Θα υλοποιηθεί η θέληση του Μίκη Θεοδωράκη για την επιτύμβια δήλωση ταυτότητας, ή θα θαφτεί και αυτή μαζί με τη σωρό του;

Το «Πολέμησε το Δεκέμβρη» δεν παραπέμπει σε αυτό για το οποίο όλος ο πλανήτης μιλάει σήμερα για τον Μίκη, την τέχνη του και τη μουσική του...

Ο Μίκης, σύμφωνα με τα τότε λεγόμενά του επέλεξε, για επιτύμβιο επίγραμμα μια φράση που δεν αναφέρεται καθόλου στο μουσικό του έργο αλλά σε μια στιγμή της ζωής του, αυτή που ως αντάρτης του Εφεδρικού ΕΛΑΣ της Αθήνας πολέμησε κατά των Άγγλων το 1944.

Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι τα επιτύμβια αυτά επιγράμματα υποδηλώνουν πως ο δημιουργός θεωρεί ως ύψιστο ιδανικό του όχι την τέχνη του αλλά κάτι άλλο. Και στην περίπτωση του Μίκη υποδηλώνεται με σαφήνεια ότι η τέχνη του και συγκεκριμένα οι μουσικές του συνδέονται και υπηρετούν μια ανώτερη -για τον ίδιο- ηθική αξία, γι’ αυτό άλλωστε και δηλώνει «μου άρεσε ο ήχος της μάχης».

Μίκης Θεοδωράκης – Στον τάφο μου να γραφεί «Πολέμησε το Δεκέμβρη» 

Αναδημοσίευση από το "in.gr"

Πριν από έξι χρόνια, ο Μίκης Θεοδωράκης είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξη τύπου με αφορμή το νέο ανέβασμα το 2015 του έργου «Του νεκρού αδερφού» (η πρώτη παρουσίαση είχε γίνει το 1962 από τον θίασο του Μάνου Κατράκη) ότι στον τάφο του θέλει να γραφτεί η φράση «Πολέμησε το Δεκέμβρη».
Πολέμησα 33 μέρες και μου άρεσε ο ήχος της μάχης

Για το επιτύμβιο αυτό επίγραμμα που παραπέμπει στο αντίστοιχο του αρχαίου Έλληνα τραγωδού Αισχύλου, ο οποίος είχε πολεμήσει ενάντια στους Πέρσες στη μάχη του Μαραθώνα, ο Μίκης Θεοδωράκης διανύοντας τότε τα 90 του χρόνια είχε πει συγκεκριμένα:

«Στον τάφο μου να γραφεί: Πολέμησε το Δεκέμβρη. Θα μου πείτε… ο πόλεμος; Δεν ξέρω… Έχω και το κρητικό γονίδιο και μου αρέσουν τ’ άρματα. 

Πολέμησα 33 μέρες και μου άρεσε ο ήχος της μάχης.

 Όπου ήταν μάχη, έτρεχα, έμπαινα μέσα. Σφαίρα δεν μ’ έπιανε».

Μίκης Θεοδωράκης: Δυστυχώς μας πρόδωσε και η ΝΔ!...

Πόσο καιρός πέρασε από τότε; 

(Λαφαζάνης-Στρατούλης-Ρωμανιάς με τον Μίκη)

Απάντηση Μίκη Θεοδωράκη

27.03.2019

Επειδή όλο και περισσότεροι, είτε πρώην μέλη της ΣΠΙΘΑΣ είτε και μη Σπιθίτες μου γράφουν ότι θα πρέπει να ξανακάνουμε μια Κίνηση ανάλογη της ΣΠΙΘΑΣ, θα ήθελα να τους απαντήσω δημοσιοποιώντας τις εξής σκέψεις:

Δυστυχώς η ζωή δεν γυρίζει πίσω. Στα 2010 ο Λαός ήταν όρθιος. Ενώ σήμερα, μετά από τέσσερα χρόνια ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είναι γονατισμένος. Επειδή ακριβώς του λείπει η εθνική προοπτική. Ο κ. Τσίπρας και η ομάδα του μας πούλησαν στους Αμερικανούς, που και μόνο η σκιά τους φοβίζει τους Έλληνες. Όσο για την Ν.Δ. που θα μπορούσε να δημιουργήσει γύρω της το εθνικό-παλλαϊκό Μέτωπο όπως ο Ντε Γκωλ και ο Αντενάουερ (δυο … «άθλιοι» δεξιοί) έχουν διαβληθεί από την αντιδεξιά ρητορική του Ανδρέα, του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Μίκης Θεοδωράκης και οι ...«φίλοι» του

