Ποιά η σημασία της δικαστικής απόφασης για την χρυσή αυγή;

Στις 7 Οκτωβρίου θα εκδοθεί απόφαση του δικαστηρίου για τη Χ.Α. Ποια είναι σημασία της;

Όταν το «κράτος» είχε τα μάτια του ερμητικά κλειστά στην "επικινδυνότητα" της χρυσής αυγής , το «κίνημα» ήταν πράγματι ο μόνος πραγματικός πολιτικός αντίπαλος απέναντι σε αυτό το μόρφωμα. Όμως η αντιπαράθεση στο «πεζοδρόμιο» δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η χρυσή αυγή απέκτησε ευρύτερα κοινωνικά ερείσματα, έγινε «κοινοβουλευτικό κόμμα» και διευρυνθήκαν οι δράσεις της. Κάποια στιγμή οι δημοσκοπήσεις την είχαν αναδείξει 3ο κόμμα.

Τότε το πολιτικό σύστημα άρχισε ν’ ανησυχεί και ενεργοποιήθηκαν οι κρατικοί μηχανισμοί για την προστασία του. Ανέθεσε το ζήτημα στην «δικαιοσύνη» για να δώσει την λύση. Αυτή η λύση θα πιστοποιηθεί με την αναμενόμενη απόφαση.

Τότε οι χρυσαυγίτες αλλά και κάποιοι προοδευτικοί και κινηματικοί, ο καθένας με τον δικό του σκεπτικό, θεωρούσαν το ζήτημα θα πρέπει να λυθεί με μέσα πολιτικά και όχι με δικαστικά μέσα γιατί ήταν «πολιτικό».

Όμως από άλλη σκοπιά και για άλλους πολιτικούς λόγους τίθεται το ζήτημα για το «κράτος» απ’ ότι για το «κίνημα». Το κράτος ενδιαφέρεται πρώτα απ’ όλα για την εξασφάλιση των όρων αναπαραγωγής του: Καταστέλλει ότι δεν μπορεί να ενσωματώσει…

Παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Ψαρρά: "Ο ΑΡΧΗΓΟΣ" (video)

link: https://youtu.be/-DuKPqeWWwY

Οι εκδόσεις ΠΟΛΙΣ
παρουσιάζουν το βιβλίο του Δημήτρη Ψαρρά

"Ο Αρχηγός: Το αίνιγμα του Ν. Μιχαλολιάκου"

τη Δευτέρα 22 Απριλίου και ώρα 19.00 στην αίθουσα συνεδρίων της ΕΣΗΕΑ «Γεώργιος Καράτζας» (Ακαδημίας 20, 1ος όροφος)
Μετέχουν οι:
Νίκος Κ. Αλιβιζάτος, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του ΕΚΠΑ
Νίκος Βούτσης, πρόεδρος της Βουλής
Νίκος Δένδιας, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Ν.Δ., πρώην υπουργός

Άλλο «αγανακτισμένοι», άλλο ναζιστές

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

του Δημήτρη Ψαρρά

Υπάρχει ένα απολύτως τεκμηριωμένο γεγονός της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας της χώρας, ότι δηλαδή η ναζιστική Χρυσή Αυγή όχι μόνο δεν συμμετείχε στο μαζικό λαϊκό κίνημα των πλατειών (2010-2011), αλλά το πολέμησε με λύσσα και το συκοφάντησε με κάθε τρόπο.

Και όμως, για χάρη της στενόμυαλης κομματικής προπαγάνδας, τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. έχουν εδώ και λίγο καιρό εντάξει στην πολεμική επιχειρηματολογία τους εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ την κατηγορία ότι το κόμμα της Αριστεράς συνέπραξε με τη Χρυσή Αυγή στο κίνημα των «αγανακτισμένων».

Το ακούσαμε από τον διευθυντή του γραφείου Τύπου της Ν.Δ. Μακάριο Λαζαρίδη στις 12.12.2016 («Ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τη Χρυσή Αυγή ήταν στις πλατείες»), το τουίταρε ο Αδωνις Γεωργιάδης στις 22.8.2017 («Ο ΣΥΡΙΖΑ παρείχε πολιτική νομιμοποίηση στη Χρυσή Αυγή καθώς την ανέχθηκε στην πλατεία των αγανακτισμένων»), το υιοθέτησε και ο φερόμενος ως αρχηγός του κόμματος Κυριάκος Μητσοτάκης στις 15.2.2018 («Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αγκαλιά με τη Χρυσή Αυγή στις πλατείες της αγανάκτησης»), το επανέλαβε ακόμα και ο συνήθως προσεκτικός Κ. Χατζηδάκης στις 16.6.2018 («Θα μπορούσα να θυμίσω τι έγινε στην πάνω και κάτω πλατεία και πώς ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή ενώθηκαν για να ρίξουν την προηγούμενη κυβέρνηση»).

Τα ίδια επαναλαμβάνει κάθε λίγο και λιγάκι και η Φώφη Γεννηματά, η οποία μάλιστα μέχρι το 2017 θεωρούσε συνυπεύθυνη και τη Ν.Δ., ενώ από το καλοκαίρι του 2018 που επέλεξε το άνοιγμα προς τη Δεξιά μιλά πλέον για συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - Χρυσής Αυγής στις «πλατείες των αγανακτισμένων» (ενδεικτικά: στις 11.5.2018, 10.7.2018, 18.7.2018, 21.7.2018 κ.λπ.).

Τον ίδιο ισχυρισμό αναπαράγουν σχεδόν καθημερινά και τα ΜΜΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών που έχουν βάλει στο στόχαστρό τους την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Ειπώθηκε τόσο πολλές φορές, ώστε εδώ και λίγο καιρό έχει αρχίσει να το επαναλαμβάνει ακόμα και ο «Φίρερ» της Χρυσής Αυγής!

Σε άρθρο του με τίτλο «Και με τους Αγανακτισμένους και για την Μακεδονία μας!» ο Μιχαλολιάκος δεν διστάζει να γράψει ότι «συνεπείς στις αρχές τους οι Χρυσαυγίτες ήταν στην πλατεία Συντάγματος στη μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση ενάντια στα Μνημόνια, στις αποκαλούμενες συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων. Ημασταν εκεί από το 2010 πολεμώντας το αντεθνικό Μνημόνιο» (6.2.2018).

Το βιντεοσκόπησες; Άρα το έπραξες...

Αναδημοσίευση από το "omniaTV"

του Χρήστου Μπαϊραμίδη

Στις 29 Ιουνίου 2013 βρέθηκα στην πλατεία Μοναστηρακίου προκειμένου να καλύψω με ρεπορτάζ για λογαριασμό του omniatv την πορεία αλληλεγγύης στον Κ. Σακκά – ο οποίος διένυε πολυήμερη απεργία πείνας. Όσο ανέμενα στο σημείο προσυγκέντρωσης, άκουσα φασαρία προερχόμενη από το κατάστημα του Μπαϊρακτάρη, οπότε και έσπευσα για να δω τι ακριβώς συμβαίνει. Εκεί αντιλήφθηκα ότι ξυλοκοπείται ένα άτομο που φορούσε μια μπλούζα με την Ελληνική σημαία και αρχαιοελληνικά σύμβολα, ενώ ο κόσμος φώναζε ότι είναι χρυσαυγίτης – όπως και τελικά προέκυψε καθώς, σύμφωνα με δημοσίευμα, είχε στην κατοχή του δελτίο υποστηρικτή της Χρυσής Αυγής Τ.Ο. Νίκαιας. Όπως ήταν φυσιολογικό, σήκωσα την κάμερά μου και βιντεοσκόπησα το συμβάν, το οποίο και έπειτα δημοσίευσα ενώ αναπαρήχθη από πολλά ΜΜΕ.

Πέντε χρόνια μετά, εντελώς τυχαία μαθαίνω ότι αντιμετωπίζω ένα σαθρό κατηγορητήριο που, εν μέσω λογικών αλμάτων, με εμπλέκει σε τρεις ληστείες, τρεις ξυλοδαρμούς και οπλοκατοχή.

Ναι, το βίντεο διάρκειας 21 δευτερολέπτων στάθηκε ικανό να με οδηγήσει σε δίκη, με ένταλμα σύλληψης και για τους τρεις ξυλοδαρμούς που έλαβαν χώρα στα πέριξ της προσυγκέντρωσης, πράγμα που εγώ έμαθα εντελώς τυχαία γλιτώνοντας στο παρά 5 τον κίνδυνο να δικαστώ ερήμην μου, αφού οι αρχές στάθηκαν αρκετά ικανές να με ταυτοποιήσουν με το λογαριασμό “GiaNtakos” στο YouTube αλλά “ανίκανες” να βρουν πού νοικιάζω σπίτι με το όνομά μου.

Κατά πόσο όμως μιλάμε για ανικανότητα και όχι για μεθόδευση; Ας δούμε τα πράγματα με τη σειρά:

Η νύχτα που άλλαξε τα πάντα

Κείμενο του Λεωνίδα Οικονομάκη που δημοσιεύτηκε 5ο τεύχος του Roar Magazine.

Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Κοιτώντας πίσω στη νύχτα της 17ης Σεπτεμβρίου 2013, τη νύχτα στη διάρκεια της οποίας ο αντιφασίστας Έλληνας ράπερ Παύλος Φύσσας εκτελέστηκε από μέλη του νεοναζιστικού κόμματος Χρυσή Αυγή, ήταν η νύχτα που άλλαξε τα πάντα. Όχι μόνο για εμάς τους φίλους του Παύλου, αλλά και για το ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό τοπίο στην Ελλάδα.

Πίσω στο 2013 μετά από πολλά χρόνια παραμονής στην πολιτική και κοινωνική αφάνεια η Χρυσή Αυγή ήταν στο απόγειο της δημοτικότητας της. Μετά το μετασχηματισμό της σε πολιτικό κόμμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι νεοναζί είχαν γραφεία μόνο στη Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, και πήραν μόνο το 0,1 επί τις εκατό στις εκλογές του 1996. Η κρίση όμως του ελληνικού χρέους λειτούργησε για το κόμμα ως ένεση αναβολικών φέρνοντάς το στο προσκήνιο της πολιτικής σκηνής και επιτρέποντας την είσοδό του στη βουλή. Στο μεταξύ, τα μέλη του κόμματος ανέπτυξαν έντονη κοινωνική παρουσία στις κυριότερες ελληνικές πόλεις, και σημαντικότερο, στους δρόμους των φτωχότερων γειτονιών. Τουλάχιστον μέχρι τη νύχτα της 17ης Σεπτέμβρη 2013.

Λούφα και Χρυσή Αυγή

Αντίθετα από όσα προέβλεπαν ορισμένοι «αναλυτές», ότι δηλαδή η Χρυσή Αυγή θα έσπευδε να εκμεταλλευτεί την πολιτική συγκυρία προκειμένου να καβαλήσει το αντιμνημονιακό κύμα των νέων «αγανακτισμένων», η οργάνωση διατηρεί εξαιρετικά χαμηλούς τόνους, εμφανίζεται ως αμιγώς «κοινοβουλευτικό» μόρφωμα και αποφεύγει τις τόσο γνωστές προκλήσεις της μέσα και έξω από τη Βουλή.

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

του "ΙΟΥ"

Στο περιθώριο των σημαντικών πολιτικών εξελίξεων ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση της δίκης για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Το δικαστήριο του Κορυδαλλού έχει ήδη συνεδριάσει 14 φορές, αλλά ακόμα δεν έχει μπει στην ουσία της υπόθεσης, κάτι που αναμένεται να ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο, με την επανέναρξη της διαδικασίας.

Σε όλο αυτό το διάστημα η Χρυσή Αυγή έχει κυριολεκτικά εξαφανιστεί. Δεν αναφερόμαστε μόνο στη φυσική απουσία των ηγετικών στελεχών της οργάνωσης από το δικαστήριο, αλλά στην παντελή έλλειψη της όποιας δημόσιας πρωτοβουλίας της «τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας». Η δράση της περιορίζεται στους τέσσερις τοίχους κάποιων γραφείων και σε εικονικές εξορμήσεις διανομής των εντύπων της.

Μια ένδειξη για την πραγματική συρρίκνωση του πολιτικού της ακροατηρίου είναι η διαρκής υποχώρηση των πωλήσεων της εβδομαδιαίας «μετωπικής» εφημερίδας της οργάνωσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του πρακτορείου «Ευρώπη», η εφημερίδα «Εμπρός» που πούλησε στο πρώτο της φύλλο 7.500 αντίτυπα και είχε κυκλοφορία το 2013 σταθερά πάνω από 4.000 και το 2014 πάνω από 3.000, τώρα πλέον περιορίζεται σε 1.900 φύλλα.

Μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση στην Αθήνα (31-1-2015)

Το αντιφασιστικό κίνημα λειτουργώντας άμεσα και μαχητικά απέτρεψε τον κίνδυνο η πρώτη διαδήλωση στη θητεία της νέας κυβέρνησης να είναι αυτή της Χρυσής Αυγής. 5.000 διαδηλωτές/τριες υπενθύμισαν με μια ζωντανή, δυναμική πορεία ότι ο αντιφασιστικός αγώνας συνεχίζεται και η εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής πρέπει να περάσει στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας». Οι εκλογές έφεραν σε δεύτερο πλάνο την επικείμενη δίκη της Χρυσής Αυγής. Το αντιφασιστικό κίνημα θα συνεχίσει τις κινητοποιήσεις που είχε ξεκινήσει ώστε οι νεοναζιστές να οδηγηθούν σύντομα ενώπιον της δικαιοσύνης. Δημοσιεύουμε σχετικό κείμενο της Ελένης Πορτάλιου:

 ΤΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ 

της Ελένης Πορτάλιου

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα βίαιο κοινοβουλευτικό κόμμα 

Το αντιφασιστικό κίνημα έχει σήμερα ν’ αγωνιστεί για ένα μείζονα στόχο : να ξεκινήσει και να ολοκληρωθεί η δίκη της Χρυσής Αυγής με την καταδίκη της εθνικοσοσιαλιστικής /νεοναζιστικής οργάνωσης. Τότε μόνο θα διαλυθεί οριστικά το μαύρο σύννεφο που βάραινε συνθλιπτικά τη ζωή των μεταναστών/τριων και, όπως είπε η Λορέττα Μακόλιν μια θαρραλέα γυναίκα αγωνίστρια της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών, έφυγε ξαφνικά από τον ουρανό της ζωής τους όταν άρχισε η διαδικασία εξάρθρωσης της Χ.Α.

Το ΣΧΕΔΙΟ Β' του ελληνικού αστισμού

άλλο "χρυσή αυγή", άλλο Κασιδιάρης...

Αλληλεγγύη σε ποιό “ουκρανικό λαό”;

Μια μικρή συγκέντρωση αλληλεγγύης στον ουκρανικό λαό που οργανώθηκε στην Αθήνα στις 07/05/2014 καταγράφει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αμηχανία της Αριστεράς απέναντι στις εξελίξεις που συμβαίνουν στην Ουκρανία. Αν είχε γίνει μια αντίστοιχη συγκέντρωση αλληλεγγύης σε εκείνη την “ουκρανική αστική τάξη”που αγωνίζεται για την “εθνική κυριαρχία”, δεν θα είχατε ξεκαρδιστεί στα γέλια;

Ο ουκρανικός λαός σήμερα είναι διχασμένος και βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου. Όμως, ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς θεωρεί ότι η ενότητα του λαού είναι μια “αντικειμενική” πραγματικότητα και ότι ο αυτός ο διχασμός της ψεύτικος. Αναγνωρίζει μόνον στην “αστική τάξη” το δικαίωμα να σπαράσσεται από ενδοαστικές αντιθέσεις. Γιαυτό πιστεύει ότι ο διχασμός του ουκρανικού λαού είναι απόρροια μιας “ψευδούς συνείδησης” που διαμορφώνεται από ενδοαστικές αντιθέσεις των καπιταλιστών της Ουκρανίας: ένα τμήμα αυτών των καπιταλιστών θεωρεί πως τα συμφέροντα του θα εξυπηρετηθούν από την ένταξη της Ουκρανίας στην EE και κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ, ενώ ένα άλλο προσανατολίζεται στη στενότερη σχέση με τη Ρωσία και την ένταξη στην νέα καπιταλιστική ολοκλήρωση στον ευρασιαστικό χώρο που προωθείται με κινητήρια δύναμη τη Ρωσία.

Η συγκεκριμένη εκδήλωση δεν είχε βέβαια κανένα χαρακτήρα “αλληλεγγύης” απέναντι σε κανένα λαό. Ήταν μια πολιτική συγκέντρωση που ήθελε να δηλώσει την πίστη της στον καθαρό “αντιιμπεριαλισμό” που κρατά ίσες αποστάσεις τόσο από τον αμερικάνικο και ευρωπαϊκό, όσο και από τον ρώσικο.

Όμως όλη η Αριστερά δεν έχει αυτή την “καθαρή γραμμή” των ίσων αποστάσεων. Στο δημοσίευμα της iskra ΤΟ ΚΚΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ Κ.Κ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Κ.Κ ΡΩΣΙΑΣ, ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ "ΤΩΝ ΙΣΩΝ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΝ" διαβάζουμε:

Η Ελλάδα και η περιοχή μας δεν απειλούνται ( τόσο) από το Ρώσικο ιμπεριαλισμό αλλά πρώτα απ΄ όλα και κυρίως από τους βρώμικους σχεδιασμούς και την κηδεμονία των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Το ζήτημα δεν απασχολεί μόνον την Αριστερά, η οποία πολλές φορές ακολουθεί τα γεγονότα ως προς τις εκτιμήσεις της. Η “χρυσή αυγή” έχει ανάλογες θέσεις με τον συντάκτη της iskra, και πάει ένα βήμα παραπέρα, όπως φαίνεται από την παρακάτω ανακοίνωση που εξέδωσε ήδη πριν 4 μήνες:

Παρακράτος;

Μια συζήτηση πέρα από τα πλαίσια των επικοινωνιακών αναγκών που προσδιορίζουν την αντιπαράθεση που διεξάγεται στην πολιτική σκηνή με το θέμα “Μπαλτάκού” και την άρση της ασυλίας των βουλευτών της χρυσής αυγής έγινε την Τρίτη, 8 Απρίλη στο πνευματικό κέντρο του δήμου Αθηναίων από την Πρωτοβουλία για την Υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας 

Ο Δημήτρης Ψαρράς στην εισήγησή του, πέρα από νέα και ενδιαφέροντα στοιχεία που παρουσίασε για το θέμα, αναφέρθηκε σε μερικές κρίσιμες επισημάνσεις που έχουν σημαντική πολιτική σημασία για την αντιμετώπιση του νεοναζισμού στη χώρα μας.

Ο Δημήτρης Χριστόπουλος παρουσίασε τα κεντρικά σημεία μιας έρευνας που έχει γίνει για τις σχέσεις της χρυσής αυγής με την αστυνομία, τον στρατό, την εκκλησία και την δικαιοσύνη και προσδιόρισε τον χώρο της δικαιοσύνης ως τον πιο κρίσιμο κρίκο αυτών των σχέσεων με το πολιτειακό ζήτημα της χώρας μας
Ενδιαφέρουσα ήταν και η συζήτηση που ακολούθησε με τις τοποθετήσεις/ερωτήσεις προς τους εισηγητές καθώς και οι δευτερολογίες των εισηγητών.

