Ο μύθος του “οργανωμένου σχεδίου εξόδου” και η πραγματικότητα της “άτακτης χρεοκοπίας”...

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Πριν μερικές μέρες όταν ρωτήθηκε ο Σόιμπλε αν το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών έχει plan b', απάντησε ότι, επειδή είναι σοβαρό και υπεύθυνο υπουργείο, δεν έχει μόνον plan b', αλλά και plan c' και plan d'...

Σήμερα, σε άρθρο του στη WirtschaftsWoche, ο επικεφαλής του γερμανικού IfO και πρώην συμβοθλος του γερμανού υπουργού Οικονομικών, Χανς Βέρνερ Ζιν, "Yanis Varoufakis' Grexit-Plan war clever" (αξίζει να το διαβάσετε),  αναγνωρίζει ότι το “σχέδιο Βαρουφάκη” ήταν τολμηρό αλλά έξυπνο και εκθέτει τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζει. Ισχυρίζεται ότι η δημιουργία ενός παράλληλου συστήματος πληρωμών για την αντιμετώπιση της έλλειψης ρευστότητας ήταν ευφυές σχέδιο. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαν να πληρωθούν φόροι, θα μπορούσε το κράτος να πληρώνει τις υποχρεώσεις του ώστε να μην κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, ενώ θα μπορούσαν να γίνονται και αποπληρωμές μεταξύ ιδιωτών, σημειώνει ο ίδιος. Με το παράλληλο αυτό σύστημα ο Βαρουφάκης θα μπορούσε να διατηρήσει το κράτος σε καθεστώς φερεγγυότητας για μερικές εβδομάδες, ώστε να αποφευχθούν σημαντικές επιπτώσεις σε περίπτωση “άτακτης χρεωκοπίας”, μέχρι να ακολουθήσουν άλλα μέτρα...

Μια προσωπική απάντηση στις "ενωτικές" προ(σ)κλήσεις των σ. του ΣΧΕΔΙΟΥ Β'

Αναδημοσίευση από την "iskra"

Του Βαγγέλη Αντωνίου

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, που σαν μέλος του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, του προδρομικού δηλαδή σχήματος του «Σχεδίου Β», συμμετείχα στη διοργάνωση εκδηλώσεων και ημερίδων, με αντικείμενο την αριστερή διέξοδο από την κρίση, στις οποίες – συνήθως – προσκαλούσαμε ως κύριο ομιλητή τον Κώστα Λαπαβίτσα. Παρακολουθώ τη σημερινή εξέλιξη των πραγμάτων και αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω ορισμένες σκέψεις, απευθυνόμενος ιδιαίτερα προς τους συντρόφους που συμπορευτήκαμε εκείνη την περίοδο.

Είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, πως ήμουν τότε το μοναδικό μέλος του συντονιστικού του Μ.Α.Α. που δεν είχε καμία οργανωτική, πολιτική ή και συναισθηματική σχέση με το Σύριζα. Είναι επίσης γνωστό, στους ίδιους κύκλους, πως συμμετείχα σ' ένα στενό πυρήνα στελεχών που δουλεύαμε πάνω σε επεξεργασίες για το «σχέδιο Β», για το μεταβατικό πρόγραμμα εκτός ευρώ. Τότε, που όλα τούτα δεν ήταν αυτονόητα, ακόμη και στην ... κορυφή του μετωπικού εγχειρήματος του Μ.Α.Α. Είναι, τέλος, γνωστό ότι η προσωπική μου επιλογή στις εκλογές του Μάη 2012 ήταν να ψηφίσω Ανταρσύα και του Ιούνη Σύριζα. Έκτοτε έγιναν πολλά, νιώθει κανείς ότι έχουν περάσει αιώνες.

Όπως εύστοχα είχε πει ένας σύντροφος (στέλεχος του Ν.Α.Ρ. και εκ των κορυφαίων σύγχρονων εκπροσώπων της αριστερής διανόησης) σε μια σύσκεψη εκείνης της εποχής, ανάμεσα στο Μάη και τον Ιούνη του 2012, απευθυνόμενος στο σ. Αλέκο Αλαβάνο: «Είτε μας αρέσει είτε όχι, όπως λένε οι Άγγλοι, εγκαταστάθηκε ο ελέφαντας στο σαλόνι μας. Η πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων επενδύει τις ελπίδες της στο Σύριζα, που κεφαλαιοποιεί τα πολιτικά και κινηματικά χαρακτηριστικά της αριστερής του στροφής, την οποία εσύ εγκαινίασες».

Άλλη μια σύνοδος, άλλο ένα Plan B...

Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"

Του Γιάννη Μηλιού

Άλλη μια σύνοδος κορυφής ήρθε κι έφυγε, με το κλίμα για την ελληνική κυβέρνηση να γίνεται όλο και «καλύτερο», δηλαδή στην πραγματικότητα όλο και πιο ενθαρρυντικό για άμεση προώθηση της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης: ψήφιση των μέτρων που θα υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο το βιοτικό επίπεδο εργαζόμενων, άνεργων και συνταξιούχων και θα βαθύνουν την ύφεση (κάτι που αποτελεί στόχο κι όχι «ατύχημα» όπως παρουσιάζεται).

Το γενικόλογο κείμενο συμπερασμάτων υπενθυμίζει ότι τα σοβαρά ζητήματα που συζητούνται στις συνόδους αυτές παραμένουν κρυφά, δεν ανακοινώνονται στο κοινό, και αυτή η έλλειψη διαφάνειας αποτελεί συστατικό στοιχείο της αντιδημοκρατικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής των ευρωπαϊκών κέντρων εξουσίας (της ελληνικής κυβέρνησης συμπεριλαμβανομένης).