(Μέρος ΙΙΙ) Αποκλειστική συνέντευξη με τον Αρχηγό των Εθνομηδενιστών

Δυο χέρια συναντώνται για να κρατήσουν την σημαιούλα... 
Τα βλέμματα χαμένα, το καθένα στο δικό του κόσμο...
Άλλα δυο χέρια,  αφανή αλλά αναγκαία για να αποθανατιστεί το στιγμιότυπο, στο τέλος του κειμένου.

Το 1ο μέρος [Εδώ]

Το 2ο μέρος [Εδώ]

Ο ΑΕΜ πήρε πάλι τον λόγο και ξεκίνησε μια διάλεξη για το πως λύνουμε τις διαφορές μας με τον Άλλον με το βρισίδι, ως εξής:

- Θα σας μιλήσω για ένα θέμα που σχετίζεται με την αρχαία ελληνική μυθολογία, για «την Ύβριν του Κόρου μητέρα, την θρασείαν».

Μετά εξήγησε πως το “μαλάκας”, έτσι και το “εθνομηδενιστής” είναι ύβρεις και δεν αξίζει να χάνουμε τον χρόνο μας για να αναζητούμε βαθυστόχαστους θεωρητικούς ορισμούς και άλλα σοβαρά παρόμοια. Κατέληξε με την εξής φράση:

- Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο οι εθνομηδενιστές δεν πρόκειται ποτέ να συγκροτηθούν ως πολιτικό κόμμα, όπως ακριβώς και οι μαλάκες...

Περιέγραψε την “ύβριν” ως μια αυτοαναφορική ιδεολογική πρακτική. Εξήγησε ότι λειτουργεί ως μια μορφή αυτοϊκανοποίησης που γεννάει τον Κόρον (κορεσμό). Μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση - ένα «γόρδιο δεσμό» - το υποκείμενο καταφεύγει σε αυτήν μέσω μιας υπέρβασης στο φαντασιακό. Εκεί λύνει αυτόν δεσμό όπως ο Μέγας Αλέξανδρος!... Η ρήξη που δημιουργεί η σπάθη της ύβρεως, παράγει μια αίσθηση πληρότητας από την φαντασιακή απαξίωση/κατατρόπωση του αντιπάλου. Τελειώνοντας αυτή την διάλεξη για την ύβρι αναφέρθηκε στην κριτική σκέψη (σε αντιδιαστολή με την “κρητική” των παλικαράδων κρητικών), επισημαίνοντας ότι παραμένει πάντα “ανικανοποίητη”, γιατί αν συμβεί αυτό, αυτοαναιρείται. Η κριτική σκέψη λοιπόν ποτέ δεν μπορεί να φτάσει σε αυτήν την εθνική αυτοϊκανοποίηση που χαρακτηρίζει τους πολέμιους του φαντάσματος του εθνομηδενισμού...

Χάσανε τον μπούσουλα οι “μακεδονομάχοι”;

(Αν δεν τον γνωρίζετε, διαβάστε το παρακάτω κείμενο)

Μήπως πήρατε χαμπάρι τι έγινε πριν 5 μέρες στη πλατεία Συντάγματος; Φαίνεται ότι χάθηκε ένα πολιτικό στοίχημα, απ' αυτά που χάνονται σχεδόν κάθε μέρα από την “πατριωτική” αριστερά. Η κατάσταση σε αυτό το χώρο είναι μάλλον τραγική όχι μόνον πολιτικά αλλά και από ψυχολογική άποψη. Δεν πρόκειται για “αριστερή μελαγχολία” αλλά προχωρημένη “κατάθλιψη”, όπως αποτυπώνεται στο παρακάτω κείμενο που δημοσιεύτηκε στο iskra.gr:

Το λυπηρό θέαμα ενός "συλλαλητηρίου"

ΛΑΕ: ο “χρήσιμος ηλίθιος” του συστήματος!

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν χάνει ευκαιρία να δηλώσει την εθνικοφροσύνη του με κάθε αφορμή, ακόμα και για τον πιο ασήμαντο λόγο. Με αυτόν τον τρόπο φαντασιώνεται ότι γλύφοντας τα συντηρητικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας θα κερδίσει κάποιο κομμάτι της και θα μπει στην βουλή. Όμως συμβαίνει το ακριβώς ανάποδο...

Οι αντιδραστικοί κύκλοι τον έχουν πάρει χαμπάρι και έχουν αρχίσει να κάνουν πλάκα μαζί του με την πρώτη ευκαιρία που τους δίνεται. Πρόσφατα, με αφορμή ένα ασήμαντο περιστατικό, τον εγκάλεσαν να κάνει δήλωση εθνικοφροσύνης μπροστά στις κάμερες, περιστατικό για το οποίο ούτε καμία πολιτική ευθύνη είχε, ούτε υπήρχε κανένας λόγος να απαντήσει σε προκλήσεις αντιδραστικών κύκλων που δεν χάνουν ευκαιρία να κάνουν την τρίχα τριχιά. Είναι χαρακτηριστικό οι κύκλοι που ανέδειξαν αυτό το περιστατικό σε “πρώτο θέμα” είναι οι ίδιοι ακριβώς που πρόβαλαν με ανάλογη ζέση και τις δηλώσεις του αρχηγού της ΛΑΕ...

