ΚΚΕ: Καληνύχτα Χαρίλαε, καλημέρα σύντροφε Κουτσούμπα

Αναδημοσίευση από το "mao.gr"

Με μια επιτηδευμένη λιτότητα ανάλογη των αποταμιεύσεων των 40 ευρώ της Αλέκα Παπαρήγα στην τράπεζα η είδηση αλλαγής φρουράς στο κόμμα μετά από 22 χρόνια… μόλις που χώρεσε στην πολύ λιτή ανακοίνωση με τίτλο «ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 19^ου Συνεδρίου του ΚΚΕ».

Αναλυτικά:

«Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ με την εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής, η οποία στην πρώτη της συνεδρίαση εξέλεξε Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ τον Δημήτρη Κουτσούμπα».


Το μήνυμα σαφές. Αλλάξαμε γραμματέα αλλά το πρόσωπο δεν έχει καμία σημασία. Απλά πρέπει να εξυπηρετεί τη νέα πολιτική γραμμή. Η ιστορία του κομμουνιστικού κόμματος ωστόσο δεν συμφωνεί ακριβώς με αυτή την προσποιητή υποβάθμιση του καθοριστικού ρόλου των προσώπων. “Τα άλλα κόμματα στοιχίζονται γύρω από πρόσωπα με βάση την τηλεοπτική εικόνα και το σταρ σίστεμ” είχε επισημάνει σε προσυνεδριακή εκδήλωση ο Δ. Κουτσούμπας. Το ΚΚΕ σαφέστατα  δεν φοβάται να βάλει έναν “γραφειοκράτη” στο τιμόνι και να αγνοήσει πιο επικοινωνιακές επιλογές, το ερώτημα είναι πιο είναι το κύριο κριτήριο για την επιλογή του ηγέτη.

Μετά από 14 μήνες ο Α. Χαλβατζής μιλάει ξανά για το ΚΚΕ...

Με το θέμα είχαμε ασχοληθεί τον Δεκέβρη του 2010 στο δημοσίευμά μας: ΑΛΕΚΟΣ ΧΑΛΒΑΤΖΗΣ: Γιατί ΑΠΟΧΩΡΗΣΑ από το ΚΚΕ  Από τότε δεν υπήρξε καμία δημόσια τοποθέτηση του Α. Χαλβατζή. Πρόσφατα όμως, αποφάσισε να μιλήσει. Ακούστε τον:

Εδώ και 14 μήνες (από το Δεκέμβρη του 2010) έχω δημοσιεύσει στο blog μου  alekosch.wordpress.com ότι πριν 21 μήνες, το Μάιο του 2010 έστειλα ένα γράμμα στην Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ) και στην Επιτροπή Κομματικού Ελέγχου (ΕΚΕ) του ΚΚΕ με τίτλο «Για την ανησυχητική κατάσταση και πορεία του Κόμματος, για την κυριολεκτικά τρομακτική προοπτική του, όπως προδιαγράφεται».

Περίπου 4 μήνες μετά την κατάθεση της επιστολής μου, το Σεπτέμβρη του 2010, ενημερώθηκα για τις σχετικές αποφάσεις-απαντήσεις της ΚΕ και της ΕΚΕ, τις οποίες θεώρησα και θεωρώ τουλάχιστον ατεκμηρίωτες και συκοφαντικές. Ζήτησα εξηγήσεις, όσες μου δόθηκαν ήταν τραγελαφικές. Η κατάληξη όπως έχω ξαναγράψει ήταν να αποχωρήσω από το ΚΚΕ στις 21 Σεπτέμβρη 2010. Όλο το διάστημα παρακολουθώ αυτή την «τρομακτική προοπτική» να υλοποιείται. Πολλές φορές σκέφτηκα ότι πρέπει να καταθέσω δημόσια, ολοκληρωμένα και αναλυτικά την άποψη μου για αυτό που εννοώ σοβαρή εκτροπή και βαθιά κρίση του ΚΚΕ, για όποιον ενδιαφέρεται να την διαβάσει. Έως τώρα δεν το είχα κάνει. 

Θεώρησα επίσης ανούσιο, ακόμα και αποπροσανατολιστικό, και γι’ αυτό το απέφυγα, να καταφύγω σε μια –ίσως πιο ανώδυνη– επιμέρους, περιφερειακή και επιφανειακή κριτική πλευρών της δράσης του ΚΚΕ ή σε γενικό σχολιασμό της τρέχουσας επικαιρότητας με υπαινιγμούς και μισόλογα, χωρίς όμως να θίξω άμεσα και ξεκάθαρα την ουσία, το βασικό πρόβλημα που γεννά και τα υπόλοιπα, το κομματικό πρόβλημα, την σοβαρή εκτροπή του ΚΚΕ.

Για εμένα είναι –και ήταν από καιρό– ξεκάθαρο ότι αν και όσο, σε μια χώρα, υπάρχει Κομμουνιστικό Κόμμα που διατηρεί στοιχειωδώς τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του, το σωστό για κάθε κομμουνιστή είναι να δίνει τη μάχη για την υπεράσπιση και προώθηση της υπόθεσης της εργατικής τάξης μέσα από τις γραμμές αυτού του Κόμματος ή ακόμα και αν –για κάποιο λόγο– βρεθεί εκτός, να συνεχίσει να θεωρεί και να αναγνωρίζει το ΚΚ ως τον φορέα που θα οργανώσει τη σχετική συζήτηση και δράση. Ξεκαθαρίζοντας βέβαια ότι με αυτή τη διατύπωση σε καμία περίπτωση δεν εννοώ πως ο κομμουνιστής οφείλει ή έστω δικαιούται να απεμπολήσει την προσωπική του ευθύνη και συμβολή αλλά ότι το παραγωγικότερο είναι να την κατευθύνει καταρχήν και με επιμονή προς το ΚΚ και μέσω του ΚΚ.

Θεωρώ ότι το ΚΚΕ, πλέον ξεκάθαρα και κραυγαλέα,
δεν πληροί αυτές τις προϋποθέσεις.

η συνέχεια εδώ:   Μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση