Τα δικαιώματα της κοινωνίας και η μονοπώληση των κοινωνικών κατακτήσεων απ τους ιδιώτες. Τα δικά μας, δικά τους, και τα "δικά τους" ΚΑΤΑδικά τους...

του Γιώργου Παπανικολάου

Διάβασα στον τοπικό τύπο κάποιο άρθρο, που, αναλύει το θέμα του πλούτου (και των πλουσίων) της οικονομίας, μ έναν απίστευτα απλό τρόπο, που θυμίζει παραμύθι. Πως δηλ οι πλούσιοι με τις ανακαλύψεις τους, προσθέτουν πλούτο στην οικονομία και επομένως εισπράττουν το δίκαιο ποσοστό τους. Και πως χάρη σ αυτούς οι φτωχοί γίνονται λιγότερο φτωχοί, αν και η απόστασή τους απ τους πλούσιους μεγαλώνει (δίκαια σύμφωνα με τα παραπάνω). Όσο κι αν προσπάθησα ν αποφύγω τον πειρασμό ν απαντήσω, δεν τα κατάφερα, γιατί ένοιωσα θιγμένος απ την κατηγορία που μου απευθύνεται: ότι δηλ φθονώ και εποφθαλμιώ τον πλούτο των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, που τους "ανήκει", γιατί είναι καινούργιος πλούτος, που παράγεται εξ αιτίας "ανακαλύψεών τους".

Είναι πραγματικά καπιταλιστές οι 8 πιο πλούσιοι άνθρωποι του κόσμου;

Χθες  δόθηκε στην δημοσιότητα η έκθεση Oxfam με τον τίτλο «Οκτώ πλούσιοι κατέχουν τόσο πλούτο όσο η μισή ανθρωπότητα».[Just 8 men own same wealth as half the world].

Η έκθεση αυτή αναδημοσιεύτηκε με τον ίδιο τίτλο σε αρκετά ΜΜΕ στην χώρα μας. Το iskra.gr θεώρησε ότι αυτή η έκθεση αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού, γιαυτό και το σχετικό άρθρο που δημοσίευσε φέρει τον τίτλο «Ιδού ο καπιταλισμός: Οι οκτώ πλουσιότεροι της υφηλίου έχουν όσα η μισή ανθρωπότητα».

Αυτό όμως είναι μια εντελώς λαθεμένη εικόνα για το τι είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. «Πλούσιοι» και «φτωχοί» υπήρχαν και πριν από τον καπιταλισμό και οι ανισότητες ήταν εξίσου μεγάλες, όπως εξάλλου και η διαπάλη για την άμβλυνση ή και την εξάλειψη αυτού του χάσματος.

Αν ο Α. Τσοχατζόπουλος τα έκανε ...καράβια, τώρα θα ήταν έξω και θα είχε και φοροαπαλλαγές!

Η “δωροδοκία” είναι μια πράξη συναλλαγής, η οποία για να πραγματοποιηθεί απαιτεί την συμμετοχή δύο διακριτών πλευρών: Εκείνους που τα δίνουν και τους άλλους που τα παίρνουν. Όμως ο Α. Τσοχατζόπουλος δεν καταδικάστηκε για κανένα αδίκημα “δωροδοκίας”. Οι έμποροι όπλων - αυτοί δηλαδή που τον δωροδόκησαν – όχι μόνον δεν βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, αλλά ούτε καν τους «ακούμπησε» η δικαιοσύνη…

Ο Α. Τσοχατζόπουλος και η παρέα του παραπέμφθηκαν και καταδικάστηκαν για άλλο αδίκημα: “για την αξιόποινη πράξη της νομιμοποίησης εσόδων από την εγκληματική δραστηριότητα της παθητικής δωροδοκίας που αποδίδεται στον πρώην υπουργό και ειδικότερα της φυσικής αυτουργίας στην πρώτη πράξη και της ηθικής σε όλες τις άλλες επιμέρους και κυρίως την κατ΄ εξακολούθηση παραβίαση της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα από το 1999-2010...”

