Αντικαπιταλιστική - Ριζοσπαστική Αριστερά: Τα ίδια Παντελή, τα ίδια Παντελάκη μου...

Ένα πρώτο σχόλιο για την γενική εικόνα της χθεσινής εκδήλωσης: 

Ανοιχτή συζήτηση για το μέλλον της ριζοσπαστικής Αριστεράς στο STUDIO

Γνωστή η μορφή της εκδήλωση - παραδοσιακή στο αριστεροχώρι - που παραπέμπει σε παραστάσεις καραγκιόζη: στην σκηνή ανεβαίνουν οι προσωπικότητες/παράγοντες και από πίσω οι πολιτικοί μηχανισμοί που κινούν τα νήματα…

 
Δεν θα κάτσω να αναλύσω την ιδεολογική λειτουργία αυτού του σκηνικού, απλά επισημαίνω ότι επικαθορίζει τα όρια και τον χαρακτήρα της εκδήλωσης, αν εκληφθεί ως πολιτική, μια παράσταση που στην πραγματικότητα είναι θεατρική. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν παράγει πολιτικά αποτελέσματα, όπως για παράδειγμα ένα ντιμπέιτ πολιτικών στην TV, συμβάλει στην διαμόρφωση της εκλογικής τους πελατείας.

Το ενδιαφέρον του κοινού που παρακολούθησε την παράσταση, επικεντρωνόταν στο τι θα γίνει στις ευρωεκλογές που έρχονται. Γιαυτό δεν ακούστηκαν και πολλά πράγματα. Ακούστηκαν πολλά άλλα, που λίγο - πολύ, όσοι είναι θεατές ανάλογων παραστάσεων τα έχουν ξανακούσει. Αυτό δεν είναι απλά ένα σκηνοθετικό εύρημα για να διατηρήσει το ενδιαφέρον του κοινού για τις επόμενες παραστάσεις. Είναι και πρόβλημα στο σενάριο, το οποίο δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Αν και όταν ολοκληρωθεί, τότε αυτές οι παραστάσεις θα λάβουν πανηγυρικό χαρακτήρα...

 

Είναι “σύντροφοί” μας οι Βούλγαροι του “Ataka”!...

(η συνέχεια από το προηγούμενο δημοσίευμα: Ένα τεστ για να μετρήσετε την πολιτική σας ευφυΐα…)

Το κόμμα που αναφερόμαστε είναι το ακροδεξιό εθνικιστικό Ataka , το αντίστοιχο κόμμα της «χρυσής αυγής» στην Βουλγαρία. Στις εκλογές του 2005 πήρε 1% ενώ στις τελευταίες σημείωσε ανάλογη επιτυχία με την «χρυσή αυγή» και έφτασε στο 7,6%.

Τα 20 βασικά σημεία της προγραμματικής διακήρυξης είναι δημοσιευμένα στην ιστοσελίδα του, εδώ: 20 Principles of ATAKA Political Party.  Η ακτιβίστικη αντιευρωπαϊκή ενέργεια είναι ότι «οι βουλευτές του Ατάκα έμειναν καθισμένοι, όταν ήχησε στην αίθουσα του Κοινοβουλίου ο ύμνος της ενωμένης Ευρώπης, τον οποίο οι υπόλοιποι βουλευτές άκουσαν όρθιοι» και αναφέρεται στα ελληνικά από το news.yahoo.com. Τα αποσπάσματα (στο βοηθητικό σχόλιο) είναι από συνέντευξη του βουλευτή Βεντσισλάβ Λάκοφ και έχει δημοσιευθεί εδώ:Οι εκλογές ανέδειξαν το εθνικιστικό κόμμα Ataka ένα από τα βασικά κόμματα στη Βουλγαρία

Με αυτό το τεστ θέλαμε να δώσουμε μια «συμμετοχική» απάντηση σε μια σειρά ερωτημάτων που αφορούν τους προσανατολισμούς της πατριωτικής αριστεράς και μέχρι που μπορεί να φτάσουν…

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: Ο φοίνικας που αναγεννιέται από τις στάχτες του...

Η σπίθα που θα έβαζε φωτιά στον κάμπο δεν έφτασε ποτέ στο συνδικαλιστικό κίνημα των καθηγητών και η συζήτηση εντός της Αριστεράς μετατοπίστηκε στο ποίος έχει την ...καλύτερη τσακμακόπετρα! Άγονη συζήτηση γιατί στερείται ιστορικής επαληθευσιμότητας. Τα τελευταία χρόνια, πότε η όποια Αριστερά “άναψε” φωτιές;

Η μόνη φωτιά που μπορεί να βάλει η Αριστερά είναι στο εσωτερικό της η οποία δεν μπορεί να επεκταθεί στην κοινωνία. Οι έντονες έριδες και ανταγωνισμοί αυτό καταγράφουν. Είναι μια φωτιά που σιγοκαίει μέσα σε μισοσβησμένα κάρβουνα, σε αποκαΐδια και μεγάλη ποσότητα στάχτης, περιφρουρημένη από υψηλά τείχη…

Πριν ένα χρόνο, στο κείμενό μας “Μερικές σκέψεις για τα ρεύματα, τις τάσεις, τις φράξιες στον νέο ΣΥΡΙΖΑ.” γράφαμε για τον ΣΥΡΙΖΑ:

Αν δεν είναι ανοικτός σε νέες ιδέες, δεν γεννηθούν νέες δυνάμεις και δεν δοκιμαστούν νέες πολιτικές πρακτικές, είναι βέβαιο ότι θα αποτύχει πολιτικά. Όμως, πιστεύουμε ότι οι υπαρκτές αντιπαλότητες και τα ζητήματα της ηγεμονίας μέσα στο νέο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα λυθούν μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, αν η συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα δεν ενεργοποιηθεί στο εσωτερικό του.