Παρουσιάζουμε σε video τις εισηγήσεις, αποσπάσματα από την συζήτηση που ακολούθησε καθώς και τις δευτερολογίες των εισηγητών

1. Η ομιλία του Δημήτρη Ψαρρά:

Τι μπορεί να συζητήσει ένας παπάς με τους αναρχικούς;

Παρουσιάζουμε την τοποθέτηση του ιερέα του Αγίου Παντελεήμονα στην 2η συζήτηση με θέμα “Οι περιπέτειες της πολιτισμικής ετερότητας στην Ελλάδα την εποχή της μετανάστευσης” από τον Κύκλο Συζητήσεων"Έθνος και Πολιτική" που οργανώνεται στο nosotros. Σας προτείνουμε να την ακούσετε γιατί παρουσιάζει πολλαπλό ενδιαφέρον. Αν και εκφεύγει από τον “κανόνα”, δεν αποτελεί μια τυχαία “εξαίρεση”. Είναι ο πολιτικός λόγος της εκκλησίας όπως αυτός εκφέρεται από ένα ιερωμένο του περιβάλλοντος του αρχιεπισκόπου, ο οποίος πριν μερικά χρόνια επιλέχθηκε να τοποθετηθεί εκεί λόγω των προβλημάτων που ήδη είχαν αρχίσει να εμφανίζονται.

Με αφορμή αυτή την εκδήλωση, θυμηθήκαμε το Συνέδριο που έγινε στη Θεσσαλονίκη πριν ένα χρόνο με θέμα “Εκκλησία και Αριστερά”, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε την εκκίνηση του διαλόγου με την εκκλησία. Δεν επρόκειτο βέβαια για κανένα δημιουργικό διάλογο αλλά για βαρετούς μονολόγους, αφού το επίδικο ήταν άλλο: Η διαπραγμάτευση ανάμεσα σε μηχανισμούς μπροστά στο ενδεχόμενο της ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Α. Μπαντιού: Για τον ορθολογισμό του ναζισμού και την "χρυσή αυγή"

- Ενας τρόπος να απενοχοποιηθεί ο ναζισμός είναι η κατάταξη του στη σφαίρα της ψυχοπαθολογίας ή του ανορθολογικού. Ξεχνάμε όμως ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν το απόγειο του τεχνοκρατικού-γραφειοκρατικού ορθολογισμού.

Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι ο ναζισμός ήταν προϊόν ανορθολογισμού. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο ναζισμός είχε πολιτικό υπόβαθρο. Πολλοί το αρνούνται. Εγώ όμως θεωρώ ότι άσκησε εγκληματική πολιτική. Οι ναζί είχαν στόχους που θεωρούνται εγκληματικοί (καθαρότητα της φυλής, εξόντωση των Εβραίων κ.λπ.). Μπορεί όλοι αυτοί οι στόχοι να μας φαίνονται απαράδεκτοι, αλλά οι μέθοδοι επίτευξης τους ήταν σαφώς ορθολογικές. Τα θέματα που είχαν να λύσουν ήταν η μεταφορά των θυμάτων και ο τρόπος εξόντωσης τους και όλα αυτά οργανώθηκαν από πολύ σοβαρούς ανθρώπους. Δεν ήταν τρελοί. Ήταν σαφώς ορθολογιστές. Απλώς είχαν μια πεποίθηση που στα μάτια μας είναι εγκληματική.

- Στα καθ' ημάς πρέπει η Χρυσή Αυγή να τεθεί εκτός νόμου;

Θεωρώ ότι η Χρυσή Αυγή είναι μια εγκληματική ομάδα που, ει δυνατόν, πρέπει να εξαφανιστεί. Αν δεν γίνει μέσω του νόμου, θα γίνει μέσα από τους πολιτικούς αγώνες. Μπορεί και τα δυο.

(από την συνέντευξη του Α. Μπαντιού στην "εφημερίδα των συντακτών")

Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ: 

«Μαντρόσκυλα του καπιταλισμού οι περισσότεροι διανοούμενοι»

Χρυσή Αυγή και Στρατηγικές Διαχείρισης της Κρίσης

Οι ομιλίες στην εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου των Μάριου Εμμανουηλίδη και Αφροδίτης Κουκουτσάκη, «Χρυσή Αυγή και στρατηγικές διαχείρισης της κρίσης» (εκδόσεις futura), που διοργανώθηκε στο κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, στις 11 Νοεμβρίου 2013. Mιλούν: Δημήτρης Ψαρράς, Θανάσης Λάγιος, Γιάννης Μηλιός, Θωμάς Παπακωνσταντίνου, Σταύρος Σταυρίδης

«και ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά» του …ναζισμού

Στην πολιτική των εθνικών αναδιπλώσεων στο χώρο της Ευρώπης πρωτοστατούν οι δυνάμεις της ακροδεξιάς. Το φαινόμενο της «χρυσής αυγής» δεν μια ελληνική ιδιομορφία. Ναζιστικά πολιτικά μορφώματα στην δυτική και ανατολική Ευρώπη αποκτούν λαϊκά ερείσματα και εισέρχονται στο χώρο της πολιτικής σκηνής και αλλάζουν τα δεδομένα.

