Ενημέρωση από την εκδήλωση: Πανδημία - Νεοφιλελευθερισμός - Αντιστάσεις

Αποσπάσματα από την εκδήλωση (εισηγήσεις, τοποθετήσεις - ερωτήσεις, δευτερολογίες [*] )


Την Δευτέρα, 6 Ιούλη 2020, oι συνάδελφοι σε [αργή] κίνηση και οι Εκδόσεις των συναδέλφων – Αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα βιβλίου, οργάνωσαν στο Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου μια εκδήλωση-συζήτηση με αφετηρία τα όσα ζήσαμε και βιώνουμε με αφορμή την πανδημία. με θέμα:

«Το πρόβλημα δεν είναι ότι πεθαίνουμε αλλά ότι μας κάνουν να ζούμε έτσι»

Πανδημία - Νεοφιλελευθερισμός - Αντιστάσεις

Όπως γράφουν στο προσκλητήριο:

«Αντιμέτωποι με την απανθρωπιά των πολιτικών που υποστήκαμε με πρόσχημα την φροντίδα και την θεραπεία και αναλογιζόμενοι ότι το μέλλον είναι ακόμα χειρότερο, βάζουμε σε συζήτηση ένα ερώτημα που ζητάει απάντηση από χίλιες μεριές:

- Τι είδους ζωή θέλουμε να ζήσουμε; Σε ποιό κόσμο θέλουμε να ζήσουμε;

Οι ομιλητές που προσκαλέσαμε καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα επιχειρημάτων της ριζοσπαστικής σκέψης και της κριτικής στην καπιταλιστική αντίληψη της πραγματικότητας.

Ο Βασίλης Μηνακάκης που το βιβλίο του «Μετά την πανδημία covid – 19. Τι είδους κόσμο θέλουμε» κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Μας συνδέει μαζί του μια πολύχρονη σχέση συναδελφική και εκτίμησης.

Ο Γιώργος Λιερός που το δοκίμιό του «Να τραβήξουμε το φρένο κινδύνου στο τρελό τρένο της προόδου» κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων σε ηλεκτρονική μορφή στο μέσο της καραντίνας.

Εκδήλωση στο Χαλάνδρι: «Κοινά, κοινότητες, κοινοκτημοσύνη, κομμουνισμός»

(κλικ για μεγέθυνση)

Tην Δευτέρα 13/6 ,20:00, στο Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Χαλανδρίου(Τομπάζη και Φιλικής Εταιρείας γωνία)παρουσιάζεται το βιβλίο του Γιώργου Λιερού

ΚΟΙΝΑ, ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ, ΚΟΙΝΟΚΤΗΜΟΣΥΝΗ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΑΡΙΤΖΗΣ μηχανικός ΕΜΠ,δρ Φιλοσοφίας
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΡΤΙΚΑΣ δοκιμιογράφος,μεταφραστής
ΠΑΤΗΡ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΝΑΚΟΥΛΑΣ εφημέριος Ι.Ν.Αγ.Παντελεήμονος
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ:ΝΙΚΟΣ ΦΕΛΕΚΗΣ δημοσιογράφος Matrix24

περισσότερα σχετικά με το βιβλίο, εδώ:

«Κοινά, κοινότητες, κοινοκτημοσύνη, κομμουνισμός: Από τον κόσμο των κοινών στον κοινό κόσμο»

Βιβλιοπαρουσίαση: «Κοινά, κοινότητες, κοινοκτημοσύνη, κομμουνισμός: Από τον κόσμο των κοινών στον κοινό κόσμο»

(κλικ για μεγέθυνση)

Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Γιώργου Λιερού με τίτλο «Κοινά, κοινότητες, κοινοκτημοσύνη, κομμουνισμός: Από τον κόσμο των κοινών στον κοινό κόσμο». Με Πρόλογο του Γιώργου Καλλή, Επίμετρο του Γιώργου Περτσά και ένα κείμενο του Ιβάν Ίλιτς.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται πολύς λόγος στη δημόσια συζήτηση για τα «κοινά». Τι είναι όμως αυτά τα περιβόητα «κοινά»; Πρόκειται για αυτό που συνηθίζουμε να ονομάζουμε «κοινά αγαθά»; Πρόκειται για τους «κοινούς πόρους»; Τα κοινά είναι μόνο τα δάση, οι παραλίες, ο αέρας και το νερό, τα οποία είναι γνωστά ως «κοινά τοις πάσι» από την εποχή του αρχαίου ρωμαϊκού δικαίου; Ή πρόκειται και για κάτι πιο σύνθετο, που έχει άμεση σχέση με την αυτοοργάνωση της κοινωνίας, τις δομές αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, τους εργατικούς αγώνες, τα κινήματα πολιτών που μετατρέπουν την κρατική ιδιοκτησία σε δημόσια, σε κοινή κτήση; Και ποια η σχέση τους με τις κοινότητες, την κοινοκτημοσύνη και τον κομμουνισμό – η γενεαλογική σχέση τους με τη μεγάλη παράδοση που αναφέρεται στην αρχική εξισωτική «φυσική κατάσταση»;

Ντροπή

Αναδημοσίευση από το "δρόμο"

του Γιώργου Λιερού

Οι ικεσίες και στα κλάματά μας είναι απόδειξη της αδυναμίας μας, η ντροπή μας όμως, αποτελεί απόδειξη ότι ενεργούμε με την θέλησή μας.

Τζελαλεττίν Ρουμί, “Μεσνεβί”, μέρος πρώτο, 621.

Μπορεί ακόμα η ελληνική κοινωνία να ντρέπεται για την κατάντια της; Μια κοινωνική καταστροφή συγκρίσιμη με πολεμική ήττα. Παραδοθήκαμε μετά από αψιμαχίες και μόνο γι’ αυτόν τον λόγο δεν πρόκειται για πόλεμο. Σχεδόν όπως οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης το 1989. Και το κυριότερο, δεν είναι η πτώση του βιοτικού επιπέδου αλλά η καταρράκωση της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού. Γιατί ο λαός δεν αντιστέκεται, γιατί ο καθένας «φυλάει τις σφαίρες του» μόνο για τον διπλανό του; Παραίτηση, απραξία, απάθεια και μετά ξέσπασμα πάνω στον πιο αδύνατο· που οφείλεται η παράλυση της θέλησης, η έσχατη αδυναμία;

Η ελληνική κοινωνία εδώ και 2-3 δεκαετίες ξέμαθε να ντρέπεται· η ντροπή όμως είναι το μέτρο της αξιοπρέπειας, θέτει τις προδιαγραφές για την δημόσια εμφάνιση, τους όρους για τον αμοιβαίο σεβασμό, την σύμπραξη και την συνομιλία ανάμεσα σε άγνωστους ανθρώπους στον δημόσιο χώρο. «Ξετσίπωτος» είναι αυτός που εμφανίζεται στους άλλους «χωρίς τσίπα», αδιαφορώντας για την υπόληψή του, είναι αυτός που «δεν έχει πρόσωπο». Ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί και ντρέπεται ακριβώς γιατί έχει υιοθετήσει αξίες και δεσμεύεται προσωπικά σ’ αυτές, γιατί όπως θα έλεγε κάποτε ο λαός μας έχει φιλότιμο (είναι φίλος της τιμής του, προστατεύει την τιμή του). «Συστήματα της τιμής και της ντροπής», αποκαλούν οι ανθρωπολόγοι τα συστήματα των κοινωνικών κανόνων στους λαούς στους οποίους απουσιάζει το κράτος ή η παρουσία του είναι ισχνή.

Αριστερή διακυβέρνηση και συνεργατική και αλληλέγγυα οικονομία

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

Του Γιώργου Λιερού

Είναι ώριμες οι συνθήκες στη χώρα μας για την αριστερή διακυβέρνηση; Μια άλλη κοινωνική προοπτική και όχι απλά η διαχείριση της κρίσης, αν και είναι εν μέρει υπόθεση και της πολιτικής των κομμάτων, δεν μπορεί να προκύψει κυρίως μέσα από τα πολιτικά προγράμματα ή τις ορθές κεντρικές πολιτικές αποφάσεις (π.χ. ακύρωση ή επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, αποκατάσταση των μισθών και του κράτους πρόνοιας, νέα φορολογική πολιτική, έξοδος από το Ευρώ κ.τ.λ.).