Διανοούμενοι και Εξουσία: Συνομιλία του Μισέλ Φουκώ και του Ζιλ Ντελέζ

Αναδημοσίευση από το "babylonia.gr"

Μετάφραση: Ελιάνα Καναβέλη

Το παρόν κείμενο αποτελεί απομαγνητοφώνηση μιας συνομιλίας που έγινε το 1972 μεταξύ των δύο μεταδομιστών φιλοσόφων, του Μισέλ Φουκώ και του Ζιλ Ντελέζ, η οποία διερευνά τις συνδέσεις ανάμεσα στους αγώνες των γυναικών, των ομοφυλόφιλων, των φυλακισμένων κ.ά. με την ταξική πάλη και, επίσης, τη σχέση μεταξύ θεωρίας, πράξης και εξουσίας.

Αυτή η απομαγνητοφώνηση εμφανίστηκε πρώτη φορά στα αγγλικά στο βιβλίο Language, Counter-Memory, Practice: selected essays and interviews by Michel Foucault, επιμελημένο από τον Donald F. Bouchard.

Μισέλ Φουκώ: Ένας μαοϊκός κάποτε μου είπε: «Μπορώ εύκολα να καταλάβω τον σκοπό του Σαρτρ να συνταχθεί μαζί μας, μπορώ να καταλάβω τους στόχους του και την ανάμειξή του στην πολιτική, μπορώ εν μέρει να καταλάβω τη θέση σας, καθώς πάντα ασχολούσασταν με το ζήτημα του εγκλεισμού. Αλλά ο Ντελέζ είναι αίνιγμα». Συγκλονίστηκα από αυτή τη δήλωση επειδή η θέση σας συγκεκριμένα μου φαινόταν πάντα ξεκάθαρη.

Πέρα από τον "Μαρξισμό - Λενινισμό"...

Ως βοήθημα για την σκέψη σε σχέση και με την κατάσταση που διαμορφώνεται μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, αναφέρουμε ένα μικρό απόσπασμα του Ζ. Ντελέζ από ένα αξιοπρόσεκτο κείμενό του για τον Μάη του 68 (Επίμετρο Γ. Πρελορέντζου στο "Κινηματογράφος Ι" του Gilles Deleuze, σελ. 286):

"Μετά την ανάδειξη του αξεπέραστου χαρακτήρα της εν λόγω εξέγερσης ως καθαρού συμβάντος, ελεύθερου από κάθε κανονική ή κανονιστική αιτιότητα - κάθε συμβάν ενέχει κάτι το αξεπέραστο ...είναι άνοιγμα δυνατότητας. Περνά στο εσωτερικό των ατόμων όπως και στην πυκνότητα μιας κοινωνίας. Αυτό που μετράει είναι ότι υπήρξε φαινόμενο οραματισμού, ως εάν μια κοινωνία έβλεπε εξαίφνης οτιδήποτε το ανυπόφορο περιείχε και έβλεπε επίσης την δυνατότητα ανάδυσης του διαφορετικού. Το δυνατό δεν προϋπάρχει, δημιουργείται από το συμβάν."