Οι «εγκλωβισμένοι» στην ...ΛΑΕ

Το Βαλς Των Χαμένων Ονείρων ~ Μάνος Χατζιδάκις

Συνθήματα, όπως το «να συνεχίσουμε μετωπικά και αριστερά» είναι φυσικό να αντιμετωπίζονται σήμερα με δυσπιστία και καχυποψία, όταν μάλιστα εκφέρονται ως διακηρύξεις από χώρους που οι κυρίαρχες πρακτικές τους καταγράφουν ακριβώς τ' αντίθετα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ένα κείμενο του Αντώνη Νταβανέλου ( Η ΛΑΕ σε κρίσιμο σταυροδρόμι ) στο www. Rproject.gr. Αντιγράφουμε το τελευταίο κομμάτι του:

«Το πεδίο όπου αποδεικνύεται η «αλήθεια» για κάθε πολιτική είναι το πεδίο των συμμαχιών. Εδώ, επίσης, κάποιες παλιότερες αυταπάτες έχουν θρυμματιστεί: το «αντιμνημονιακό» ΕΠΑΜ δεν αντέχει ούτε τον εαυτό του, ενώ άλλες «αντιμνημονιακές» προσωπικότητες του λεγόμενου πατριωτικού χώρου έχουν γίνει φτερά στον άνεμο των εξελίξεων. Από την πλευρά μας, επαναλαμβάνουμε: η μόνη πολιτική συμμαχιών που έχει νόημα στη σημερινή συγκυρία, που έχει ταυτόχρονα πραγματική εκλογική δυναμική, είναι το «τρίγωνο»: ΛΑΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Άλλες δυνάμεις που αποσπάστηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Γιατί οι πλευρές του περιγράφουν το «στοίχημα» της ανασυγκρότησης μιας μαζικής, σοβαρής και αποτελεσματικής ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Αυτή η προοπτική πρέπει να διεκδικηθεί ενάντια στους πειρασμούς της σεχταριστικής αυτοαναφορικότητας. Όμως, ταυτόχρονα, πρέπει να διεκδικηθεί με τις αναγκαίες διορθώσεις στην πολιτική της ΛΑΕ και με μια λειτουργία που για να γίνεται πειστική, οφείλει να είναι πιο συλλογική, πιο πλουραλιστική, πιο ανανεωμένη, περισσότερο στηριγμένη στη βάση του εγχειρήματος.

Και όλα αυτά πρέπει να γίνουν γρήγορα.»

Κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο. Ο Αντώνης Νταβανέλος “σπεύδει βραδέως” όταν καταλήγει στην διαπίστωση πως «όλα αυτά πρέπει να γίνουν γρήγορα». Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω...

Χωρίς να διστάσουμε μπροστά στη ρήξη με το ευρώ-Το καθήκον είναι η ανατροπή της λιτότητας

Παρουσιάζουμε ένα κείμενο, το οποίο ενώ περιγράφει σε γενικές γραμμές σωστά την πολιτική συγκυρία, καταλήγει τελικά σε προτάσεις για τις “πολιτικές συμμαχίες” οι οποίες δεν έχουν καμία βάση, ιδιαίτερα για την πολιτική και εκλογική συνεργασία της ΛΑΕ με το ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Κάποιες εξηγήσεις γιατί δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί αυτή η συνεργασία, μπορείτε να τις βρείτε εδώ:
Υποβολείς: Ούτε News ούτε Real (περί ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ-Πλεύσης), κάποιες άλλες πλευρές μπορείτε να τις φανταστείτε. Οι εκκλήσεις για αυτή την ενότητα της αριστεράς, ιδιαίτερα όταν είναι φανερό ότι δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν, δεν συγκροτούν πολιτική πρόταση. Το σχέδιο για την “ενότητα της Αριστεράς” θυμίζει ένα άλλο σχέδιο, αυτό της “παραγωγικής ανασυγκρότησης” το οποίο, για το «καλό της χώρας» εγκαλεί τους βιομηχάνους και άλλες μερίδες της αστικής τάξης να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους για την ανάπτυξη  του κλάδου της βιομηχανίας και άλλων παραγωγικών δραστηριοτήτων. Όπως δηλαδή δεν πρόκειται να “αναδομηθεί” η αστική τάξη  με εκκλήσεις και να έρθει στα μέτρα των πολιτικών τους στοχεύσεων, όσο "πατριωτικές" κι αν είναι αυτές,  έτσι δεν πρόκειται να “αναδομηθούν” και οι πολιτικοί σχηματισμοί της Αριστεράς για το κοινό καλό της, απεμπολώντας τα κεκτημένα της της δικής τους “επαναστατικής καθαρότητάς”  που με τόσους κόπους κατέκτησαν.. Το πιο πιθανόν είναι να τα πάρουν μαζί τους στον τάφο τους, και να περιμένουν ότι κάποτε οι επόμενες γενιές θα αναγνωρίζουν την αξία τους  να τους “αγιοποιήσουν” ως μάρτυρες του επαναστατικού κινήματος...