Ο  Α. Τσοχατζόπουλος ακολούθησε το παράδειγμα του μέσου Έλληνα που επιδιώκει να γίνει “πλουτοκράτης” μετατρέποντας το “χρήμα” που έχει στην άκρη σε ακίνητη περιουσία. Τιμωρήθηκε παραδειγματικά γιατί δεν επέλεξε να γίνει “κεφαλαιοκράτης”, δηλαδή να το ρίξει στην “αγορά” για να κυκλοφορεί, επενδύοντας από μετοχές ανώνυμων εταιρειών στο χρηματιστήριο ως την αγορά πλοίων. Σήμερα, αν ο Άκης είχε γίνει «τραπεζίτης» ή «εφοπλιστής», όχι μόνον δεν θα είχε καταδικαστεί, αλλά θα τύγχανε της ευνοϊκής μεταχείρισης των μνημονιακών πολιτικών, όπως και της πρόσφατης τροπολογίας για το «πόθεν έσχες» που προσπάθησε να περάσει στην βουλή ο υπουργός δικαιοσύνης κ. Αθανασίου…

Μια επισήμανση για κοινά ερμηνευτικά σχήματα - μύθους της Αριστεράς και της Δεξιάς...

Πού έχει δημοσιευτεί αυτή η φωτογραφία;

Έχουμε μάθει να παίρνουμε στα σοβαρά τα προγράμματα και τις διακηρύξεις των κομμάτων της Αριστεράς και να περιφρονούμε τα αντίστοιχα των κομμάτων της Δεξιάς, επειδή θεωρούμε ότι υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στο λόγο και το έργο της. Μήπως όμως το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και με την Αριστερά, αλλά δεν θέλουμε να το βλέπουμε;

Η εκλογική συντριβή του αριστερού "κόμματος της δραχμής" εκφράζει ακριβώς αυτήν την πραγματικότητα. Είναι ψέμα ότι ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται τις συνέπειες που έχει η πολιτική της Ε.Ε. και της ΟΝΕ στην οικονομία της χώρας μας. Όμως δεν εμπιστεύεται εκείνες τις δυνάμεις της Αριστεράς που τον καλούσαν προεκλογικά να ακολουθήσει μια γραμμή εκούσιας εξόδου της χώρας από την ΕΕ και την ΟΝΕ. Η εμπιστοσύνη δεν αφορά την ουσία των αναλύσεων και των διακηρύξεων για τις οποίες γίνονται έντονες διαμάχες εντός της Αριστεράς. Αφορά τις πολιτικές πρακτικές και παρεμβάσεις, τον τρόπο δηλαδή που υπάρχουν και επικοινωνούν με την κοινωνία αυτοί οι μηχανισμοί. Και εκεί ακριβώς δημιουργείται η αναξιοπιστία. Ο κόσμος δεν τους εμπιστεύεται γιατί τους θεωρεί καραγκιόζηδες. Ας μην χάνουν λοιπόν τον καιρό τους με βασανιστικές ομφαλοσκοπήσεις που προκαλούν νέες πολιτικές τερατογενέσεις. Ας κάτσουν μπροστά στον καθρέπτη τους με ειλικρίνεια για να δουν ποίος πραγματικά είναι ο αίτιος της αποτυχία τους...

Πού έχει δημοσιευτεί αυτή η φωτογραφία;

Περισσότερα για το θέμα, εδώ:Ποιοι αγωνίζονται ενάντια στην πλουτοκρατία;

Οι απαντήσεις των αναγνωστών μας:

Η απάντηση:

Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, εδώ:

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΩΣ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΑΦΑΙΜΑΞΗΣ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

Ποιοι αγωνίζονται ενάντια στην πλουτοκρατία;

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "Πρωτοβουλία για την Αντι-Συστημική Αριστερά":

Όταν η πλουτοκρατία"αγκαλιάζει" τη λαϊκή τάξη.

“Η πλουτοκρατία, η ψεύτικη δημοκρατία, η κοινωνία της ανοχής, τα “ατομικά δικαιώματα”, ο “αντιρατσισμός”… Πόσο βολικές ιδέες για τα μεγάλα αφεντικά του κόσμου; Ακόμη όποιος θέλει να έχει ήσυχη την συνείδησή του μπορεί να δηλώνει εχθρός της “παγκοσμιοποίησης” και να κοιμάται στην συνέχεια ήσυχος και αυτός και η “παγκοσμιοποίηση”. Εάν πάλι θέλει δράση μπορεί να βάψει πράσινα τα μαλλιά του, να φορέσει έναν χαλκά στην μύτη και να διαδηλώσει στην Γένοβα, στην Ρώμη ή την Σεβίλλη. Μόλις το πράξει ο «τρόμος» θα απλωθεί πάνω από το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ουάσιγκτον, της Μόσχας και του Ισραήλ…”

Αυτό το κείμενο δεν το έχει γράψει κανένας βαρεμένος οπαδός του ΚΚΕ που κάνει κριτική στο «κοινωνικό φόρουμ» και τα κινήματα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση για την αδυναμία τους να ανατρέψουν τον καπιταλισμό. Είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου «ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΠΙΣΤΟΙ».