«εθνική συνεννόηση» με χουντικό ...διαμεσολαβητή;

Στο κοινό της εκδήλωσης ξεχωρίζουν ο εκπρόσωπος της Αρχιεπισκοπής, ο Τ. Κουίκ των ΑΝ.ΕΛΛ., οι οποίοι ως γνωστόν διαφωνούν με τη γραμμή της κυβέρνησης στην οποία συμμετέχουν και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Π. Μολυβιάτης |

Στην «εφημερίδα των συντακτών» παρουσιάζεται μια πολιτική εξήγηση για την σκοπιμότητα της εκδήλωσης που οργανώθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών με οικοδεσπότη τον χουντικό Νικολάο Μέρτζο:

Οταν εξαγγέλθηκε η εκδήλωση στον χώρο του υπουργείου Εξωτερικών για να παρουσιαστεί το νέο βιβλίο του Νικολάου Μέρτζου «Το Μακεδονικό» με ομιλητές τους Ν. Κοτζιά, Ευάγγ. Βενιζέλο και Στ. Θεοδωράκη, οι περισσότεροι σκέφτηκαν ότι επρόκειτο για μια απόπειρα εύσχημης αποκατάστασης του συγγραφέα, μετά το φιάσκο της παρασημοφόρησής του από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στον ίδιο χώρο τον Ιούνιο του 2017.

Πέρσι ήταν χουντικός, σήμερα είναι φίλος μας...

(κλικ στην εικόνα για τα δείτε το άρθρο)

Ο Νικόλαος Μέρτζος, προδικτατορικά δραστηριοποιήθηκε και ως μέλος της ΕΚΟΦ. Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας ήταν μέλος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής», ενός γνωμοδοτικού σώματος διορισμένου από τους δικτάτορες με σκοπό να δημιουργήσει ένα δημοκρατικό προσωπείο για το δικτατορικό καθεστώς. Το Νοέμβριο του 1970 διορίστηκε από το Γεώργιο Παπαδόπουλο μέλος της πρώτης «Συμβουλευτικής Επιτροπής». Το 1971 εξελέγη μέλος της δεύτερης «Συμβουλευτικής Επιτροπής» και αργότερα γραμματέας της. Από το βήμα της «Συμβουλευτικής Επιτροπής» ο Μέρτζος είχε εισηγηθεί υπέρ νομοσχεδίων της δικτατορικής κυβέρνησης εκθειάζοντας τα στελέχη της. Τον Ιανουάριο του 1972 αναδείχτηκε Β' αντιπρόεδρος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής». Μετά την πτώση της δικτατορίας διετέλεσε σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Ευάγγελου Αβέρωφ και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από το 1990 ως το 1993 για θέματα Μακεδονίας και Θράκης. Ήταν ένας από τους συνδιοργανωτές του συλλαλητηρίου για το Μακεδονικό στη Θεσσαλονίκη το Φεβρουάριο του 1992 και συντάκτης της σχετικής διακήρυξης.

Τον Μάη του 2017 :

«Σάλο και οργή στις τάξεις των φυλακισθέντων, εξορισθέντων και διωχθέντων επί χούντας έχει προκαλέσει η απόφαση της Προεδρίας της Δημοκρατίας να τιμήσει με το παράσημο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος τον Νικόλαο Μέρτζο, ο οποίος είχε χρηματίσει αντιπρόεδρος της Συμβουλευτικής της χούντας.

Δίκτυο 21: Για να θυμούνται οι παλιοι και να μαθαίνουν οι νέοι...

«Σήμερα, η δικτύωση του επεκτείνεται από το εθνικιστικό ΔΗΚΚΙ και τον επικίνδυνα γραφικό Καραμπελιά, μέχρι την πολυδιασπασμένη ακροδεξιά, με σαφή την ενεργητική απασχόληση συμβούλων πανεπιστημιακών στο πλευρό του Υπουργού Εξωτερικών Ν.Κοτζιά, όπως αποκαλύφθηκε και μέσα από την σύγκρουση του Κύπριου Προέδρου Αναστασιάδη με τον πανεπιστημιακό Άγγελο Συρίγο! Μάλιστα, έπρεπε να έχουμε κυβέρνηση πρώτη φορά Αριστερά για να εγκατασταθεί ο Κώστας Ζουράρις στο υπουργείο Παιδείας... »

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (αναδημοσίευση)

Καθεστωτικοί βολεμένοι ευρωλιγούρηδες με το ελληνόμετρο στο χέρι, κοράκια του πολέμου και θιασώτες του μίσους Σε κάθε μεγάλη κρίση του αστικού πολιτικού συστήματος εξουσίας, σε κάθε στιγμή έντασης του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού για τον έλεγχο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, έρχεται στο προσκήνιο ξανά και ξανά το συγκεκριμένο εθνοκάπηλο ΔΙΚΤΥΟ 21. Αν και πολλοί τονίζουν ότι κοιμάται, ότι διαλύθηκε.. στην πραγματικότητα, οι ιδρυτές του, ο Σαμαράς και τα στελέχη της Πολιτικής Άνοιξης έφτασαν να κυβερνήσουν! Μάλιστα, όπως περιγράφεται αναλυτικά σφιχταγκαλιάστηκαν με τους ΝΑΖΙ της Χρυής Αυγής, με προξενήτρες το Φαήλο Κρανηδιώτη και το Μπαλτάκο, ενσωμάτωσαν ακραίους στρατιωτικούς και ακόμη πιο ακραίους δημοσιογράφους και πανεπιστημιακούς, που συνεργάζονται με δεξαμενές αστικής σκέψης όπως το ΙΔΙΣ, διαπλέκονται με το Υπουργείο Άμυνας και το Υπουργείο Εξωτερικών.

Η σκοτεινή πλευρά της πολιτικής σκηνής

άλλος έχει τ' όνομα, κι άλλος την χάρη...

Ορισμένα περιστατικά που με πρώτη ματιά δεν φαίνεται να έχουν σχέση μεταξύ τους, καταγράφουν εικόνες ενός αθέατου πολέμου. Με «χτυπήματα κάτω από τη μέση» - που δεν έχουν αφήσει έξω και το πρωθυπουργικό περιβάλλον - έχει ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα σε δυο στρατόπεδα, εντός και εκτός της κυβέρνησης για το ποίος θα εκπροσωπεί τον «αμερικανικό» παράγοντα στην χώρα μας.

Από το βαθύ κράτος μέχρι «έγκυρους» δημοσιογράφους που αντλούν την εγκυρότητά τους από πληροφορίες που προέρχονται από «αξιόπιστες πηγές» στρατεύονται σε αυτή την διαμάχη, η έκβασή της οποίας θα επαναπροσδιορίσει τα πραγματικά κέντρα εξουσίας και θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Ο πόλεμος ανάμεσα στα «επιτελεία» των δυο αυτών στρατοπέδων, ο οποίος διεξάγεται κάτω από την κυβερνητική ομπρέλα, έχει κορυφωθεί τους τελευταίους μήνες. Πρόκειται για «στρατηγικές» συγκρούσεις που διαπερνούν αλλά και ξεπερνούν το κλίμα που διαμορφώνεται στην πολιτική σκηνή (συγκρότηση της κεντροαριστεράς, συγκρούσεις ανάμεσα στον Κυριάκο και τον Αλέξη κλπ).

Και αναρμόδιος και επιθετικός

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

του Δημήτρη Αγγελίδη

Με μια επιστολή που ξαφνιάζει με την ένταση και το περιεχόμενό της, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς επέλεξε να επιτεθεί με ανοίκειους χαρακτηρισμούς σε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας τους ούτε λίγο-ούτε πολύ για επιχείρηση αποδυνάμωσης των ελληνικών θέσεων και της διαπραγματευτικής ισχύος του υπουργείου και αμαύρωσης της διεθνούς εικόνας του!

Την έκρηξη του υπουργού προκάλεσε η κοινοβουλευτική ερώτηση 25 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τη δραστηριότητα ομάδας κουκουλοφόρων και αστυνομικών που, σύμφωνα με τη σοβαρή καταγγελία της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, προχώρησαν το τελευταίο διάστημα στην απαγωγή 17 Τούρκων πολιτών και στην επαναπροώθησή τους στην Τουρκία, όπου αντιμετωπίζουν διώξεις από το τουρκικό κράτος στο πλαίσιο του πογκρόμ που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση Ερντογάν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος.

Και τώρα λίγο γέλιο!

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου Τσαβούσογλου και ο Έλληνας ομόλογός του, χέρι-χέρι, τραγουδώντας το τραγούδι "We are the world" κατά τη συνάντηση του ΝΑΤΟ στην Αττάλεια...

Ο νεοφιλελευθερισμός, ο Νίκος Κοτζιάς και το ΠΑΣΟΚ (Μέρος ΙΙΙ)

(ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ μιλάει για την ΕΕ  στο ΚΡΗΤΗ TV,   30-11-2012)

Κάθε πατριώτης θα νιώσει εθνική υπερηφάνεια ακούγοντας τις απόψεις του Ν. Κοτζιά. Μπορεί ένας “νεοφιλελεύθερος” να είναι “πατριώτης”; Η τοποθέτηση του Ν. Κοτζιά αποτελεί  παράδειγμα θετικής απάντησης στο ερώτημα.

Το ερμηνευτικό σχήμα του Ν. Κοτζιά είναι απλό: Στην ΕΕ κυριαρχεί η πολιτική του “οικονομικού εθνικισμού” της Γερμανίας. Απέναντι σε αυτή την πολιτική οι ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα δεν έπραξαν το εθνικό τους καθήκον για να προασπίσουν τα συμφέροντα της πατρίδας.

Για τον Ν. Κοτζιά, την ιστορία την γράφουν οι “ελίτ”. Γιαυτό δεν κάνει καμία αναφορά σε έννοιες σχετικές με κοινωνικό συσχετισμό, ταξική πάλη και κοινωνικούς αγώνες. Αυτά τα ζητήματα γίνονται αντιληπτά μόνον μέσα από την οπτική της εξουσίας και εκλαμβάνονται ως μορφές υπέρβασης της αστικής πολιτικής ηθικής: “διαφθορά”, “σκάνδαλο”, “διαπλοκή”. Γιαυτό το “πολιτικό σχέδιό” του Ν. Κοτζιά είναι “εθνικό” και στηρίζεται σε ένα μόνον παράγοντα: στην εκμετάλλευση των “εσωτερικών ανταγωνισμών” που διαπερνούν τις σχέσεις αυτών των “ελίτ”. Δεν υπάρχει λοιπόν για τον Ν. Κοτζιά άλλο πεδίο άσκησης πολιτικής έξω από τον χώρο του κεφάλαιου και των εθνικών αντιθέσεων που το διαπερνούν.

Ο νεοφιλελευθερισμός, ο Νίκος Κοτζιάς και το ΠΑΣΟΚ (Μέρος ΙΙ)

(μερικές παρατηρήσεις για τον νεοφιλελευθερισμό ως σύστημα διακυβέρνησης την εποχή της παγκοσμιοποίησης και τις διαδικασίες παραγωγής του πολιτικού προσωπικού του) 

15/12/2014 (εκδήλωση του "πράττω")

Χρήστος Μπότζιος, Νίκος Ξυδάκης, Αϋφαντής Γιώργος, Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Το  μέρος Ι:  [εδώ]

Στο δεύτερο μέρος θα προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε τις αντιλήψεις του Ν. Κοτζιά με τον νεοφιλελευθερισμό και τις πολιτικές πρακτικές του. Ο Νίκος Κοτζιάς σπάνια αναφέρεται στον “νεοφιλελευθερισμό”, τόσο στις γραπτές αναλύσεις του όσο και στον δημόσιο λόγο που εκφέρει . Σε συνέντευξή του διάρκειας 1 ώρας και 42 λεπτών - από την οποία δημοσιεύσαμε αποσπάσματα στο πρώτο μέρος - δεν ακούγεται ούτε μια φορά η λέξη “νεοφιλελευθερισμός”. Είναι άραγε μια τυχαία σύμπτωση;

Μετά τις εκλογές και αφού έγινε υπουργός εξωτερικών, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε (16.03.2014) στην “αυγή” προβάλει την δική του άποψη για τον νεοφιλελευθερισμό και πως αντιλαμβάνεται την σχέση του με τα επίδικα της συγκυρίας. Εκεί ορίζει τον νεοφιλελευθερισμό ως ένα κατά βάση οικονομικό φαινόμενο που εκφράζει την “ηγεμονία των χρηματοπιστωτικών αγορών πάνω στο βιομηχανικό κεφάλαιο και όλες τις άλλες μερίδες επιχειρηματιών. Εμπεδώθηκε μέσα από την καθυπόταξη της κοινωνίας και της μισθωτής εργασίας στις ανάγκες και απαιτήσεις του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου”. 

Το υψωμένο δάκτυλο του Βαρουφάκη ή οι "λαθρομετανάστες" του Ν. Κοτζιά είναι πρόβλημσ για την πολιτική της κυβέρνησης;

Έγινε σήμερα “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ”, με καθυστέρηση 478 μέρες, το υψωμένο δάκτυλο του Γ. Βαρουφάκη από μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη ενός εναλλακτικού ενημερωτικού μέσου της Κροατίας. 

Αφήνουμε τον αναγνώστη να αναρωτηθεί γιατί συνέβη αυτό, αλλά και γιατί άλλες δηλώσεις εκείνης της εποχής προσώπων που είναι σήμερα  υπουργοί της κυβέρνησης δεν λαμβάνουν την ίδια δημοσιότητα, αν και έχουν ίσως μεγαλύτερη σημασία ως προς την πολιτική της κυβέρνησης απέναντι σε σημαντικά ζητήματα της τωρινής συγκυρίας, όπως για παράδειγμα οι παρακάτω δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών σε ελληνικό κανάλι για τους "λαθρομετανάστες":

Ο νεοφιλελευθερισμός, ο Νίκος Κοτζιάς και το ΠΑΣΟΚ (μέρος Ι)

Πριν ένα χρόνο, τότε που ένα μεγάλο μέρος των συζητήσεων εντός και εκτός της Αριστεράς επικεντρωνόταν στο ερώτημα αν ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να γίνει το νέο ΠΑΣΟΚ, είχαμε εκφράσει την θέση ότι: Η ενσωμάτωση στο σύστημα γίνεται με όρους εσωτερίκευσης χαρακτηριστικών της πολιτικής που κυριαρχεί και της ιδεολογίας που ηγεμονεύει. Ας μην ανησυχούν λοιπόν όσοι διαβλέπουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ βαδίζει στον δρόμο της σοσιαλδημοκρατίας, κι ας μην φαντασιώνονται πως θα γίνει “νέο ΠΑΣΟΚ” και άλλα παρόμοια. Τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να γίνει σταθεροποιητικός παράγοντας του πολιτικού συστήματος ως μια μορφή ήπιας νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης/διαχείρισης του ελληνικού καπιταλισμού.

Αργότερα (Σεπτέμβρης 2014), σε άλλο κείμενο είχαμε αναφερθεί αναλυτικά τους υλικούς όρους αυτού του κίνδυνου ενσωμάτωσης. Εκεί, επιχειρήσαμε να καταγράψουμε μια διαφορετική ανάγνωση της ιστορίας της “μεταπολίτευσης” σε αντίθεση με τις κυρίαρχες αφηγήσεις του αστισμού αλλά και της Αριστεράς, προτείνοντας μια διαφορετική περιοδολόγηση με βάση τις τομές που σημάδεψαν την επιβολή του νεοφιλελευθερισμού στην χώρα μας. Μέσα από αυτή την προσέγγιση καταδείξαμε επίσης ότι τα ιδεολογήματα της συνεργασίας των “προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων” και η “ανάπτυξη” της χώρας μέσω της ΟΝΕ, διαμόρφωσαν την συναίνεση και οδήγησαν στην επιβολή αυτών πολιτικών, με την ανοχή αλλά και στη συνεργασία του ΣΥΝασπισμού.

Για την μικροπολιτική “αριστερών” που ξεπλένουν το φθαρμένο προσωπικό του πολιτικού συστήματος...

ποιό είναι το “καθίκι” και η “σιχαμερή ύπαρξη” και το “κοινωνικό απόβρασμα”;

Για να καταλάβετε τι σημαίνει πολιτική χωρίς αρχές, διαβάστε παρακάτω κείμενα από το “εκδοχή”:

1. Πράγματι! Τα καθίκια δεν πάνε χαμένα!…

2. 43 καθεστωτικοί διανοούμενοι ντύθηκαν δημοκράτες!

Δυο μέτρα και δυο σταθμά εφαρμόζουν οι συντάκτες του “εκδοχή” στην κρίση προσώπων του φθαρμένου πολιτικού συστήματος. Αποκαλούν επιλεκτικά “καθίκι”,“σιχαμερή ύπαρξη” και “κοινωνικό απόβρασμα” την Έλενα Παναρίτη και στηρίζουν άκριτα  την προσπάθειά του Νίκου Κοτζιά να φιμώσει τον τύπο με δικαστικές μεθοδεύσεις με την επίκληση της "δυσφήμισης", όταν οι δικοί τους χαρακτηρισμοί προς το πρόσωπο της Ελενας Πανορίτη πέρα από κάθε όριο πολιτικής αντιπαράθεσης είναι σαφώς προσβλητικοί και ανήθικοι. Αντί λοιπόν να κρίνουν την πράξη του Ν. Κοτζια, η οποία στρέφεται ενάντια στην ελευθερία του τύπου, κρίνουνεπιπλέον με ανάλογους χαρακτηρισμούς και κάποιους άλλους που υπερασπίζονται αυτή την ελευθερία...

Μερικά μικρά συμβάντα από την νέα συγκυρία

Ποιό ήταν το πρώτο αποτέλεσμα της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία; Ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το μεσημέρι της 25ης Γενάρη είχε λιποθυμικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε ιδιωτική κλινική.

Συζητήθηκε αρκετά ο πολιτικός όρκος του Α. Τσίπρα ως πρωθυπουργού. Για αυτό το ζήτημα ο Μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης, μερικές μέρες πριν, είχε εκφράσει την άποψη για την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου. Περισσότερα γι' αυτό το θέμα εδώ:

Την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου προτείνει ο Μητροπολίτης της Αλεξανδρούπολης

Τα χρώματα που επέλεξε να ντυθεί η Ζωή Κωσταντοπούλου φαίνεται πως ερέθισαν τους ταύρους της ΝΔ και η πρώτη ανακοίνωση που εξέδωσαν για την νέα κυβέρνηση αναφέρεται αποκλειστικά σε αυτήν: “η προτεινόμενη επιλογή για τη θέση του Προέδρου της Βουλής, ενώ θα έπρεπε να σηματοδοτεί συναινέσεις και συνθέσεις ανάμεσα σε όλες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες, προφανώς δεν διαθέτει τα χαρακτηριστικά αυτά”.  Τάραξαν και τα λασπόνερα του ποταμιού που ακολούθησε τον ίδιο δρόμο: «επιλέχθηκε η μόνιμη πρωταγωνίστρια των κοινοβουλευτικών καυγάδων». Αντίθετα εμείς θα συμφωνήσουμε με την καταληκτική πρόταση της ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ για την νέα κυβέρνηση: “Σημειώνουμε επίσης με ενδιαφέρον ότι ορισμένες θεσμικές επιλογές του κ. Τσίπρα δείχνουν αίσθηση του χιούμορ”.

Ως “αίσθηση του χιούμορ” θα εκλάβουμε και την φήμη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προτείνει ως πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κύριο “Τίποτα”. Περιμένουμε να δούμε αν το νέο κόμμα του Πάγκαλου τον αδειάσει στηρίζοντας στην υποψηφιότητα του κ. “τίποτα”, αφού αυτή η επιλογή “σηματοδοτεί συναινέσεις και συνθέσεις ανάμεσα σε όλες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες”, για τις οποίες αγωνίζεται τόσο πολύ η ΝΔ μετά την 25η Γενάρη...

Μια φορά κνίτης, πάντα κνίτης!

Για τους οπαδούς του σοβιετικού μαρξισμού ο λόγος των “κομμένων κεφαλών” είναι όπως ο λόγος του Θεού για τους χριστιανούς. Γιαυτό τα “διαλεχτά” τους έργα αποτελούν τα “ευαγγέλια” του Μαρξισμού – Λενινισμού. Η πίστη στην αυθεντία επικαθορίζει τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο αντίληψης του κόσμου. Για όλα τα προβλήματα υπάρχουν απαντήσεις στα ιερά κείμενα. Παραφράζοντας την δήλωση του Ν. Μπογιόπουλου “μια φορά ψεύτης, πάντα ψεύτης”, θα λέγαμε ότι η κατάσταση αυτή περιγράφεται με την φράση “Μια φορά κνίτης, πάντα κνίτης”, αφού αυτή η  αλλοιωμένη σχέση με την θεωρία του Μαρξισμού συγκροτεί μια ιδεολογική πρακτική  η οποία λειτουργεί όπως το μπετόν αρμέ στο οικοδόμημα της σκέψης και εμποδίζει την ανατροπή του από τις δονήσεις που προκαλούν επιμέρους πολιτικές διαφοροποιήσεις, όσο μεγάλες και αν είναι αυτές. Το οικοδόμημα παραμένει σταθερό από τους κλυδωνισμούς και συνεχίζει να λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο σε διαφορετικά πολιτικά και κοινωνικά περιβάλλοντα, όπως  και η θρησκευτική πίστη αποκτά υλική υπόσταση μέσα από διαφορετικές πρακτικές. Είναι γεγονός ότι ο τρόπος σκέψης πολλών αριστερών οι οποίοι έχουν περάσει κάποια περίοδο της ζωής από το ΚΚΕ, παρόλο ότι έχουν απομακρυνθεί απ' αυτό, παραμένει συνήθως ο ίδιος, όπως ακριβώς τον κληρονόμησαν από το ΚΚΕ.

Βοήθειά μας! Ο πρώην ιδεολογικός υπεύθυνος του ΚΚΕ επιστρέφει στην αριστερά......

Για την συντριπτική πλειοψηφία των κομματικών μηχανισμών της Αριστεράς η θεωρία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα απολογητικό εργαλείο των πολιτικών της επιλογών. Σήμερα αυτό το φαινόμενο είναι γενικευμένο, με αποτέλεσμα να μην γίνεται κανένας ουσιαστικός διάλογος για θέματα θεωρίας και συνακόλουθα να απουσιάζει η κριτική σκέψη. Μέσα σε αυτό το κλίμα της πολιτικής αντιπαράθεσης στους χώρους της αριστεράς έχει ενδιαφέρον να ανιχνεύσουμε ορισμένες ακραίες πλευρές αυτής της “αξίας χρήσης” που έχει το “εμπόρευμα” θεωρία για στα μαγαζάκια της Αριστεράς.

Η αριστερά στη χώρα μες είχε – και συνεχίζει να έχει - μια μεγάλη ανασφάλεια με τους δικούς διανοούμενους και δεν αναγνώριζε την πραγματική τους αξία τους σε αντίθεση με τους ξένους, τους οποίους μάλιστα συχνά τους απέδιδε και μεγαλύτερη απ' αυτή που αντιστοιχούσε στο έργο τους . Αυτή η στάση ήταν αποτέλεσμα της εξάρτησης του κομμουνιστικού κινήματος από την μεγάλη πατρίδα του σοσιαλισμού την Μόσχα. Όμως έμεινε σαν κουσούρι από την εποχή που κατέρρευσε ο υπαρκτός κομμουνισμός μαζί με τις ακαδημίες του και τον επιστημονικό του σοσιαλισμό, με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα ότι μας έρχεται από το εξωτερικό να το καταπίνουμε συχνά αμάσητο ενώ είμαστε καχύποπτοι αν ακουστεί εδώ κάτι το καινούργιο που ξεφεύγει λίγο από τα πλαίσια που έχουν προσδιορίσει οι κομματικοί μηχανισμοί της αριστεράς.

Ο Ν. Κοτζιάς, όπως κάποτε ως ιδεολογικός υπεύθυνος της Κ.Ε. του ΚΚΕ ντίλαρε τον “σοβιετικό μαρξισμό” στη χώρα μας και δεν σήκωνε μάλιστα μύγα στο σπαθί του, τώρα ντιλάρει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο την προοδευτική διανόηση της Δύσης στην χώρα μας ως διευθυντής της εκδοτικής σειράς “αναστοχασμός”. Ο ίδιος βέβαια έχει θεωρητική παραγωγή που αγγίζει τα όρια του μηδενός, όπως εξάλλου και το ΚΚΕ. Αξίζει να δούμε πόσο εγωκεντρικά και διαστρεβλωμένα παρουσιάζει αυτά τα θέματα τα σχετικά με την θεωρία και την αριστερά που θίξαμε παραπάνω, στον πρόλογο του βιβλίου του Ντέιβιντ Χάρβεϊ “Νεοφιλελευθερισμός – Ιστορία και παρόν”( οι υπογραμμίσεις δικές μας):