Αναδημοσίευση από το "RProject.gr

του Αντώνη Νταβανέλου

Στις εβδομάδες που έρχονται, έχουμε να αποδείξουμε αν μπορούμε να παρουσιάσουμε μια σοβαρή συγκέντρωση δύναμης στα αριστερά του Τσίπρα, με στόχο την ανατροπή της λιτότητας και χωρίς κανένα δισταγμό στο ζήτημα της εξόδου από το ευρώ.

Η πα­ρά­τα­ση και το βά­θε­μα της κρί­σης διε­θνώς έχουν ως απο­τέ­λε­σμα τον πα­ρο­ξυ­σμό των πο­λι­τι­κών κρί­σε­ων πα­γκό­σμια: με­γά­λα τμή­μα­τα των κυ­ρί­αρ­χων τά­ξε­ων, σε με­γά­λες χώρες του κα­πι­τα­λι­σμού, απο­κτούν δια­φο­ρε­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες, δια­φο­ρε­τι­κές ει­κό­νες για τον κόσμο, δια­φο­ρε­τι­κές απα­ντή­σεις ακόμα και στα κε­ντρι­κά ερω­τή­μα­τα «γραμ­μής» των κυ­βερ­νή­σε­ών τους. Σε ένα μόνο ση­μείο συμ­φω­νούν όλοι τους: ότι η λι­τό­τη­τα πρέ­πει να πα­ρα­τα­θεί, να γίνει ακόμα πιο σκλη­ρή, να επι­τα­χυν­θεί η αντί­στρο­φη ανα­δια­νο­μή, η με­τα­φο­ρά πόρων προς το πάνω μέρος της κοι­νω­νί­ας, προ­κει­μέ­νου να χτι­στεί η (αστι­κή) διέ­ξο­δος από την κρίση.

Ο Τραμπ και...εμείς

Αναδημοσίευση από το "RProject.gr"

του Αντώνη Νταβανέλου

Άναυδος μένει κανείς μπροστά σε ορισμένες πτυχές της αρθρογραφίας στελεχών της Αριστεράς και μάλιστα της ριζοσπαστικής που αναδεικνύουν μιαν κάποια «φιλικότητα», ή και ευχαρίστηση, σχετικά με την νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ.

Πρό­κει­ται για απο­λύ­τως λάθος εκτί­μη­ση, απέ­να­ντι σε ένα νέο πο­λι­τι­κό ζή­τη­μα με πα­γκό­σμιες, πλέον, δια­στά­σεις: Φά­ρανζ, Τραμπ, Μαρίν Λεπέν, ακόμα και ο Γκρί­λο, είναι κά­ποιες «κο­ρυ­φές» που ακο­λου­θού­νται από πολ­λούς άλ­λους στη Γερ­μα­νία, στην Αυ­στρία, στην Ολ­λαν­δία, στην Ουγ­γα­ρία, στην Πο­λω­νία κ.ο.κ.

Και αν κά­ποιος δεν μπο­ρεί να απο­φα­σί­σει στη­ριγ­μέ­νος στο βα­σι­κό κρι­τή­ριο της αλ­λη­λεγ­γύ­ης με την κοι­νω­νι­κή αρι­στε­ρά στις ΗΠΑ, ίσως θα έπρε­πε να υπο­λο­γί­ζει πιο σο­βα­ρά τις κραυ­γές αγαλ­λί­α­σης ορ­κι­σμέ­νων εχθρών της τάξης μας και της Αρι­στε­ράς, όπως η Χρυσή Αυγή και η πα­γκό­σμια ακρο­δε­ξιά.

Πρώτες σκέψεις για έναν απολογισμό της πορείας μας μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ

Αναδημοσίευση από το "RProject.gr"

του Αντώνη Νταβανέλου

Οι μεγάλες αστικές εφημερίδες δεν κρύβουν την άγρια χαρά τους για τη βαθιά μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κόμμα που πολέμησαν με πάθος –γιατί συστηματοποιούσε μια ριζοσπαστική αντιπολίτευση στη λιτότητα και στήριζε όλες τις μαζικές αντιστάσεις, ακόμα και τις πιο «εξωκοινοβουλευτικές»– δεν υπάρχει πια. Στη θέση του έχει αναδυθεί ένα αρχηγικό κόμμα που, στο όνομα του «να μείνει η χώρα στο ευρώ», έχει αναλάβει την πολιτική καθοδήγηση μιας άγριας αντεργατικής και αντικοινωνικής πολιτικής, έχει αναλάβει να επιβάλει το Μνημόνιο 3.

Για την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και επανίδρυση του φιλελέ ΣΥΝασπισμού...

Η απόφαση της τελευταίας ΚΕ υπέγραψε το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Η ηγετική ομάδα αποφάσισε να προχωρήσει σε ιδρυτικό συνέδριο ενός νέου κόμματος του “κρατικού” συριζα, ενώ ο “κοινωνικός” σύριζα βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα της αναζήτησης νέας πολιτικής έκφρασης. Παραθέτουμε ένα κείμενο του Α. Νταβανέλου που είναι στηριγμένο στην παρέμβασή του στην τελευταία ΚΕ και εξηγεί τους όρους αυτής της νέας κατάστασης:

Οι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ θα καθοριστούν από πολλά και διαφορετικά σημεία:

1.Αλληλεγγύη: Τις τελευταίες ημέρες είναι σαφές ότι ένα πολιτικο-δημοσιογραφικό «ρουλεμάν» έχει βάλει στο στόχαστρο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που στον α΄ ή στον β΄ βαθμό διαφώνησαν με τη μνημονιακή συμφωνία, όπως τον Π. Λαφαζάνη, τη Ν. Βαλαβάνη, την Ζ. Κωσταντοπούλου, τον Γ. Βαρουφάκη. Είναι εντυπωσιακό ότι το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, επισήμως, έχει «σιωπήσει» μπροστά σε αυτήν την ανήθικη επίθεση. Πρέπει να διατυπώσουμε την απαίτηση να ασκήσει το κόμμα τη δύναμη και την επιρροή του, ώστε αυτό το «ρουλεμάν» να τσακιστεί. Όσοι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αρχίσει να βλέπουν ως μοντέλο το ΠΑΣΟΚ του 1981, ας κοιτάξουν να ενημερωθούν για το πώς –τότε- αντίστοιχα «ρουλεμάν» (άτυπες συνεργασίες μεταξύ κομματικών παράκεντρων, ΜΜΕ και υπηρεσιών του κράτους) λειτούργησαν συνθλιπτικά για ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που συνδέονταν με πιο ριζοσπαστικές παραδόσεις ή πρακτικές. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να αναπαραχθούν τέτοια φαινόμενα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ...

2.Καθαρή εκτίμηση για τη συμφωνία: Διάφοροι σύντροφοι μας καλούν να αποφύγουν συμμετρικά την ωραιοποίηση και τη δραματοποίηση. Οι χαρακτηρισμοί δεν έχουν ενδιαφέρον. Χρειάζεται καθαρή πολιτική εκτίμηση.

Η συμφωνία είναι σκληρό μνημόνιο. Εφοδιασμένο με turbo ΤΑΙΠΕΔ, turbo επιτήρηση, turbo αυτοματισμούς περικοπής κοινωνικών δαπανών ως αντιστάθμισμα σε κάθε οικονομική αστοχία, turbo αντεργατικές αντιμεταρρυθμίσεις.

Οι πρώτες δημόσιες αντιδράσεις στον ΣΥΡΙΖΑ για να μην ψηφιστεί η συμφωνία με τους δανειστές

23-06-2015 Στο Χαλάνδρι

Σήμερα πλέον έχουν ξεκαθαρίσει δυο ζητήματα:

-  1ο)   Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται μια συμφωνία σαφώς χειρότερη από το 47σέλιδο, που κατέθεσε πριν λίγες μέρες στους θεσμούς, και 

-  2ο)   Το πλαίσιο αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από μια μεγάλη μερίδα μελών και ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας, η οποία ούτε αντέχει και ούτε ανέχεται την συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών.

Ήδη έχουν αρχίσει να εκδηλώνονται οι πρώτες αντιδράσεις για την καταψήφιση του νέου μνημονίου, που προτείνει πλέον η ίδια η κυβέρνηση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις: Οι γόρδιοι δεσμοί λύνονται ή κόβονται;

 Αναδημοσίευση από την "ίσκρα"

Του Αντώνη Νταβανέλλου

Στη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τις «προγραμματικές αιχμές» του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει της τελικής σύγκρουσης για την κυβερνητική εξουσία.Έχει σημασία το ερώτημα ποιες από αυτές τις «αιχμές» προκάλεσαν θετικές αντιδράσεις στις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, επιταχύνοντας έτσι, πραγματικά, τις πολιτικές εξελίξεις. Η απάντηση είναι αυτονόητη, σχεδόν χειροπιαστή: οι δεσμεύσεις για την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, για επαναφορά της 13ης σύνταξης, για το αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ, για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, για την κατάργηση του ειδικού φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, με κέντρο την εργατική τάξη και τις φτωχές λαϊκές μάζες, βλέπει στις δεσμεύσεις την οικονομική-κοινωνική θέση της, για πρώτη φορά μετά την καταστροφική εποχή των μνημονίων, αν η Αριστερά κατακτήσει την κυβερνητική εξουσία. Πρόκειται για έναν πανίσχυρο «κινητήρα», που μπορεί να παραγάγει «πολιτική ενέργεια» ικανή να κάμψει την υποστήριξη της ντόπιας κυρίαρχης τάξης και των δανειστών προς την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν σε αυτές τις δεσμεύσεις κυρίως την ανάδειξη της «ταξικής μονομέρειας» της ριζοσπαστικής Αριστεράς, το σεβασμό στο ευρύτερο πρόγραμμα που αποφάσισε το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλοι θεωρούν ότι πρόκειται για μια πρόταση που αφενός προκαλεί την ικανοποίηση των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων, αφετέρου θα διασφαλίζει τις συνθήκες μιας ευρύτερης συμμαχίας «επανεκκίνησης της οικονομίας».

οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες...

(Ένα σχόλιο για το άρθρο του Αντώνη Νταβανέλλου:Σχετικά με την πρόσφατη «ανανεωτική» επιθετικότητα, μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ: Έγινε ο Πουλαντζάς, υποχρεωτικός;)

Γράφει ο Α.Ν:

- Και κάπου εδώ, σ. Δ.Χ. ρίχνει στη μάχη τα βαρέα όπλα, δηλώνοντας ότι «η ρήση Πουλαντζά, πως ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρχει, θα έπρεπε να είναι αυτονόητη».

Αυτονόητη για ποιόν; Αυτονόητη, γιατί;

Η απάντηση είναι προφανής: Είναι αυτονόητη για τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, όχι γιατί την είπε κάποτε και ο Ν. Πουλαντζάς, αλλά γιατί αποτελεί μια από τις πιο κεντρικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ . Η θέση αυτή είναι κεντρικό σημείο της Διακήρυξης που ψηφίστηκε στην τελευταία συνδιάσκεψη, την διακήρυξη την οποία υποτίθεται ότι “υπερασπίζεται” ο Α. Ν. με αυτό το κείμενό του... 
Ας δούμε τι γράφει λοιπόν η διακήρυξη (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

3. Ο σοσιαλισμός ως στρατηγικός στόχος

Ο «άλλος κόσμος» που «είναι εφικτός» είναι ο «κόσμος» του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία….

Και συνεχίζει παρακάτω:

ΣΥΡΙΖΑ: ριζοσπαστική αριστερά ή δημοκρατική παράταξη;

Αναδημοσίευση από την "www.dea.org"

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να επιβεβαιώνει την προσήλωσή του στο σχέδιο συγκρότησης της αναγκαίας σήμερα Ριζοσπαστικής Αριστεράς και όχι τη διολίσθησή του προς κάποια «μεγάλη» –αλλά ιδεολογικά και πολιτικά ομιχλώδη– Δημοκρατική Παράταξη. 

«Δεν είμαστε και δεν θέλουμε να γίνουμε ένα νέο ΠΑΣΟΚ», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στη Νίκαια, στην εκδήλωση του Νέου Αγωνιστή, για την επέτειο της ιδρυτικής διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ, την 3η Σεπτέμβρη. Η δήλωση είναι καλοδεχούμενη και απαντά στη συκοφαντική επίθεση των μεγάλων ΜΜΕ, που προσπαθούν να λοιδορήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ –και ειδικά τον Αλ. Τσίπρα– παρομοιάζοντάς τον με μια ξαναζεσταμένη απομίμηση του Α. Παπανδρέου.

Όχι νέο ΠΑΣΟΚ
Όμως για να είναι πειστική, η δήλωση αυτή οφείλει να συνδυάζεται με στρατηγικές επιλογές, με πολιτικές επιλογές, με καθημερινή τακτική, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιβεβαιώνει την προσήλωσή του στο σχέδιο συγκρότησης της αναγκαίας σήμερα Ριζοσπαστικής Αριστεράς και όχι τη διολίσθησή του προς κάποια «μεγάλη» –αλλά ιδεολογικά και πολιτικά ομιχλώδη– Δημοκρατική Παράταξη.

Στη Νίκαια ο Αλ. Τσίπρας έκανε λόγο για «τη μεγάλη κοινωνική συμμαχία της αλλαγής του ’81, που σφυρηλατείται σήμερα στη διαχωριστική γραμμή του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου» και συμπλήρωσε: «Γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ απευθύνει πατριωτικό και δημοκρατικό προσκλητήριο σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα…». Στην ομιλία του, τουλάχιστον όπως παρουσιάστηκε στην «Αυγή», απουσιάζει απολύτως ακόμα και η λέξη «σοσιαλισμός».

Το ΜΑΑ μπροστά στις εκλογές

Οι συνιστώσες του ΜΑΑ συμμετείχαν μόνον δι' αντιπροσώπων...

Οι αποφάσεις της έκτακτης πανελλαδικής σύσκεψης του ΜΑΑ αποτελούν ένα συμβιβασμό ανάμεσα στις διαφορετικές πολιτικές τάσεις και γραμμές, ώστε μετά τις εκλογές να είναι δυνατή συνεύρεση τους, αφού έτσι κι αλλιώς είναι δεδομένο ότι για την εκλογική μάχη  ήδη ακολουθούν διακριτούς εκλογικούς σχεδιασμούς. Μια μια μεριά, η τάση που συσπειρώνεται γύρω από τον Α. Αλαβάνο και συγκροτείται κυρίως από πρώην Συνασπιστές που συμμετέχουν στο ΜΑΑ και προέρχονται σχεδόν όλοι από χώρο του ΚΚΕ, οι οποίοι στρατευμένοι στην λογική της οικοδόμησης του καλού ΚΚΕ αποστασιοποιούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και συμπορεύονται με την διάσπαση της ΚΟΕ στην επιδίωξη εκλογικής συνεργασίας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Από την άλλη το σύνολο των οργανωμένων συνιστωσών του ΜΑΑ, είτε επιλέγει την εκλογική συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε όπως η ΚΟΕ, κινείται προς ευρύτερες από τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικές συσπειρώσεις μπροστά στις εκλογές  και όχι προς στενότερες συσπειρώσεις των δυνάμεων της Αριστεράς.

Η απόφαση για για το Ευρώ, ως προς το περιεχόμενό της, αλλά και ως προς την πρακτική της πλευρά θυμίζει την στάση της ομάδας του Π. Λαφαζάνη απέναντι στον ΣΥΝασπισμό: Το ευρώ θεωρείται ότι είναι το καθοριστικό ζήτημα στην πολιτική εκτίμηση της συγκυρίας, όμως αυτό δεν αποτελεί προϋπόθεση για τις εκλογικές και κινηματικές συνεργασίες. Με την ίδια ακριβώς θέση η ομάδα του Π. Λαφαζάνη παραμένει στον ΣΥΝ και αποδέχεται τους διάφορους Ραφτόπουλους στο ίδιο ψηφοδέλτιο. Αντίθετα, στο ΜΑΑ η αποδοχή αυτής της θέσης επιτρέπει απ' την μια μεριά την συνύπαρξη με τις συνιστώσες που συμμετέχουν στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη αφαιρεί από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ οποιοδήποτε επιχείρημα  για την άρνηση εκλογικής συνεργασίας με την επίκληση της "πολιτικής διαφωνίας". Εξάλλου είναι δηλωμένη εδώ και καιρό η θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για εκλογικά μέτωπα στα οποία θα περιλάμβαναν μέσα και την ομάδα του Π. Λαφαζάνη από τον ΣΥΝασπισμό. Τώρα στην θέση ομάδας του Π. Λαφαζάνη τίθεται με δική του πρωτοβουλία το ΜΑΑ και μια μερίδα του επιδιώκει και την εκλογική συνεργασία με την ΑΝΤΑΣΡΥΑ. Το αν θα προχωρήσει αυτή η εκλογική συνεργασία είναι πλέον ζήτημα που αφορά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Σε συνέχεια της  σύντομης "ενημέρωσης από την έκτακτη Πανελλαδική Σύσκεψη του ΜΑΑ", παρουσιάζουμε μερικές ακόμα χαρακτηριστικές τοποθετήσεις από την έκτακτη πανελλαδική σύσκεψη του ΜΑΑ:

Μια σύντομη ενημέρωση από την έκτακτη Πανελλαδική Σύσκεψη του ΜΑΑ

Ολοκληρώθηκαν σε μια μέρα – αντί για δύο όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί - οι εργασίες της έκτακτης πανελλαδικής σύσκεψης του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής με μειωμένη συμμετοχή από τα μέλη των συνιστωσών αλλά πλούσιο και μεστό διάλογο. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στα δύο πρώτα θέματα της ημερήσιας διάταξης, δηλαδή τις εκλογές και την στάση του ΜΑΑ απέναντι στο ευρώ.

Σε μια εποχή που η διαπάλη των γραμμών εντός των πολιτικών μορφωμάτων της αριστεράς γίνεται με γνώμονα την προστασία των όρων αναπαραγωγής τους και λαμβάνονται πρόσθετα μέτρα περιφρούρησης των κομματικών μηχανισμών, το ΜΑΑ δεν διακατέχεται από παρόμοιους κινδύνους. Όταν, μετά από πολλά χρόνια, τα καθοδηγητικά όργανα του ΣΥΝ συνεδριάζουν κεκλεισμένων των θυρών και οργανώσεις όπως το ΝΑΡ θεωρούν εσωτερική τους υπόθεση την οικοδόμηση του “επαναστατικού” κόμματος, η αντιπαράθεση των απόψεων στο ΜΑΑ γίνεται με όρους πλήρους δημοσιότητας.

Το πιο σημαντικό στοιχείο της έκτακτης πανελλαδικής σύσκεψης του ΜΑΑ θεωρούμε ότι δεν είναι οι αποφάσεις, οι οποίες λίγο πολύ ήταν αναμενόμενες, αλλά ο πλούσιος προβληματισμός και οι ολοκληρωμένες απόψεις που ακούστηκαν. Για τις αποφάσεις και την σημασία τους και τι στόχους εξυπηρετούν στην προεκλογική περίοδο θα αναφερθούμε αναλυτικά σε επόμενο κείμενό μας. Εδώ θα παρουσιάσουμε τρεις αντιπροσωπευτικές τοποθετήσεις, που εκτός των άλλων έχουν ενδιαφέρον και για τα στοιχεία ενημέρωσης που περιέχουν ως προς τις διαπραγματεύσεις και τις σχέσεις του ΜΑΑ με άλλους πολιτικούς χώρους, όπως την ΕΛΑΔΑ, τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ: