Ο Στάθης Σταυρόπουλος για το ΜέΡΑ25

Με τον Στάθη Σταυρόπουλο μας χωρίζει μια άβυσσος σε πολλά ζητήματα. Αρκετές φορές έχουμε ασκήσει δριμεία κριτική στα γραφόμενά του. Τον Μάη του 15 τον είχαμε χαρακτηρίσει ως τον ΡανΤανΠλαν του ΣΥΡΙΖΑ («Στάθης: Ο ΡΑΝ ΤΑΝ ΠΛΑΝ του ΣΥΡΙΖΑ...») , γιατί τότε κατηγορούσε τον Βαρουφάκη ότι «άδειασε» τον Τσίπρα, επειδή ως υπουργός είχε δηλώσει δημόσια ότι το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» δεν βγαίνει...

 Όμως, όπως αποδεικνύεται με τις τελευταίες δηλώσεις του, μάλλον αυτός ο χαρακτηρισμός σήμερα αντιστοιχεί στους πρώην συντρόφους του στην ΛΑΕ (αλλά και άλλους αριστερούς), οι οποίοι όχι μόνον συνεχίζουν να επιμένουν σε πολιτικές που έχουν προ πολλού χρεοκοπήσει, αλλά κυρίως γιατί δεν αντιλαμβάνονται τίποτα για τους όρους και τις συνθήκες που διαμορφώνονται στην συγκυρία του τέλους της διακυβέρνησης της “πρώτης φοράς αριστεράς”.

Κάποιοι παλιοί σύντροφοί του, κατηγορούν τον Στάθη ότι είναι «άλλος ένας κωλοτούμπας ψευτο αριστερούλης που ξερογλύφεται τον μισθό του βουλευτή. Αρκετά χρόνια πληρώνουμε το είδος αυτό». Δεν νομίζουμε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση του αντιστοιχούν παρόμοιοι χαρακτηρισμοί. Το μέγεθος της “υπέρβασης” που έκανε εμπεριέχει πολλά στοιχεία “αυτοακύρωσης”. Μια παρόμοια πράξη απαιτεί πολιτικό θάρρος το οποίο ούτε διαθέτουν, ούτε μπορούν ν’ αντιληφθούν την σημασία του. Γιαυτό συνεχίζουν να παραμένουν “εγκλωβισμένοι” στα δικά τους “λευκά κελιά” που οι ίδιοι οικοδόμησαν...

Τι κάνει "νιάου νιάου" στο ...ΠΟΝΤΙΚΙ;

Πριν μερικές μέρες δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, ένα κείμενο του Στάθη Σταυρόπουλου με τον τίτλο «Το ξέρει ο νεκρός;» με το παραπάνω συνοδευτικό σκίτσο που καταλήγει με την φράση: 
«Ο ασθενής είναι νεκρός, αλλά τα νύχια του μεγαλώνουν ακόμα. Για τα νύχια συζητάμε…»

Κουραστήκαμε πραγματικά για να αποκρυπτογραφήσουμε την πολυδιάστατη σκέψη του. Μιας και το κάναμε, για να μην πάει χαμένος ο κόπος μας αλλά και για να σας γλιτώσουμε από αντίστοιχες προσπάθειες, παρουσιάζουμε  συνοπτικά αυτό που πραγματικά θέλει να πει ο ποιητής, αντικαθιστώντας το τίτλο και το λεκτικό του σκίτσου με πιο κατανοητές εκφράσεις:  

«ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς»

(κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον 8, 17-34)

Ο ΕΝΙΚΟΣ, το Grexit και οι “αριστεροί” μαϊντανοί του...

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Ενώ έχει αρχίζει στην πολιτική σκηνή κάπως να σπάει ο πάγος για την ΤΙΝΑ των μνημονίων και φαίνεται να ανοίγει και εκεί η συζήτηση για θέματα που ήταν απαγορευμένα ως «αντεθνικά», κάποια ΜΜΕ επιμένουν να αναπαράγουν τα γνωστά τρομοκρατικά ιδεολογήματα υπέρ της ΤΙΝΑ. Ένα απ' αυτά είναι ο «ΕΝΙΚΟΣ».