Το τελευταίο “σχέδιο” της πατριωτικής αριστεράς με τον Μίκη μπροστά και την ΛΑΕ από πίσω, το είδαμε πέρσι τον Μάη στην πλατεία Συντάγματος:


Την έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη «Όλοι και όλες στο Σύνταγμα – Όλοι και όλες στις πλατείες των πόλεων της Ελλάδας», υπόγραψαν τότε  “προσωπικότητες” για να μην στιγματιστεί ως "κομματική πρωτοβουλία".  Μετρημένες  όμως και ζυγισμένες οι υπογραφές από τα επιτελεία της ΛΑΕ (όπως περίπου γίνονται και οι στημένες δημοσκοπήσεις) , ώστε να μην εισέλθει κάποιος παρείσακτος, η παρουσία του οποίου θα μπορούσε να  αμφισβητήσει την η πολιτική ηγεμονία της ΛΑΕ, σε αυτή  πρωτοβουλία που εκφραζόταν από την «πλατιά έκκληση» που απεύθυνε ο Μίκης. Τον Δ. Καζάκη δεν τον κάλεσαν να συνυπογράψει τότε, ούτε τον ...Δ. Τσοβόλα και πολλούς άλλους, ούτε την Ζωή Κωνσταντοπούλου με την οποία, όπως δηλώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα,  θέλουν και εκλογική συνεργασία και άλλα ωραία παρόμοια. Συνυπογράφουν:

Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.
Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος - Ακτιβιστής
Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου
Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά
Νίκος Μαγδαληνός, Ηθοποιός

Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας

 Με αφορμή την τιμητική συναυλία για τον Μίκη Θεοδωράκη

Αναδημοσίευση από το "pandiera.gr"

της Μαριάννα Τζιαντζή

Χιλιάδες άνθρωποι αποθέωσαν τον Μίκη Θεοδωράκη στην τιμητική συναυλία της Δευτέρας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Είναι αυτονόητο ότι κάθε τιμή τού αξίζει. Για την προσφορά του στην τέχνη, για την προσφορά του στους λαϊκούς αγώνες και τη δημοκρατία – και δεν εννοώ τη μνημονιακή δημοκρατία. Άλλοι όμως θα έπρεπε ή μάλλον θα ήθελα εκείνες τις στιγμές να βρίσκονταν πλάι στον μεγάλο συνθέτη (και ίσως νοερά να βρίσκονταν). Η πολιτική ηγεσία εκπροσωπήθηκε με το παραπάνω: Βούτσης, Μεϊμαράκης, Φώφη Γεννηματά, Κουτσούμπας. Έλειπαν όμως τα παιδιά του Μίκη. Όχι τα βιολογικά του τέκνα, αλλά εκείνα που έγιναν πνοή της πνοής της τέχνης του, οι μουσικοί και οι ερμηνευτές των τραγουδιών του.

Ο Μίκης, οι ταγματασφαλίτες και ο ...Μπόλαρης!

(αποσπάσματα από την εκπομπή του Γ. Τράγκα στον ΣΚΑΪ)

Με αφορμή την σημερινή εθνική επέτειο, αφιερώνουμε το παραπάνω video στους κουφιοκέφαλους αριστερούς “πατριώτες” που είναι έτοιμοι χέρι - χέρι με τους ντόπιους αστούς για να σώσουν την χώρα από τους ξένους κατακτητές.

Δοκιμάζεται η φιλία του Άρχοντα της “ΣΠΙΘΑΣ” με τον Κ. Μητσοτάκη με αφορμή την διεκδίκηση των αναδρομικών των βουλευτών...

Δεν θα αναφερθούμε αναλυτικά στην υπόθεση των αναδρομικών αυξήσεων που διεκδικούν συνταξιούχοι βουλευτές, γιατί είναι γνωστό το θέμα από τον σάλο που ξεσήκωσε αυτή η διεκδίκηση. Ήδη έχουν αρχίσει κάποιοι να κάνουν πίσω. Η πρώτη που παραιτήθηκε από την βουλευτική αξίωση για αναδρομικές αποδοχές ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι η χήρα του βουλευτή του Σπ. Πλασκοβίτη,  Την αγωγή είχε καταθέσει ο σύζυγος της και διεκδικούσε να του καταβληθούν τα αναδρομικά που έλαβαν οι δικαστές.

Πριν μερικές μέρες ο Δ. Παπαδημούλης ζήτησε από τους αρμόδιους υπουργούς να μάθει αν θα δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα των πρώην βουλευτών που διεκδικούν τις εν λόγω αυξήσεις, και αν ανάμεσα στους προσφεύγοντες στη δικαιοσύνη, υπάρχουν κάποιοι στους οποίους έχουν ανατεθεί υψηλές κρατικές θέσεις. Εμείς θα θέλαμε να δημοσιοποιηθούν όχι μόνον τα ονόματα που ζητάει ο κ. Παπαδημούλης, αλλά ΟΛΑ τα ονόματα των βουλευτών που ήδη έχουν κινηθεί να λάβουν αυτά τα αναδρομικά αυτά, τα οποία αντιστοιχούν περίπου σε 200.000 - 250.000 ευρώ κατά μέσο όρο για κάθε προσφεύγοντα συνταξιούχο βουλευτή.

Ανάμεσα σε αυτά λοιπόν τα ονόματα βρίσκεται και το όνομα του Μίκη Θεοδωράκη, του άρχοντα της ΣΠΙΘΑΣ, ο οποίος θεωρεί δίκαιη την διεκδίκηση αυτών των αναδρομικών και οργανώνει τις κινήσεις του για την είσπραξη τους. Σε αντίθεση με τον Μίκη Θεοδωράκη, "θλιβερή" χαρακτήρισε την αξίωση βουλευτών να τους δοθούν οι αναδρομικές αυξήσεις στις συντάξεις τους, βάσει απόφασης που δικαίωνε αναδρομικά υπέρ των δικαστών την περίοδο του 2003-2007 ο πολιτικός του φίλος και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος τον είχε αναδείξει και υπουργό του. Πρόσφατα δήλωσε: «Το αίτημα των συνταξιούχων βουλευτών να πάρουν και αυτοί τα αναδρομικά που πήραν οι δικαστικοί, την περίοδο 2003-2007, ήταν θλιβερή αλλά και αναμενόμενη συνέπεια μιας σειράς λαθών και παραλείψεων του παρελθόντος στην αντιμετώπιση του δύσκολου και σύνθετου θέματος μισθολογίου και συντάξεων των δικαστικών λειτουργών με τους οποίους συνταγματικά εξομοιώνονται, από απόψεως αποδοχών, οι βουλευτές».

Μίκη ζεις, εσύ μας οδηγείς!

Ιδιαίτερα ικανοποιητικά εξελίσσεται η υγεία του Μίκη Θεοδωράκη και τις επόμενες ημέρες αναμένεται να πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο. Πριν μερικές ημέρες υπέστη γαστρεντερίτιδα, με αποτέλεσμα να νοσηλευθεί και να υποβληθεί σε σειρά εξετάσεων. Οι γιατροί εκτιμούν ότι την Κυριακή του Πάσχα θα γιορτάσει στο σπίτι του κοντά στα αγαπημένα του πρόσωπα.

Ο Άρχοντας της Σπίθας έχει μια ιδιαίτερη επιτυχία στο να εκφράζει σε κάθε πολιτική συγκυρία τις πιο λαθεμένες θέσεις. Από το γνωστό “Καραμανλής ή τανκς” της μεταπολίτευσης ως τον “Δεκέμβη”:

Βγάλτε τις κουκούλες από τους κουκουλοφόρους. Μην τους επιτρέπετε να στιγματίζουν τον αγώνα σας. Τι θα πει «κουκούλα»; Ο πραγματικός αγωνιστής και επαναστάτης ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Μην αφήνετε να σπιλώνουν τη μνήμη του Αλέξανδρου συνδέοντας το πρόσωπό του και το όνομά του με εικόνες φρίκης. Είναι σαν να τον σκοτώνουν για άλλη μια φορά. Ανοίξτε δρόμους. Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.