Ο Λαφαζάνης κάνει ... «restart» με τον εθνικισμό

ΑΚΕΠ, Αριστερό Ρεύμα, ΔΗΚΚΙ, Δρόμος Ανοιχτός, Ελεύθερη Ελλάδα, ΕΠΑΜ, ΚΟΕ, Μέτωπο Νίκης, Πλεύση Ελευθερίας, Πρωτοβουλία 14ης Μάη, Σοσιαλιστική Προοπτική, καθώς και πρώην βουλευτές, μέλη κ.ά.ένωσαν τις δυνάμεις τους για την οργάνωση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (19/3/18) για την πραγματοποίση της εκδήλωση «Αιγαίο 2018, οι συνέπειες της υποταγής» που διοργάνωσε η πρωτοβουλία για κοινή δράση ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ – RESTART.

Πιθανόν να μην γνωρίζεται κάποιους από τους συμμετέχοντες, όπως την «Πρωτοβουλία 14ης Μάη», και να χρειαστεί να ψάξετε για να μάθετε. Εξάλλου μην ξεχνάτε πως και τον Κατσιφάρα δεν τον γνώριζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας του και δεν θα τον μάθαινε αν δεν έκανε κυβέρνηση το 81 ο Ανδρέας Παπανδρέου...

Πως γίνεται την ίδια στιγμή που η ΛΑΕ κάνει πρόταση συνεργασίας στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η μισή συμμετέχει σε παρόμοιες εκδηλώσεις, μόνον η πολιτική της ηγεσία το γνωρίζει! Σταματάμε εδώ, στο θέμα της αναξιοπιστίας και της πολιτικής αφερεγγυότητας και αφήνουμε τα άλλα που βγάζουν γέλοιο στην κρίση των αναγνωστών μας....

Το παρακάτω  ενημερωτικό κείμενο δημοσιεύτηκε ίδιο και απαράλακτο ως "πολιτικό μανιφέστο" στο "iskra.gr", στον "δρόμο της Αριστεράς", στην σελίδα τo fb "rεstart" και σε άλλα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης:

Υπάρχει διάκριση ανάμεσα στον “πατριωτισμό” και τον “εθνικισμό”;

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

«Η κρισιμότητα της διάκρισης μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού και η ανάγκη θωράκισης του λαού από την εθνικιστική χειραγώγηση προβάλλει σήμερα ως μια τρομερή έλλειψη. Είναι ένα ζωτικό πολιτικό καθήκον που παραμελήθηκε ή απορρίφθηκε και οι συνέπειές του είναι ολέθριες.»

Με αυτή την παράγραφο ξεκινά ένα κείμενο αντιπροσωπευτικό της “πατριωτικής” αριστεράς, με τον εύγλωττο τίτλο: «Είναι ασυγχώρητο τα πατριωτικά αντανακλαστικά του λαού να αφήνονται βορά στους αμερικανόδουλους εθνικιστές και φασίστες».

Ο χαρακτηρισμός «πατριωτικά αντανακλαστικά» παραπέμπει στην θεωρία της εξάρτησης του Ιβάν Παβλόφ. Ο «πατριωτισμός» λοιπόν θεωρείται ως ένα προϊόν «χειραγώγησης» και ζητούμενο είναι ποιός και πως θα τον χειραγωγήσει πολιτικά στην δεδομένη συγκυρία. Η “πατριωτική” αριστερά θεωρεί - και δεν είναι η μοναδική - εργαλείο γι' αυτή την χειραγώγηση το πολιτικό της πρόγραμμα. Χαρακτηριστικό το παρακάτω απόσπασμα:

Όταν ο πατριωτισμός σήμερα υπαγορεύει:
– την αντίσταση στον ευρωατλαντικό άξονα (ΗΠΑ και ΕΕ) που καταδυναστεύει το λαό μας…
– την υπεράσπιση του εργαζόμενου λαού μας από τα εισαγόμενα, μνημονιακά, επιθετικά μέτρα που κάνουν εξοντωτική την εκμετάλλευση προς όφελος των ντόπιων και ξένων μονοπωλίων…
– τη λαϊκή πάλη ενάντια στην καταστρατήγηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, ενάντια στην αντιδημοκρατική παραβίαση της λαϊκής βούλησης από το ευρωατλαντικό πρακτορείο και τους ντόπιους συνεργάτες-υποτακτικούς του…
και άλλα ωραία παρόμοια, για να καταλήξει:

τότε
…ποιος θα είχε την πολιτική τύφλωση να πει ότι πατριωτισμός και εθνικισμός είναι το ίδιο;
…ποιος θα είχε την πολιτική ανευθυνότητα να πει ότι σήμερα θα ήταν αμελητέο να γνωρίζει ο λαός τη διαφορά του πατριωτισμού από τον εθνικισμό;
…ποιος θα είχε την πολιτική μυωπία να πει ότι η ύπαρξη ενός λαϊκού πατριωτικού μετώπου δεν θα βοηθούσε στη συσπείρωση δυνάμεων στην πάλη κατά του ιμπεριαλισμού σε κάθε επίπεδο;
…ποιος θα είχε την πολιτική εμμονή να πει ότι (παρά τη θεωρητική αδυναμία, τον αντιδιαλεκτικό χαρακτήρα και την πασιφανή πρακτική αποτυχία του εγχειρήματος) εξακολουθεί ο αντικαπιταλισμός να είναι η βάση της δυνητικής λαϊκής συσπείρωσης;

Θα παραβλέψω λαθεμένη την ανάδειξη του πατρωτισμού ως αυτοτελούς κοινωνικού “υποκειμένου” το οποίο μάλιστα έχει την δυνατότητα να “υπαγορεύει” και πολιτικά προτάγματα, άποψη που καταγράφει η φράση «ο πατριωτισμός σήμερα υπαγορεύει:». Θα το εκλάβω ως σχήμα λόγου για να προχωρήσουμε σε θέματα, σχετικά με την πολιτική ταυτότητα, που το κείμενο συναρτά με τον αριστερό «πατριωτισμό».

