θα ξανακατέβει στο δρόμο κρατώντας ζωντανό το πνεύμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη και συνεχίζοντας τους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος. Ξανά στους δρόμους, για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, ενάντια στην καταστολή και τον τρομονόμο, ενάντια στις αντεργατικές πρακτικές και την κατάλυση των ασφαλιστικού, ενάντια στο νέο «αριστερό» μνημόνιο.

Η φετινή κινητοποίηση του Δεκέμβρη γίνεται στο απόηχο της τρομοϋστερίας και της ανάδυσης του κράτους έκτακτης ανάγκης στην καρδιά της Ευρώπης μετά τη σφαγή στο Παρίσι. Γίνεται στο μέσο της προσπάθειας να ποινικοποιηθεί η προσφυγιά σε Ευρώπη κι Ελλάδα, τη στιγμή ακριβώς που εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες βρίσκονται μπροστά σε φράχτες ή θαλασσοπνίγονται στο Αιγαίο.

…και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ

Αναδημοσίευση από την "δράση"

Δεν θέλω να μιλήσουμε άλλο για υποκείμενα και εξεγέρσεις και επαναστάσεις και αιτήματα και κοινωνικά συμβόλαια που σπάνε και ηλίθιες θεωρίες των άκρων και αποτελέσματα και στρατηγική και καπιταλισμό και κρίση και βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Θέλω μόνο να μου πεις πάλι εκείνη την ιστορία για εκείνη την πόλη στον νότο που τα παιδιά του Δεκέμβρη σπάγαν τα ATM και καίγαν τις δεσμίδες των χαρτονομισμάτων στα οδοφράγματα. Γιατί είχαν αποφασίσει πως δεν άξιζαν παρά μόνο γι΄αυτό. Μόνη αξία χρήσης, η φωτιά.

Και να σου απαντήσω κι εγώ για τη μέρα που τα κομπρεσέρ έπαιζαν μουσική στα χέρια μας, όταν σπάγαμε τα τσιμέντα του πάρκινγκ και φύτρωναν δέντρα, και για τότε, πολλούς μήνες μετά, που σκάψαμε βαθειά και ρίζωσε το πλατάνι ενώ τα παιδιά χορεύαν γύρω μας και τα χάλκινα παίζαν. Μη με κάνεις λοιπόν να ψάξω πάλι εκείνο το παλιό κινητό που κρατά κάπου στη μνήμη του τις φωτογραφίες του ραγισμένου μπετόν.

Και ύστερα θα μου πεις την ιστορία για το αγόρι απ’ το νησί που εκείνο το βράδυ βρέθηκε να περπατά στην πυροβολημένη καρδιά της πόλης και όταν είδε το πλαστικό δέντρο ήξερε. Ήξερε πως όλοι λέγαν ψέματα για χρόνια, δεν γεννήθηκαν άλλωστε ποτέ σωτήρες στον κόσμο. Και πήρε τον αναπτήρα και άναψε τη φωτιά που ζέστανε τον παγωμένο χειμώνα. Και έφτιαξε με τα χέρια του πιο φωτεινό πλαστικό δέντρο της Ευρώπης. Κι έτσι τέλειωσε για πάντα η θρησκευτική γιορτή, γιατί το μικρό παιδί είχε πια πεθάνει.

Ο ΧΑΡΤΗΣ των ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ της 6ης Δεκέμβρη 2012

Ο ΧΑΡΤΗΣ των ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ της 6ης Δεκέμβρη 2012 στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου 

 

Και μια αναλυτική αναφορά για το θέμα και την συμμετοχή του ΚΚΕ σε αυτές έχει ο σημερινός  "ριζοσπάστης", εδώ:

Σαν σήμερα

Απάντηση της Νεολαίας Συνασπισμού στην εμφυλιοπολεμική ανακοίνωση της ΝΔ

(από τις ένδοξες παραδόσεις του ΕΑΜ)

Ανακοίνωση της Νεολαίας Συνασπισμού για τη συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου και την εξέγερση του Δεκέμβρη

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ

Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται αύριο, από τη μέρα που ο δεκαπεντάχρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, έπεσε νεκρός από τη σφαίρα του ειδικού φρουρού της ΕΛ.ΑΣ.
Το ξέσπασμα της κοινωνίας με πρωταγωνιστή τη μαθητιώσα νεολαία, ήταν η οργισμένη απάντηση μιας ολόκληρης γενιάς στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της βίας. Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ήταν ο αγώνας για ελπίδα και δικαίωμα στη ζωή.
Σήμερα, που η τρικομματική συγκυβέρνηση Σαμαρά εντείνει την επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, που οι ελαστικές σχέσεις απασχόλησης συνιστούν πλέον καθεστώς και η ανεργία καλπάζει, ο αγώνας για ελπίδα και κοινωνική χειραφέτηση αποτελούν πλέον μονόδρομο.
Δεν περιμένουμε πλέον κάποια αφορμή. Η ξοφλημένη μνημονιακή συγκυβέρνηση, πρέπει να ανατραπεί εδώ και τώρα.
Όλοι και όλες στις διαδηλώσεις 11.00 και 17.00 στην Αθήνα στα Προπύλαια, και στις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Να τους κάνουμε παρελθόν!

To γραφείο τύπου
5/12/2012