Ο λαϊκισμός της εφημερίδας των συντακτών και όχι μόνο...

Δικαιολογημένη η αγωνία των συριζέων και των φίλων τους για την ερχόμενη εκλογική μάχη, αφού τα πράγματα δεν προχωράνε σύμφωνα με τις προσδοκίες τους για να κυβερνήσουν ξανά την χώρα. Αδικαιολόγητες όμως οι πρακτικές που ακολουθούν για την επίτευξη αυτού του στόχου, ιδιαίτερα όταν υποτιμούν την νοημοσύνη του απλού πολίτη.

Το τελευταίο καιρό οι συριζέοι έχουν αναδείξει ως αιχμή της πολιτικής τους τις παρακολουθήσεις/συνακροάσεις, ένα ζήτημα που δείχνει τον πάτο της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικότητας στην χώρα μας, αποκαλυπτικό για το πως λειτουργεί η πολιτική των ΣΔΙΤ (συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα) στο βαθύ κράτος.

Αυτό που καταλαβαίνει ο απλός πολίτης είναι ότι το ζήτημα δεν αφορά τον ίδιο, αφορά στο τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και πως επιλύει τους ανταγωνισμούς στο εσωτερικό του: «Η Μητσοτάκης Α.Ε» επέβαλε ένα σύστημα επιτήρησης/ελέγχου τόσο στο εσωτερικό του μηχανισμού της όσο και απέναντι στους αντιπάλους της (πολιτικούς, δημοσιογράφους) για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη παραμονή της στην κυβερνητική καρέκλα με κάθε μέσο που δύναται να χρησιμοποιήσει. Αυτό κάνουν και όλοι οι καπιταλιστές απέναντι στους ανταγωνιστές τους: Μην ξεχνάμε ότι τα ποσά που ξοδεύονται παγκοσμίως για την “βιομηχανική κατασκοπεία” είναι μεγαλύτερα απ’ αυτά που δαπανούν τα κράτη στις μυστικές τους υπηρεσίες για “εθνικούς λόγους”. Είναι και αυτό ένα βασικό στοιχείο της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικότητας, κοινό με την διοίκηση των καπιταλιστικών επιχειρήσεων…

Ο απλός πολίτης γνωρίζει επίσης ότι τον έχουν φακελώσει και τον παρακολουθούν καθημερινά, κράτος και ιδιωτικές εταιρείες, με πολλούς άλλους τρόπους, από τις προσωπικές του προτιμήσεις μέχρι τις οικονομικές του συναλλαγές.

Η ...ηθική που ενώνει την “εφημερίδα των συντακτών” με το “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ”

Η “εφημερίδα των συντακτών” στις 28/5/2018 δημοσιεύει με υπογραφή της (efsyn.gr) ένα σχετικά σύντομο κείμενο, το οποίο λίγα γράφει αλλά υπονοεί πολλά:

Συγχωροχάρτι από το Podemos στο ζεύγος Ιγκλέσιας - Μοντέρο

Μια μέρα πριν, 27/5/2018, το “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ” είχε δημοσιεύσει ένα ανάλογο:

Podemos: Συγχωροχάρτι στον Ιγκλέσιας για τη βίλα με πισίνα έδωσε το 68% του κόμματος

Εκείνες τις μέρες στην Ισπανία άλλο ήταν το “πρώτο θέμα”, η πολιτική διαχείριση ενός σκανδάλου διαφθοράς για το οποίο η δικαιοσύνη έχει αποφανθεί: Συνολικά 351 έτη φυλάκισης επιβλήθηκαν σε 29 κατηγορούμενους που εμπλέκονται στο σκάνδαλο, πολλοί από τους οποίους υπήρξαν στο παρελθόν υψηλόβαθμα στελέχη του Λαϊκού Κόμματος. Ο πρώην ταμίας του Λαϊκού Κόμματος, Λουίς Μπάρθενας καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 33 ετών για ξέπλυμα χρήματος και δωροδοκία, και πρόστιμο 44 εκατ. ευρώ. Σε 38 έτη φυλάκισης καταδικάστηκε ο προερχόμενος από το Λαϊκό Κόμμα πρώην δήμαρχος περιοχής της Μαδρίτης, Γκιγιέρμο Ορτέγκα, ενώ η Άνα Μάτο, τέως υπουργός Υγείας διετάχθη να επιστρέψει 28.000 ευρώ, καθώς κρίθηκε ότι επωφελήθηκε από την υπόθεση.

