Ο εκφυλισμός της ΚΕ του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ: εικόνα πριν από τις εκλογές του 2000...

Δημοσιεύομε το παρακάτω κείμενο από την “ΑΥΓΗ”, το οποίο με τον πιο ωμό τρόπο καταγράφει δημοσιογραφικά τον εκφυλισμό της ΚΕ του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ:

Η εκλογή γραμματέα και Πολιτικής Γραμματείας

Με την εκλογή γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας αναμενόταν να ολοκληρωθεί χθες οι εργασίες αυτής της πρώτης συνεδρίασης της Κ.Ε. του, ενιαίου πλέον, ΣΥΡΙΖΑ. Την ώρα που η "Αυγή" της Κυριακής έπαιρνε τον δρόμο για το τυπογραφείο, είχε διαμορφωθεί ευρεία συμφωνία γύρω από το πρόσωπο του Δημήτρη Βίτσα για τη θέση του γραμματέα.

Ενώ σε ό,τι αφορά την Π.Γ., τα μέχρι το βράδυ της Παρασκευής δεδομένα είχαν ως εξής: βάσει της συνθετικής πρότασης της πλειοψηφίας, από τα 23 μέλη, πέραν του προέδρου και του γραμματέα, θα συμμετείχαν επτά από την Αριστερή Ενότητα και άλλα τόσα από την Αριστερή Πλατφόρμα, καθώς και από δύο από ΑΝΑΣΑ, την ΚΟΕ, την Πλατφόρμα 2010, αλλά και ένα μέλος από τη σοσιαλιστική συνιστώσα.

ΑΝΕNTAXΤΟΙ ΕΝΤΟΣ ΣΥΡΙΖΑ

Δημοσιεύουμε το κείμενο που μοιράστηκε στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ (της ριζοσπαστικής Αριστεράς) την ημέρα της εκλογής της ΚΕ από τους σ. του ψηφοδελτίου “ΑΝΕNTAXΤΟΙ ΕΝΤΟΣ ΣΥΡΙΖΑ”

ΑΝΕNTAXΤΟΙ ΕΝΤΟΣ ΣΥΡΙΖΑ

Με την υποψηφιότητά μας για την ΚΕ με χωριστό ψηφοδέλτιο, ανοίγουμε μέτωπο δημοκρατίας στο ΣΥΡΙΖΑ.

1.Καταρχήν ενάντια στην επιβολή σταυροδοσίας, σε ύψος 30% επί των εκλεγομένων στην ΚΕ, σύμφωνα με την εισήγηση της επιτροπής καταστατικού, όπως αναπτύχθηκε από τον σ. Κορωνάκη. Η πρότασή μας, για περιορισμό του ποσοστού σταυροδοσίας στο 10% (20 σταυροί), με στόχο το αναλογικότερο αποτέλεσμα, αναπτύχθηκε με σαφήνεια από τον σ. Αγγελόπουλο, αλλά και από συντρόφους που δεν μετέχουν στο ψηφοδέλτιό μας (όπως ο σ. Γλέζος και ο σ. Μανιός) και ως γνωστόν απορρίφθηκε. Πρόκειται για επιβολή σκληρού πλειοψηφικού συστήματος στην ανάδειξη των μελών της Κεντρικής Επιτροπής. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αμφισβητούν ή ότι δεν αντιλαμβάνονται το πώς συμβαίνει αυτό.

Δεν είναι ώρα ούτε και ο ρόλος του παρόντος κειμένου για ανάπτυξη ενός απλού ζητήματος εκλογικής λογιστικής. Παραπέμπουμε όσους αμφιβάλλουν στην ανάδειξη των μελών της Κεντρικής Επιτροπής στην Συνδιάσκεψη του περασμένου Δεκέμβρη: κατώφλι για την εκλογή των συντρόφων του Ενιαίου Ψηφοδελτίου (στο οποίο μετείχαμε αρκετοί από μας) ήταν ένας αριθμός περί τους 200, δεκαπενταπλάσιος του αναλογικού εκλογικού μέτρου (των 13 περίπου σταυρών)! Ποιοι, εκτός όσων συμμετέχουν σε εκλογικούς μηχανισμούς, έχουν δυνατότητα να συγκεντρώνουν τέτοιους αριθμούς σταυρών;

Οι συμβολισμοί, οι ιεραρχίες και τα πολιτικά μηνύματα από την εκλογή της ΚΕ του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Ο λόγος είναι ότι δεν έκανα τίποτα σαν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Για την ακρίβεια, δεν μου ζητήθηκε να κάνω τίποτα. Δεν με κάλεσε κανείς από τη γραμματεία, τη μικρή και τη μεγάλη, ούτε μου ανατέθηκε κάποιο καθήκον, κάποια αποστολή, κάποια δουλειά, τέλος πάντων. Ούτε καν ζητήθηκε η γνώμη μου για οτιδήποτε. Μάλιστα, δεν είχα ούτε την ευκαιρία να μιλήσω στις λίγες συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής, σε αντίθεση με άλλους που μίλησαν σε όλες και μάλιστα, μερικοί, κληρώνονταν πάντοτε να μιλήσουν στην αρχή ή στο τέλος που η αίθουσα των συνεδριάσεων ήταν γεμάτη, ενώ στις πάμπολλες ενδιάμεσες ώρες μιλούσαν –κατά κανόνα- οι σύνεδροι από την επαρχία, όταν οι καρέκλες ήταν άδειες.

Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ψηφίζω στο τέλος του διημέρου μια πολυσέλιδη διακήρυξη θέσεων γενικού περιεχομένου. Η αλήθεια είναι ότι νόμιζα ότι η εκλογή στην Κεντρική Επιτροπή ενός αριστερού κόμματος σήμαινε μεγαλύτερη συμμετοχή και περισσότερα καθήκοντα. Δεν ισχύει.

Από το κείμενο του Σ. Ελληνιάδη «ΣΥΡΙΖΑ: Των πολιτών ή των μηχανισμών;»

Το παραπάνω απόσπασμα θα μπορούσε να είχε ενσωματωθεί στον απολογισμό - ο οποίος δεν υπήρξε - της απερχόμενης ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Όμως το ιδρυτικό συνέδριο του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ δεν ασχολήθηκε με παρόμοιες «λεπτομέρειες» γιατί αλλού απέβλεπε: Στην επικύρωση της εξουσίας της ηγετικής ομάδα, ώστε να έχει τον πλήρη έλεγχο των πραγμάτων χωρίς  εσωτερικές αμφισβητήσεις και τριβές το επόμενο χρονικό διάστημα, στο οποίο θα κριθεί το μέλλον του εγχειρήματος. Είναι  φανερό ότι οι αποφάσεις και η γραμμή στον «ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» θα διαμορφώνονται όπως ακριβώς και στον «ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ της Αριστεράς των κινημάτων και της Οικολογίας», δηλαδή εκτός των οργάνων, στα παράκεντρα της κομματικής εξουσίας. Το ζήτημα αυτό είναι μείζον και υπερβαίνει την συζήτηση που έγινε στον προσυνεδριακό διάλογο για το καταστατικό, τις λίστες και άλλα παρόμοια «συνασπισμιακά»...

Η συγκρότηση της ΚΕ έχει καθαρά συμβολικό χαρακτήρα, αφού δεν ήταν και ούτε πρόκειται να γίνει ένα συλλογικό όργανο παραγωγής πολιτικής. Στέλνει μηνύματα - τόσο προς το εσωτερικό του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ όσο και προς την ελληνική κοινωνία - για τις ιεραρχίες και την κατανομή αρμοδιοτήτων οι οποίες σχετίζονται με την εκφώνηση του δημόσιου λόγου του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. 

Οι τρεις πρώτοι στην σειρά εκλογής είναι  το «οικονομικό επιτελείο» του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. Αυτή η βούληση του σώματος των συνέδρων αποτυπώνει την παραίτηση από την Πολιτική και την ανάθεσή της στους «ειδικούς» της Οικονομίας. Καταγράφει την λαθεμένη αντίληψη ότι η οικονομία είναι πάνω από την πολιτική και ότι η κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί με προτάσεις που αφορούν πρώτιστα τον χώρο της οικονομίας. 

1ο συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ: Η ολική επαναφορά του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ επετεύχθη!

Το ιδρυτικό συνέδριο δεν ήταν ένα συνέδριο των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ένα συνέδριο των συνιστωσών του, το οποίο επικύρωσε και τυπικά την ενσωμάτωση τους στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ και τους μηχανισμούς του. Ο ανένταχτος κόσμος που είχε συσπειρωθεί γύρω του, στην μεγάλη του πλειοψηφία, είτε ενσωματώθηκε στους μηχανισμούς του νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και διευρύνθηκαν τα φαινόμενα του παραγοντισμού, είτε αποστασιοποιήθηκε από τις προσυνεδριακές διαδικασίες. Το σκηνικό της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην "αριστερή πλατφόρμα" και την προεδρική πλειοψηφία (το οποίο ανέδειξαν παραπάνω απ' ότι του άξιζε τα ΜΜΕ) ήταν το προκάλυμμα για να μην τεθούν ανοικτά τα πραγματικά προβλήματα που έχουν αναδειχθεί από τις προηγούμενες εκλογές μέχρι σήμερα στην πολιτική του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ (της ριζοσπαστικής αριστεράς). Γιαυτό και δεν υπήρξε κανένας απολογισμός αυτής της πορείας και δεν έγινε κανένας διάλογος γιαυτά.

Για τις δηλώσεις “πολιτικών φρονημάτων” των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και όχι μόνο...

Με ποσοστά που θα τα ζήλευε και το ΚΚΣΕ, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ με 505 ψήφους υπέρ και 8 κατά, ψήφησε την "αυτοδιάλυσή" του...

Αυτές τις μέρες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ τοποθετήθηκαν δημόσια για το ζήτημα της “αυτοδιάλυσής” τους. Όλες έχουν ως σημείο αναφοράς τον “ΣΥΡΙΖΑ των μελών” και δηλώνουν πίστη σε αυτόν. Πρόκειται για δηλώσεις “πολιτικών φρονημάτων”, οι οποίες στερούνται οποιασδήποτε κριτικής στάσης απέναντι στα πραγματικά προβλήματα και τις αντιφάσεις που διαπερνούν το ιδρυτικό συνέδριο. Απουσιάζει ο συλλογικός απολογισμός της δράσης τους (κριτική και αυτοκριτική) απέναντι στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, αφού δεν πρόκειται για μια παρθενογένεση, αλλά για μια πορεία τουλάχιστον 10 χρόνων. Η “διαγραφή”αυτού του παρελθόντος είναι μια ανέντιμη και επικίνδυνη πολιτική πράξη, η οποία μεταφέρει όλα τα υπαρκτά ζητήματα και τις αντιθέσεις του παρελθόντος στο εσωτερικό του νέου κόμματος και εξοβελίζει κάθε πολιτική διαδικασία για την επίλυσή τους. Δεν πρόκειται για την “διαγραφή του χρέους” της χώρας, αλλά για την διαγραφή της ιστορίας και της “ταυτότητας” του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο δρόμος προς την εξουσία απαιτεί άλλου τύπου ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ απ' αυτή που είχε μέχρι σήμερα. Ακριβώς αυτή η ανάγκη λειτουργεί σήμερα στο εσωτερικό του ως οδοστρωτήρας που ισοπεδώνει τις αντιφάσεις του παρελθόντος. Πρόκειται για την εμπέδωση της αστικής πολιτικής στο εσωτερικό του. Η κυριαρχία του αστισμού στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεν θα κριθεί από το περιεχόμενο των “θέσεων” και των “προγραμματικών διακηρύξεων” αλλά από την ίδια την αντίληψη για την Πολιτική. Ο λόγος του Α. Τσίπρα την πρώτη μέρα είναι αποκαλυπτικός: Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στα επιμέρους ζητήματα που έθιξε και στις θέσεις που ανέπτυξε αλλά στο συνολικό στυλ και στο ύφος. Ήταν ο λόγος της εξουσίας: “Η κυριαρχία της ενότητας απέναντι στην αντίφαση”.

Η ομιλία του Α. Τσίπρα (video)

Ξεκινάει σήμερα το συνέδριο της επανίδρυσης του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

η μάχη για τον "ΣΥΡΙΖΑ των μελών" χάθηκε το 2009...

Στο παρελθόν, μια φορά μόνον οι μηχανισμοί του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ μπήκαν στην άκρη από μια απρόσμενη κίνηση του Α. Αλαβάνου να παραιτηθεί από πρόεδρος και να αναδείξει στην θέση του τον Αλέξη Τσίπρα. Η κίνηση αυτή του Α. Αλαβάνου πυροδότησε εξελίξεις στον ΣΥΝ και δημιούργησε νέα δεδομένα για την αριστερά και προώθησε το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. (Η «φράξια» του Μαυρίκου δέχεται το οριστικό κτύπημα από τον Αλέξη Τσίπρα!)

Τον Ιούλη του 2009, στην Πανελλαδική Συσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξε μια ευκαιρία για να γίνει μια νέα τομή στον ΣΥΡΙΖΑ, όταν ένα μεγάλο πλήθος ανένταχτου κόσμου στρατεύεται  στο εγχείρημα και μπαίνει για πρώτη φορά με μαζικούς όρους και από τα κάτω το αίτημα για τον “ΣΥΡΙΖΑ των μελών”. Η ευκαιρία αυτή χάθηκε και αρχίζει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ των μηχανισμών (των “συνιστωσών” ) να παγιώνεται και  να αποκτά μόνιμα λειτουργικά χαρακτηριστικά.(Ο ΣΥΡΙΖΑ …πέθανε. Ζήτω ο ΣΥΡΙΖΑ!)

Σήμερα που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναδειχτεί ως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η κυριαρχία των μηχανισμών είναι πλήρης και ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται σε ένα συνέδριο επανίδρυσης του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. Ο ανένταχτος σε μηχανισμούς κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ έχει σφαγιαστεί στη μάχη της αναμέτρησης των μηχανισμών ( Ένα άλλο Συνέδριο είναι εφικτό) και είναι πλήρης η επικράτηση των μηχανισμών και των στηριγμάτων τους στο σώμα του συνεδρίου.  Κάποιες δηλώσεις του Α. Τσίπρα στον 105.5 (Εμείς πανηγυρίζουμε!..)  δημιούργησαν αναταραχή στις “συνασπισμένες” δυνάμεις των μηχανισμών του ΣΥΡΙΖΑ (ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ - ΑΡΕΝ -ΑΝΑΣΑ ) και σε λίγες μέρες, στην επόμενη Κ.Ε. αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί...

Ένα άλλο Συνέδριο είναι εφικτό

Αναδημοσίευση από τον "δρόμο"

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

Γιατί ρε γαμώτο να είμαι πάλι υποχρεωμένος να σκύψω το κεφάλι ντροπιασμένος και να σωπάσω;

Ο Γιάννης είναι προοδευτικός και έντιμος άνθρωπος, παλιός συνδικαλιστής της ΠΑΣΚΕ στις ΔΕΚΟ, που εδώ και κάποια χρόνια τους τα βρόντηξε.

-Τους σιχάθηκα ρε φίλε, μου έλεγε. Στο τέλος, κόντευα να σιχαθώ και τον εαυτό μου.

Άρχισε να γυροφέρνει μια το ΚΚΕ, μια το ΣΥΡΙΖΑ και τελικά καταστάλαξε σε μας.

Τις προάλλες με πήρε έντρομος τηλέφωνο:

-Τι είναι αυτά βρε σύντροφε; Τι χάλια είναι αυτά;

Εγώ τα βρόντηξα για να ξεφύγω από λίστες και «λίσταρχους» και φράξιες και παρασυναγωγές και τώρα μου τα ξαναφέρνετε σα δημοκρατία και πλουραλισμό;

Ξέρεις τι μου είπαν οι.. σύντροφοι της οργάνωσης μου, όταν μου έβαζαν στο χέρι ένα χαρτάκι με τέσσερα ονόματα;

«Εσύ ξέρεις απ’ αυτά . Θα βρεθούμε στις 9 το βράδυ για να δούμε τι θα κάνουμε παραπέρα»

Και ούτε που με άκουσε όταν του είπα πως «αυτά» μ’ έκαναν να τους σιχαθώ και να φύγω.

Εσείς ρε φίλε πάτε να τους ξεπεράσετε.

Είσαι κεντρική επιτροπή μάστορα κι’ έχεις ευθύνη για τούτα τα ρεζιλίκια.

Έκλεισε το τηλέφωνο, χωρίς να πει ούτε ένα γεια.

Ντράπηκα και θύμωσα.

Γιατί βρε σύντροφοι;

Γιατί πρέπει να αρχίζουμε να χτίζουμε κάτι καινούργιο, με τα πιο φθαρμένα υλικά;

Γιατί να φτιάχνουν το «κόμμα των μελών» οι μηχανισμοί των στελεχών;

Γιατί η εσωκομματική δημοκρατία να «οικοδομείται» από παρασυγκενρώσεις και λίστες;

Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ είναι εδώ, ενωμένος δυνατός!

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Ξεκινάει μια νέα σελίδα στην
ιστορία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

(μια απάντηση στο άρθρο του Βασίλη Στόλη με τον τίτλο “Αποχαιρέτα τον ΣΥΝασπισμό που χάνεις”)

Το κείμενο του Β. Στόλη συνιστά μια εμπρακτη διάψευση του τίτλου του γιατί πρώτα απ' όλα αναπαράγει την μικροπολιτική και την διγλωσσία, όπως αυτές συγκροτούν τη κατεστημένη εκφώνηση του πολιτικού λόγου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και των μηχανισμών του. Γράφτηκε για να “εκθέσει” τον Δ. Στρατούλη, τον Π. Λαφαζάνη και την Σ. Παπαδόγιαννη, για κάποιες παλαιότερες δηλώσεις τους με τις οποίες χαρακτήριζαν “πλήγμα για το κόμμα” την αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας στο 6ο Συνέδριο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, και οι οποίες είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά όγκο των ζητημάτων που εγείρονται μπροστά στο συνέδριο της επανίδρυσης του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ που θα πραγματοποιηθεί σε λίγες μέρες. Ο Βασίλης Στόλης τους καταλογίζει ότι στενοχωρήθηκαν γιατί έφυγε από το κόμμα εκείνη η τάση η οποία “λειτούργησε σαν κόμμα μέσα στο κόμμα, προσπαθώντας διακαώς να αλλοιώσει τα εναλλακτικά χαρακτηριστικά που απέκτησε ο Συνασπισμός με αρχή το 2000, και την στροφή του προς τα κινήματα και την μαζική πολιτική, κι άρα προς την Αριστερά.” Εδώ αρχίζουν τα ερωτηματικά.

-   Μόνον η “Ανανανεωτική πτέρυγα” ήταν αυτή που λειτουργούσε ως “κόμμα μέσα στο κόμμα” στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, ή μήπως όλες οι τάσεις λειτουργούσαν ως κόμματα και ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ήταν μια ιδιόμορφη ομοσπονδία/συνασπισμός αυτών των κομμάτων;

-   Ποιά στροφή προς “τα κινήματα και την μαζική πολιτική” έκανε ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ μετά το 6ο συνέδριό του; Πριν από το 6ο Συνέδριο η “ανανεωτική πρέρυγα” ήταν η αιτία για το χάσμα ανάμεσα στις διακηρύξεις και την πολιτική πρακτική του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, η οποία εμπόδιζε τα μέλη του ΣΥΝ να δραστηριοποιούνται στα μαζικά κινήματα; Μα από την ίδρυσή του ως “ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας”, δεν είχε αυτούς τους προσδιορισμούς – τους οποίους επικαλείται ως νέα ταυτότητα ο Β. Στόλης - ως προμετωπίδα στο όνομά του και στις διακηρύξεις του; Μήπως, μόλις αποχώρησε η “Ανανεωτική πτέρυγα” τα πράγματα άλλαξαν και τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ξεχύθηκαν στους μαζικούς χώρους και τα κινήματα και έκαναν πράξη την “μαζική πολιτική”; 

Για να μην μας ...δουλεύει ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ

(συνέχεια από το κείμενο «Για τις τσόντες στο όνομα και στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ...»)

Μερικά στοιχεία από την ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία αρκετοί τα έχουν ξεχάσει:Το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ πήρε σάρκα και οστά για πρώτη φορά το 2003 ως «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»

Εδώ μερικά από τα σχετικά ντοκουμέντα εκείνης της εποχής:

Συνέντευξη Τύπου της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Η ενότητα δεν έχει κλειστές πόρτες

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 

Δέκα χρόνια μετά, αυτό το ξεκίνημα της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» μέσα από μια πολυτάραχη πορεία, καταλήγει στο ιδρυτικό συνέδριο ενός νέου κόμματος. Σε αυτή την πορεία ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ προσπάθησε να επιβάλει τον οργανωτικό και πολιτικό έλεγχο του εγχειρήματος με κάθε μέσο. Πρώτα απ’ όλα επέβαλε το όνομά του στο εγχείρημα και μετέτρεψε την «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»  σε «ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ». 

Έτσι, η «πρωτοβουλία για την συσπείρωση της Αριστεράς» έγινε «ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της ριζοσπαστικής Αριστεράς». Μετά, για να μην δημιουργούνται συγχύσεις ότι ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ δεν είναι απλά διακοσμητικό στοιχείο στο ΟΝΟΜΑ του εγχειρήματος, επέβαλε και τον «διπλοθεσίτη» πρόεδρο, ώστε να ταυτίζεται ο πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ (της Αριστεράς των κινημάτων και της οικολογίας) με τον πρόεδρο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ (της ριζοσπαστικής Αριστεράς). 

Η διπλή γλώσσα του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ (και του ένα και του άλλου) είναι πλέον στοιχείο της ταυτότητά του: Άλλα λέει στα λόγια, όπως η αποδοχή της έννοιας της «ηγεμονίας» του Γκράμσι, για την οποία έχουν χυθεί τόνοι μελάνης για την προβολή της, τον σεβασμό της διαφορετικής άποψης κλπ, κλπ, και άλλα κάνει στην πράξη και εφαρμόζει τις γνωστές κουκουέδικες πρακτικές του οργανωτικού ελέγχου των πολιτικών συμμαχικών σχημάτων στα οποία συμμετέχει. Άλλα γράφει στις διακηρύξεις του και άλλα κάνει στα κανάλια, κλπ, κλπ. Αυτή η διγλωσσία συνεχίζεται και σήμερα και εντείνεται ακόμα περισσότερο μπροστά στην προοπτική ανάληψης κυβερνητικών καθηκόντων και επεκτείνεται με ανάλογες πρακτικές και στο μαζικό κίνημα.

Μια αντιπρόταση στα κείμενα για τις “θέσεις” του 1ου Συνέδριου του ΣΥΡΙΖΑ

To νέο τεύχος του blaumachen
κυκλοφορεί πλέον σε όλα
τα μεγάλα βιβλιοπωλεία

...Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ζωντανή απόδειξη της παρακµής της εργατικής ταυτότητας στην περίοδο του αναδιαρθρωµένου καπιταλισµού. Από τη µία πλευρά δεν νοείται εργατική τάξη «δι’ εαυτήν» χωρίς κάποιου τύπου κόµµα, και ο ΣΥΡΙΖΑ σήµερα είναι το κόµµα που σύµφωνα µε τα στατιστικά στοιχεία ψήφισε κατά κόρον η εργατική τάξη. Από την άλλη πλευρά αυτό το κόµµα δεν έχει σε καµία περίπτωση ως ορίζοντά του την «κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη», όπως τα κλασικά λενινιστικά κόµµατα. Πρόκειται για ένα συνονθύλευµα διαφορετικών ρευµάτων και τάσεων, ουσιαστικά για µια µετεξέλιξη σε κόµµα του πολύχρωµου social forum, την πολιτική έκφραση αλά ελληνικά της κυρίαρχης τάσης του κινήµατος αντι-παγκοσµιοποίησης. Ο τρόπος διατήρησης της συνοχής ενός τέτοιου σχηµατισµού είναι η προοπτική κατάληψης της εξουσίας...

Στο κείμενό μας “Ο προσυνεδριακός διάλογος δεν είναι «πανελλαδικές εξετάσεις» των συνιστωσών!” είχαμε επισημάνει ότι η πλημμύρα από κείμενα για το 1ο συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τα 100 λουλούδια που άφησαν οι μηχανισμοί να ανθίσουν, αλλά το ακριβώς αντίθετο. Είναι για μια καλά οργανωμένη επικοινωνιακή επίθεση των μηχανισμών του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αποβλέπει να συσκοτίσει τα επίδικα ζητήματα του συνεδρίου και όχι να ρίξει περισσότερο φως.

Απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, σήμερα προτείνουμε στους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στους αναγνώστες μας, ένα άλλο κείμενο που δεν εντάσσεται σε αυτά τα πλαίσια “διαλόγου” γιατί εκφράζει καθαρές θέσεις και απόψεις, οι οποίες οριοθετούν με πραγματικά πολιτικό λόγο τα επίδικα ζητήματα για την φυσιογνωμία και την πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο), μπροστά στο 1ο συνέδριό του. Είναι το κείμενο “Για την τρέχουσα κρίση, την Ευρωζώνη και τους ταξικούς αγώνες στην Ελλάδα”, το οποίο δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του “Blaumachen”:

Βαθμολογώντας τα γραπτά των «πανελλαδικών εξετάσεων» των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ

Οι «θέσεις» που κατατέθηκαν από την επιτροπή η οποία είχε την ευθύνη για την διαμόρφωσή τους είναι μια «σούπα» χωρίς τις απαιτούμενες ιεραρχήσεις και τις αναγκαίες οριοθετήσεις «κόκκινων γραμμών» για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Αφήνουν ελεύθερα τα χέρια στην «νέα» ηγεσία  ώστε να διαχειριστεί με μεγάλα περιθώρια ελαστικότητας τα κρίσιμα ζητήματα της πολιτικής γραμμής του νέου κόμματος που θα αναδειχθούν την επόμενη περίοδο. Όπως και στους διάφορους «παράγοντες» ανενόχλητους να βγαίνουν στα κανάλια  και να λένε ότι θέλουν…

Αντίθετα, οι συνιστώσες με τα δικά τους κείμενα, παίρνουν καλύτερη βαθμολογία στις «γραπτές εξετάσεις» που έδωσαν στον προσυνεδριακό διάλογο. Αυτό συνέβη γιατί ανιχνεύοντας τις διαθέσεις, τις προθέσεις και τις ανησυχίες των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στο να αναδείξουν εκείνα τα ζητήματα τα οποία έκριναν ότι θα διευρύνουν την «εκλογική πελατεία» τους και θα τροποποιήσουν τον συσχετισμό δύναμης που διαμορφώνεται από τον μεταξύ τους ανταγωνισμό. Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ευτυχώς), γιατί ένα σημαντικό το τμήμα των μελών του, το οποίο δεν είναι ενταγμένο σε κάποια συνιστώσα ή σε συνασπισμό συνιστωσών, αποτελεί χώρο διεκδίκησης. Σε αυτά τα πλαίσια για παράδειγμα οι θέσεις που προβάλει η «αριστερή πλατφόρμα» είναι χαρακτηριστικές: Αφού έβαλε νερό στο κρασί της για το ζήτημα της εξόδου από ευρώ και την ΕΕ γιατί έκρινε ότι με την προβολή αυτών των θέσεων της απομονώνεται πολιτικά, επικέντρωσε το ενδιαφέρον της στα ζητήματα του χρέους και των μνημονίων και πράγματι κατάφερε να εκφράσει με πολύ πιο καθαρό τρόπο θέσεις που τυγχάνουν ευρύτερης απήχησης. Ανάλογη πρακτική ακολούθησε και η ΑΝΑΣΑ, η οποία κατοχύρωσε την διακριτότητα της κυρίως με τις πιό καθαρές θέσεις που εκφράζει για την δημοκρατική μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ των μελών και το μεταναστευτικό.

Για τις τσόντες στο όνομα και στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ...

Η Ευρώπη φέρει το όνομα μιας μετανάστριας από τη Φοινίκη που έπεσε θύμα βιασμού

Αντίθετα το όνομα “ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ” δημιουργήθηκε με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο παράγεται η πολιτική του γραμμή: Κατασκευάστηκε μέσα σε μια νύχτα από κάποιους γραφειοκράτες χωρίς φαντασία για τις ανάγκες μιας εκλογικής καθόδου, και παραπέμπει στο όνομα ενός κόμματος ( που σε λίγες μέρες “αυτοδιαλύεται”), με μερικές τσόντες και παύλες από πίσω: Ο “ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας” γίνεται “ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της Ριζοσπαστικής Αριστεράς – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο”.

Δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικές αυτές οι παραπομπές για την ταυτότητα του νέου κόμματος όπως αυτή καθρεφτίζεται στο όνομα του: Ακόμα δεν το φτιάξαμε, “ΚΚΕ-μλ” το κάναμε! Όμως οι “νονοί” του “ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ” έχουν εντελώς διαφορετικά προβλήματα από τους νονούς του ΚΚΕ-μλ για την καθιέρωση του ονόματος. Κινδυνεύουν να βρεθούν στη θέση του αρχηγού του ΛΑΟΣ, ο οποίος ήθελε σώνει και καλά να μεταφέρει τον τονισμό από την παραλήγουσα στην λήγουσα. Ο κόσμος μπέρδευε τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ με τον ΣΥΡΙΖΑ και θα συνεχίσει να τον τον μπερδεύει (όχι αδικαιολόγητα). Όπως το ΛΑΟΣ δεν έγινε ποτέ “λαός”, έτσι και ΣΥΡΙΖΑ έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να καθιερωθεί ως “ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ” παρά “ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ”...

Οι "Μαυρογιαλούροι" του ΣΥΡΙΖΑ...

( καταστατικά μέτρα ενάντια στον «οπαδισμό» εντός του ΣΥΡΙΖΑ ) 

Θέση 2η:  Να κατοχυρωθεί καταστατικά η θέση ότι: «η διακίνηση λιστών σταυροδοσίας είναι πρακτική χειραγώγησης του εκλογικού σώματος ενάντια στις αρχές λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ»

Η συζήτηση για τις περίφημες λίστες έχει εξελιχθεί σε μια ακατάσχετη φιλολογία για το ζήτημα του περιορισμού των τάσεων, των ρευμάτων και των απόψεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως το πραγματικό πρόβλημα που προέκυψε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο στην 1η Πανελλαδική δεν ήταν το θέμα των λιστών για τις τάσεις και τα ρεύματα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κάποιες άλλες παράλληλες λίστες, οι λίστες σταυροδοσίας, όπου παρουσιάστηκε και το φαινόμενο να πέσουν μέσα στην κάλπη φωτοτυπίες σταυρωμένων ψηφοδελτίων!...

Στην 1η πανελλαδική λοιπόν υπήρξαν διαφορετικές λίστες και η εκλογή των μελών της ΚΕ έγινε με απλή αναλογική ανάμεσα στις λίστες σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα του Συνασπισμού. Το επίδικο όμως των μηχανισμών δεν ήταν το πως να εκφραστεί η αναλογικότητα των απόψεων στην συγκρότηση των οργάνων, αλλά το πώς να εκλεγούν τα συγκεκριμένα πρόσωπα (τα «πρωτοπαλίκαρα» δηλαδή) που είχαν επιλέξει οι μηχανισμοί στις μεταξύ τους συμφωνίες.

Δημοκρατία: επίθετο ή ουσιαστικό;

Μια προσυνεδριακή προσφορά της ΕΟΣ στους αναγνώστες της: Δύο κείμενα του Δημήτρη Σκαρπαλέζου (μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, Παρίσι) που συνιστούν μάλλον την πιο επινοητική τοποθέτηση που έχουμε διαβάσει για το ζήτημα της δημοκρατίας στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο....

 Δημοκρατία: επίθετο ή ουσιαστικό;

Στις κινητοποιήσεις των πλατειών, αλλά και αργότερα, στη συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, αναδείχθηκε σαν πρόβλημα η ίδια η φύση των δομών αντιπροσωπευτικότητας και όχι μόνο η πολιτική σύνθεση των οργάνων. Η δημοκρατία αναδείχθηκε όχι μόνο σαν πρόβλημα καλής ή κακής συμπεριφοράς, αλλά και σαν πρόβλημα θεσμών.

Η δημοκρατία όχι μόνο σαν επίθετο, αλλά και σαν ουσιαστικό.

Στις κινητοποιήσεις των πλατειών, οι πολίτες αμφισβητούσαν τη νομιμότητα αποφάσεων της Βουλής από εκλεγμένους εκπροσώπους που υποσχόντουσαν τα αντίθετα από όσα έκαναν και διεκδικούσαν μια μορφή, μια δόση άμεσης δημοκρατίας. Η ίδια η επίθεση των μνημονιακών δυνάμεων υποσκάπτει από πάνω τη νομιμότητα των αντιπροσωπευτικών μηχανισμών. Με δυο λόγια, η αντιπροσωπευτική μηχανή δεν καλύπτει πια ούτε τις θελήσεις των εξουσιαστών ούτε τις προσδοκίες των εξουσιαζόμενων.

Ο προσυνεδριακός διάλογος δεν είναι «πανελλαδικές εξετάσεις» των συνιστωσών!

Αυτοσχέδιο βοήθημα για
τον προσυνεδριακό διάλογο...

Πλημμύρα μέσα στο Σαββατοκύριακο από κείμενα για το 1ο συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρόκειται  για τα 100 λουλούδια που άφησαν οι μηχανισμοί να ανθίσουν αλλά για το ακριβώς αντίθετο. Είναι για μια καλά οργανωμένη επικοινωνιακή επίθεση των μηχανισμών του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αποβλέπει να συσκοτίσει τα επίδικα ζητήματα του συνεδρίου και όχι να ρίξει περισσότερο φως.

Αν ο «συντεταγμένος» διάλογος απόβλεπε στην ενότητα και στην δημιουργική σύνθεση των απόψεων θα είχε οργανωθεί με εντελώς άλλες διαδικασίες:

Ο προσυνεδριακός διάλογος δεν είναι ένας διάλογος που ξεκινάει από το μηδέν. Αφορά  συγκεκριμένα ζητήματα και συζητιούνται συγκεκριμένες προτάσεις. Γιαυτό συγκροτήθηκαν επιτροπές για τις «θέσεις» και το «καταστατικό». Ο διάλογος αρχίζει με βάση τα κείμενα των επιτροπών, τα οποία υποτίθεται ότι είναι προϊόντα συλλογικής επεξεργασίας. Αυτά - και μόνον αυτά – θα πρέπει να είναι τα ντοκουμέντα με τα οποία ξεκινάει ο προσυνεδριακός διάλογος.

Πως θα εκφράσει ένα μέλος τις απόψεις του, αν προηγουμένως δεν έχει δει και δεν έχει μελετήσει τις προτάσεις; Εύλογο λοιπόν το «αίτημα μελών του ΣΥΡΙΖΑ για τις προθεσμίες του προσυνεδριακού διαλόγου» 

Αφού λοιπόν δημοσιοποιηθούν δίνεται ένα εύλογο διάστημα για να εκφράσουν τις θέσεις, τις πιθανές διαφωνίες και τις προτάσεις τους τα μέλη αλλά και οι συνιστώσες και καθορίζεται η διαδικασία της οριζόντιας διακίνησης όλων των απόψεων. Την ευθύνη για την οριζόντια διακίνηση θα έπρεπε να την έχει η οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου και όχι ο κάθε μηχανισμός ξεχωριστά να διακινεί τις δικές του απόψεις. Όλες οι απόψεις είναι ισότιμες στον προσυνεδριακό διάλογο και θα πρέπει να έχουν ίση μεταχείριση. Όμως αυτό δεν συνέβη ούτε πρόκειται να συμβεί...

Δεν θέλουμε “διπλοθεσίτες” ούτε στο κόμμα ούτε στο κράτος...

Δυσλειτουργία
στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ...

Ξεκινάμε την παρουσίαση συγκεκριμένων θέσεων για το 1ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ με μια σειρά κειμένων που θα παρουσιάσουμε τις επόμενες μέρες. Το πρώτο κείμενο θίγει μερικές πλευρές του ζητήματος της αποκατάστασης της πολιτικής λειτουργίας των οργάνων του:

Θέση 1η: Κάθε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορεί να εκλέγεται σε ένα μόνον όργανο.

Για να κατοχυρωθεί η ευρύτερη ενεργή συμμετοχή των μελών του ΣΥΡΙΖΑ και τα εκλεγμένα όργανα να λειτουργούν και να ανταποκρίνονται στους ρόλους για τους οποίους, έχουν αναλάβει θα πρέπει να ισχύει μια βασική αρχή, καταστατικά κατοχυρωμένη:Κάθε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορεί να εκλέγεται σε ένα μόνον όργανο.

Σήμερα έχουμε μια πληθώρα μελών που είναι γραμματείς σε τοπικές ή κλαδικές οργανώσεις, είναι μέλη νομαρχιακών επιτροπών και αρκετοί είναι και μέλη της κεντρικής επιτροπής. Αυτό γίνεται στο όνομα μιας δήθεν “αποτελεσματικότητας”, στην πραγματικότητα όμως παραμορφώνει τις λειτουργίες των οργάνων και συγκεντρώνει τις κομματικές εξουσίες σε περιορισμένο αριθμό πολυθεσιτών στελεχών και εμπεδώνει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ την λογική της ανάθεσης με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: Ο φοίνικας που αναγεννιέται από τις στάχτες του...

Η σπίθα που θα έβαζε φωτιά στον κάμπο δεν έφτασε ποτέ στο συνδικαλιστικό κίνημα των καθηγητών και η συζήτηση εντός της Αριστεράς μετατοπίστηκε στο ποίος έχει την ...καλύτερη τσακμακόπετρα! Άγονη συζήτηση γιατί στερείται ιστορικής επαληθευσιμότητας. Τα τελευταία χρόνια, πότε η όποια Αριστερά “άναψε” φωτιές;

Η μόνη φωτιά που μπορεί να βάλει η Αριστερά είναι στο εσωτερικό της η οποία δεν μπορεί να επεκταθεί στην κοινωνία. Οι έντονες έριδες και ανταγωνισμοί αυτό καταγράφουν. Είναι μια φωτιά που σιγοκαίει μέσα σε μισοσβησμένα κάρβουνα, σε αποκαΐδια και μεγάλη ποσότητα στάχτης, περιφρουρημένη από υψηλά τείχη…

Πριν ένα χρόνο, στο κείμενό μας “Μερικές σκέψεις για τα ρεύματα, τις τάσεις, τις φράξιες στον νέο ΣΥΡΙΖΑ.” γράφαμε για τον ΣΥΡΙΖΑ:

Αν δεν είναι ανοικτός σε νέες ιδέες, δεν γεννηθούν νέες δυνάμεις και δεν δοκιμαστούν νέες πολιτικές πρακτικές, είναι βέβαιο ότι θα αποτύχει πολιτικά. Όμως, πιστεύουμε ότι οι υπαρκτές αντιπαλότητες και τα ζητήματα της ηγεμονίας μέσα στο νέο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα λυθούν μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, αν η συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα δεν ενεργοποιηθεί στο εσωτερικό του.

Ένα χρόνο μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε χειρότερο σημείο. Τίποτα νέο δεν προέκυψε σε όλο αυτό το διάστημα. Αντίθετα διευρύνθηκαν τα φαινόμενα αναπαραγωγής των μηχανισμών, όταν αναδείχτηκε από το εκλογικό αποτέλεσμα ως αξιωματική αντιπολίτευση και άνοιξε ο δρόμος προς την κυβέρνηση. Μέσα σ' αυτό το χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ απεμπόλησε - χωρίς να αποκτήσει νέα - τα δυο βασικά κινηματικά αναφορικά του, τα οποία του έδωσαν ώθηση και τον έκαναν διακριτό από την υπόλοιπη Αριστερά: το “κοινωνικό φόρουμ” και το “κίνημα της 25ης Μάη”.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει να γίνει το “νέο” ΠΑΣΟΚ αλλά ο “παλιός” ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και να απωλέσει αυτή ακριβώς την διάκριση, η οποία τον ανέδειξε αξιωματική αντιπολίτευση και τον βασικό πολιτικό εκφραστή του ενός πόλου της κοινωνικής πόλωσης, η οποία διευρύνθηκε τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας.

Για την κληρονομιά από τον ΣΥΝ, την οποία υπερασπίζεται σήμερα η "αριστερή πλατφόρμα" και όχι μόνο...

Η πορεία μετεξέλιξης από τον ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών στον ΣΥΡΙΖΑ των μελών σημαδεύεται από κρυφούς ερωτικούς ανταγωνισμούς και την φανερή σεξουαλικότητα μηχανισμών, οι οποίοι αναπαράγονται στο εσωτερικό του. Περισσότερα για αυτό το θέμα, σε ένα παλαιότερο κείμενό μας εδώ:

Μια απάντηση στο άρθρο του Δ. Μπελαντή: “Περί της πολιτικής ηθικής”

Από το συνέδιο του ΣΥΡΙΖΑ θα βγουν κερδισμένοι και πάλι οι μηχανισμοί;

Οι μάσκες άρχισαν να πέφτουν μία - μία μπροστά στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ:

Οι δυνάμεις της ΑΝΑΣΑ, ενώ συμφωνούν με τον ενιαίο πολυτασικό ΣΥΡΙΖΑ και είναι έτοιμες να απαντήσουν στην πράξη θετικά, διαφωνούν με την πρόταση του σ. Τσίπρα 

(ΕΠΟΧΗ 19-5-2013)

Την "σπίθα που θα βάλει φωτιά στον κάμπο" φαίνεται ότι αποτέλεσαν οι δηλώσεις του Α. Τσίπρα  στο "105.5 στο κόκκινο"καθώς η εισήγησή του στην Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ.  Η στάση της "αριστερής πλατφόρμας" ήταν γνωστή  και αναμενόμενη για τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών.  Αναμενόμενη δεν ήταν η στάση της "ΑΝΑΣΑ", η οποία φαίνεται ότι θα αποτελέσει τον δούρειο ίππο  για την μελεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα νέο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ στο 1ο του ΣΥΝΕΔΡΙΟ.  Ο "παραγοντισμός" έρχεται πλέον να προστεθεί και επίσημα πλέον στην "δημοκρατία" της μαφίας των μηχανισμών για να γίνει συστατικό στοιχείο της πολιτικής ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Η μάχη προβλέπεται συναρπαστική...