Αν κοιτάξουμε τα στοιχεία που προβάλλονται ως ορισμός της πολιτικής ταυτότητας του πατριωτισμού (που τον διακρίνει από τον εθνικισμό), διαπιστώνουμε ότι όλα αυτά τα στοιχεί που τον συγκροτούν ίσχυαν - ίδια και απαράλλακτα – και την προηγούμενη περίοδο της επιβολής των μνημονίων. Όμως αυτός ο «αντιμπεριαλιστικός» και «αντικαπιταλιστικός» πατριωτισμός δεν κατάφερε να πετύχει απολύτως τίποτα. Πώς λοιπόν σήμερα, θα σηκώσει κεφάλι με τις ίδιες πολιτικές, που είναι ήδη ηττημένες;

Πρέπει όμως πρώτα να ξεκαθαρίσουμε κάτι άλλο:

Ποιός είναι ο νικητής;

Η «πατριωτική» αριστερά θεωρεί ότι κέρδισε ο ιμπεριαλισμός. Γιαυτό θυμάται το “γράμμα” του Ζαχαριάδη και καλεί τελικά να στηρίξουμε το ελληνικό κράτος, το οποίο ...«κινδυνεύει». Πράγματι, το κεφάλαιο είναι αυτός που έχει κερδίσει, με την επιβολή της βίαιης επέκταση της καπιταλιστικής σχέσης στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό την εποχή των μνημονίων. Όμως ο πραγματικός νικητής είναι το κράτος, ο βασικός «υπεύθυνος» για την επιβολή αυτής της πολιτικής και την αναπαραγωγή της κυριαρχίας της κεφαλαιακής σχέσης στη χώρα μας. Η επικύρωση αυτής της νίκης καταγράφεται σήμερα στην εναγώνια - αλλά πολιτικά ανεπαρκή - προσπάθεια της πατριωτικής αριστεράς να διαχωριστεί από τον “εθνικισμό”. Αυτό είναι το «νέο» δεδομένο, η ενίσχυση του κράτους,  που καταγράφεται στην συγκυρία που ξεκίνησε με τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό και συνεχίζεται με την κυριαρχία στην πολιτική σκηνή του σκανδάλου Novartis.

Ο Μίκης Θεοδωράκης και οι ...«φίλοι» του

Το τελευταίο “σχέδιο” της πατριωτικής αριστεράς με τον Μίκη μπροστά και την ΛΑΕ από πίσω, το είδαμε πέρσι τον Μάη στην πλατεία Συντάγματος:


Την έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη «Όλοι και όλες στο Σύνταγμα – Όλοι και όλες στις πλατείες των πόλεων της Ελλάδας», υπόγραψαν τότε  “προσωπικότητες” για να μην στιγματιστεί ως "κομματική πρωτοβουλία".  Μετρημένες  όμως και ζυγισμένες οι υπογραφές από τα επιτελεία της ΛΑΕ (όπως περίπου γίνονται και οι στημένες δημοσκοπήσεις) , ώστε να μην εισέλθει κάποιος παρείσακτος, η παρουσία του οποίου θα μπορούσε να  αμφισβητήσει την η πολιτική ηγεμονία της ΛΑΕ, σε αυτή  πρωτοβουλία που εκφραζόταν από την «πλατιά έκκληση» που απεύθυνε ο Μίκης. Τον Δ. Καζάκη δεν τον κάλεσαν να συνυπογράψει τότε, ούτε τον ...Δ. Τσοβόλα και πολλούς άλλους, ούτε την Ζωή Κωνσταντοπούλου με την οποία, όπως δηλώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα,  θέλουν και εκλογική συνεργασία και άλλα ωραία παρόμοια. Συνυπογράφουν:

Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.
Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος - Ακτιβιστής
Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου
Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά
Νίκος Μαγδαληνός, Ηθοποιός

Η αστάθεια θέλει εθνοπρέζα

Αναδημοσίευση από το "autonomia.gr"

Τα δράματα συνεχίζονται. Εντός κι εκτός συνόρων. Κι η διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης αποκτά όλο και περισσότερα εθνικά πρόσημα. Τα φαντάσματα του μακρινού παρελθόντος ανακαλούνται στην ενεργό υπηρεσία ως μέτρο της αποτροπής του χειρότερου δυνατού παρόντος: είναι κάποιοι που μας καθησυχάζουν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο χάλια, θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα. Πράγματι, αλλά είτε έτσι είτε αλλιώς, οι ζωές μας παραμένουν υποθηκευμένες στ’ αφεντικά και τα κράτη τους.

Τα ...αχ και τα ...βαχ της “πατριωτικής” Αριστεράς

Η Σαμπιχά πίνει καφέ με τον Σ. Θεοδωράκη. Εσείς θα πίνατε μαζί του;

Ο πατριωτισμός της Αριστεράς και ο ακροδεξιός εθνικισμός παράγουν συχνά κοινούς αυτοματισμούς και συναισθήματα και οδηγούν σε ταυτόσημες πολιτικές στάσεις. Για παράδειγμα, πρόσφατα αρκετοί αριστεροί “πατριώτες” ένιωσαν ψυχική αγαλλίαση με την ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσία και την ενδυνάμωση της αντίστασης των ανατολικών επαρχιών της Ουκρανίας ενάντια στο “αμερικανόδουλο” καθεστώς του Κιέβου. Το ίδια αγαλλίαση νιώθουν και οι χρυσαβγίτες και τάσσονται αναφανδόν στο πλευρό του Πούτνιν. 

Πριν λίγο καιρό, όταν η τροϊκανή κυβέρνηση μπουζούριασε τους χρυσαβγίτες και τους έχωσε μέσα, εμείς χαρήκαμε. Όμως αρκετοί αριστεροί πατριώτες ένιωσαν φόβο και άρχισαν να ανησυχούν ακόμα περισσότερο για το μέλλον, μήπως πλησιάζει και η δική τους σειρά... Δεν νομίζουμε ότι παρερμήνευσαν το γνωστό κείμενο του Μπρεχτ «Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος...», ούτε ότι οι φόβοι τους διακατέχονται από το χρόνιο σύνδρομο της “παρανομίας” που είχε αποκτήσει η Αριστερά στον τόπο μας μετά την ήττα του εμφύλιου...

Αυτές τις μέρες, με αφορμή την “υπόθεση Σαμπιχά”, βρέθηκαν πάλι να τρέφουν τα ίδια συναισθήματα απέναντι στον ακτιβισμό της Σουλεϊμάν αλλά και να εκφράζουν τις ίδιες ανησυχίες για το μέλλον της Θράκης, με αυτές που εκφέρονται από ακροδεξιούς κύκλους και το βαθύ κράτος. Παρουσιάζουμε ενδεικτικά δυο περιπτώσεις σχετικές με αυτό το θέμα, που προκαλούν γέλιο από την εναγώνια προσπάθεια των εκφραστών τους να υπερασπιστούν τα “ιερά και όσια” του ελληνικού έθνους:

Ο Μίκης, οι ταγματασφαλίτες και ο ...Μπόλαρης!

(αποσπάσματα από την εκπομπή του Γ. Τράγκα στον ΣΚΑΪ)

Με αφορμή την σημερινή εθνική επέτειο, αφιερώνουμε το παραπάνω video στους κουφιοκέφαλους αριστερούς “πατριώτες” που είναι έτοιμοι χέρι - χέρι με τους ντόπιους αστούς για να σώσουν την χώρα από τους ξένους κατακτητές.

Ο «Αριστερός Πατριώτης»…

Επανειλημμένα έχουμε εκφράσει την θέση μας ότι:  Τα πολιτικά "σχέδια" της πατριωτικής αριστεράς είναι εκ των προτέρων ηττημένα από τα "οράματα" της πατριωτικής δεξιάς... Σήμερα παρουσιάζουμε μια χαρακτηριστική περίπτωση για να δείξουμε πόσο εύκολη είναι η μεταπήδηση μέσω του πατριωτισμού από πολιτικά μορφώματα της αριστεράς στην ακροδεξιά, χωρίς μάλιστα να χρειάζεται να αποκηρυχθεί το παρελθόν και να υπογραφούν δηλώσεις νομιμοφροσύνης. Το αντίθετο μάλιστα, αυτό το παρελθόν εξακολουθεί να αποτελεί τίτλο τιμής. Ιδού λοιπόν πως αυτοπαρουσιάζεται ένας «Αριστερός Πατριώτης»:

Το σήμα του
αριστερού πατριώτη...

Αλέξης Οικονόμου, Διπλ. Mηχανολόγος-Ηλ/γος ΕΜΠ, στρατευμένος από τη Χούντα το 1973, μεταπτυχιακά στην Αγγλία (Industrial Engineering & Administration, MSc - C.I.T), σήμερα Σύμβουλος Οργάνωσης Επιχειρήσεων, γνώστης Αγγλικών, Γαλλικών, Ισπανικών, μέλος ΚΚΕ επί τρεις δεκατίες (1975-2001), τώρα συνεισφέρει στο υπό διαμόρφωση ρεύμα της Πατριωτικής Αριστεράς, ενταγμένος κομματικά στο ΛΑ.Ο.Σ. ως επιτελικό στέλεχος, Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού, αρθρογράφος της Α1 και πολιτικός σχολιαστής στο ΤΗΛΕΑΣΤΥ, με δηλωμένες ανοιχτά τις αριστερές θέσεις του και διατήρηση της ανεξάρτητης, κριτικής και "αιρετικής" σκέψης του προς πάσα κατεύθυνση... Σήμερα η Πατρίδα μας έχει ανάγκη από μια νέα σύνθεση των κοινωνικών αιτημάτων, με μια εθνική αυτογνωσία που θα ξεπερνά διχασμούς του παρελθόντος. Κοινωνική δικαιοσύνη χωρίς ενεργό έθνος με το λειτουργούν Κράτος του με τις αντιθέσεις αλλά και τις συνθέσεις που απαιτεί εναλλάξ η εποχή μας είναι ανέφικτη και οδηγεί σε εθνική παράλυση και σημάδια για ένα συνεχή υποβόσκοντα ή ανοιχτά εκφραζόμενο ιδιότυπο "εμφύλιο".

Τα πολιτικά "σχέδια" της πατριωτικής αριστεράς είναι εκ των προτέρων ηττημένα από τα "οράματα" της πατριωτικής δεξιάς...

Ο Δ. Καζάκης με ένα πρόσφατο άρθρο του με τον τίτλο "Το μεταναστευτικό και η σπέκουλα σε βάρος του λαού" διεκδικεί την πρωτοπορία την πατριωτικής αριστεράς και ταυτόχρονα καταδεικνύει την αποτυχία των πολιτικών σχεδίων της. Ο οικονομίστικος και και ταυτόχρονα συνωμοτικός τρόπος ερμηνείας των των πραγμάτων αν και παραπέμπει σε κουκουέδικο τρόπο σκέψης, προχωράει αρκετά βήματα παραπέρα και ακολουθεί ατραπούς που οδηγούν στον συντηρητισμό και στρώνουν το χαλί για την άνοδο της Ακροδεξιάς.

 Ακόμα και το ΚΚΕ έχει αντιληφθεί αυτούς τους κινδύνους από ανάλογες θέσεις με αυτές που εκφράζει ο Δ. Καζάκης και κρατάει τις αποστάσεις του.  Η Λ. Κανέλλη φαντάζει μπροστά του αγία του "διεθνισμού"...

Το που οδηγούν πολιτικές θέσεις του κ. Καζάκη, δεν χρειάζεται κανείς να μελετήσει εμβριθώς τα κείμενα και τις ομιλίες του για να το αντιληφθεί. Ο τρόπος συγκρότησης του ΕΠΑΜ και ποιοί σαγηνεύτηκαν από τις "νέες ιδέες" που πρέσβευε είναι αποκαλυπτικός. (Για όποιον έχει αμφιβολίες ας ρίξει μια  ματιά εδώ να δει τις πραγματικές σχέσεις με τον φασισμό και τους μηχανισμούς του:
ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ του στρατηγού Γεωργίου Αϋφαντή, υποψηφίου στις εκλογές με το ΟΧΙ και εδώ για να δει ποιοί είναι οι "φίλοι" του  Γεωργίου Αϋφαντή: Αποκλειστικό: Συνέντευξη του ανεξάρτητου Πατριώτη Γεωργίου Μεταξά στον "Μαύρο Κρίνο")

Η ασυλία που μέχρι σήμερα είχε από τον χώρο της πατριωτικής αριστεράς αρχίζει σιγά - σιγά να αίρεται. Ακόμα και αυτοί που θεωρούν σωστές τις αναλύσεις του, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται που πολιτικά οδηγούν. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κείμενο του Κώστα Παλούκη που δημοσιεύεται ως εισαγωγή στο άρθρο του Δ. Καζάκη στο "raskolnikov.gr", το οποίο παραθέτουμε παρακάτω:

Προχωράει η εκλογική συνεργασία Καζάκη - Καμμένου

Τα όνειρα και οι αυταπάτες διάφορων αφελών αριστερών που φαντασιώνονταν ότι θα οικοδομήσουν ένα νέο ΕΑΜ ενάντια στους νέους κατακτητές της χώρας, άρχισαν να διαψεύδονται με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Ο Δημήτρης Καζάκης και το κόμμα του, για πολλούς απ' αυτούς τους αριστερούς ήταν το υπόδειγμα της μαζικής δουλειάς, της πολιτικής οξυδέρκειας και της υγιούς έκφρασης του αριστερού πατριωτισμού τους. Πρόσφατα λοιπόν ξεκαθάρισε τους πολιτικούς του προσανατολισμούς σε σχέση με τις εκλογές. Ακούστε τον, στην αρχή της συνέντευξης:

Όμως, η "αντικαπιταλιστική" αριστερά ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με τον Δημήτρη Καζάκη. Την Τετάρτη 21/3/ 2012 ο Π. Μαυροειδής, (Πρωτοβουλία κατά του ευρώ και της Ε. Ε.και στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) μαζί με τον Δ. Καζάκη θα είναι οι ομιλητές εκδήλωσης στο Μαρούσι με θέμα: "ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ : ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ Ε. Ε."  Το εθνικό νόμισμα δεν ενώνει μόνον τον Γιάννη Τόλιο  με τον Ιφικράτη Αμυρά, όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, αλλά και τον Π. Μαυροειδή με τον Δ. Καζάκη...

Για τις αυταπάτες της πατριωτικής αριστεράς και την πολύπλευρη διαπλοκή της με την ακροδεξιά έχουμε επανειλημμένα αναφερθεί στο παρελθόν. Όμως, αυτή την περίοδο θα είναι ένα από τα βασικά θέματα που θα θίξουμε σε επόμενα δημοσιεύματά μας.

Οσμή προβοκάτσιας στις 25 του Μάρτη;

“ Ένα συνονθύλευμα από ακροδεξιά στοιχεία, που συστεγάζονται στις λεγόμενες Ενώσεις των εφέδρων, προπαγανδίζει την παρουσία του στο Σύνταγμα την 25η Μαρτίου, την ώρα της παρέλασης, με φρασεολογία και στόχους που αναπαράγονται αυτούσια στο διαδίκτυο από ιστολόγια αυτοαποκαλούμενων «αντιμνημονιακών» όλων των αποχρώσεων.”

Η παραπάνω παράγραφος είναι η αρχή ενός δημοσιεύματος του ριζοσπάστη, απ' όπου δανειστήκαμε τον τίτλο “Οσμή προβοκάτσιας στις 25 του Μάρτη;” το οποίο στην συνέχεια αναφέρει αναλυτικά στοιχεία για τις κινητοποιήσεις που οργανώνει για την 25η του Μάρτη ο ακροδεξιός χώρος. Όποιος καεί από τον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι. Το ΚΚΕ “κάηκε” από την υποδοχή της “χρυσής αυγής” που επιφύλαξαν οι δικοί του άνθρωποι στην χαλυβουργική και βλέπει παντού προβοκάτσιες, και στην Χαλυβουργική και την 25η Μάρτη. Όμως ούτε η επίσκεψη της “χρυσής αυγής” στην χαλυβουργική ήταν προβοκάτσια, ούτε κινητοποιήσεις που θα γίνουν στην 25η Μάρτη. Έχει φτάσει η ώρα όπου η πατριωτική αριστερά, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και το ΚΚΕ γεύεται τους καρπούς που έσπερνε τα προηγούμενα χρόνια...

Εκκληση για αντιμνημονιακό μέτωπο

Αναδημοσίευση από το "ΒΗΜΑ"

Εκκληση για αντιμνημονιακό μέτωπο

Αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης καλούν κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις σε κοινό αγώνα

Έκκληση προς τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις «που ελπίζουν σε ένα διαφορετικό μέλλον από το ζοφερό του Μνημονίου» να συνεργαστούν με στόχο «μια κυβέρνηση σωτηρίας της πατρίδας», «μια κυβέρνηση που θα φέρει το λαό στην εξουσία» απευθύνουν 13 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης.

Η Αριστερά επιμένει Ελληνικά

Του Μιχάλη Καβουριάρη

Τσιγαράκι...; παφ και τάληρο! Θυμάστε -οι λίγο πιο παλιοί- τη διαφήμιση, των πρώτων χρόνων του σοσιαλισμού νομίζω, κάπου το 82 στην ελληνική τηλεόραση; Ο τύπος ντυμένος στην τρίχα με Ευρωπαϊκές φίρμες και παπούτσια timberlant περιμένει στην ουρά για το επίδομα ανεργίας.

Το θυμήθηκα σήμερα, γιατί έλαβα ένα μέιλ, από ένα γνωστό μου, Ικαριώτη του χώρου της αριστεράς, με παραλήπτες γνωστά τοπικά ονόματα του ίδιου χώρου, πρώην έπαρχοι, νυν περιφερειακοί σύμβουλοι κλπ κλπ. Είναι από αυτά που προωθούνται και επαναπροωθούνται, αποδεικνύοντας έτσι τη δύναμη και την εμβέλεια του περιεχόμενου μηνύματος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το μήνυμα είναι σαφές, οι Ολλανδοί ως παράδειγμα για το ποιος φταίει για τα χάλια μας: Λοιπον, οι Ολλανδοί μονοπωλούν την αγορά μπύρας στην Ελλάδα στηριγμένοι στις πλάτες των ξεπουλημένων Ελλήνων πολιτικών. Έτσι μας κατακλέβουν πουλώντας μας τη μπύρα 60% πάνω απ' ότι στην Ολλανδία, μας ξεζουμίζουν 9 δις τον χρόνο που στέλνουν στην Ολλανδία για να κάνουν επενδύσεις και να ζουν αυτοί καλά, και από πάνω ραδιουργούν κατά του έθνους ονομάζοντας τη FYROM Μακεδονία (τζιζ, κακά στο στόμα...) στις ιστοσελίδες τους.

Γιατί κατσάδιασαν τον Ε. Βενιζέλο στην Πολωνία;

Αναδημοσίευση από την "Πρωτοβουλια για την Αντισυστημικη Αριστερα"

Κοίτα με να σε κοιτώ ν' ανεβούμε το βουνό!

“Καλά πληροφορημένες πηγές ανέφεραν την Παρασκευή από την Πολωνία ότι σε γενικές γραμμές οι εταίροι κατέστησαν σαφές στον κ Ε. Βενιζέλο ότι αυτό που αναμένουν πλέον από την Ελλάδα δεν είναι η υιοθέτηση των «ορθών αποφάσεων», αλλά η έμπρακτη απόδειξη ότι υφίσταται στη χώρα διοίκηση ικανή να τις εφαρμόσει, παράγοντας μετρήσιμα αποτελέσματα.”

(Από το ΒΗΜΑ – 17/09/2011)

Αν προσπαθήσουμε να διαβάζουμε πίσω από αυτές τις δημοσιογραφικές εκφράσεις, εκείνο που προκαλεί φόβο και ανησυχία στα επιτελεία της Ε.Ε. που συναντήθηκαν στο Βρότσλαβ της Πολωνίας στην άτυπη συνεδρίαση του EUROGROUP- ECOFIN, είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο κρατικός μηχανισμός της χώρας μας. Απ' ότι φαίνεται δεν έχουν πρόβλημα ούτε με τον χαρακτήρα των αποφάσεων της κυβέρνησης, ούτε δείχνουν να φοβούνται ότι οι λαϊκές αντιστάσεις είναι ικανές να ανατρέψουν το plan A και το εναλλακτικό plan B. 

Όταν μάλιστα γνωρίζουν ότι στο εναλλακτικό plan B, το οποίο προορίζεται για τις δυσμενέστερες εξελίξεις, θα έχουν ως σύμμαχο τους ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής αριστεράς που επιδιώκει η χρεωκοπία/στάση πληρωμών της χώρας να γίνει με παράλληλη έξοδο από το ευρώ, τότε τρίβουν τα χέρια τους από ευχαρίστηση, αφοί αυτοί ακριβώς είναι και οι δικοί τους σχεδιασμοί...

Τα επιτελεία της Ε.Ε. και του ΔΝΤ ανησυχούν λοιπόν για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κρατικός μηχανισμός. Αυτό όμως είναι αποτέλεσμα των δικών τους επιλογών. Ο νεοφιλελευθερισμός έχει διαλύσει το κράτος σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί να εισπράξει ούτε καν τους φόρους που το ίδιο επιβάλει στους πολίτες του. Σήμερα διαπιστώνουν έντρομοι ότι δεν μπορούν εμπιστεύονται οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση γιατί γνωρίζουν ότι δεν διαθέτει στοιχειώδεις μηχανισμούς για να διεκπεραιώσει τις όποιες αποφάσεις λαμβάνει.

Απ' ότι φαίνεται επιβολή μέτρων στο χώρο της μισθωτής εργασίας έχει φτάσει σε σημείο που δεν πάει άλλο γιαυτό η επίθεση του κεφάλαιου στρέφεται τώρα στην ακίνητη περιουσία, ώστε να αποτελέσει χώρο κερδοφορίας του. Μέχρι σήμερα, κυρίως λόγου του καθεστώτος μικροϊδιοκτησίας και της μεγάλης κατάτμησης της γης που επικρατεί στη χώρα μας, η ακίνητη περιουσία δεν αποτελούσε σημαντικό τομέα κερδοφορίας του κεφάλαιου. 

Τώρα όμως σε περίοδο κρίσης το κεφάλαιο αλλάζει σχεδιασμούς και επιδιώκει να βάλει χέρι στην ακίνητη περιουσία, δημόσια και ιδιωτική. Σε αυτούς τους στρατηγικούς σχεδιασμούς εντάσσεται και πρόσφατη διαδικασία είσπραξης προστίμων για την νομιμοποίηση αυθαιρέτων αλλά και τα τελευταία μέτρα για το τέλος ακίνητης περιουσίας. 

Για την υλοποίηση των μέτρων ενάντια στην μισθωτή εργασία δεν χρειάζεται κανένας πρόσθετος μηχανισμός. Αρκεί μόνο να γίνουν οι κατάλληλες θεσμικές ρυθμίσεις. Η αγορά και η εργοδοσία από την στιγμή που θεσπισθούν αυτές οι ρυθμίσεις αναλαμβάνουν την υλοποίησή τους. Τα μέτρα όμως για την ακίνητη περιουσία θα πρέπει το ίδιο το κράτος να φροντίσει για να υλοποιηθούν άμεσα. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Τα Ουγγρικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και οι Έλληνες θιασώτες τους...

(φωτο από JUNGLE report)

Που οδηγούν οι αυταπάτες ότι στην σημερινή συγκυρία της κρίσης αρκεί η εθνική υπερηφάνεια και μια κυβέρνηση που θα ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ για να οδηγηθεί μια χώρα στην αποδέσμευση από την κυριαρχία του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και σε μια "παραγωγική" ανάπτυξη, είναι αποκαλυπτικές οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ουγγαρία. 

Τι γίνεται σήμερα στην Ουγγαρία; 

Οι άνεργοι, λοιπόν, σύμφωνα με τα σχέδια της Ουγγρικής κυβέρνησης, θα εκτελούν βαριές χειρωνακτικές εργασίες σε δημόσια κτήρια, θα ζουν σε τροχόσπιτα και θα παρακολουθούνται από... συνταξιούχους αστυνομικούς! Είναι μόνο μια από τις πολλές ακροδεξιές προτάσεις από το κυβερνών κόμμα Fidesz. (Περισσότερες πληροφορίες για το θέμα εδώ: “H Ουγγαρία και τα στρατόπεδα για..Aνέργους!”) 

Η πολιτική αυτής της Ουγγρικής κυβέρνησης ήταν ο φάρος που φώτιζε τον δρόμο της πατριωτικής αριστεράς στον τόπο μας για να χαράξει την δική της πορεία μπροστά στους “εθνικούς” κινδύνους της χώρας και να καταργήσει τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε δεξιούς και αριστερούς. Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι αυτή η πολιτική – όπως πρόσφατα και η εξέγερση στην Λιβύη - έφερε πιο κοντά τις “πατριωτικές” δυνάμεις απ' όλο το πολιτικό φάσμα. Ακόμα και τις πατριωτικές δυνάμεις από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΝΑΡ με την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Το άρθρο του Γ. Δελαστίκ «ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ», στο οποίο εκθιάζεται η πολιτική και η κυβέρνηση της Ουγγαρίας γίνεται αποδεκτό και προβάλλεται από δεξιά και ακροδεξιά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Αναδημοσιεύεται από την “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” της Λάρισας ως την “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ”... 

Το κείμενο αυτό μάλιστα του Γ. Δελαστίκ, έχει τόσο μεγάλη επιτυχία, ώστε κομμάτια του ενσωματώνονται και στην ιδρυτική διακήρυξη της ΣΠΙΘΑΣ. Να τι γράφει σε αυτή την διακήρυξη ο Μ. Θεοδωράκης: 

Οι αποχωρήσεις του Δ.ΚΑΖΑΚΗ και του Σ.ΛΗΝΑΙΟΥ από την "ΣΠΙΘΑ" επιβεβαιώνουν τα αντιδραστικά χαρακτηριστικά αυτής της πολιτικής πρωτοβουλίας

Η αποχώρηση του Δ. Καζάκη και του Σ. Ληναίου από την ΣΠΙΘΑ, επαληθεύει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο τις εκτιμήσεις μας (Ξεκίνησε η οικοδόμηση του “εθνικοσοσιαλιστικού” κινήματος στη χώρα μας με την συμμετοχή και την ανοχή της Αριστεράς!  και   Το “Δόγμα της Δίκαιης Ανισότητας” του Άρχοντα της ΣΠΙΘΑΣ και άλλα φαιδρά παρόμοια, κλπ) για τα πολιτικά χαρακτηριστικά του νέου μορφώματος που επιχειρείται να συγκροτηθεί από αντιδραστικούς κύκλους.

Δημοσιεύουμε τις επιστολές που απέστειλαν προς τον Μ. Θεοδωράκη, χωρίς κανένα πρόσθετο σχόλιο:

Αγαπητέ Μίκη,

Όπως σας έχω εξηγήσει λεπτομερώς το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε ως οργάνωση δεν είχε σχέση τόσο με πρόσωπα, όσο με έναν μηχανισμό παρακράτους, ο οποίος ήθελε να αλώσει την Σπίθα και να την μετατρέψει σε μια νέου τύπου φασιστική οργάνωση. Τα ηνία κρατά συγκεκριμένο «ίδρυμα» πέραν του Ατλαντικού. Το ίδιο που κατασκεύασε την otpor στην Γιουγκοσλαβία και συνέβαλε στις «πορτοκαλί επαναστάσεις» στην Ουκρανία, την Γεωργία και αλλού.

Όμως, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις θεωρώ πλέον ότι το παρακράτος υπερίσχυσε. Έκανα ότι περνούσε από το χέρι μου για να προστατέψω το όνομα, την ιστορία και κυρίως την υστεροφημία σας. Δυστυχώς απέτυχα.

Όπως σας είχα εξηγήσει εξαρχής, προσωπικά έχω αφιερωθεί στην ιδέα του νέου ΕΑΜ. Την παλεύω, με τις λιγοστές δυνάμεις που διαθέτω, πολύ καιρό πριν υπάρξει η Σπίθα. Θα συνεχίσω στον ίδιο δρόμο με την ακλόνητη πεποίθηση ότι το νέο ΕΑΜ θα γεννηθεί. Όχι γιατί το θέλω εγώ, αλλά γιατί είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για το λαό και την Ελλάδα. Όταν δημιουργηθεί - μιας και είναι σίγουρο ότι κάτι τέτοιο θα γίνει - προσωπικά θα βρίσκομαι στις γραμμές του, απλός στρατιώτης όπως ήμουν πάντα. Το δυστύχημα είναι ότι θα έχει απέναντί του και τους μελανοχιτώνες του παρακράτους που έχει διαλέξει τη Σπίθα για να τους εκκολάψει.

Αποχωρώ από την Σπίθα και την συμβουλευτικής σας, μιας και ο δρόμος που έχετε επιλέξει δεν έχει καμμιά σχέση με τον δικό μου.

Ευχαριστώ,
Δημήτρης Καζάκης

Αγαπητέ  Μίκη

Διάβασα σήμερα, στην επίσημη ιστοσελίδα,  την αναπάντεχη, ολοκληρωτική μεταστροφή της ΣΠΙΘΑΣ και  λυπήθηκα πάρα πολύ.

Όπως είναι φυσικό, μου είναι αδύνατο πλέον να συνεχίσω να βρίσκομαι δίπλα σου. Δεν μου το επιτρέπει ο χαρακτήρας μου, τον οποίο ξέρεις πολύ καλά.

Όπως ακριβώς έκανα κάθε φορά, στα 50 χρόνια της γνωριμίας μας που αποφάσιζες παρόμοιες, ακατανόητες, μεταστροφές. Θέλοντας πάντα να υπερασπιστώ το μεγάλο έργο σου και τους μεγάλους αγώνες σου που κάποιοι προσπαθούσαν και προσπαθούν,συστηματικά,να αμαυρώσουν.

Παραμένω μαχόμενος στις Ιδέες της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών της 1ης Δεκέμβρη και της 3ης Απρίλη.

Δεν θέλω όμως να έχω καμιά σχέση με την Κίνηση Εξαρτημένων Πολιτών της 11ης του Απρίλη 2011.-

Στέφανος  Ληναίος