Αναρτήσεις
 |
| την εποχή που η εργατική τάξη ανέτρεπε τον υπαρκτό κομμουνισμό... |
Με αφορμή τα 20 χρόνια από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, πρόσφατα προβλήθηκε σε πολλά ηλεκτρονικά μέσα της αριστεράς το άρθρο του Π. Μαυροειδή “Κομμουνισμός: Παρελθόν και μέλλον στην αυγή και στη δύση του 20ου αιώνα”. Με αφορμή ένα άλλο γεγονός - τα 30 χρόνια από το πραξικόπημα του Γιαρουζέλσκι - θα επιχειρήσουμε μερικές κριτικές παρατηρήσεις για αυτό το άρθρο.
Το κείμενο του Π. Μαυροειδή αναπαράγει σε μεγάλο βαθμό μια κριτική δανεισμένη από τον ευρωκομουνισμό και από άλλους χώρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στην Δύση, τροτσκιστικής κυρίως απόκλισης, κριτική που είχε γίνει πριν από μισό αιώνα! Στην χώρα μας από την εποχή της διάσπασης του 68, το ΚΚΕ εσωτερικού, το κόμμα του Λ. Κύρκου, δήλωνε από τότε ότι "ο πόθος της δημοκρατίας δεν σβήνει εύκολα σε κανένα λαό" και είχε καταδικάσει την επέμβαση των σοβιετικών τανκς στην Τσεχοσλοβακία και την υποταγή στο καθοδηγητικό κέντρο του ΚΚΣΕ όχι μόνον των σοβιέτ της ΕΣΣΔ, αλλά και των κομμουνιστικών κομμάτων της Δύσης. Γιαυτό ζητούσε την ανεξαρτησία του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος από την Μόσχα. Ήδη το κομμουνιστικό κίνημα στη χώρα μας μετά την συμφωνία της Γιάλτας και το μοίρασμα του κόσμου είχε αντιληφθεί στο ίδιο του το πετσί τα όρια της “διεθνιστικής αλληλεγγύης” της μεγάλης μητέρας του κομμουνισμού...
Όλες οι θέσεις και οι απόψεις που προβάλει το κείμενο, είναι προϊόντα ενός διαλόγου που έχει γίνει`και έχει εξαντληθεί εντός της αριστεράς από τον προηγούμενο αιώνα. Τι λοιπόν καινούργιο φέρνει αυτό το κείμενο; Η επιλεκτική προβολή σήμερα κάποιων από αυτές τις απόψεις υπηρετεί μια πολιτική σκοπιμότητα. Πρόκειται για μια παρέμβαση με γνώμονα τις συζητήσεις και τον διάλογο που γίνεται στο χώρο του ΚΚΕ για αυτά τα ζητήματα. Γιαυτό εξάλλου μερικά κρίσιμα συμβάντα, τα οποία είναι δυνατόν να αποτελέσουν σημείο ριζικής σύγκρουσης με τον χώρο του ΚΚΕ και των συνοδοιπόρων του, εξοστρακίζονται. Ας δούμε μερικά απ' αυτά.
