Πόσο μεγάλο είναι το βήμα από την “Λαϊκή Δημοκρατική Πολιτοφυλακή” στον “Επαναστατικό Στρατό ”;

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στο “βαθύ κόκκινο” ένα κείμενο με τον τίτλο “Για τη Λαϊκή Δημοκρατική Πολιτοφυλακή”, από το οποίο αντιγράφουμε το παρακάτω απόσπασμα:

Είναι πια επιτακτική ανάγκη η δυναμική περιφρούρηση του κινήματος, η προστασία των πολιτών που μετέχουν στις κινητοποιήσεις του και η απόκρουση κάθε είδους καθεστωτικής βίας και προβοκάτσιας, όπως έχουμε δει επανειλημμένα να γίνεται.

 Ένα τέτοιο σώμα άμυνας του λαϊκού κινήματος απαιτεί εθελοντές, αγωνιστές ορκισμένους στην υπεράσπιση των λαϊκών στρωμάτων, αφοσιωμένους στην ιδέα της επανάστασης, συνεχιστές των αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας, προστάτες των ανέργων & εργαζομένων Ελλήνων και ξένων, ικανούς να παρέχουν δυναμική περιφρούρηση, ιατρικές, νομικές & τεχνικές υπηρεσίες.

Όμως ένα βήμα μπροστά από αυτούς τους προβληματισμούς βρίσκεται ο γνωστός και από άλλα κείμενα μας συνομιλητής του Α. Τρίπρα, του Π. Λαφαζάνη και σια, Ιφικράτης Αμυράς. Ακούστε τον:

Αντιλαμβανόμαστε την δίκαιη αγανάκτηση που αισθάνεται ένα μεγάλο μέρος του κόσμου που κατεβαίνει στις διαδηλώσεις που πέφτει θύμα του χημικού πολέμου και έχει δεχτεί την βία των κατασταλτικών μηχανισμών. Όμως το βήμα που μεταμορφώνει αυτήν την αγανάκτηση σε πολιτική βούλησης για στρατιωτική αντιπαράθεση με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους είναι μεγάλο αλλά και αδιέξοδο για το ίδιο το μαζικό κίνημα αλλά και για τους φορείς αυτών των απόψεων.

Το κίνημα δεν βρίσκεται σε προεπαναστατική φάση, αλλά και ακόμα και αν ζούσαμε σήμερα μια τέτοια κατάσταση στη χώρα μας, ο υπαρκτός κομμουνισμός του προηγούμενου αιώνα απέδειξε στην αριστερά ότι το ζήτημα της αλλαγής της κοινωνίας δεν μπορεί να λυθεί μόνον με την κατάληψη της εξουσίας του κρατικού μηχανισμού. Απαιτούνται κυρίως άλλα πράγματα τα οποία σήμερα δεν τα έχουμε ως δεδομένα και για  πολλά απ' αυτά  αγνοούμε το ακριβές περιεχόμενό τους...