Σε πρόσφατο δημοσίευμα του (Ο εφιάλτης του Grexit: Οι επιπτώσεις για οικονομία και κοινωνία) εκτός των άλλων ισχυρίζεται ότι αν η χώρα μπει σε μια πορεία ρήξης με το ΔΝΤ και τα επιτελεία της ΕΕ , τότε η χώρα θα έχει σημαντικά πρόβλημα ακόμα και στην παραγωγή της κομπόστας (!!!): «Τέλος, ακόμα μεγαλύτερο θα είναι το πρόβλημα για τους μεταποιητές. Όπως ισχυρίζονται φορείς της αγοράς στο μεταποιημένο προϊόν, όπως για παράδειγμα είναι οι κομπόστες, το 30% του κόστους αφορά στα υλικά συσκευασίας (κουτί), το υπόλοιπο 30% στην πρώτη ύλη, ένα άλλο 20% αφορά σε άλλα εισαγόμενα υλικά και μόλις το 20% είναι το εργατικό κόστος ...».

Θα περιμέναμε από τους παραδοσιακούς και συνεπείς υποστηρικτές της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, όπως το iskra.gr (που είναι το επίσημο όργανο του “Αριστερού Ρεύματος”), ένα ΜΜΕ το οποίο δεν δέχεται μύγα στο σπαθί του για πολύ πιο δευτερεύοντα ζητήματα, να σχολιάζει και να επικρίνει αυτό ή άλλα παρόμοια δημοσιεύματα, που εκφράζουν το πολιτικό προφίλ του ΕΝΙΚΟΥ.

Το iska.gr δεν το επιλέξαμε τυχαία, αλλά για δύο βασικά λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι αποτελεί έναν από τους πιο συστηματικούς φορείς προβολής της άποψης για τα πλεονεκτήματα της “εθνικής οικονομίας” από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα ( η “κομπόστα”). Ο δεύτερος λόγος είναι ο τρόπος που ασκεί δημοσιογραφία για να υπηρετήσει αυτόν τον στόχο. (το “περιτύλιγμα”).

Για το «brand name» της Αριστεράς ρε γαμώτο...

Ferrari 2 σε 1, για όλα τα γούστα

όταν οι μαρκετίστες κάνουν πολιτική

(ένας σχολιασμός στο άρθρο «H Αριστερά πρέπει να ανακτήσει το όνομά της»)

Πολλοί συγχέουν το branding με το marketing.

Το Branding αναφέρεται στη στρατηγική μιας εταιρείας ενώ το marketing στις τακτικές που θα ακολουθηθούν για να εφαρμοστεί αυτή η στρατηγική. Έτσι λοιπόν το branding προηγείται του marketing. Και είναι μία διαδικασία δυναμική και μη-γραμμική. Είναι η ομπρέλα!

Το Marketing είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να αγοράσουν ένα προϊόν/υπηρεσία, ενώ το Branding είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να συνδέονται με ένα προϊόν/υπηρεσία, που κάνει τους ανθρώπους να θυμούνται ένα προϊόν/υπηρεσία, που κάνει τους ανθρώπους να εμπιστεύονται μία εταιρεία, που κάνει τους ανθρώπους fun μιας εταιρείας.

(Δήμητρα Ζερβάκη, ειδική σε θέματα General Manager & Business Coach, συμβουλεύει, εκπαιδεύει και μανατζάρει brands ώστε να βρουν το δικό τους VANTAGE ANGLE, τη δική τους ιδανική οπτική γωνία δράσης)

Ως ειδικός στο θέμα, ο Στάθης Σταυρόπουλος γράφει τις απόψεις του για το πως θα πρέπει να διασωθεί το “brand name” της Αριστεράς. Για να σχεδιάσει την “ομπρέλα” που περιγράφει η Δήμητρα Ζερβάκη, ακολούθησε την συμβουλή του γνωστού Νομπελίστα συγγραφέα John Steinbeck «Οι Ιδέες είναι σαν τα κουνέλια. Παίρνετε ένα ζευγάρι, μαθαίνετε πώς να το διαχειρίζεστε και πολύ σύντομα έχετε μία δωδεκάδα!»

Όταν η «δεξιά» επικροτεί την «αριστερά» κάτι συμβαίνει...

Σπανίως μια μετάλλαξη λαμβάνει σάρκα και οστά σε τέτοιο βάθος και με τέτοια ταχύτητα.

Ο κ. Τσίπρας μιμείται πλέον τον μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου, με όλο και πιο ανατριχιαστικό τρόπο.

Ομιλεί με τη σύνταξη του Ανδρέα, τις παύσεις του Ανδρέα, τη στίξη του Ανδρέα.

Και το πιο ανατριχιαστικό, όλο και πιο έντονα πια η φωνή του θυμίζει τη φωνή του Ανδρέα.

Ανατριχιαστικό, αλλά αναμενόμενο, διότι όσο πιο κούφιος είναι ο μίμος, τόσο πιο έντονη ακούγεται η ηχώς του ινδάλματός του.

(απόσπασμα από το: «Σοκ και δέος από το άρθρο του Στάθη για τον πολιτικό απατεώνα Τσίπρα και τους γενίτσαρους του ΣΥΡΙΖΑ»)

Ο Στάθης προσπαθεί να αποδείξει ότι ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά που γέννησε τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μεταλλάχτηκε και προσχώρησε στο αντίπαλο στρατόπεδο. Όμως δεν πρόκειται περι αυτού. Απλά ο ΣΥΝασπισμός, εκείνο το κόμμα που έτρεφε συνδιαχειριστικές αυταπάτες αλλά βολόδερνε για χρόνια στο περιθώριο της κοινοβουλευτικής σκηνής, σήμερα αναγεννήθηκε ως φοίνικας από τις στάχτες του και κυβερνά την χώρα...

Στάθης: Ο ΡΑΝ ΤΑΝ ΠΛΑΝ του ΣΥΡΙΖΑ...

Αν είναι έτσι, τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας ας βάλουν το χέρι τους μήπως και ο κ. Βαρουφάκης αρχίσει να συναισθάνεται τι λέει όταν μιλάει. Οπως όταν «άδειασε» τον κ. Τσίπρα και τον «έβγαλε ψεύτη» για τα 11,5 δισ. (που ο κ. Πρωθυπουργός είχε πει στη Θεσσαλονίκη ότι θα μπορούσαν να στηρίξουν το πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης). Μπα! εγώ του είχα στείλει e-mail ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται, δήλωνε αυτάρεσκα κι ατάραχος ο κ. Βαρουφάκης στη συνέντευξή του στον κ. Χατζηνικολάου στον «enikos».

Από την άλλη, άλλος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Μπαλαούρας, πάει σε εκπομπή του ΣΚΑΪ κι αφού κανιβαλίζεται με τους οικοδεσπότες του, στο τέλος καλεί τον κ. Αρη Πορτοσάλτε να πάνε για κάνα ουζάκι!!! Να υποθέσω με μεζέ κανέναν άνεργο, κύριε;

(από το κείμενο  Είμαστε «τρομοκρατημένοι»; στον ΕΝΙΚΟ, του Στάθη)

Ο Στάθης δεν έχει το “προφίλ” του κομματόσκυλου που υπερασπίζεται άκριτα τις επιλογές των επιτελείων του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι πετάει στα σύννεφα και δεν έχει επίγνωση της κατάστασης (όπως για παράδειγμα το σκίτσο του που δημοσιεύουμε). Παρ' όλα αυτά, από τις στήλες του “ΈΝΙΚΟΥ” ο Στάθης βρήκε να κατακεραυνώσει τον Βαρουφάκη και τον Μπαλαούρα, υπερασπιζόμενος δήθεν τον ΣΥΡΙΖΑ! Αυτή είναι μια συνήθης μορφή της “δημιουργικής σύγχυσης” των αριστερών που ταυτόχρονα συμπολιτεύονται και αντιπολιτεύονται το κόμμα τους στην εκφορά του λόγου τους από τα ΜΜΕ. Όμως είναι μόνο αυτό;

Οι παπάρες του Στάθη για την «χρυσή αυγή»…

( ένα σχόλιο στο κείμενο: OΡΚΣ ΜΕ ΓΡΑΒΑΤΑ )

- Επιμένει η ταπεινότης μου: η Χρυσή Αυγή πέφτει στα ποσοστά της.

 Αόμματος: Δεν είναι κύρια θέμα «ποσοστών» αλλά «κοινωνικών ερεισμάτων» τα οποία ανεβαίνουν... 

- Μην ξεχνάτε ότι το εργάκι αυτό το έχουμε ξαναδεί στη γέννηση, τη διαδρομή και το σβήσιμο του ΛΑΟΣ.

Αόμματος: πρόκειται για εντελώς διαφορετικό έργο…

- Ομως πλέον εκτός απ’ το να κραυγάζει, θα έπρεπε τώρα και να ομιλεί. Κι έτσι η επιτυχία της έγινε το πρόβλημά της.

Αμόρφωτος: Δεν γνωρίζει τίποτα για την «γλώσσα» της «χρυσής αυγής». Γνωρίζει μόνον να ομιλεί την «γλώσσα» που έμαθε κάποτε στο ΚΚΕ. Και ιδού τα αποτελέσματα:

ΚΑ-ΚΑ-ΚΑΛΑΣΝΙΚΩΦ...

Goran Bregovic - Kalashnikov (από το Underground) Γλυφάδα 2009

Αφιερώνουμε το παραπάνω video στον ΣΤΑΘΗ για το ανιστόρητο και ανόητο κείμενό του «ΚΑ-ΚΑ-ΚΑΛΑΣΝΙΚΩΦ... », στο οποίο μεταξύ των άλλων γράφει:

Οι Αμερικανοί δεν υπήρξαν ένα έθνος που επαναστάτησε κι έκανε κράτος, αλλά ένα συνονθύλευμα αποίκων που, κάνοντας κράτος, δημιούργησε έθνος. Και κατά τούτο διαφέρουν απ’ τους Ευρωπαίους, παρά την ευρωπαϊκή καταγωγή των περισσότερων αποίκων. Οπως επίσης διαφέρουν και στο γεγονός ότι το νέο έθνος ήταν ανοιχτό στα έθνη, στους μετανάστες απ’ όλες τις φυλές του Ισραήλ. Και για αυτό ο πολυπολιτισμός στις (σύγχρονες) ΗΠΑ έχει νόημα (παρά τον κυρίαρχο, σκληρό αγγλοσαξωνικό τους πυρήνα), ενώ για την Ευρώπη είναι ένα σχήμα α-νόητο, μια ακόμα «αμερικανιά».

Αν είχε στοιχειωδώς διαβάσει ιστορία θα γνώριζε ότι και στην Ευρώπη τα «έθνη» είναι κατασκευάσματα των «κρατών», όπως ακριβώς και στην χώρα μας. Του θυμίζουμε ότι αρκετοί ήρωες του 21 δεν μιλούσαν ελληνικά και ότι επι βασιλείας Όθωνος, ο Μιαούλης έδινε τα παραγγέλματα στον «ελληνικό στόλο» στα αρβανίτικα, αφού τα πληρώματά του μιλούσαν και καταλάβαιναν μόνο αρβανίτικα (Εγκυκλ. Λεξικό Ηλίου, τόμος 13, σελ.543)

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η "ελευθεροτυπία" των εργαζομένων και των εργοδοτών...

Για τα ζητήματα της "Ε" έχουμε επανειλημμένα αναφερθεί σε άλλα δημοσιεύματά μας. Εξάλλου είναι θέματα γνωστά και συζητιούνται στους χώρους της Αριστεράς.  Στα πλαίσια λοιπόν αυτών των συζητήσεων έχει αναδειχθεί ένα σημαντικό ζήτημα για την στάση πολιτικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και πως τοποθετούνται σε σχέση με την αντίθεση εργαζομένων - εργοδοσίας στη "Ε". Φαίνεται πως για κάποιους στην Κουμουνδούρου οι αγώνες των εργαζομένων περνάνε σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τις πολιτικές σκοπιμότητες και προθέσεις, και αποφάσισαν να κινηθούν σε ανάλογους δρόμους, δρόμους που συμπορεύονται με τον Περισσό (όπως για παράδειγμα εδώ: Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει ...ΛΕΝΙΝΙΣΜΟ!).  Θεωρούμε ότι  όχι μόνον δεν μπορούν αυτά τα ζητήματα να περνάνε απαρατήρητα και να προχωράμε κάνοντας πως δεν συμβαίνει τίποτα, αλλά αντίθετα θα πρέπει να καταγγέλλονται δημόσια και να στιγματίζονται οι συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Ποιό είναι το θέμα που αναφερόμαστε; Περιγράφεται αναλυτικά στο παρακάτω απόσπασμα από στο δημοσίευμα "Για τα “τυποις απεργιακά” φύλλα της Ελευθεροτυπίας" της  Αφροδίτη Πολίτη:

Κι όμως, όσο κι αν ειναι άχαρο, κάποιος πρέπει να το κάνει. Οχι μόνο για τον αγώνα που χάνεται όταν δεν δίνεται  αλλά κι όταν τον εγκαταλείπουμε στον αυτόματο πιλότο αναζητώντας «συνεταιριστικές» σωσίβιες λέμβους εκτός Τιτανικού,  αλλά και για τη χαμένη τιμή της αριστεράς. Μιας αριστεράς  που στη συγκεκριμένη περίπτωση όχι μονο δεν ήξερε, αλλά και δεν ρώταγε.