Ένα χρόνο μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε χειρότερο σημείο. Τίποτα νέο δεν προέκυψε σε όλο αυτό το διάστημα. Αντίθετα διευρύνθηκαν τα φαινόμενα αναπαραγωγής των μηχανισμών, όταν αναδείχτηκε από το εκλογικό αποτέλεσμα ως αξιωματική αντιπολίτευση και άνοιξε ο δρόμος προς την κυβέρνηση. Μέσα σ' αυτό το χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ απεμπόλησε - χωρίς να αποκτήσει νέα - τα δυο βασικά κινηματικά αναφορικά του, τα οποία του έδωσαν ώθηση και τον έκαναν διακριτό από την υπόλοιπη Αριστερά: το “κοινωνικό φόρουμ” και το “κίνημα της 25ης Μάη”.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει να γίνει το “νέο” ΠΑΣΟΚ αλλά ο “παλιός” ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και να απωλέσει αυτή ακριβώς την διάκριση, η οποία τον ανέδειξε αξιωματική αντιπολίτευση και τον βασικό πολιτικό εκφραστή του ενός πόλου της κοινωνικής πόλωσης, η οποία διευρύνθηκε τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας.

Οι σκουριές της Χαλκιδικής και οι …σκουριές της Αριστεράς

Δράση "προβοκατόρων" στην Ισπανία...

Το συμβάν της Χαλκιδικής είναι πιθανόν η αρχή μιας σειράς ανάλογων γεγονότων που θα ακολουθήσουν και θα σφραγίσουν την εξέλιξη της ταξικής πόλωσης που ολοένα και περισσότερο οξύνεται.

Σε ένα πρόσφατο κείμενό μας γράφαμε:

Άλλοι έχουν τα ...γένια και άλλοι τα ...χτένια στην ταξική πάλη. Σε μια συγκυρία όπου οι αποκαλύψεις από τους χειρισμούς στην λίστα Λαγκάρντ αποσαθρώνουν και τα τελευταία ίχνη νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος, το φάντασμα μιας εξέγερσης που δεν υποτάσσεται στους κανόνες του κοινοβουλευτισμού και δεν χειραγωγείται από πολιτικές εθνικής αναδίπλωσης για την σωτηρία της χώρας, τρομάζει την τρόικα εσωτερικού. Σε τέτοιες συνθήκες όξυνσης της ταξικής πόλωσης, η διάκριση ανάμεσα στους ιδεολογικούς και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους καταργείται και αποκαλύπτεται το πραγματικό του πρόσωπο: Είναι οι στιγμές που η ρήση του Μαρξ “η βία είναι η μαμή της ιστορίας”, σηματοδοτεί τις κοινωνικές αλλαγές που έρχονται...

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος μάντης για να προβλέψει, όπως έχουμε ξαναπεί, ότι:

Η ταξική πόλωση την επόμενη περίοδο θα οξυνθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα, αφού σ' αυτόν έλαχε να εκφράσει σε αυτή την συγκυρία στην πολιτική σκηνή τον ένα πόλο της ταξικής σύγκρουσης. Όπως έχει δείξει η ιστορία, σε παρόμοιες συνθήκες τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Ο καθένας θα κληθεί εκ των πραγμάτων να διαλέξει στρατόπεδο, με ποιούς θα πάει και ποιούς θ' αφήσει.

Εδώ οι καλές πατάτες!...

Οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ

προστατεύουν την κ. Κανέλλη

Όποιος ήταν στο εκλογικό περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ το βράδυ των εκλογών και είδε τις αντιδράσεις των οπαδών του μόλις εμφανίστηκε στη γιγαντοοθόνη η Αλέκα Παπαρήγα να κάνει δηλώσεις για το αποτέλεσμα, θα κατάλαβε ότι όποιος πιστεύει ότι μπορεί να γίνει σε αυτό το στάδιο «ενότητα της αριστεράς» είναι βαθιά νυχτωμένος.

( Η 1η παράγραφος του άρθρου του Γ. Σεριανίδη με τίτλο: Αριστερή ενότητα, αίτημα του χθες;)

Ο κ. Σεριανίδης φαίνεται ότι εκείνη την νύχτα των εκλογών δεν βγήκε στο ...σεργιάνι! Αν έκανε μια βόλτα θα διαπίστωνε ότι αυτές οι αντιδράσεις δεν υπήρχαν μόνον στο εκλογικό περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όπου υπήρχαν αριστεροί. Ανάλογες αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις της Αλέκας ακόμη και σε αρκετά μέλη και φίλους του ΚΚΕ . Ίσως λόγω της μεγάλης οχλαγωγίας ο συντάκτης του άρθρου δεν άκουσε τις δηλώσεις της κ. Παπαρήγα που έκανε εκείνο το βράδυ. Φαίνεται όμως ότι δεν άκουσε τίποτα και  καθ' όλη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.Αν κάτι είχε πέσει στο αυτί του, σίγουρα θα είχε πολλά να γράψει για την στάση του ΚΚΕ ως προς το θέμα της "αριστερής ενότητας" που υποτίθεται ότι διαπραγματεύεται το άρθρο του...