... το μνημόνιο της Μίνωος ...

Από την "Ανασυγκρότηση -Συνδικαλιστική παράταξη Τεχνικών Τύπου Αθήνας - ΕΤΗΠΤΑ"

«Βαγγέλης Παναγόπουλος: Ιδού

η Ελευθεροτυπία που θα βγάλουμε!»

Οι δηλώσεις του τ. Διευθυντή της Ελευθεροτυπίας είναι άκρως αποκαλυπτικές για τον τρόπο που πρόκειται να ξετυλιχτεί το νέο “project” επαναλειτουργίας της Ε αφήνοντας και πάλι στην απέξω τα μόνιμα θύματα, δηλαδή τους απλήρωτους εργαζόμενους. Ας δούμε λίγο αυτές τις δηλώσεις και υπό το πρίσμα των διαφωτιστικών παρεμβάσεων των νομικών συμβούλων των απολυμένων ή μη εργαζομένων της Ε.

Αραγε όταν έκανε αυτές τις δηλώσεις ο Β. Παναγόπουλος είχε υπόψη του τη νέα εξωφρενική σύμβαση που καλείται να υπογράψει ο κάθε εργαζόμενος που θα επαναπροσληφθεί (απλήρωτος και χωρίς αποζημίωση) στη “νέα” Ελευθεροτυπία;

Αντιγράφουμε ενδεικτικό κομμάτι από τη νέα σύμβαση: "... ο εργαζόμενος υποχρεούται να επιδεικνύει κάθε επιμέλεια στην εκτέλεση της ανατιθεμένης σ’ αυτόν υπηρεσίας, να συμμορφώνεται προς τις οδηγίες και εντολές των προϊσταμένων του, να περιφρουρεί και προάγει με κάθε τρόπο τα συμφέροντα του Εργοδότη και της Ελευθεροτυπίας και να αφιερώνει την πείρα και τις γνώσεις του για την ευόδωση των εργασιών του Εργοδότη". Σημειώνουμε εδώ ότι στη σύμβαση δεν υπάρχει καν η επωνυμία της εταιρείας και δεν θα είναι παράξενο αν αποδειχτεί ότι δεν έχει καν συσταθεί ακόμα ή ότι αυτό θα γίνει νύχτα και μέσα σε λίγες ώρες.

«Το πλάνο επιστροφής του ιστορικού τίτλου της Ελευθεροτυπίας στα περίπτερα αποκάλυψε ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Παναγόπουλος που προορίζεται -εκτός απροόπτου- για διευθυντής της εφημερίδας» γράφει το blog της Ανασυγκρότησης.

η συνέχεια [εδώ]

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η "ελευθεροτυπία" των εργαζομένων και των εργοδοτών...

Για τα ζητήματα της "Ε" έχουμε επανειλημμένα αναφερθεί σε άλλα δημοσιεύματά μας. Εξάλλου είναι θέματα γνωστά και συζητιούνται στους χώρους της Αριστεράς.  Στα πλαίσια λοιπόν αυτών των συζητήσεων έχει αναδειχθεί ένα σημαντικό ζήτημα για την στάση πολιτικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και πως τοποθετούνται σε σχέση με την αντίθεση εργαζομένων - εργοδοσίας στη "Ε". Φαίνεται πως για κάποιους στην Κουμουνδούρου οι αγώνες των εργαζομένων περνάνε σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τις πολιτικές σκοπιμότητες και προθέσεις, και αποφάσισαν να κινηθούν σε ανάλογους δρόμους, δρόμους που συμπορεύονται με τον Περισσό (όπως για παράδειγμα εδώ: Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει ...ΛΕΝΙΝΙΣΜΟ!).  Θεωρούμε ότι  όχι μόνον δεν μπορούν αυτά τα ζητήματα να περνάνε απαρατήρητα και να προχωράμε κάνοντας πως δεν συμβαίνει τίποτα, αλλά αντίθετα θα πρέπει να καταγγέλλονται δημόσια και να στιγματίζονται οι συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Ποιό είναι το θέμα που αναφερόμαστε; Περιγράφεται αναλυτικά στο παρακάτω απόσπασμα από στο δημοσίευμα "Για τα “τυποις απεργιακά” φύλλα της Ελευθεροτυπίας" της  Αφροδίτη Πολίτη:

Κι όμως, όσο κι αν ειναι άχαρο, κάποιος πρέπει να το κάνει. Οχι μόνο για τον αγώνα που χάνεται όταν δεν δίνεται  αλλά κι όταν τον εγκαταλείπουμε στον αυτόματο πιλότο αναζητώντας «συνεταιριστικές» σωσίβιες λέμβους εκτός Τιτανικού,  αλλά και για τη χαμένη τιμή της αριστεράς. Μιας αριστεράς  που στη συγκεκριμένη περίπτωση όχι μονο δεν ήξερε, αλλά και δεν ρώταγε.

Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει ...ΛΕΝΙΝΙΣΜΟ!

Την εποχή που ο Badiou πάει βόλτα στο NOSOTROS, το RadicalDesire μετασχηματίζεται σε leninreloaded και κουρνιάζει στα καταγώγια του Περισσού. 
Και ιδού το αποτέλεσμα, αυτής της μετατόπισης, όπως καταγράφεται σε ένα πρόσφατο δημοσίευμα του με τίτλο “Οι εργαζόμενοι”:

"Επέστρεψε στην κυκλοφορία η Ελευθεροτυπία των εργαζομένων. Διαβάζοντας την σελίδα των διεθνών, όπου ένας από τους εργαζόμενους καλεί τη Δύση σε μια ακόμα επέμβαση --ανθρωπιστικού πάντα χαρακτήρα-- προς αποκατάσταση της δημοκρατίας και της νομιμότητας στη Συρία, κι ένας δεύτερος εντάσσει το ζήτημα Ιράν στην "Αραβική Άνοιξη"· και βρίσκοντας χρόνο μόνο για μια γρήγορη ματιά σε ένα συλλογικό "μανιφέστο" κοπανιστού αέρα με λιγότερο ενδιαφέρον από το παιχνίδι Μπορούσια Μεχενγκλάντμπαχ-Άαχεν, άρχισα να σκέφτομαι δύο πράγματα: πρώτον, ότι η διαφορά μεταξύ πουλημένης στα συμφέροντα και αδέσμευτης Ελευθεροτυπίας μού διαφεύγει εντελώς, και δεύτερον ότι, υπό ορισμένες περιστάσεις, η ανεργία δεν είναι απαραίτητα κακό πράγμα."

 

Βεβαίως, υπό ορισμένες περιστάσεις, όπως όταν είναι να κερδίσει το ταμείο του κόμματος, "η ανεργία δεν είναι απαραίτητα κακό πράγμα" θα μπορούσε να ισχυριστεί ένας "Λενινιστής" αλλά και ο κάθε καπιταλιστής. Όμως οι απολυμένοι από την ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, όπως και κάθε εργαζόμενος που απολύεται, έχει ακόμα ευτυχώς διαφορετική γνώμη!...

Λογοκρισία στην “Ελευθεροτυπία”

Η αντιμνημονιακή εφημερίδα λογοκρίνει την διαφορετική άποψη των απλήρωτων συντακτών της εκλιπαρώντας για δάνεια που θα της επιτρέψουν να εφαρμόσει το σκληρότερο μνημόνιο του Τύπου.

Καμαρώστε την!

Λογοκρισία στην “Ελευθεροτυπία”

( Το κείμενο στο οποίο αναφέρεται  στη παραπάνω παραπομπή είναι εδώ: Ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ )