Ελένη Πορτάλιου: Η Μνήμη επιστρέφει στα χαλάσματα της ιστορίας

Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει
τη νέα ποιητική συλλογή της Ελένης Πορτάλιου

«Η Μνήμη επιστρέφει 

στα χαλάσματα της ιστορίας»

την Τετάρτη 8 Μαΐου στις 19:30
στο Cafe του Νομισματικού Μουσείου.

Για την έκδοση θα μιλήσουν οι:
Παρασκευάς Καρασούλος, εκδότης της Μικρής Άρκτου
Κώστας Μανταίος, πρόεδρος ΣΦΕΑ (Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974),
Ευτύχης Μπιτσάκης, φυσικός, καθηγητής φιλοσοφίας, συγγραφέας, εκδότης του περιοδικού «Ουτοπία»

Ποιήματα θα διαβάσουν
οι ηθοποιοί Κάτια Γέρου και Μαρία Κανελλοπούλου.

Συντονίζει η μουσικοκριτικός Λιάνα Μαλανδρενιώτη

Είσοδος ελεύθερη

Πανεπιστημίου 12, Αθήνα, 

Πληροφορίες: 210 7610 616 - www.mikri-arktos.gr

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 

23/4/2019
Εκπρόσωπος Επιτροπής, Ελένη Πορτάλιου

ΘΕΜΑ : Έγκριση ή μη Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου «Εφαρμογή του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού Αγίου Κοσμά»

Η έγκριση ή μη της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης τίθεται πρωθύστερα στο ΚΑΣ καθώς εκκρεμούν στο ΣτΕ τρεις προσφυγές κατά του ΣΟΑ, μεταξύ αυτών και εκατοντάδων κατοίκων που εκφράζονται από τη Διευρυμένη Επιτροπή για τη Σωτηρία του Ελληνικού.

Παρ’ όλ’ αυτά θα τοποθετηθούμε στο θέμα της ΜΠΕ, το οποίο εξετάζει, ανεξάρτητα από την άποψή μας, το ΚΑΣ.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΗ - ΙΛΙΣΙΩΝ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

της Ελένης Πορτάλιου 

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΕΙ

17 Μαρτίου κι ενώ η διαπραγμάτευση βρισκόταν στα βράχια ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε (βλέπε αναλυτικό δισέλιδο ρεπορτάζ Αυγής) τα πολεοδομικά του σχέδια για την Αθήνα στο δήμαρχο Αθηναίων κ. Καμίνη. Ερήμην Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, αρμόδιων υπηρεσιών, του ίδιου του δήμου - ο οποίος είχε εκπονήσει αναλυτική μελέτη για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή/ Ιλισίων - της Περιφέρειας Αττικής και πολύ περισσότερο των κατακτημένων ρυθμίσεων με πολύχρονους αγώνες κοινωνικών και οικολογικών κινημάτων, το Γραφείο Πρωθυπουργού σχεδιάζει για την πρωτεύουσα και δημοσιοποιεί τις τελεσίδικες αποφάσεις του. Θα μπορούσε εύλογα να σκεφτεί κανείς ότι, εν όψει του 4ου μνημονίου και των νέων μέτρων απομείωσης των ήδη δραματικά συρρικνωμένων λαϊκών εισοδημάτων, ανακαλύπτεται το «παράλληλο πρόγραμμα» ως επικοινωνιακός αντιπερισπασμός στην κοινωνική αγανάκτηση. Από αυτού του τύπου τις εξαγγελίες ελάχιστες προτάσεις προχωρούν και συνήθως δεν αποκλίνουν από τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία.

Ελ. Πορτάλιου: H ομιλία στο βιβλίο της Βαλαβάνη

φωτογραφία από την εκδήλωση

Αναδημοσίευση από το "iskra.gr"

Η Νάντια Βαλαβάνη συμμετείχε επωνύμως και από θέσεις θεσμικής ευθύνης, ιδιαίτερα μετά το 2012, στη διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ. Καταθέτοντας με το βιβλίο της«Τρίτο Μνημόνιο, Η ανατροπή μιας ανατροπής», ένα είδος πρακτικών της κυβερνητικής περιόδου του ΣΥΡΙΖΑ, δημοσιοποιεί γεγονότα και αποτιμά καταστάσεις που έζησε από πρώτο χέρι, συμβάλλοντας έτσι στη διασαφήνιση ενός πολιτικού τοπίου εν πολλοίς άγνωστου και κριτικά ανεπεξέργαστου έως σήμερα. Γιατί ο ογκόλιθος των χιλιάδων σελίδων του τρίτου μνημονίου, που συνέτριψε τρίτη φορά τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, διέλυσε συστηματικά και τα νομοθετήματα της πρώτης κυβερνητικής περιόδου, τα οποία αποτολμούσαν σοβαρές ρήξεις στη μνημονιακή πολιτική. Ρήξεις, όμως, που όπως θα εξηγήσω στη συνέχεια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διέθετε καμιά προετοιμασία για να στηρίξει.

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ( από την τριήμερη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στην Αθήνα )

Από την 2η μέρα της τριήμερης συνάντησης της Ευρωπαϊκής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που οργανώθηκε στην Αθήνα από το R-Project.gr, παρουσιάζουμε ένα απόσπασμα από την τοποθέτηση της Μαρίας Μπόλαρη, καθώς και τις παρεμβάσεις του Χρήστου Λάσκου και της Ελένης Πορτάλιου στην θεματική ενότητα «Ο πολιτικός αγώνας και η Αριστερά», με αντίστροφή σειρά απ' αυτή που παρουσιάστηκαν στην συνάντηση:

1. Ελένη Πορτάλιου

Το κακό έρχεται από πιο μακριά

(κλικ στην εικόνα για περισσότερα)

της Ελένης Πορτάλιου από τα «Τετράδια» που κυκλοφορούν

Ένας σύγχρονος συστημικός δικομματισμός - ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία - έχει εγκατασταθεί στο πολιτικό εποικοδόμημα της ελληνικής μετα-δημοκρατίας κατ’ αναλογίαν με τις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι παλαιότερες διαχωριστικές γραμμές μεταξύ σοσιαλιστικών/σοσιαλδημοκρατικών και δεξιών κομμάτων έχουν καταλυθεί και οποιαδήποτε εναλλακτική πρόταση στον παγκοσμιοποιημένο (νεο)φιλελεύθερο καπιταλισμό φαντάζει ανέφικτη.

Όσον αφορά τα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα, η Ροσάνα Ροσάντα έχει δίκιο. «Στο γύρισμα του αιώνα από την αριστερά, ακόμα και την πιο μετριοπαθή, δεν απομένει τίποτα»¹. Δεν θα ήθελα σε καμιά περίπτωση να αγνοήσω σημερινές δυνάμεις όπως το Μπλόκο στην Πορτογαλία, οι Unidos Podemos στην Ισπανία, το κόμμα του Μελανσόν στη Γαλλία, το DieLinke στη Γερμανία ή οι μικρές διάσπαρτες αριστερές οργανώσεις στην Ευρώπη και την Ελλάδα. Η παρουσία τους δημιουργεί αναχώματα και στηρίζει αντιστάσεις αλλά δεν μπορεί να φωτίσει ένα επίκαιρο χειραφετητικό όραμα για μια άλλη πορεία της Ευρώπης και του κόσμου που προχωρούν στα σκοτεινά προς ένα εξαιρετικά δυσοίωνο μέλλον.

Η ομιλία της Ε. Πορτάλιου στο Resistance Festival

Resistance Festival

Πολιτική συζήτηση : Ένας χρόνος από τη συνθηκολόγηση

Ομιλητές /τριες : Ανδρέας Καρίτζης, Ρούντυ Ρινάλντι, Κώστας Παπαδάκης, Ελένη Πορτάλιου

Εισήγηση : Ελένη Πορτάλιου

Έχουμε ηθική και πολιτική υποχρέωση να κατανοήσουμε και ν’ αποτιμήσουμε σε βάθος την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ από την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Να δούμε κριτικά και αυτοκριτικά την πρόσφατη ιστορία μας. Δεν υπάρχει μέλλον στα τυφλά ! Ο τίτλος της σημερινής συζήτησης είναι «Ένας χρόνος από τη συνθηκολόγηση». Πιστεύω ότι κάθε ερμηνευτική προσπάθεια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μετά την υπογραφή του τρίτου επαχθέστερου μνημονίου, πρέπει να έχει ως αφετηρία την περίοδο δημιουργίας του ΣΥΡΙΖΑ με κορμό τον Συνασπισμό, όπως και την αντιπολιτευτική του περίοδο.

Η αριστερά μετά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

Αριστερά και επανάσταση στον 21ο αιώνα *

της Ελένη Πορτάλιου

* Το κείμενο εκφωνήθηκε στη συζήτηση με τον ίδιο τίτλο, που πραγματοποιήθηκε στο τετραήμερο Φεστιβάλ «Μαρξισμός 2016», 19-22/5, Αθήνα

Το τεράστιο κενό εκπροσώπησης που άνοιξε με την υπογραφή της 3^ης δανειακής σύμβασης και των εφαρμοστικών νόμων από τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή την υπαρκτή και τώρα ανύπαρκτη αριστερά, εκφράζει τη στρατηγική ήττα της ευρύτατης λαϊκής συμμαχίας που έδωσε κοινωνικές και πολιτικές μάχες τη μακριά μνημονιακή περίοδο και πίστεψε στην αίσια έκβαση μιας πολιτικής σύγκρουσης με την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σύγκρουση αυτή δεν προετοιμάστηκε και δεν επιχειρήθηκε ποτέ από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η πραγματικότητα που ζούμε μας υποχρεώνει να σκεφτούμε ριζικά, κριτικά και αυτοκριτικά. Υπήρξα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζοντας, μέχρι και την ανάδειξή του στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι η λαϊκή διαθεσιμότητα θα μπορούσε να μετατρέψει ένα μετριοπαθές κόμμα, με όλες τις παθογένειες της αντιδημοκρατικής του συγκρότησης, σε μια μάχιμη αντιμνημονιακή πολιτική δύναμη.

Αυτό δεν συνέβη. Ζήσαμε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου που οφείλεται σε τρία δομικά χαρακτηριστικά στοιχεία της ιδεολογικοπολιτικής φυσιογνωμίας και του τρόπου συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ διέθετε μια προγραμματική διακήρυξη με αριστερές θέσεις, που όμως αποτελούσε ένα αδειανό πουκάμισο χωρίς τις υλικές, δηλαδή τις κοινωνικές και πολιτικές, προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν να μεταμορφωθεί η διακήρυξη σ’ ένα σχέδιο ρήξης με τους λεγόμενους ευρωπαϊκούς «θεσμούς». Ακριβώς αυτοί οι ανέλεγκτοι «θεσμοί» κατίσχυσης του κεφαλαίου και του χρηματοπιστωτικού συστήματος έχουν υπονομεύσει την κυριαρχία της χώρας, η οποία έχει σήμερα θέση προτεκτοράτου στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Ιδιωτικοποιήσεις

Από την εβδομαδιαία εκπομπή «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑ» της τηλεόρασης του ThePressProject σε συνεργασία με τον Δρόμο της Αριστεράς, η Αγλαΐα Κυρίτση και ο Μιχάλης Σιάχος συζητούν για τις ιδιωτικοποιήσεις Στο στούντιο βρίσκονται η Ελένη Πορτάλιου μέλος της Κίνησης Πολιτών κατά του ΤΑΙΠΕΔ, και ο ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς.

ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

της Ελένης Πορτάλιου

Δεν μας φτάνουν οι σκατόψυχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ακροδεξιοί και οι φασίστες στις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες που υψώνουν φράχτες, κυνηγούν και κακοποιούν απελπισμένους ανθρώπους, δεν μας φτάνει η ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού και η επικοινωνιακή πολιτική για το προσφυγικό ζήτημα, χθες προστέθηκε στη χορεία κυνηγών κεφαλών ο υπουργός των ΑΝΕΛ Π. Καμμένος.

Η επίθεση στον αν. υπουργό για το Μεταναστευτικό κ. Γιάννη Μουζάλα από έναν ακροδεξιό, ο οποίος κυκλοφορεί με στρατιωτική στολή και εμποδίζει κάθε μέτρο χρησιμοποίησης χώρων του στρατού που διαθέτουν επαρκείς υποδομές για να στεγάσουν πρόσφυγες, είναι άθλια και κατάπτυστη. Όσοι άκουσαν τη συνέντευξη του κ. Μουζάλα - στην οποία η γειτονική χώρα αποκλήθηκε με το όνομα Σκόπια, FYROM, Μακεδονία - σίγουρα θα αναγνώρισαν την ειλικρίνεια και τη σοβαρότητα των απαντήσεών του πάνω στα εξαιρετικά δύσκολα και κρίσιμα θέματα του προσφυγικού, τα οποία χειρίζεται απελπιστικά μόνος.

Ελένη Πορτάλιου: ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝΤΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΝΙΑΤΑ

η ομιλία της Ελένη Πορτάλιου 

στην πολιτική εκδήλωση  "Τι αριστερά χρειαζόμαστε";

που οργάνωσε το  ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ, Δευτέρα 29/2 στην ΕΣΗΕΑ

Οι συνομιλητές/συνομιλήτριες του σημερινού πάνελ αποτυπώνουν συγκροτημένες ομαδοποιήσεις της αριστεράς που απέμεινε μετά τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ των αντιμνημονιακών διακηρύξεων σε κόμμα εφαρμογής του τρίτου μνημονίου. Βεβαίως είναι και οι σύντροφοι από δύο οργανώσεις, οι οποίες μετείχαν πριν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με λίγα λόγια, όλοι εμείς είμαστε τμήματα της αριστεράς που ηττήθηκε, αλλά αυτή η ήττα δεν είναι καθόλου ηρωϊκή. Με διαφορετικούς όρους και σε διαφορετικό βαθμό, αντιστοιχεί στον καθένα και την καθεμία, πρωτίστως στις οργανωμένες ομάδες, ένα μέρος ευθύνης γι’ αυτό που συνέβη μπροστά στα μάτια μας. Μάτια που δεν ήθελαν να βλέπουν, δεν έβλεπαν, δεν βλέπουν ακόμα ;

Το σημερινό πάνελ απεικονίζει, επίσης, ομαδοποιήσεις που με διαφορετικό βαθμό εμπλοκής - από πλήρη συμμετοχή έως συνεργασία - κινούνται εντός ή εκτός ή εντός/εκτός της Λαϊκής Ενότητας, η οποία όμως, θα το πω εξαρχής, έχει σχεδόν ταυτιστεί de facto με το Αριστερό Ρεύμα. Μιλώ για τις διαδικασίες, τις ιδέες, τις αντιλήψεις, τη δημόσια εικόνα, τις πολιτικές εκπροσωπήσεις, τη θεωρητική παιδεία.

Που βαδίζουμε όλοι εμείς, αναλαμβάνοντας κατά δήλωση μας υποθέσεις της αριστεράς η οποία παγκόσμια έχει συνθλιβεί και στη χώρα μας βρίσκεται μπροστά στην αχαρτογράφητη κοινωνική επικράτεια μιας μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, που έχει χάσει το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια της και μετρά τη ζωή της «με το κουταλάκι του καφέ» ;

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Η εισήγηση της Ελένης Πορτάλιου στις συζητήσεις που πραγματοποίησε το περιοδικό «Σοσιαλισμός από τα Κάτω», στην ενότητα: Καταπίεση και Απελευθέρωση

Το αίτημα της απελευθέρωσης εκφράζεται ιστορικά ως κοινωνική αντίσταση σε καταπιεστικές εξουσίες, οι οποίες αυθαίρετα και συχνά με τη βία επιβάλλουν καταναγκασμούς και δουλείες σε ανθρώπους που από τη φύση τους γεννιώνται ελεύθεροι.

Η καταπίεση διατρέχει την ιστορία των ανθρώπινων κοινωνιών με τη μορφή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, που ορίζει ένα ανειρήνευτο πεδίο ταξικής πάλης με βασικό επίδικο την απελευθέρωση των κυριαρχούμενων τάξεων από τις κυρίαρχες. Όπως αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο του Κομμουνιστικού Μανιφέστου «η ιστορία όλων των ως τώρα κοινωνιών είναι ιστορία ταξικών αγώνων». Σ’ αυτές τις ταξικές κοινωνίες και μέσα από τις πολλαπλές αντιφάσεις που γεννούν, αναδεικνύονται επίσης ιστορικά, μαζί με το γενικό πρόταγμα της ελευθερίας, πολλαπλά απελευθερωτικά αιτήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αλληλοτεμνόμενων απελευθερωτικών αιτημάτων είναι το ριζοσπαστικό αίτημα του φεμινιστικού κινήματος : η γυναίκα ελεύθερη από τον άνδρα και οι δύο ελεύθεροι από τον καπιταλισμό.

Στον κόσμο των δικαιωμάτων ο τέως αν. υπουργός Γ. Πανούσης είναι ανεπιθύμητος

της Ελένη Πορτάλιου

Ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις φάσεις της σύντομης ζωής του - ως ΣΥΡΙΖΑ συνιστωσών και ως ενιαίος πολιτικός φορέας - υπερασπίστηκε σταθερά τα ατομικά δικαιώματα, που συνδέονται με την απεριόριστη διεύρυνση της δημοκρατίας και της ισότητας ώστε να αφορούν όλους/ες. Τα δικαιώματα συνήθως καταπατούνται και πάντως τηρούνται ελάχιστα για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Το Τμήμα Δικαιωμάτων, γενικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ της αντιπολιτευτικής περιόδου παρενέβαινε σταθερά επί του πεδίου και με κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες σε σύγκρουση με τον κοινωνικό συντηρητισμό και τη δεξιά αντίδραση που εξέθρεψε και νομιμοποίησε τον Χρυσαυγίτικο ολοκληρωτισμό.

Στη σημερινή κυβερνητική φάση του και κυρίως μετά την ψήφιση του 3ου μνημονίου ο ΣΥΡΙΖΑ δοκιμάζεται από δομικές αντιφάσεις όσον αφορά την κατοχύρωση των δικαιωμάτων. Παρ’ όλ’ αυτά τόσο το αρμόδιο τμήμα όσο η νεολαία και βουλευτές βουλεύτριες δεν έχουν παραιτηθεί από τις θέσεις τους. Δεν είναι τυχαίες ούτε περιορισμένες οι αντιδράσεις απέναντι στην πολιτική του τέως αν. Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, τον οποίο επέλεξε και στήριξε το προεδρικό κέντρο.

ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ

Τα μείζονα θέματα της συγκυρίας, τα οποία προκύπτουν από τη γενικευμένη επίθεση της κυβέρνησης εναντίον των λαϊκών τάξεων, είναι το ασφαλιστικό, το αγροτικό και η υφαρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας. Πάνω σ’ αυτά πρέπει να δημιουργηθούν ή να στηριχθούν υπαρκτά κινήματα αντίστασης. Το κείμενο που ακολουθεί περιλαμβάνει στοιχεία για τη διατύπωση θέσεων στο θέμα της υφαρπαγής της ιδιωτικής περιουσίας, όπου οι ασκούμενες πολιτικές θα πλήξουν δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες, με στόχο να συγκροτηθεί άμεσα κίνημα ενημέρωσης και σχετικών δράσεων.

της Ελένη Πορτάλιου

Ενημέρωση και εκτιμήσεις για άμεση δράση 

1. Η τροποποίηση του Κώδικα Δεοντολογίας του ν.4224/2013 (ΦΕΚ 2219, 15/10/2015) ενεργοποιεί την απαίτηση των τραπεζών προς τους δανειολήπτες για συμμόρφωση προς τους κανόνες εξόφλησης των οφειλών τους, επί ποινή υφαρπαγής περιουσιακών τους στοιχείων, ακόμα και της προστατευόμενης μέχρι πρότινος, σε ορισμένες περιπτώσεις, πρώτης κατοικίας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Καθημερινής (Ευγενία Τζώρτζη, 19/10/2015) περισσότερες από 1,5 εκατομμύριο είναι οι καθυστερούμενες, πάνω από 1 μήνα, οφειλές προς τις τράπεζες από μικρά επιχειρηματικά, στεγαστικά, καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες (300.000 περίπου δανειολήπτες στεγαστικών δανείων, 700.000 περίπου δανειολήπτες καταναλωτικών δανείων, 500.000 οφειλές πιστωτικών καρτών και 100.000 περίπου δανειολήπτες μικρών επιχειρηματικών δανείων). Εν ολίγοις, η μεγάλη πλειοψηφία των λαϊκών τάξεων χρωστά και πολλοί δεν μπορούν λόγω φτωχοποίησης να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, ακόμη και αν αυτά ρυθμιστούν.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ, ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ

Σύνταγμα, 10-10-2015

της Ελένης Πορτάλιου

Χωρίς να έχει ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος για τον χαρακτήρα του πολιτικού φορέα και χωρίς να υπάρχουν δημόσιες τοποθετήσεις από όλες τις πλευρές δημιουργούνται με πράξεις και παραλείψεις φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του. Αυτές οι πρακτικές, δοκιμασμένες από το παρελθόν, έχουν αποδειχθεί ατελέσφορες. Υποθέτοντας ότι η συζήτηση δεν έχει εξαντληθεί αλλά τώρα αρχίζει καταθέτω δημόσια τη δική μου συμβολή

Να συζητήσουμε για να δημιουργήσουμε

ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ, ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ

με τη μέθοδο της κριτικής/αυτοκριτικής μέσα στην ιστορία

και της ανταπόκρισης στις ανάγκες των λαϊκών τάξεων σήμερα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η συζήτηση για τον χαρακτήρα του πολιτικού φορέα, που θα δημιουργηθεί με πρωτοβουλία της Λαϊκής Ενότητας και φιλοδοξία να συγκεντρώσει ευρύτερες δυνάμεις, έχει ήδη ξεκινήσει. Παρακινείται από την ειλικρινή αγωνία του κόσμου που αντέδρασε στη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και πήρε μέρος στο εγχείρημα της ΛΑΕ, έχοντας ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν, σοβαρά ερωτήματα αλλά και ελπίδες για το μέλλον.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε ποσοστό 27% στις εκλογές του 2012 υπήρξε μία σύντομη, καθόλου στοχαστική, συζήτηση για το νέο κόμμα, που έλαβε την οριστική του μορφή στο ιδρυτικό συνέδριο τον Ιούνιο του 2013. Είχα καταθέσει τότε ένα εκτενές κείμενο με τίτλο «Για ένα μαζικό, δημοκρατικό αριστερό κόμμα», το οποίο δημοσιεύτηκε στην Ίσκρα (4/7/2012) και στα Ενθέματα της Αυγής (15/7/2012), από το οποίο αντλώ βασικά στοιχεία της επικαιροποιημένης προσέγγισης ενός μαζικού, δημοκρατικού αριστερού πολιτικού φορέα σήμερα.

Η μορφή της πολιτικής οργάνωσης δεν μπορεί να συζητηθεί σοβαρά χωρίς αναφορές στη θεωρία/ες του κράτους και την ιστορία (ιστορικότητα των μορφών, ιστορική συγκυρία). Το λεγόμενο οργανωτικό ζήτημα δεν πρέπει να τίθεται ως ένα σύνολο κανονιστικών ρυθμίσεων που τακτοποιούν σχέσεις μεταξύ τάσεων και ομάδων, οι οποίες ήδη συμμετέχουν ή θα συμμετάσχουν στη νέα Λαϊκή Ενότητα.

Πρώτες σκέψεις μετά τις εκλογές

της Ελένης Πορτάλιου

(δημοσιεύτηκε στην Εργατική Αριστερά και το RProject 23/9/2015)

Λογαριάζοντας την ήττα μας στα μετόπισθεν ενώ ο μεγάλος πόλεμος μαίνεται στα χαρακώματα, θα ήθελα να συνομιλήσουμε πάνω στη σύντομη ιστορία των εκλογών, ξεκινώντας από τα ταπεινά μας βήματα στην ομίχλη του δυσοίωνου Σεπτέμβρη και των δύο μηνών που προηγήθηκαν, για να φτάσουμε ύστερα σε όσα ερμηνεύουν η «κοινοτοπία του κακού» και η υπεροπλία των αντιπάλων μας.

Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, το κοινοβουλευτικό ΟΧΙ, η Λαϊκή Ενότητα

Μας έκλεψαν τον χρόνο λέμε όλοι για να ερμηνεύσουμε μια αιτία του αποτελέσματος. Ναι, αλλά ο χρόνος είναι πάντα στη δικαιοδοσία της εξουσίας που αιφνιδιάζει με στρατηγικές πολέμου, εν προκειμένω εκλογές, με σκοπό να διαλυθεί το αντιμνημονιακό στρατόπεδο και να προκύψει μνημονιακή κυβέρνηση.

Η ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

της Ελένης Πορτάλιου

Η ηρωϊδα του μυθιστορήματος και θεατρικού έργου του Δημήτρη Ψαθά συμπυκνώνει όλα τα σουσούμια του ψωροφαντασμένου μικροαστισμού, που ανάγει - αυτογελοιοποιούμενος - την περιφρόνηση σε όσους θεωρεί basse classe και την αντιγραφή της συμπεριφοράς των πλουσίων, σε διαβατήριο κοινωνικής ανόδου. 74 χρόνια μετά αποδεικνύεται ότι ο τύπος ανθρώπου που ενσαρκώνει η Μαντάμ Σουσού κακώς αποδόθηκε σε γυναικείο πρόσωπο - βλέπετε η φεμινιστική προσέγγιση ήταν τότε περιθωριακή. Σήμερα, εκατοντάδες άρρενες του δημόσιου βίου, βουλευτές, πολιτευτές και δημοσιογράφοι σουσουδίζουν ασύστολα από τα τηλεπαράθυρα των καναλιών και το βήμα της Βουλής, συναγωνιζόμενοι σε απαξιωτικές κατηγορίες για τους «συνωμότες της δραχμής».

Ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος κατά 3 μελών του ΤΑΙΠΕΔ για την υπόθεση εκποίησης των 28 ακινήτων

της Ελένης Πορτάλιου, 

μέλους της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ

Κακουργηματικές διώξεις για τη σκανδαλώδη υπόθεση "αξιοποίησης" από το ΤΑΙΠΕΔ 28 ακινήτων του δημοσίου μέσω πώλησης και επαναμίσθωσης άσκησε η Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς.

Α. Απιστία στην υπηρεσία με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου1608/50 περί καταχραστών του δημοσίου και με ζημιά που υπερβαίνει τα 580 εκατ. ευρώ σε βάρος των μελών του Συμβουλίου εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ.
Β. Υπεξαίρεση με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου1608/50 περί καταχραστών του δημοσίου σε βάρος τριών μελών του διοικητικού συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ.

ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

της Ελένης Πορτάλιου

Το διήμερο 18-19 Ιουλίου το R-Project οργάνωσε στην ΑΣΟΕΕ μια ανοιχτή διαδικασία για το δέον γενέσθαι μετά την ψήφιση από τη βουλή, με εισήγηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, της πρώτης πράξης της νέας, επαχθέστερης των προηγούμενων, μνημονιακής συμφωνίας με τίτλο «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ)». Η συμμετοχή στο διήμερο ήταν πολυπληθής και από περιοχές εκτός λεκανοπεδίου, η διαδικασία δημοκρατική με πεντάλεπτες τοποθετήσεις κάθε ομιλητή/τριας που ζητούσε τον λόγο και ο προβληματισμός καθόλου στερεοτυπικός αλλά αντίστοιχος της εξαιρετικά κρίσιμης κατάστασης που αντιμετωπίζουμε.

Αν μπορώ να συμπυκνώσω, τρία ήταν τα κεντρικά θέματα που απασχόλησαν το διήμερο : το περιεχόμενο της συμφωνίας με τους δανειστές, η κρίση εντός του ΣΥΡΙΖΑ, και η εναλλακτική στρατηγική ρήξης/εξόδου από το νέο μνημόνιο στη βάση της λαϊκής βούλησης που εκφράστηκε με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Υποθέτω ότι οι εισηγήσεις, ο προβληματισμός και τα συμπεράσματα της συνάντησης θα εκτεθούν από την ιστοσελίδα R-Project και την Εργατική Αριστερά. Θα παρουσιάσω - σε πιο εκτεταμένη εκδοχή - την τοποθέτηση που έκανα από το φιλόξενο βήμα που μου δόθηκε.

ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

1. Η συζήτηση για το πώς προχωράμε μετά από μια συντριπτική ήττα/συνθηκολόγηση της κυβέρνησης με τους δανειστές δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική αν δεν θέσει στο επίκεντρο του προβληματισμού το πρόσφατο συντριπτικό ΟΧΙ της αντιμνημονιακής κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι λαϊκές τάξεις και τα τμήματα της μεσαίας τάξης που η κρίση πλήττει βάναυσα, με κυρίαρχη συμμετοχή της νεολαίας, αποτελούν μία de facto κοινωνική σύνθεση, η οποία πρέπει να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις.

ΥΠΗΡΧΕ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ;

της Ελένης Πορτάλιου

Μπροστά σε μια συμφωνία άκρως ταξική, που οδηγεί στην καπιταλιστική ανασύνταξη με περαιτέρω εξαθλίωση της εργασίας, υφαρπαγή της δημόσιας περιουσίας και καταστροφή όσων αδύναμων κεφαλαίων απέμειναν (η δημιουργική καταστροφή που δημιουργεί ο καπιταλισμός για να υπερβαίνει τις κρίσεις του, σύμφωνα με τον Ηλία Ιωακείμογλου), άρχισαν οι εύκολες αποδεσμεύσεις από το μερίδιο της ευθύνης που ο καθένας φέρει, στο μέτρο φυσικά της συμμετοχής του στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ξεκίνησε από το 2004.

Είναι η σημερινή εξέλιξη «το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου»; Υπήρχε άλλος δρόμος ; Απαντώ ναι, χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα είχε επώδυνες συγκρούσεις και μεγάλα ρίσκα. Είναι ο δρόμος της δημοκρατίας στο κόμμα, της αμεροληψίας έναντι του φραξιονισμού, της εναντίωσης στα αρχηγικά κέντρα και σε κάθε κλειστό σύστημα, της κοινωνικής γείωσης του κόμματος έναντι του αμειβόμενου ή όχι επαγγελματισμού. Είναι ο δρόμος της συμμετοχής των πολλών, των λαϊκών τάξεων, μέσα από κοινωνικές συμμαχίες που συγκλίνουν σε μεγάλους στόχους, ο δρόμος της ρεαλιστικής ανάλυσης των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας και της παραγωγικής ανασυγκρότησης, πάλι με πρωτοβουλία των ίδιων των παραγωγών. Είναι ο δρόμος της ταξικής ανάλυσης των συσχετισμών στη σύγχρονη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη και της γνώσης των «σχεδίων διάσωσης» που έχει εφαρμόσει στις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού και όχι μόνο, διαμορφώνοντας ένα κέντρο και μια περιφέρεια στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης του ευρώ. Είναι ο δρόμος ενός σχεδίου - του plan A, ως κοινής βάσης του ενιαίου κόμματος (δημοκρατία, λαϊκή αυτοοργάνωση, ταξική ανάλυση, ετοιμότητα σύγκρουσης, άμεσα μέτρα με την ανάληψη της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ) και του plan B, όχι ως διακήρυξης αλλά ως ρεαλιστικής εναλλακτικής εκδοχής διεξόδου από την κρίση.