Είκοσι χρόνια πριν…

Μια σπάνια φωτογραφία για να τη στείλετε στους φίλους σας που ξεχνάνε….

(και δεν μιλάμε μόνον για τον Λ. Κύρκο αλλά και τους τότε σκληρούς "οπαδούς" του, που σήμερα κυβερνάνε στον ΣΥΝ)

Για μια σύντομη ανασκόπηση εκείνης της περιόδου στο δημοσίευμα: «Βρώμικο ’89»: Η συγκυβέρνηση και η κάθαρση του Βασίλη Κωστούλα

Φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές...

Τις τελευταίες ημέρες η δήλωση του Α. Αλαβάνου στην γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ότι προτίθεται να παραιτηθεί από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και βουλευτής δημιούργησε μεγάλη αναταραχή στον χώρο του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτοι απ' όλους ταράχτηκαν εκείνοι που έχουν συνηθίσει να λειτουργούν με ίντριγκες και κομπεμί. Αυτοί που αντιλαμβάνονται την λειτουργία των οργάνων ως μια απλή διαδικασία επικύρωσης προειλημμένων αποφάσεων. Γι αυτό αιφνιδιάστηκαν και ζήτησαν αναβολή, όταν διαπίστωσαν ότι η τοποθέτηση του Α. Αλαβάνου δεν ήταν ενταγμένη σε αυτόν τον τρόπο λειτουργίας της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ…

Η ενέργεια αυτή του Αλ. Αλαβάνου έχει αναδειχθεί στην κοινή γνώμη από τα ΜΜΕ ως η κορύφωση της “μονομαχίας” ανάμεσα στον Αλέκο και τον Αλέξη. Και θα ήταν το πρώτο θέμα στην επικαιρότητα, αν δεν είχε συμβεί η εκτέλεση του αστυνομικού της αντιτρομοκρατικής. Σχεδόν όλοι αναρωτιούνται για τις πολιτικές διαφωνίες που υποκρύπτονται πίσω από αυτή την αντιπαλότητα. Το μυστήριο εντείνεται ακόμα περισσότερο από τις ανακοινώσεις που προέρχονται πηγές – επίσημες και ανεπίσημες - του ΣΥΝ, αλλά και των άλλων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Μερικές φορές οι ερμηνείες που κυκλοφορούν, ξεφεύγουν από το πολιτικό κουτσομπολιό. Στην Σοβιετική Ένωση το καθεστώς έστελνε τους “διαφωνούντες” στα ψυχιατρεία. Εδώ, κάποιοι που δεν έχουν την εξουσία να επιβάλουν ανάλογα μέτρα, αρκούνται σε ψυχαναλυτικές ερμηνείες της πολιτικής συμπεριφοράς του σ. Αλαβάνου.

Μια άλλη παραίτηση του Α. Αλαβάνου είχε προκαλέσει μεγάλη αναταραχή και είχε ταράξει τα λιμνάζοντα νερά όχι μόνο στον ΣΥΝ, αλλά στο σύνολο της αριστεράς. Ήταν η παραίτηση που οδήγησε τον Α. Τσίπρα στην αρχηγία του ΣΥΝ. Οι εξελίξεις που πυροδοτήθηκαν τότε από την αλλαγή ηγεσίας στον ΣΥΝ, ξεπέρασαν κατά πολύ τις πολιτικές και ιδεολογικές συντεταγμένες του «αριστερού ρεύματος» και κατέγραψαν μια ρήξη με το παρελθόν του ΣΥΝ, με όρους που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε συχνά στα κόμματα της αριστεράς. Η ρήξη αυτή ανέτρεψε τότε το καθεστώς συναλλαγής με το οποίο προσδιορίζονταν οι ισορροπίες εντός του ΣΥΝ ανάμεσα στο αριστερό ρεύμα τους ανανεωτικούς. Οι εξελίξεις που ακολούθησαν διαμόρφωσαν τα πολιτικά χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ ως ενός νέου πολιτικού χώρου με αριστερά χαρακτηριστικά που διεκδικεί την αυτονομία του απέναντι στον δικομματισμό. Αυτή ήταν - και παραμένει - η μεγάλη πολιτική κατάκτηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Η δυναμική που απόκτησε το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, ξεπέρασε πολύ σύντομα την απλή εκλογική συνεργασία και ανέδειξε την ανάγκη για πολιτική συγκρότηση που υπερβαίνει τις συνιστώσες και να ακυρώνει τους παγιωμένους συσχετισμούς ανάμεσα στους μηχανισμούς που συγκρότησαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως εκλογική συμμαχία. Σήμερα, που διακυβεύεται η ηγεμονία τους, αυτοί οι μηχανισμοί, ετοιμάζονται να πάρουν την ρεβάνς. Η ανάδειξη του Ν. Χουντή στην 1η θέση του Ευρωψηφοδέλτιου μέσα από μια διαδικασία δημοσιοϋπαλληλίστικης προαγωγής όπως και η ανάδειξη προσώπων όπως του Ν. Βούτση και του Αλ. Φλαμπουράρη ως βασικών στηριγμάτων του Α. Τσίπρα στον κομματικό κατεστημένο, καταγράφουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την κυριαρχία αυτών των μηχανισμών. Στο στόχαστρο αυτών των μηχανισμών έχει βρεθεί αυτή την στιγμή ο σ. Α. Αλαβάνος και κυρίως το μέλλον του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Η φραξιονιστική πάλη δίχως αρχές που διεξάγεται σήμερα ανάμεσα στο αριστερό ρεύμα και τους ανανεωτές στον χώρο του ΣΥΝ δεν κυριαρχείται από πολιτικά χαρακτηριστικά. Παράγει όμως πολιτικά αποτελέσματα. Όλοι επικαλούνται την ενότητα και στηρίζονται τον κομματικό πατριωτισμό. Το επίδικο αντικείμενο της συναλλαγής βρίσκεται εκτός του ΣΥΝ: είναι το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ...

Αλέκο είμαστε μαζί σου....

Πριν μερικούς μήνες, στο κείμενο μας με τίτλο “Αναπαραγωγή ή μετασχηματισμός;" γράφαμε:

Τι καινούργιο μπορεί να γεννήσει μια αριστερά, που η στάση της απέναντι σε οποιοδήποτε ζήτημα που αναδεικνύει η συγκυρία, είναι γνωστή εκ των προτέρων ή μπορεί εύκολα να προβλεφθεί από τον οποιονδήποτε, μέχρι την πιο μικρή της λεπτομέρεια; Τίποτα απολύτως! Η τομή που έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ και ανέδειξε νέα στοιχεία, εντοπίζεται στην “απρόβλεπτη” συμμετοχή των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Τα ρίσκα που πήραν αυτές οι δυνάμεις ήταν μεγάλα, γι αυτό δέχτηκαν και τους μεγαλύτερους κλυδωνισμούς από το αβέβαιο και τολμηρό άλμα προς τα εμπρός. Μια κοινή εκλογή κάθοδος της ΑΚΟΑ με τον ΣΥΝ θα φαινόταν απλά ως ένα φυσικό και “προβλέψιμο” συμβάν, που δεν θα μπορούσε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της αριστεράς. Μάλιστα, ήδη είχε καθυστερήσει να γίνει, αφού είναι αρκετοί αυτοί που δεν αντιλαμβάνονται τον χαρακτήρα των πολιτικών και ιδεολογικών διαφορών ανάμεσα στην ΑΚΟΑ και τον ΣΥΝ και θεωρούν αδικαιολόγητη την ύπαρξή τους ως διακριτών πολιτικών οργανισμών.

O ΣΥΝ δεν πήρε κανένα ρίσκο με την συμμετοχή του σε αυτή την ιστορία. Είχε μόνον οφέλη. Πρέπει να επισημανθεί ότι αρκετοί ήταν οι αριστεροί που είχαν επιφυλάξεις για το μέλλον του εγχειρήματος. Οι επιφυλάξεις αυτές αφορούσαν στον ΣΥΝ. Επικεντρώνονταν στις συνδιαχειριστικές πολιτικές που κυριαρχούσαν στο πολιτικό του προφίλ. Η Μ. Δαμανάκη και ο Ν. Κωνσταντόπουλος δεν ήταν ότι το καλύτερο έχει να επιδείξει αυτή η αριστερά στην πρόσφατη ιστορία της…

Παρ’ όλα αυτά, το επόμενο βήμα του ΣΥΡΙΖΑ προς τα εμπρός, έγινε από τον ΣΥΝ. Ο ΣΥΡΙΖΑ απέκτησε νέους οπαδούς στο χώρο της αριστεράς και διεύρυνε την επιρροή του και την απήχησή του, από τις αλλαγές που καταγράφηκαν στο εσωτερικό του ΣΥΝ. Η παραίτηση του Α. Αλαβάνου και η υποψηφιότητα του Α. Τσίπρα για την αρχηγία του ΣΥΝ, δεν τάραξαν τα νερά μόνο στον ΣΥΝ αλλά στο σύνολο της αριστεράς. Οι εξελίξεις που πυροδοτήθηκαν από την αλλαγή ηγεσίας στον ΣΥΝ, ξεπέρασαν κατά πολύ τις πολιτικές και ιδεολογικές συντεταγμένες του «αριστερού ρεύματος» και κατέγραψαν μια ρήξη με το παρελθόν του ΣΥΝ, με όρους που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε συχνά στα κόμματα της αριστεράς. Οι εξελίξεις που ακολούθησαν έκαναν αντιληπτό - ακόμα και στους πιο δύσπιστους - ότι διαμορφώνεται ένας νέος πολιτικός χώρος με αριστερά χαρακτηριστικά που διεκδικεί την αυτονομία του απέναντι στον δικομματισμό. Αυτή ήταν - και παραμένει - η μεγάλη πολιτική κατάκτηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα η στάση του σ. Αλέκου Αλαβάνου αποτελεί άλλη μια “απρόβλεπτη”, αλλά αναγκαία τομή στη βαλτωμένη λειτουργία της “πολιτικής γραμματείας” του ΣΥΡΙΖΑ. Τα πράγματα στον ΣΥΡΙΖΑ αύριο δεν θα είναι όπως ήταν πριν. Αλέκο είμαστε μαζί σου....

Δεν μπορούμε πια να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας, που δείχνει τους …άλλους!

Πριν δυο μήνες ένα κείμενό μας (Ο Λεωνίδας Κύρκος και το …φάντασμά του) που αναφερόταν στον χαρακτήρα των αντιθέσεων στο χώρο του ΣΥΝ, τελείωσε ως εξής:

Ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα νέο πολιτικό σχηματισμό είναι μια υπέρβαση με την οποία μπορεί να ξεπεραστεί αυτό το παρελθόν με γόνιμο και δημιουργικό τρόπο. Το ανακάτεμα της τράπουλας ήδη έχει γίνει. Έχει έρθει η ώρα να αρχίσει το παιχνίδι…

Σήμερα, με το κλίμα που έχει διαμορφωθεί μετά τις ευρωεκλογές, αυτό το αίτημα γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό και βρίσκει ευρύτερη απήχηση.

Λυπόμαστε, οι πάνες τελείωσαν …

Δήλωσε στον ρ/σ City ο σ. Παπαδημούλης: «Το ζητούμενο είναι να αλλάξουμε στο σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ το ρόλο που παίζει ο ΣΥΝ. Δεν μπορεί το 80-90% αυτού του σχήματος να έχει ρόλο κομπάρσου μέσα στο σχήμα.» (15/6).

Θα πρέπει να αποφασίσουν οι σύντροφοι στο ΣΥΝ ή θα είναι όπως λέει ο Παπαδημούλης το «το 80-90% αυτού του σχήματος» ή θα είναι μια συνιστώσα σαν κι όλες τις άλλες. Για να είναι όμως ποσοστό θα πρέπει να το υπολογίσουμε επί του συνόλου των μελών του ΣΥΡΙΖΑ. Και ποια είναι τα μέλη; Έλα μου ντε!

Άσε λοιπόν τα ποσοστά σύντροφε και ομολόγησε κι εσύ όπως κι ο πρόεδρος… Αχμαντινετζάντ ότι θέλετε ειδική μεταχείριση στον ΣΥΡΙΖΑ , στοργή και τρυφερότητα.

Όμως τις πάνες που είχαμε τις ... χέσατε όλες!

Μολών λαβέ !

Κάποιος από τους 300 ας σταματήσει αυτή την φορά τον ... Λεωνίδα για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του αξιοπρεπώς ως ιστορικός ηγέτης της αριστεράς και όχι ως νεροκουβαλητής της δημοκρατικής παράταξης. Όσο για τις θέσεις που υποστήριξε, δεν θα πάνε χαμέμες. Υπάρχουν πολλοί καθοθελητές με ....κύρος αντίστοιχο αυτών των θέσεων, για να τις υποστηρίξουν!

Και πρόεδρος ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ο ... Αχμαντινετζάντ

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ θέλει να επαναβεβαιώσει «την ενιαία ηγετική λειτουργία του ΣΥΝ και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.». Ξεχνάει όμως ότι ο ΣΥΝ είναι μόνο μια συνιστώσα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Και όσο ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. παραμένει η ιδιότυπη πολιτική συμμαχία που είναι τώρα, το μόνο που μπορεί να επαναβεβαιώσει είναι η συμβατότητα της ηγετικής λειτουργίας του ΣΥΝ και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Μόνο συμβατά μπορούν να είναι όσα δεν είναι ενιαία...

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι...

24/02/2000

Συνέντευξη Τύπου του ΣΥΝ και των "Οικολόγων-Εναλλακτικών" για την ανακοίνωση της εκλογικής τους συνεργασίας

Κοινή συνέντευξη Τύπου έδωσαν ο Πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο Ευρωβουλευτής Μιχάλης Παπαγιαννάκης και οι Αναστασία Ανδρεαδάκη, πρώην βουλευτής, Νίκος Ηλιόπουλος και Γιάννης Σχίζας, εκπρόσωποι των "Οικολόγων- Εναλλακτικών".

Στη συνέντευξη Τύπου ανακοινώθηκε η εκλογική συνεργασία του ΣΥΝ με τους "Οικολόγους Εναλλακτικούς. Σε εκείνες τις εκλογές ο ΣΥΝ πήρε 3.2% και 219.880 ψήφους. Όλη η συνέντευξη είναι δημοσιευμένη εδώ:[Συνέντευξη]

Με τα μάτια ενός πρωτοετή….

Ο «Δεκέμβρης» δεν έδωσε τελικά το χρίσμα του στους «εκλεκτούς» του μέσα από την εκλογική διαδικασία των φοιτητικών συλλόγων. Όμως, αυτό δεν προβλημάτισε φοιτητικές παρατάξεις αλλά ούτε και τους πολιτικούς χώρους που περίμεναν το ...δακτυλίδι του. Μερικοί όμως πήγαν ένα βήμα παραπέρα και δεν αρκέστηκαν στο να κλείσουν τα μάτια τους. Η πιο ακραία περίπτωση προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είχε τίτλο: ΣΑΦΕΣΤΑΤΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ – ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και ανάλογο περιεχόμενο. Φαίνεται ότι αυτή η ανακοίνωση δεν πέρασε από το «Γραφείο Τύπου» της, το οποίο μας έχει συνηθίσει να βγάζει πιο μετρημένες ανακοινώσεις. Μάλλον την έγραψε κάποιος …μεθυσμένος που δεν μπορεί να κάνει απλές αριθμητικές συγκρίσεις! Η κάλπη ανέδειξε πρώτη δύναμη την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, η οποία συγκέντρωσε ποσοστό πάνω από αυτό που προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις για την ΝΔ στις ευρωεκλογές που έρχονται, και δεύτερη την ΠΑΣΠ, η οποία σημείωσε άνοδο πάνω από 3 μονάδες. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν και μερικά …πρωτάκια, και έχουν πιο καθαρό μυαλό και πιο ανοικτά μάτια από τους κομματικούς συνδικαλιστές, πράγμα που καταγράφεται στο κείμενο που αναδημοσιεύουμε και έχει γραφτεί από ένα πρωτοετή φοιτητή στο ΕΜΠ:

Πολιτική και κόμματα στα πανεπιστήμια

Λίγες μόνο ημέρες μετά τις φοιτητικές εκλογές και, βλέποντας τα ποσοστά των παρατάξεων, μένει κανείς προβληματισμένος. Πώς είναι δυνατόν τόσοι νέοι άνθρωποι να προσελκύονται από τη σημερινή, αηδιαστική θα έλεγε κανείς, πολιτική κατάσταση και να στηρίζουν τις άκρες των κομμάτων στα πανεπιστήμια;

Ας αφήσουμε όμως κατά μέρος τα αποτελέσματα των εκλογών και ας επικεντρωθούμε σε κάποιους προβληματισμούς σχετικά με τους νέους που συμμετέχουν στις παρατάξεις. Πώς γίνεται τόσοι νέοι άνθρωποι να δεσμεύουν την πολιτική τους σκέψη ακολουθώντας πιστά τις ιδέες κάποιου άλλου; Πώς γίνεται να ανακυκλώνονται μέσα στα πανεπιστήμια οι πολιτικές γραμμές των κομμάτων; Γιατί τα κόμματα να ελέγχουν τους νέους, γεμάτους ιδέες και όνειρα, φοιτητές και να τους κάνουν να μιζεριάζουν όπως οι «πραγματικοί» πολιτικοί, αντί οι ίδιοι οι φοιτητές να διώχνουν τη μιζέρια των κομμάτων; Το ότι η πολιτική ζωή του τόπου κολυμπάει κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος στη μιζέρια νομίζω πως είναι γεγονός επανειλημμένα αποδεδειγμένο, οπότε δεν θα επεκταθώ σε αυτό.

Ας δούμε όμως για λίγο τα πράγματα σε πιο στενό καρέ…

Σχετικά με τις παρατάξεις των δυο μεγάλων κομμάτων, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ΠΑΣΠ (ναι, τις βάζω στο ίδιο σακί και όποιος διαφωνεί, ευχαρίστως να το συζητήσουμε)… Φίλοι μου, δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει, αλλά βαδίζετε στα χνάρια των κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που κυβερνούν τα τελευταία… χμ… πολλά χρόνια και έχουν μια πάρα πολύ μικρή (έως ασήμαντη) ευθύνη για το χάλι της σημερινής πολιτικής σκηνής. Η διαφθορά όσο δεν πάει, τα σκάνδαλα το ένα μετά το άλλο, ρουσφέτια και λογική κατινιασμένου δημοσίου υπαλλήλου. Σας εμπνέει αυτή η κατάσταση; Εμένα προσωπικά όχι… Λέτε ότι θέλετε να βελτιώσετε τη σχολή και το ελληνικό πανεπιστήμιο. Πώς θα το καταφέρετε όταν κυνηγάτε από πίσω αυτούς που έχουν καταφέρει να μιζεριάσουν μια ολόκληρη χώρα; Ανοίξτε τους ορίζοντές σας! Πιστεύετε πως όταν διαφωνείτε σε κάτι θα μπορέσετε να ακουστείτε; Εκεί αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι η φωνή του κόμματος. Ή ακόμη χειρότερα, πιστεύετε πως σας αφήνουν να προβληματιστείτε; Σας γλυκαίνουν με τα πάρτι και τις σημειώσεις. Τόσο φτηνά πουλάτε την ελευθερία της σκέψης σας;

Σχετικά με τους φίλους από την Πανσπουδαστική… Έχετε παρατηρήσει ποτέ πώς μιλάτε; Ηχογραφήστε τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια μιας πολιτικής ομιλίας/συζήτησης και ηχογραφήστε και οποιονδήποτε σύντροφό σας, από την ΠΚΣ, την ΚΝΕ ή το ΚΚΕ. Βάλτε τις δυο κασέτες να παίξουν, η μια μετά την άλλη και βρείτε τις διαφορές… Δεν διαφωνώ στο ότι θέλετε να υπερασπιστείτε τους εργαζόμενους. Δεν διαφωνώ στο ότι πολλοί από εσάς προβληματίζεστε. Όμως ένας εξωτερικός παρατηρητής σας βλέπει τόσο «κολλημένους»… Μπαίνετε για ανακοινώσεις στα αμφιθέατρα και κυνηγάτε τον κόσμο να κατέβει, σαν με το ζόρι, στις πορείες. Όταν κάποιος διαφωνεί μαζί σας, οι περισσότεροι από εσάς παίρνετε, χωρίς ίσως να το καταλαβαίνετε, το ίδιο επιθετικό ύφος. Όταν κάποιος κάνει πολιτική συζήτηση μαζί σας, προσπαθείτε όλη την ώρα να φέρετε το θέμα στα νερά σας. Για όλα φταίει η ΕΕ! Εμείς δεν φταίμε πουθενά ρε παιδιά; Χαλαρώστε λίγο και σκεφτείτε πιο ελεύθερα… Νέοι άνθρωποι είστε ακόμα!

Συνάδελφοι από τα ΕΑΑΚ… Δεν ασχολούμαι με παραπολιτική και παρασκήνια, είμαι ένας ανυποψίαστος πρωτοετής και δεν θέλω να ξέρω αν έχετε κάποια σχέση με κόμματα, όπως κάποιοι λένε. Διακρίνω όμως έναν ατέλειωτο και κατά τη γνώμη μου αδικαιολόγητο αντιδραστικό χαρακτήρα. Σε οτιδήποτε θέμα προκύψει, κατευθείαν να αντιδράσετε πηγαίνοντας στο άλλο άκρο! Σε κάθε θέμα, ως λύση προτείνετε την κατάληψη. Μην είστε τόσο απόλυτοι! Η κατάσταση είναι μεσαιωνική. Δεν θα την ανατρέψετε με μεσαιωνικά μέσα!

Για τα παιδιά από το ΔΙΚΤΥΟ δεν μπορώ να έχω άποψη, καθώς στη σχολή που είμαι δεν έχουν εμφανή παρουσία. Αμφιβάλλω όμως αν θα είναι σε καλύτερη κατάσταση…

Γενικότερα τώρα, για όλες τις παρατάξεις: Διαφωνείτε σε όλα! Έχετε κάτσει ποτέ να κάνετε διάλογο μεταξύ σας; Να συζητήσετε τις απόψεις σας μέσα στο φοιτητικό σύλλογο; Ασχέτως αν ο φοιτητικός σύλλογος έχει καταντήσει να αποτελείται στις ΓΕΝΙΚΕΣ συνελεύσεις μόνο από συνδικαλιστές… Έχετε παρατηρήσει τι μορφή έχει μια γενική συνέλευση; Κατεβαίνετε μια-μια οι παρατάξεις, λέτε τα δικά σας, δεν σας ακούει κανείς από κάτω και στο τέλος μαζεύετε και μερικούς ακόμα και ψηφίζετε πλαίσιο. Υπάρχει βέβαια μια πολύ περίεργη αντιστοιχία (που τείνει να γίνει ισότητα) ανάμεσα στα ποσοστά που παίρνει κάθε πλαίσιο παράταξης και στα ποσοστά συνδικαλιστών κάθε παράταξης στο αμφιθέατρο… Παρατάξεις ψηφίζουμε στις εκλογές. Γιατί δεν κατεβάζετε ανεξάρτητες μεταξύ τους και, γιατί όχι, διαπαραταξιακές προτάσεις και να ψηφίζετε προτάσεις αντί για παρατάξεις; Ίσως αυτή να είναι η βάση στην οποία θα μπορούσαν να ανοιχτούν διάλογοι στα θέματα που χρήζουν συνδικαλισμού, τα οποία είναι πολύ πιο σοβαρά από ότι τα αντιμετωπίζετε… Αν βέβαια αυτό που σας τρώει είναι η δόξα του «στην τελευταία ΓΣ κέρδισε η παράταξή μας», τότε μιλάμε σε διαφορετικό μήκος κύματος και δεν έχει νόημα να το συζητάμε…

Συνειδητοποιείστε κάτι: έχουμε πολύ περισσότερα κοινά στοιχεία (και συμφέροντα) ως ΦΟΙΤΗΤΕΣ, παρά ως ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ. Ο άνθρωπος που σκέφτηκε να χωρίσει το φοιτητικό κίνημα σε κομματικές παρατάξεις, πρέπει να ήταν σίγουρα άνθρωπος κάποιας κυβέρνησης που κινδύνευε από αυτό… Γιατί τρωγόμαστε μεταξύ μας; Έχετε συμφέροντα από τα κόμματα; Αν ναι, τότε καλύτερα παρατήστε το πανεπιστήμιο, ασχοληθείτε με τις λαμογιές σας που έχουν σίγουρα λεφτά και αφήστε μας να χτίσουμε το δικό μας μέλλον, το μέλλον των φοιτητών, ελεύθερα σκεπτόμενοι. Αν δεν έχετε συμφέροντα, τότε διώξτε τα κόμματα από τα πανεπιστήμια! Δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης εκεί μέσα… (θέλω πραγματικά να ακούσω επιχειρήματα ως προς το τι σχέση έχει ένα πολιτικό κόμμα με το ελεύθερο πανεπιστήμιο)

Αυτά που διαβάσατε παραπάνω, δεν ήταν παρά κατάθεση ψυχής ενός πρωτοετή φοιτητή στη σχολή χημικών μηχανικών του ΕΜΠ. Αφελείς απόψεις, ενός αφελούς ανθρώπου που δεν πέρασε επιτυχώς το στάδιο της «βασικής εκπαίδευσης» (βλ. την ταινία «Το νησί»), ο οποίος όμως, μέσα στους πρώτους του 7 μήνες σε ελληνικό πανεπιστήμιο, ζώντας το ΚΑΘΕ μέρα ΜΕΣΑ από το αμφιθέατρο και όχι στα κομματικά τραπεζάκια, έχει απογοητευτεί… Όταν πρωτομπήκα θαύμασα τις (ακαδημαϊκές) δυνατότητες που μου ανοίγονταν. Θαύμασα το πανεπιστήμιο ως ένα χώρο με όλες τις προϋποθέσεις για παιδεία και εκπαίδευση κάθε είδους (τεχνική, πολιτιστική κτλ) και παντού ανθρώπους να σε βοηθήσουν να τις εκμεταλλευτείς. Απογοητεύτηκα όμως με τον καιρό, βλέποντας τις κομματικές παρατάξεις (μαζί και τα ΕΑΑΚ) να μου δημιουργούν μια τέτοια αίσθηση αηδίας με το φανατισμό τους…

Θέλετε να πάμε όλοι μαζί τα πανεπιστήμια μπροστά; Τραβήξτε ελεύθερα σκεπτόμενο κόσμο στις συνελεύσεις, έχοντας όρεξη για διάλογο. Δεν θέλετε; Συνεχίστε όπως είστε, πάτε ίσια για το γκρεμό…

ΥΓ: Επειδή πολλοί θα πουν ότι μόνος του κανείς δεν πετυχαίνει τίποτα και επειδή ίσως έτσι φάνηκε από αυτά που είπα παραπάνω, να σπεύσω να πω ότι σαφέστατα και είμαι υπέρ του μαζικού αγώνα. Η διαφωνία μου είναι στην παρέμβαση των κομμάτων και τη διάσπαση του φοιτητικού κινήματος. Πιστεύω ότι πρέπει οι όποιες παρατάξεις στα πανεπιστήμια να είναι ανεξάρτητες από κόμματα και να έχουν διάθεση για διάλογο και επίλυση προβλημάτων.

(από το ΕΓΧΟΙΡΙΔΙΟ …για αδέσμευτους ψυχανεμιστές)

Πρωτομαγιά 2009: Η ΓΣΕΕ φοβάται και εγκαταλείπει τα ..γραφεία της!

Διαβάζουμε στην προκήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ για την πρωτομαγιά:

“...Οι ηγεσίες των συνδικάτων (ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ) αυτή την κρίσιμη περίοδο δεν θέλουν και δεν μπορούν να ηγηθούν της εργατικής αντεπίθεσης παρά τη συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση που υπάρχει ανάμεσα στους εργαζόμενους λόγω των οικονομικών δυσκολιών τους και την ανασφάλειας την οποία καθημερινά βιώνουν. Ο «διάλογος» της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ «για να μπει μπλόκο στην ανεργία», τη στιγμή που θα έπρεπε να είναι σε μεγάλη ταξική σύγκρουση μαζί του επειδή οι επιχειρήσεις με πρόσχημα την οικονομική κρίση απολύουν μαζικά εργαζόμενους, είναι απαράδεκτος και λειτουργεί αποπροσανατολιστικά. Η άρνησή της, να οργανώσει την κλιμάκωση και το συντονισμό οποιουδήποτε αγώνα, να στηρίξει το κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την εξέγερση της νεολαίας τον περασμένο Δεκέμβρη, είναι απαράδεκτη. Χέρι βοηθείας στο συνδικαλιστικό κίνημα δίνει η ηγεσία του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ με την απομονωτική και διασπαστική τους τακτική..

Συμφωνούμε βεβαίως με το κείμενο, όμως εκείνο που δεν καταλαβαίνουμε είναι αν νομιμοποιείται να λέει αυτά τα πράγματα κάποιος που συνδιοικεί στα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ με αυτές τις παρατάξεις. Η συμμετοχή της συνδικαλιστικής παράταξης του ΣΥΝ στα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι και αυτή “χέρι βοήθειας στη συμβιβαστική πολιτική των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ”. Είναι σαν να συμμετέχεις στην κυβέρνηση και να την κατηγορείς ότι στηρίζει το κεφάλαιο και άλλα παρόμοια, γιατί το προεδρείο της ΓΣΕΕ είναι η “κυβέρνηση” των συνδικάτων....

Επίσης θα θέλαμε να μάθουμε γιατί άλλαξε ο τόπος της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης από το Πεδίο του Αρεως και την στάση που κράτησαν για αυτή την αλλαγή οι συνδικαλιστές του ΣΥΝ. Αυτό δεν είναι τεχνικό αλλά πολιτικό ζήτημα και ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να τοποθετηθεί στην ανακοίνωσή του ανοικτά. Απ' ότι έχουμε αντιληφθεί, η αλλαγή έγινε επειδή έχουν χεστεί από τον φόβο τους οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Νοιώθουν εγκλωβισμένες από παράπλευρες συγκεντρώσεις. Όχι βέβαια από το "ΠΑΜΕ"! Γι αυτό μετακόμισαν στην Πλατεία ...Κλαυθμώνος.

Εμείς πιστεύουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να διαφωνήσει με αυτή την μεταφορά του τόπου συγκέντρωσης. Θα έπρεπε να κάνει μάλλιστα προσυγκέντρωση έξω από την ΓΣΕΕ στο Πεδίο του Αρεως για να καταγγείλει έμπρακτα αυτή την φυγή των πουλημένων ηγεσιών προς την πλατεία Κλαυθμώνος. Αντί γι αυτό, τους ακολούθησε μέχρι την Χαλκοκονδύλη, δηλαδή στο ..μισό δρόμο.

Αυτές οι επιλογές του μισού – μισού δεν μας αρέσουν καθόλου γιατί μπερδεύουν τα πράγματα αντί να τα ξεκαθαρίζουν. Το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν είναι ότι αναδεικνύουν τα αδιέξοδα της συνδιοίκησης της “ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ”, που θέλει να τραβήξει το σχοινί αλλά να μην ...σπάσει! Τελικά, με αυτή την πρακτική, καταγράφεται ότι η παράταξη του ΣΥΝ μπορεί να γκρινιάζει στα λόγια, αλλά ακολουθεί στην πράξη τις ηγεσίες της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ, έστω και μέχρι τα μισά του δρόμου. Και αυτό το χρεώνεται βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ!

Ο τροτσκιστικός σταλινισμός!

Όταν διαβάσαμε το παρακάτω κείμενο, που εξηγεί τον λογότυπο του μικρού ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, αναρωτηθήκαμε αν τα είμαστε στα καλά μας ή χρειαζόμαστε …ψυχίατρο:

«Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή - ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. διάλεξε για το λογότυπό της ένα σύμβολο που έρχεται από τις γνήσιες επαναστατικές παραδόσεις του κινήματος.
Η εικόνα της γυναίκας που σπάει τις αλυσίδες χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Ρωσία το 1920, τότε που η εργατική επανάσταση προσπαθούσε να κρατηθεί ζωντανή ενάντια στις στρατιωτικές επεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Πρόκειται για αφίσα που κυκλοφόρησε για την επέτειο των 15 χρόνων από τη Ματωμένη Κυριακή 9 Γενάρη 1905.
Οι σφαγές του Τσάρου δεν σταμάτησαν τους εργάτες της Ρωσίας που πήραν την εξουσία, με τις γυναίκες μπροστά, το 1917. Σήμερα οι Τσάροι των θρόνων ανήκουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, αλλά οι Τσάροι του χρήματος είναι αυτοί που πρέπει με τη σειρά μας να ανατρέψουμε.»
Εμείς άλλα βλέπουμε στην σοβιετική αφίσα! Η γυναίκα σπάει μια αλυσίδα που έχει κρεμασμένο ένα σταυρό. Περισσότερο στο παπαδαριό παραπέμπει η αφίσα και λιγότερο στον Τσάρο. Όμως, η εικόνα μπορεί να έρθει στα μέτρα τις δικής μας «αντικειμενικότητας», αν χρησιμοποιούμε την μέθοδο του Προκρούστη. Κόβουμε αυτό που περισσεύει. Εδώ περίσσευε ο σταυρός. Παλιότερα, στην ΕΣΣΔ περίσσευαν κάποια κεφάλια. Κοβόντουσαν και αυτά από τις φωτογραφίες. Την συνέχεια όλοι την γνωρίζουμε…

Ίσως θα ήταν πιο σωστό πολιτικά να διάλεγαν κάποια εικόνα από τον πρόσφατο Δεκέμβρη. Το λεύκωμα της «Αυγής» έχει μερικές φωτογραφίες που είναι κατάλληλες γι’ αυτή την δουλειά. Αν έκλεβαν κάτι από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα τους κατηγορούσε κανένας. Εξάλλου, αυτός τους έκλεψε ολόκληρη "ριζοσπαστική" αριστερά και έμεινε κενό περιεχομένου το ΜΕΡΑ (Μέτωπο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς). Γι' αυτό αναγκάστηκαν μέσα σε ένα γήπεδο μια νύχτα να το εγκαταλείψουν και να γίνουν ξαφνικά ...anticapitalistas!

Η παραποίηση των αφισών των πρώτων χρόνων της σοβιετικής ένωσης, είναι δηλωτική της ένδειας - πολιτικής και αισθητικής - μιας αριστεράς που αναζητά στο απώτερο παρελθόν τις λύσεις για τα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα. Η εξέγερση του Δεκέμβρη, ανέδειξε τις ανεπάρκειες της αριστεράς – όλης της αριστεράς – να εγγράψει στις πολιτικές της πρακτικές αλλά και στις στρατηγικές της επιλογές τις «ανταρσίες» του 21ου αιώνα. Καμία εξέγερση δεν μοιάζει με κάποια προηγούμενη! Η εξέγερση του Δεκέμβρη δεν έχει καμία σχέση με τον Οκτώβρη του 17, ούτε καν με το Μάη του 68 και το Πολυτεχνείο του 73. Όποιος αριστερός σήμερα δεν έχει αντιληφθεί αυτό το πράγμα, τότε το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει - ανεξάρτητα από προθέσεις - είναι να παράγει επαναστατικές «ανορθογραφίες» και να συναγωνίζεται με το ΚΚΕ, για το ποιός θα ...παραποιεί καλύτερα τα εικονίσματα!

Όταν κλαίνε οι κροκόδειλοι…

Ο ΣΥΝ με την παραχώρηση της 2ης θέσης της ευρωλίστας στις λοιπές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, απεγκλωβίστηκε από τις τριβές που δημιουργεί η επιλογή του υποψηφίου και μετέφερε το πρόβλημα στους συμμάχους του. Παράλληλα, στο εσωτερικό του κατάφερε ένα σημαντικό πλήγμα στην «ανανεωτική πτέρυγα» που διεκδικούσε και αυτή την 2η θέση. Οι ανανεωτές δεν βρήκαν έξω από τον ΣΥΝ κανένα άλλο σύμμαχο για να τους στηρίξει στην διεκδίκηση αυτής της θέσης, εκτός από κάποια ΜΜΕ. Όμως, αυτά τα ΜΜΕ ταυτόχρονα με την στήριξη που παρέχουν στους ανανεωτές, στοχοποιούν και τον ΣΥΡΙΖΑ για τις επιλογές από τις οποίες αντλεί την δύναμή του, όπως είναι η απόρριψη της προοπτικής της συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ και η στάση του στην εξέγερση του Δεκέμβρη. Έτσι, αυτή η προβολή των θέσεων των ανανεωτών λειτουργεί τελικά σε βάρος τους, αφού πολώνουν το σύνολο των φίλων και οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον τους. Επίσης, οι ανανεωτές βρίσκονται σε δύσκολη θέση και για ένα επιπλέον άχαρο λόγο: Θα είναι η πρώτη φορά που θα πρέπει να εργαστούν σκληρά για τον ΣΥΡΙΖΑ, αν θέλουν να διεκδικήσουν ευρωβουλευτή, αφού οι φιλοπασόκοι οπαδοί τους έχουν ήδη μετατοπιστεί προς το ΠΑΣΟΚ και δεν φαίνεται να επανακάμπτουν…

Όμως, ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας που χαρακτηρίζει τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις για την 2η θέση της ευρωλίστας, ανέδειξε την πολιτική ανωριμότητα δυνάμεων του ΡΙΖΑ. Κινήσεις και πρωτοβουλίες που εκδηλώθηκαν πρόσφατα αναδεικνύουν μεν συνολικότερα υπαρκτά ζητήματα της συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, πυροδοτήθηκαν όμως μέσα σε μια συγκυρία που επικαθορίζεται από την συγκρότηση της ευρωλίστας. Θεωρούμε υποκριτική τη στάση ανάδειξης τέτοιων σοβαρών ζητημάτων που αποβλέπει στην τροποποίηση των εσωτερικών συσχετισμών με στόχο μια θεσούλα στην λίστα. Αν και ασκούμε, ως οπαδοί, έντονη κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ για τον αντιδημοκρατικό τρόπο που έχει συγκροτηθεί και λειτουργεί, το μόνο πράγμα που δεν σκοπεύουμε να κάνουμε, είναι αυτό που κάνουν κάποιοι άλλοι, οι οποίοι, αν και αυτοχαρακτηρίζονται «μέλη» του ΣΥΡΙΖΑ, τον κατηγορούν ότι δεν θα συγκροτήσει με …δημοκρατικό τρόπο την ευρωλίστα. Ας πρόσεχαν! Δεν τους κορόιδεψε κανένας, ούτε τους υποσχέθηκε …άμεση δημοκρατία και άλλα παρόμοια, όταν πήγαιναν και στελέχωναν την Γραμματεία ή τις θεματικές και κλαδικές επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα ανακάλυψαν όλα αυτά τα περίεργα στην λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ;

Το πιο υποκριτικό σε αυτή την διαμάχη είναι το γεγονός ότι κάποιοι Ριζαίοι επιχειρούν να επενδύσουν την διεκδίκηση του ευρωβουλευτή και με περίσσια αντικαπιταλισμού, κάνοντας ακριβώς το ίδιο με αυτό που κάνουν και οι ανανεωτές του ΣΥΝ υπερασπίζοντας ευρωπαϊσμό τους. Όμως, στην 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ για το εργατικό, όπου πράγματι έμπαιναν και με όρους κινήματος τέτοια ζητήματα, δεν τους είδαμε να δίνουν με το ίδιο πάθος αυτήν την μάχη για τον αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Οι αποφάσεις άραγε που πάρθηκαν εκεί μαζί τον Καλύβη και τον Βρεττάκο για ένα "Πανελλαδικό δίκτυο συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ", ήταν αποφάσεις που πάρθηκαν με διαφορετικές διαδικασίες από αυτές που θα καθορίσουν την λίστα με τους ευρωβουλευτές;

Εξαφανίστηκε ο «ΔΙΑΛΟΓΟΣ»!

Ο Π. Κοροβέσης, στο κείμενό του με τον τίτλο «Τι απέγιναν οι ανένταχτοι;» που δημοσιεύτηκε στην ΕΠΟΧΗ της Κυριακής 1 Μαρτίου 2009 αναρωτιόταν: «Και αντί να καταδικάζουμε τον Στάλιν του ΚΚΕ που επανήλθε θριαμβευτικά στην ηγετική ομάδα του, μήπως θα πρέπει να ψάξουμε για τον λανθάνον σταλινισμό που υπάρχει στις γραμμές μας;» Λίγες μέρες μετά μας ήρθε στο νου αυτή η ερώτηση, όταν διαπιστώσαμε την …εξαφάνιση του «διαλόγου» από την ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως στις καλές μέρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, που μέσα σε μια νύχτα εξαφανίζονταν ακόμα και από τις φωτογραφίες τα ανεπιθύμητα πρόσωπα, έτσι και τώρα, ξαφνικά και χωρίς καμία δημόσια εξήγηση, εξαφανίστηκε από την ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ όλος ο «διάλογος»!

Δεν στενοχωρηθήκαμε βέβαια για το συμβάν, αφού δεν παρουσίαζε και κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτός ο διάλογος. Όμως, τέτοιες ενέργειες που γίνονται ξαφνικά και δεν αιτιολογούνται, φανερώνουν πανικό. Ψυχραιμία σύντροφοι διαχειριστές της ιστοσελίδας του ΣΥΡΙΖΑ! Ο δημόσιος διάλογος που είχατε ανοίξει στην ιστοσελίδα σας απο την εποχή που δημιουργήθηκε, ήταν εκ γενετής εκφυλισμένος. Δεν πρόκειται για μια στιγμιαία αστοχία, αλλά για μια αποτυχία με βάθος χρόνου που θα πρέπει να σας προβληματίσει σοβαρά. Και δυστυχώς δεν μπορείτε να εξαφανίσετε τα ερωτήματα που γεννιούνται από αυτή την κατάσταση, εξαφανίζοντας στην ζούλα, μέσα σε μια νύχτα την ιστοσελίδα του "διαλόγου"!

Για τον …μακαρίτη «διάλογο» που καρατομήσατε, είχαμε γράψει πριν μερικές μέρες: Αν κάποιος ανατρέξει στον δημόσιο "διάλογο" που διεξάγεται στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ θα εκπλαγεί δυσάρεστα. Θα βρεθεί μπροστά σε μια συνάθροιση ενός αρκετά μικρού αριθμού συνομιλητών, που συζητούν με όρους καφενείου για οποιοδήποτε ζήτημα ανακαλύψουν ότι μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μιας τέτοιας συζήτησης. Από τον "διάλογο" απουσιάζουν εμφανώς μέλη των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι προφανές ότι "συζητούν" όλα τα ζητήματα του ΣΥΡΙΖΑ, συντεταγμένα και κρυφά στις κομματικές τους οργανώσεις… (Συμμετέχοντας στον …“διάλογο” του www.syriza.gr)

Μια θετική, αλλά ανολοκλήρωτη πρόταση

Κυκλοφορεί ένα κείμενο που που υπογράφτηκε καταρχήν από 37 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, οργανωμένους/ες και ανένταχτους/ες, ενόψει της Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ. Το κείμενο αυτό είναι δημοσιευμένο εδώ:

Πρόταση για να γίνει η Πανελλαδική Σύσκεψη ουσιαστικό βήμα για τη συγκρότησή του

Επισημαίνουμε μερικά σημεία του:

Στόχος πρέπει να είναι να αποκτήσουν πραγματική ζωή και υπόσταση οι Τοπικές Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ. Το ώριμο βήμα πρέπει -και μπορεί- να είναι η εισαγωγή της έννοιας του «μέλους ΣΥΡΙΖΑ» στις Τοπικές Επιτροπές ΣΥΡΙΖΑ. Με στόχο να ενταχτούν όσο το δυνατόν πιο μαζικά, πριν την Πανελλαδική Σύσκεψη και στην πορεία προς αυτήν, οι ανένταχτοι/ες αγωνιστές/στριες, ώστε να συμμετάσχουν μαζικά και ισότιμα και να χρωματίσουν τις διαδικασίες της.
Το βήμα αυτό δεν αποσκοπεί στην υποβάθμιση του ρόλου των συνιστωσών, αλλά στον περιορισμό των διαπαραταξιακών χαρακτηριστικών στη συγκρότηση και λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ που στην πράξη ακυρώνουν τη μαζική στράτευση σ’ αυτόν του ανεξάρτητου πολιτικού δυναμικού της Αριστεράς και των κινημάτων.

Είναι θετικό ότι οι σύντροφοι που το υπογράφουν - και ιδιαίτερα αυτοί που είναι μέλη συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ - μιλάνε για την ένταξη των ανένταχτων ως “μέλη του ΣΥΡΙΖΑ”, όπως επίσης και για “ισοτιμία”. Όμως,για το πως θα γίνουν όλα αυτά δεν είναι πειστικοί. Το “μέλος του ΣΥΡΙΖΑ” στις τοπικές ή θεματικές επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ που προτείνουν, δεν είναι τίποτε άλλο, από το “δόκιμο μέλος” που ορίζει το καταστατικό του ΚΚΕ. Βέβαια, το δόκιμο μέλος του ΚΚΕ, έχει κάποτε την πιθανότητα να γίνει πραγματικό μέλος του κόμματος, εδώ όμως τα “μέλη του ΣΥΡΙΖΑ” δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουν κομματική ταυτότητα, γιατί θα είναι μέλη ενός κόμματος που δεν ...υπάρχει!

Ως προς άλλα σημεία του κειμένου, όπως τα παρακάτω, θεωρούμε ότι είναι προφανή και ότι όλοι θα πρέπει να συμφωνούν με αυτά:

Βρίσκεται λοιπόν μπροστά σε νέα πολιτικά καθήκοντα:

• Να οργανώσει τις σχέσεις του με μεγάλα κοινωνικά ακροατήρια, μετατρέποντας την «επικοινωνία» σε «σχέση». Ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται μια «πολιτική μαζών» να οικοδομήσει πραγματικές σχέσεις με πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα, όχι απλώς «μιλώντας» στις ευαισθησίες τους ή «υιοθετώντας» τα προβλήματά τους, αλλά συμμετέχοντας ενεργά στους αγώνες τους και προσπαθώντας να τα συναντήσει στους τόπους που μένουν και εργάζονται.
• Να δώσει τη μάχη για να κερδίσει η ενωτική - κινηματική - ριζοσπαστική Αριστερά το στοίχημα της μαζικής επιρροής στη νεολαία, απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά του ΛΑΟΣ και τις ανάξιες «αξίες» του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Να βάλει δηλαδή τους όρους για μια νέα ιδεολογική ηγεμονία στην νεολαία, των αριστερών, αντικαπιταλιστικών ιδεών και του απελευθερωτικού οράματος, του Σοσιαλισμού.
• Να εντάξει πιο «οργανικά» και πιο αιχμηρά στην πολιτική του παρέμβαση τα «μέτωπα» της πάλης ενάντια στο ρατσισμό και τον εθνικισμό, ενάντια στην ποικιλόμορφη καταπίεση των γυναικών, ενάντια στις κλιματικές αλλαγές και την οικολογική κρίση
• Να οργανώσει μια γενικότερη αντεπίθεση στο μέτωπο των ιδεών και των αξιών, όπου χάθηκαν ίσως οι περισσότερες μάχες με το νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό - με βαθιές και επώδυνες συνέπειες. Να δημιουργήσει τους όρους για μια νέα δυναμική των σοσιαλιστικών ιδεών, στην Αριστερά, στα κινήματα, την κοινωνία. Το ζήτημα των αντικαπιταλιστικών ιδεών και του σοσιαλιστικού οράματος είναι κρίσιμο για την ανασυγκρότηση, με όρους προοπτικής και νίκης, της Αριστεράς σήμερα.
• Να αποκτήσει δομές που να μπορούν να δώσουν μάχες στην κοινωνία, αλλά και να εντάξουν ισότιμα ανένταχτους/ες της Αριστεράς και αγωνιστές/στριες των κινημάτων στις γραμμές του.
• Να αποκτήσει πρόγραμμα.

Την Κική την αγαπώ, μα μ' αρέσει και η Κοκό!

Ο ΣΥΝ διδάχτηκε από τα δυσμενή αποτελέσματα που δημιούργησε η αλαζονική στάση του στις προηγούμενες ευρωεκλογές και αποφάσισε στις ερχόμενες να κρατήσει μόνον τις μονές θέσεις του ευρωψηφοδέλτιου. Με αυτή την απόφασή του, ο ΣΥΝ παραχώρησε την 2η εκλόγιμη θέση στον ΡΙΖΑ, και μετατόπισε το κέντρο της αντιπαράθεσης για την συγκρότηση της εκλογικής λίστας ανάμεσα στις άλλες συνιστώσες.

Η πρόταση «Κούνεβα» όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, δεν ήταν παρά ένα τροχιοδεικτικό πυροτέχνημα προς την κατεύθυνση αναζήτησης λύσεων από το ...εξωτερικό, μπροστά στον κίνδυνο να μην μπορεί να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση -δηλαδή ομόφωνη - στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, από τις λοιπές συνιστώσες . Παρακολουθώντας την τροχιά της πρότασης "Κούνεβα", δεν είναι δύσκολο να προβλέψουμε πως ίσως αναζητηθεί κάποιος «ανένταχτος», ο οποίος θα είναι πρόθυμος για να θυσιαστεί υπέρ της ενότητας. Αν είναι και γυναίκα, ακόμη καλύτερα, γιατί θα τηρηθούν και οι ποσοστώσεις.

Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, αφού έχουν απορρίψει την αρχή της πλειοψηφίας ως κατάλοιπο της αστικής δημοκρατίας, ίσως θα πρέπει να αναζητήσουν την λύση για την επιλογή του υποψηφίου ευρωβουλευτή στις αρχές της «αθηναϊκής δημοκρατίας». Είναι πράγματι αρκετά αποτελεσματικές για τις περιπτώσεις διαφωνιών που αφορούν την εκλογή αξιωματούχων, ιδιαίτερα δε η αρχή της επιλογής με κλήρωση. Απ' ότι φαίνεται, κάτι ήξεραν παραπάνω οι αρχαίοι Αθηναίοι και επέλεγαν με αυτό τον τρόπο τους άρχοντες τους...

Παραμένουμε ….«αταξινόμητοι»!

Αναθέσαμε στον υπεύθυνο των Δημοσίων Σχέσεων της Ε.Ο.Σ. να αναζητήσει στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ ένα σημείο κατάλληλο για την προσθήκη ενός συνδέσμου της δικής μας ιστοσελίδας. Δυστυχώς δεν κατάφερε να εντοπίσει κανένα τέτοιο σημείο. Γι αυτό τελικά, αποστείλαμε το παρακάτω μήνυμα στους αρμόδιους διαχειριστές της ιστοσελίδας:

Γεια χαρά,

στα πλαίσια του διαλόγου που διεξάγεται στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, σύντροφοι, διεκδικούμε να ακουστεί και η δική μας φωνή:

http://enosy.blogspot.com/

θα θέλαμε να έχουμε ίδια μεταχείριση με αυτή που έχουν άλλες κινήσεις «ανένταχτων» ενταγμένων στον ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό ζητάμε να αναρτήσετε στο site του ΣΥΡΙΖΑ ένα link με στην ιστοσελίδα μας με το όνομά μας « Ε.Ο.Σ. (Ένωση Οπαδών ΣΥΡΙΖΑ)», σε κάποια νέα κατηγορία, η οποία θα αναφέρεται στους φίλους και τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θεωρούμε ότι ανήκουμε στις «κλαδικές & θεματικές επιτροπές», στην οποία έχετε αναρτήσει το «Δίκτυο Ανένταχτων Αριστερών του ΣΥΡΙΖΑ», γιατί αυτή η κατηγορία των «επιτροπών», δεν είναι συμβατή με τον αυτοπροσδιορισμό μας.
με συντροφικούς χαιρετισμούς

Ένωση Οπαδών ΣΥΡΙΖΑ

Ακόμα δεν έχουμε πάρει απάντηση. Παραμένουμε «ανένταχτοι» στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται ότι οι σύντροφοι δεν ξέρουν πού και πώς να μας …ταξινομήσουν!

Ένα σκουλήκι ψόφιο, να το σκοτώσω δεν μπορώ, να φύγω δεν μ’ αφήνει!..

Σήμερα, όλοι οι ΡΙΖΑΙΟΙ νιώθουν την ανάγκη να χώσουν και μια μαχαιριά στην «Ανανεωτική Πτέρυγα» του ΣΥΝ. Θυμίζουν τις ίαινες που τρώνε το ψοφίμι. Όμως πίσω από αυτή την εύκολη μάχη δεν μπορεί να κρυφτεί η ατολμία τους για να κοιτάξουν κατάματα τον ίδιο τους τον εαυτόν. Η χαμένη ταυτότητα της σύγχρονης αριστεράς, δεν βρίσκεται σε οριοθετήσεις από πρακτικές και πολιτικές που ήδη έχουν χρεοκοπήσει από τον προηγούμενο αιώνα… Θα πρέπει να αναζητηθεί μέσα από δρόμους που οδηγούν στην υπέρβαση των υπαρχόντων πολιτικών υποκειμένων. Όταν λοιπόν σύντροφοι θα εξοντώσετε τον εχθρό, έχετε σκεφτεί τι θα κάνετε μετά; Γιατί με την φόρα που έχετε πάρει, το μέλλον σας είναι ..προβλέψιμο: Θα αλληλοεξοντωθείτε! Ελπίζουμε να κάνετε την «υπέρβαση» και να μας διαψεύσετε!

Υπάρχουν μέλη στον ΣΥΡΙΖΑ;

Κι όμως υπάρχουν! Ως γνωστόν, αν και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας συνασπισμός οργανώσεων και κομμάτων και δεν έχει μέλη, όμως στο κεντρικό του όργανο έχει και μερικούς παράγοντες, οι οποίοι εικάζεται ότι είναι ανένταχτοι. Μερικές φορές μάλιστα, εμφανίζονται και ομιλούν στο όνομα αυτής της φανταστικής τους ιδιότητας. Πρόκειται όμως για απάτη: Δεν είναι ανένταχτοι, αλλά ενταγμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα στα καθοδηγητικά του όργανα! Εμείς πάντως, αν ήμασταν μέλη ενός κόμματος, και κάποιοι σύντροφοι δήλωναν δημοσίως ότι είναι "ανένταχτοι", θα ζητούσαμε την διαγραφή τους, αφού οι ίδιοι είχαν θέσει τον εαυτό τους εκτός κόμματος! Όμως εδώ απ’ ότι φαίνεται, όλοι βολεύονται με τους αυτούς τους "ανένταχτους"! Και μάλιστα φροντίζουν σε κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται να προβάλουν αυτήν την κατάσταση και ιδίως το γεγονός ότι, υπάρχουν ανένταχτοι σε υψηλές καθοδηγητικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ! Μαϊντανοί ή γλάστρες; Μάλλον πρόκειται για γλάστρες με ..μαϊντανό!

Εμείς πάντως στην θέση τους θα ντρεπόμαστε να κάναμε τους «ανένταχτους» του ΣΥΡΙΖΑ! Εξάλλου, δεν τους εξέλεξε κανένα σώμα ανένταχτων εκεί. Απλά, διορίστηκαν για να ένα συγκεκριμένο λόγο. Συντελούν με την παρουσία τους στην διαμόρφωση ενός πιο ελκυστικού προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφεται ως ένας ανοικτός πολιτικός σχηματισμός που συμμετέχουν και «ανένταχτοι», σε όλες μάλιστα τις πολιτικές του βαθμίδες. Ως γνωστόν έχει διαπιστωθεί και από τις δημοσκοπήσεις, ότι οι ανένταχτοι είναι η κύρια δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό θα έπρεπε να αποτυπώνεται και στο πολιτικό προφίλ του. Με αυτά τα δεδομένα, η εμπλοκή τους - με την ιδιότητα του «ανένταχτου» - στα τεκταινόμενα του ΣΥΡΙΖΑ, κάθε άλλο παρά βοηθά στην λύση του οργανωτικού προβλήματος. Περιπλέκει και συσκοτίζει ακόμα πιο πολύ τα πράγματα. Για αυτό θα μας βρουν μπροστά τους…

Όμως, τα ίδια παιχνιδάκια με τους ανένταχτους, παίζονται και στην μικροκλίμακα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Και εκεί κυριαρχεί η αγωνία για το πως θα μαζέψουν κανένα ανένταχτο! Και αυτή η αγωνία κορυφώνεται συνήθως όταν φτάνει η ώρα να συγκροτηθεί το ψηφοδέλτιο για τις εκλογές. Μερικές φορές όμως οι σ. της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς το παρακάνουν, γιατί, εκτός ανένταχτους προσπαθούν να κατεβάσουν στις εκλογές μέσα από τα ψηφοδέλτιά τους και το ίδιο το ...κίνημα. Ευτυχώς όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει τέτοιες μάταιες προσπάθειες, αν και με τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε το ζήτημα της Κούνεβα, διολίσθησε προς παρόμοιες κατευθύνσεις...

Μπρος στον δρόμο που χάραξε ο Γιωργάκης

Φαίνεται ότι οι δημοκρατικές διαδικασίες στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι καλύτερες από αυτές που υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ, αφού αρκετοί σκέφτονται το δημοψήφισμα ως μια πιο …δημοκρατική εκλογή των υποψήφιων ευρωβουλευτών. Όμως, σύντροφοι πρέπει να προσέξουμε ώστε μην το ξεφτιλίσουμε και παραγίνουμε ...δημοκρατικοί: Ο Γιωργάκης έκανε δημοψήφισμα για να βγει αρχηγός του κόμματος και όχι υποψήφιος ευρωβουλευτής! Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν επιδεικνύεται τις δημοκρατικές σας ευαισθησίες μόνον για το «βουλευτιλίκι», τότε δικαιολογημένα ο κόσμος μπορεί να πιστεύει ότι όλη η βαβούρα γίνεται για την βουλευτική καρέκλα. Αφήστε τον κόσμο - που και που - να σηκώσει το χεράκι του, είτε για να ψηφίσει, είτε για να μουντζώσει…

Είναι σίγουρο ότι όλοι οι Συριζαίοι θυμούνται την 1η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ, γιατί οι ευχάριστες αναμνήσεις δεν λησμονούνται εύκολα. Τότε, ειπώθηκαν ωραία και ενδιαφέροντα πράγματα. Όμως, δεν σηκώθηκε κανένα χεράκι, δεν πάρθηκε καμία απόφαση - με ή χωρίς - αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Ούτε καν δια βοής δεν επικυρώθηκε καμία προειλημμένη απόφαση, όπως τουλάχιστον συνέβη πρόσφατα στο Σπόρτιγκ, όταν αποφάσισαν με αυτόν τον άκρως κινηματικό/δημοκρατικό τρόπο, την κοινή κάθοδο στης ευρωεκλογές οι σ. της ΕΝΑΝΤΙΑ και του ΜΕΡΑ. Όλοι λοιπόν θα συμφωνήσουμε ότι πράγματι ήταν μια επιτυχημένη φιέστα, η 1η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ του ΣΥΡΙΖΑ. Όσο για τα προβλήματα που τέθηκαν, όπως αν υπάρχουν μέλη στον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα κανένα δεν έχει λυθεί!

Η ΑΚΟΑ, η Κούνεβα και οι ευρωεκλογές

Είναι προφανή τα οφέλη για το κίνημα, αν η Κωνσταντίνα Κούνεβα έβγαινε στην ευρωβουλή. Όμως, το γεγονός ότι ο Γ. Μπανιάς πρότεινε να είναι η Κούνεβα επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ, μόλις ο ΣΥΝ ανακοίνωσε ότι διεκδικεί τις μονές θέσεις στο ευροψηφοδέλτιο, δεν μας άρεσε καθόλου. Από την πρόταση του ΣΥΝ προκύπτει ότι μια έδρα στην ευρωβουλή ανήκει σίγουρα στον ΡΙΖΑ. Είναι όμως προφανές ότι αυτή η έδρα δεν ανήκει στην ΑΚΟΑ, αφού έχει εξασφαλίσει ήδη μια έδρα στο ελληνικό κοινοβούλιο. Επομένως, είναι πολύ εύκολο στον Γ. Μπανιά να χαρίζει σε όποιον θέλει τις έδρες των άλλων! Δεν του στοιχίζει τίποτα...

Η πρόταση να τεθεί η Κούνεβα σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι θα είχε νόημα, αν την έκανε ο ΣΥΝ, δίνοντας μια έδρα από τις δύο που διεκδικεί. Επίσης θα είχε νόημα αυτή η πρόταση, αν την έκανε η ΚΟΕ, ή η ΔΕΑ ή κάποιος απ’ αυτούς που πράγματι δικαιούνται να πάρουν ένα ευρωβουλευτή