Τώρα και η Ουγγαρία αποκτά την δικής «χρυσή αυγή». Όπως μας πληροφορεί το euronews:

Ένα καινούργιο ακροδεξιό κόμμα έκανε την εμφάνιση του στην Ουγγαρία, η Ουγγρική Αυγή. Η ίδρυση του νέου κόμματος, που δεν έχει ακόμα πάρει την έγκριση από το αρμόδιο δικαστήριο, έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Ο Άντρας Κίσγκεργκερλι, πρόεδρος του νεοσύστατου κόμματος, εξήγγειλε ήδη ότι στην ιστοσελίδα της Ουγγρικής Αυγής, θα αναρτηθεί η εθνικότητα όλων των μελών. Παράλληλα προανήγγειλε ότι θα καταργήσει την ειρηνευτική συμφωνία που συνήφθη μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και θα αγωνιστεί για την επέκταση της χώρας, στα εδάφη πριν το 1920. " Όλοι στη Ουγγαρία πρέπει να έχουν το δικαίωμα να προστατεύουν τον εαυτό τους, την οικογένεια τους, την περιουσία τους και τις αξίες τους. Και βέβαια μπορώ να πω απερίφραστα ότι θα αγωνιστούμε για το δικαίωμα όλων των πολιτών στην οπλοκατοχή", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Άντρας Κίσγκεργκερλι. 

Οι χρυσαβγίτες, γνήσια τέκνα της ΝΔ…

Η Αριστερά ασχολείται τον τελευταίο καιρό για να αποκαλύψει τις σχέσεις των χρυσαβγιτών με το κεφάλαιο και τους εφοπλιστές. Το ίδιο επιδιώκει και η κυβέρνηση και οι εισαγγελικές αρχές, αναζητώντας τους χρηματοδότες τους στο χώρο των εφοπλιστών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. Αυτή η μια πλευρά του ζητήματος, η οποία όταν κυριαρχεί στην δημοσιότητα κρύβει την άλλη, που έχει ένα ιδιαίτερα σημαντικό πολιτικό περιεχόμενο.

Ποια είναι η άλλη;  Είναι οι σχέσεις της ΝΔ και της «χρυσής αυγής». Η «χρυσή αυγή» δεν προήλθε από καμία παρθενογένεση. Η μήτρα που την γέννησε ήταν η ίδια η ΝΔ. Εκεί ας αναζητήσουν τις γενετικές της καταβολές, μέσα στο σπίτι τους, αυτοί που σήμερα έχουν γίνει οι «θεσμικοί» πολέμιοι του ναζισμού…

(κλικ για μεγένθυση)

Το παράδειγμα του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Μιχάλη Αρβανίτη δεν είναι το μοναδικό. Ο ηλικιωμένος αυτός κύριος, που αρνείται το ολοκαύτωμα των Εβραίων και που πετάει την γυναίκα του από το κρεβάτι για να κοιμάται με το όπλο του, το οποίο του αρέσει να... το χαϊδεύει, ήταν προεξέχον στέλεχος της ΝΔ στη Πάτρα, συνήγορος του «αγωνιστή» Καλαμπόκα, στο δικαστήριο αλλά και στις συγκεντρώσεις της ΟΝΝΕΔ εκείνης της εποχής

Η αποχή και η άνοδος της ΧΑ αποτελούν φαινόμενα ομοτάξια

ποίος θυμάται την 3Ε;

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

Συνέντευξη με την αρχισυντάκτρια του περιοδικού «αληthεια»,Βίκη Σκούμπη

 
Τα δημοσκοπικά ποσοστά της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής πέφτουν αλλά συναντούν τα εκλογικά της, ο πρωθυπουργός μας χωρίζει σε υγιείς και –προσβεβλημένους– ακραίους και, εν τω μεταξύ, μετανάστες πνίγονται κατά εκατοντάδες στις θάλασσες της Ευρώπης - φρούριο. Για αυτά, αλλά και για τη συνεχή επίκληση των εκλογών ως πανάκειας ενώπιον ενός εκλογικού σώματος που απέχει με εκκωφαντική σιωπή, μιλάμε με την αρχισυντάκτρια του περιοδικού «αληthεια», Βίκη Σκούμπη.

Τη συνέντευξη πήρε η Ζωή Γεωργούλα

Παρά την αποκάλυψη στην κοινή γνώμη της εγκληματικής δράσης της ΧΑ και την επιχείρηση ποινικής πάταξής της, τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΧΑ δεν έχουν πέσει κάτω από το ύψος των εκλογικών ποσοστών της. Γιατί;

Είναι ένα καίριο ερώτημα, που δείχνει ότι έχει δημιουργηθεί ένας σκληρός πυρήνας ο οποίος δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθεί με τις αποκαλύψεις για την εγκληματική φύση της οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Αυτό το ζήτημα μας παραπέμπει και στην εθελοτυφλία της αριστεράς, διότι πολλοί διατείνονταν ότι οι ψηφοφόροι παραπλανήθηκαν και ότι αν αποκαλυφθεί ο πραγματικός χαρακτήρας και οι εγκληματικές πρακτικές της ΧΑ, αυτοί οι πολίτεςθα «ανανήψουν». Προσφεύγω επί τούτου σε αυτόν τον όρο γιατί η αριστερά αντιπαραθέτοντας στην εθνικιστική ξενοφοβική αναδίπλωση μεγάλου μέρους των λαϊκών στρωμάτων ένα αξιακό λόγο –κάτι απόλυτα δικαιολογημένο σαν τέτοιο– κατέληγε συχνά σε μια  «ηθική καταδίκη» των φίλα προσκείμενων στην ΧΑ.  Η ηθικολογία, όμως, αποδεικνύεται ατελέσφορη ή ακόμα και αντι-παραγωγική μπροστά στην εξαθλιωμένη καθημερινότητα όσων είδαν τη ζωή τους να ρημάζεται και το σύμπαν τους να καταρρέει. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, πώς θα απεγκλωβιστούμε από την παγίδα της ηθικής καταδίκης για να αρθρώσουμε ένα άλλο λόγο που θα συσπειρώνει τον κόσμο γύρω από αντιδιαμετρικά αντίθετες ταυτίσεις χωρίς να επιδίδεται σε ηθικοπλαστικά κηρύγματα. Η εθελοτυφλία εκδηλώνεται από τα τέλη της δεκαετίας του 90, όταν ο ρατσιστικός λόγος αρχίζει να αποκτά μια κάποια ηγεμονία στην ελληνική κοινωνία. Η αδυναμία της αριστεράς εντοπίζεται στο ότι δεν μπόρεσε να αντιπαραβάλει έναν άλλο λόγο απέναντι στον ξενοφοβικό εθνικισμό, που συνήθως τρέφεται με θεωρίες συνωμοσίας και διαχρονικής επιβουλής εις βάρος του ελληνικού έθνους κ.λπ. Χωρίς να υπονοώ κάποια   γραμμική συνέχεια ανάμεσα στο ΛΑ.Ο.Σ. και τη ΧΑ, ο λόγος του ΛΑ.Ο.Σ. και ο ξενοφοβικός ελληναρισμός με συνθήματα  όπως «Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ» προετοίμασαν το έδαφος για την ανεκτικότητα της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στο λόγο και τις εγκληματικές πρακτικές της ΧΑ.

ΚΚΕ: στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα!..

Βρωμερή καπηλεία

Ο χρυσαυγίτης βουλευτής Ευστάθιος Μπούκουρας στο fecebook και με το σύνθημα «ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΟΥΝ ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ...» συνοδεύει την ανάρτησή του με την «Μπαλάντα του κυρ Μέντιου», ποίημα του Κώστα Βάρναλη, που μελοποίησε ο Λουκάς Θάνος με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη. Πρόκειται για σκύλευση του ποιητή, του συνθέτη και του ερμηνευτή και παραποίηση αξιών και παρακαταθηκών του λαού, με τη χρησιμοποίηση ενός ποιήματος και ενός τραγουδιού που με εκλαϊκευτικό τρόπο δείχνει πως η συνειδητοποίηση από την εργατική τάξη και το λαό της εκμετάλλευσης από τους καπιταλιστές θα τους δώσει τη δύναμη να φέρουν «ανάποδα το ντουνιά», δηλαδή να τους ανατρέψουν. Το ναζιστικό δολοφονικό μόρφωμα στήριξης των εκμεταλλευτών και δύναμη κρούσης και καταστολής ενάντια στους εργάτες, είναι αδίστακτο και ικανό για την πιο βρωμερή προβοκάτσια. Γι' αυτό και αυτού του τύπου η καπηλεία της «Μπαλάντας του κυρ Μέντιου». Ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι ο φασισμός προκειμένου να πετύχει το σκοπό του έχει βρωμίσει ό,τι ιερότερο έχει στην ψυχή, στο μυαλό και στη συνείδησή του ο λαός.

(από την «ριζοσπάστη»)

Τώρα ξύπνησαν οι σ. του Περισσού! Φαίνεται τα προηγούμενα χρόνια κοιμόντουσαν, γι’ αυτό δεν είχαν πάρει χαμπάρι τίποτα για το τι συμβαίνει γύρω τους. Μα την «Μπαλάντα του κυρ Μέντιου» δεν την ανακάλυψε τώρα ο χρυσαυγίτης βουλευτής Ευστάθιος Μπούκουρας. Από το 2008 την τραγουδάει ο Νότης Σφακιανάκης, ο γνωστός υποστηρικτής της χρυσής αυγής:

Mε ποια στρατηγική θα αντιμετωπίσουμε τη Χρυσή Αυγή;

Ούτε συνταγματικό τόξο ούτε αντιμνημονιακό μπλοκ ούτε «διπλό δημοψήφισμα».

Χρειάζεται η επεξεργασία μιας σύνθετης πολιτικής πρότασης που δεν μπαίνει σε διλήμματα που άλλοι έχουν επιλέξει, αλλά παίρνει την πρωτοβουλία να χαράξει η ίδια μια νέα πολιτική γεωγραφία και να βάλει με τον δικό της τρόπο διλήμματα στους άλλους