Το γιατί το “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ” ασχολήθηκε με την “βίλα” του Ιγκλέσιας, δεν θα το σχολιάσουμε. Όμως γιατί μια σοβαρή εφημερίδα έγινε ξαφνικά “ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ' αλεύρι”, χρησιμοποιώντας μάλιστα δημοσιογραφικές μεθόδους που η ίδια έχει αποκηρύξει;

Συγκεκριμένα,

Λαϊκισμός και ανάκτηση της Δημοκρατίας: Μια συζήτηση με την Σαντάλ Μουφ

Αναδημοσίευση από το ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Μετάφραση: Αντώνης Γαλανόπουλος

Πηγή: Verso

Στις 8 Ιουλίου η Σαντάλ Μουφ βρισκόταν στη Μπογκοτά για να δώσει μια ομιλία με θέμα την δημοκρατία και το πάθος. Πριν την εκδήλωση μίλησε στο περιοδικό Palabras al Margen για το σύγχρονο νόημα του λαϊκισμού και της δημοκρατίας.

Ποια είναι η σημασία της σημαίνουσας εργασίας σας Ηγεμονία και Σοσιαλιστική Στρατηγική σήμερα, τριάντα χρόνια μετά τη δημοσίευσή της;

Όταν γράψαμε το βιβλίο ήταν σαφές ότι ήταν απαραίτητο να επανεξετάσουμε το σοσιαλισμό με έναν τρόπο που θα μπορούσε να περιλαμβάνει τα αιτήματα των νέων κοινωνικών κινημάτων - από το φεμινισμό έως την οικολογία και τους gay αγώνες. Αυτό εξακολουθεί να είναι σήμερα ένα εξαιρετικά επίκαιρο ζήτημα. Ωστόσο, δεν θα πρότεινα σήμερα ένα θεωρητικό έργο που προσπαθεί να επαναδιαμορφώσει το σοσιαλισμό - γιατί ενώ όταν γράφαμε την Ηγεμονία η ιδέα του σοσιαλισμού ήταν κεντρική, αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Σε εκείνη την στιγμή, υποστηρίξαμε την αναδιατύπωση του σοσιαλιστικού σχεδίου από την άποψη της ριζοσπαστικοποίησης της δημοκρατίας. Σκεφτήκαμε ότι δεν ήταν αρκετό το να σκεφτόμαστε το σοσιαλιστικό σχέδιο, εντός των περιορισμένων όρων των αιτημάτων της εργατικής τάξης και μόνο. Σήμερα η μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε ένα αριστερό σχέδιο και σε ένα δεξιό έχει τις ρίζες της στο γεγονός ότι μόνο το πρώτο μπορεί να υποστηρίξει οποιοδήποτε είδος ριζοσπαστικοποίησης της δημοκρατίας.

Ο λαός δεν είναι μια άξεστη και αμαθής μάζα

Αναδημοσίευση από τα "Ενθέματα (23-1-11)"

Χρήσεις και καταχρήσεις της έννοιας του «λαϊκισμού»

του Ζακ Ρανσιέρ

Δεν περνά ούτε μια μέρα που να μην ακούσουμε καταγγελίες για τον κίνδυνο του λαϊκισμού. Κι όμως δεν είναι εξίσου εύκολο να καθορίσουμε την ακριβή σημασία της λέξης. Ποιος είναι λαϊκιστής; Εξετάζοντας τις διάφορες σημασίες και τη ρευστότητα του όρου, διαπιστώνουμε ότι τρία είναι τα ουσιώδη στοιχεία που ορίζουν τον λαϊκισμό, στο πλαίσιο του κυρίαρχου λόγου:

-     Πρώτον, ένας τρόπος απεύθυνσης κατευθείαν στον λαό, που παρακάμπτει τους εκπροσώπους και τους αξιωματούχους.
-     Δεύτερον, ο ισχυρισμός ότι οι κυβερνήσεις και οι κυβερνώσες ελίτ μεριμνούν περισσότερο για τα δικά τους συμφέροντα παρά για το δημόσιο συμφέρον.
-    Τρίτον, μια ταυτοτική ρητορική που εκφράζει φόβο και απόρριψη των ξένων.

Είναι σαφές, βέβαια, ότι δεν υπάρχει κάποια αναγκαία σχέση που συνδέει μεταξύ τους τα τρία αυτά χαρακτηριστικά. Το ότι υπάρχει μια οντότητα που αποκαλείται «λαός», η οποία αποτελεί την πηγή κάθε εξουσίας και το σώμα στο οποίο απευθύνεται προνομιακά ο πολιτικός λόγος, είναι μια πεποίθηση που ενέπνεε παλαιότερα όλους όσους μιλούσαν από τη σκοπιά της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού. Δεν συνδέεται με καμιάς μορφής ρατσιστικά ή ξενοφοβικά αισθήματα.