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Του Αντώνη Λιάκου*

Η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής χρειάζεται να είναι προσεκτική, γιατί ενδέχεται να προκαλέσει απροσδόκητα αποτελέσματα που θα στραφούν σαν μπούμερανγκ εναντίον της δημοκρατίας. Η έως τώρα ανοχή ή η αδιαφορία απέναντι στη Χρυσή Αυγή, η έλλειψη ενός σαφούς ιδεολογικού μετώπου δεν πρέπει να οδηγήσει σε αποτελέσματα που θα έχουν ως συνέπειες αμφισβητούμενες συνταγματικές πράξεις. Με δυο λόγια, η αμέλεια δεν δικαιολογεί την πρεμούρα που παραβιάζει τυπικές διαδικασίες, ούτε η εγκληματική ιδεολογία και πράξη της Χ.Α. δικαιολογεί το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» εναντίον της. Ο κύβος έχει ριφθεί με τη σύλληψη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, το ζήτημα είναι η αποναζιστικοποίηση των μυαλών των οπαδών της. Η αποφασιστική μάχη εναντίον της Χρυσής Αυγής θα είναι πολιτική, όχι απλώς νομική. Η πολιτική ήττα της θα θωρακίσει τη δημοκρατία. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να κατέβουμε ένα-ένα, και κατρακυλώντας, τα σκαλοπάτια της εκτροπής και μιας άγριας ανεξέλεγκτης σύγκρουσης. Ο κίνδυνος δεν έχει παρέλθει. Χωρίς τον σχολαστικό σεβασμό του Συντάγματος και της νομοθεσίας της δημοκρατίας, η υπεράσπιση του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου» είναι προπέτασμα καπνού. Το ζήτημα αυτό απασχολεί τον κόσμο, τους συμπολίτες μας που μάχονται τον φασισμό καθημερινά, στο σχολείο, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές. Αντιμετωπίζουν το δίλημμα: Θα πολεμήσουμε τη Χρυσή Αυγή με το συνταγματικό τόξο ή εμβαθύνοντας την αντιμνημονιακή πάλη;

Καταρχήν αυτή η έννοια "συνταγματικό τόξο" είναι καθυστερημένο αντίγραφο από την Ιταλία και χρησιμοποιήθηκε για να αποκλείσει τους νεοφασίστες του MSI και να περιγράψει τα κόμματα της Ιταλίας μετά τη συντριβή του Μουσσολίνι. Αυτή η δημοκρατία έγινε σκόνη από τα σκάνδαλα και οι νεο- ή μετα-φασίστες έγιναν συνεταίροι του Μπερλουσκόνι. Ο όρος έπαψε πλέον να χρησιμοποιείται, ώσπου τον θυμηθήκαμε στην Ελλάδα. Πολλοί τον θεωρούν ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, μέσα στη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., Σαμαράς και Βενιζέλος επιδιώκουν μια δημοκρατική αναβάπτιση.

Όταν η “χρυσή αυγή” δημοσιεύει άρθρα από το ΠΡΙΝ...

Ανέλπιστους συμμάχους στο χώρο της Αριστεράς βρίσκει αυτές τις μέρες η “χρυσή αυγή”. Χθες είχε τον Τάκη Φωτόπουλο. Περισσότερα γι' αυτό το θέμα εδώ:

Η Χρυσή Αυγή τιμά τον ‘έντιμο αριστερό’ Τάκη Φωτόπουλο

Σήμερα το κείμενο «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη Δημοκρατία» του  Γ. Δελαστικ που δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, το λάτρεψε η Χρυσή Αυγή και γράφει γιαυτό ύμνους στην ιστοσελίδα της:

Ο Γιώργος Δελαστίκ είναι γνωστός «αντιφασίστας», επομένως δεν τίθεται κανένα ζήτημα συμπάθειας για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Με κείμενό του στο διαδίκτυο υπό τον τίτλο «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη Δημοκρατία», ο Δελαστίκ αναφερόμενος στην υπόθεση Φύσσα γράφει ότι «από πολιτική σκοπιά πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης».

Ο Δελαστίκ λέει το αυτονόητο. Αυτό ακριβώς, το οποίο μέσα στην απύθμενη λάσπη που εκτοξεύουν τα τσοντοκάναλα και οι βρωμοφυλλάδες της διαπλοκής κάνουν ότι δεν βλέπουν οι «ανεξάρτητοι» δημοσιογράφοι. Τι θα μπορούσε να κερδίσει η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ από μια τέτοια ιστορία; Τίποτα απολύτως. Γι' αυτό και προσπαθούν καθημερινά με απίστευτες ιστορίες γι' αγρίους, ανύπαρκτες συνεντεύξεις δήθεν πρώην και νυν (!) μελών και σενάρια επιστημονικής φαντασίας να συντηρήσουν το ανήθικο και άνοστο αυτό παραμύθι περί εμπλοκής της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στην εγκληματική αυτή ενέργεια.

Για να δούμε ποίος θα είναι ο επόμενος...

Το Κράτος δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα...

Η Κυβέρνηση είναι η μόνη υπεύθυνη για την δολοφονία του Π. Φύσσα. Η εκτέλεση τελέστηκε με την επιτήρηση κρατικών οργάνων (4 αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ) που παρείχαν προστασία στον φυσικό αυτουργό κατά την εκτέλεση της δολοφονίας. Η "χρυσή αυγή" είναι ένας πολιτικός μηχανισμός που εκπορεύεται από το βαθύ κράτος των κατασταλτικών μηχανισμών και του δικαστικού σώματος. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό κέντρο της "χρυσής αυγής" και όχι στους φαιδρούς κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους της. Υπεύθυνοι για αυτή την κρατική πολιτική βίας με την έννοια της φυσικής και ηθικής αυτουργίας είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός της δημόσιας Τάξης.