(Από τα ΝΕΑ: οι "μπάτσοι")

Τον καιρό της μεταπολίτευσης, αν και όλοι οι αντιστασιακοί τραγουδούσαν τα τραγούδια του, πολιτικά δεν τον εκτιμούσαν. Είναι λοιπόν εύκολα εξηγήσιμο γιατί η αναρρίχηση του Άρχοντα της Σπίθας σε αξιώματα και θέσεις της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας από την μεταπολίτευση και μετά είναι αντιστρόφως ανάλογη με την άνοδο του μαζικού κινήματος. Ο Μίκης Θεοδωράκης το 1974 κατέβηκε υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της Ενωμένης Αριστεράς, όμως δεν κατάφερε να εκλεγεί. Το 1978 κατέβηκε υποψήφιος Δήμαρχος Αθηνών, όμως πάλι δεν κατάφερε να εκλεγεί.

Σήμερα όμως λαμβάνει βουλευτική σύνταξη, αφού έχει εκλεγεί δύο φορές ως βουλευτής του ΚΚΕ (1981 και 1985) και μία φορά ως βουλευτής της ΝΔ (1990 στο ψηφοδέλτιο της επικρατείας που έγινε και για πρώτη φορά υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη).

Την 1η Δεκεμβρίου 2010 ο Μίκης Θεοδωράκης ανακοίνωσε την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών με την ονομασία “Σπίθα”. Ένα κομμάτι της αριστεράς απελπισμένο από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, εναπόθεσε τις ελπίδες του εκεί. Άλλοι πήγαν και γράφτηκαν και άλλοι σιγοντάρουν το εγχείρημα απ' έξω. Τις θέσεις μας για αυτή την πρωτοβουλία τις εκφράσαμε από την πρώτη στιγμή που έκανε την δημόσια εμφάνισή της και δεν θα τις επαναλάβουμε εδώ. Θα σταθούμε μόνον σε κάποιες πρόσφατες εξελίξεις, για τις οποίες μερικές κακές γλώσσες λένε ότι ήταν η αιτία που οδήγησε στο νοσοκομείο τον Άρχοντα της "Σπίθας". Τον τελευταίο καιρό, οι αντιθέσεις που εκδηλώθηκαν δημόσια και καταγράφτηκαν με τις αποχωρήσεις από την “συμβουλευτική επιτροπή” του Δ. Καζάκη και του Σ. Ληναίου αναδεικνύουν τα πραγματικά πολιτικά χαρακτηριστικά αυτής της κίνησης. Όμως αυτές οι αποχωρήσεις κάθε άλλο παρά διαλυτικό χαρακτήρα είχαν για το εγχείρημα της "Σπίθας". Αντίθετα επιτάχυναν τις εξελίξεις και ξεκαθάρισαν τα πράγματα με ρυθμούς ανάλογους με αυτούς που αυξάνει το χρέος της χώρας μας.

Η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην "Σπίθα", δεν προβλημάτισε αυτό το κομμάτι της Αριστεράς που ελλοχεύει σε ένα πλατύ φάσμα των πολιτικών μορφωμάτων της και επιδιώκει στρατηγικού τύπου συγκλίσεις με παρόμοια εγχειρήματα. Αντίθετα, οι πρόσφατες αποχωρήσεις από την "Σπίθα", διαμόρφωσαν το σκηνικό να αναδειχτούν ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι της, οι οποίοι δεν κινούνται από υστεροβουλίες και εισοδιστικές αντιλήψεις, αλλά από πατριωτικά αισθήματα και καλοπροαίρετες αγωνίες για το καλό του τόπου. Είναι εκείνη η Αριστερά που αναγνωρίζει τον εαυτό της στην φράση της χρυσής ολυμπιονίκη Βούλα Πατουλίδου “για την Ελλάδα ρε γαμώτο”.

Αυτή η Αριστερά είναι στην πραγματικότητα η ίδια η Αριστερά που έβγαλε δυο φορές βουλευτή στο παρελθόν τον Μίκη Θεοδωράκη και βγάζει τώρα βουλευτή την Λιάνα Κανέλλη. Με τις ίδιες συνήθειες και τις ίδιες πολιτικές πρακτικές που είχε στο παρελθόν. Στις δύσκολες στιγμές, όταν στο εσωτερικό μέτωπο δεν τα πάμε καλά, επιστρατεύουμε την “διεθνιστική βοήθεια”. Και σήμερα, αν χάσαμε την μεγάλη πατρίδα του Σοσιαλισμού,  και δεν υπάρχουν τα σοβιετικά τανκς να αποκαταστήσουν τα πράγματα, όπως στην Πράγα και στην Βουδαπέστη, δεν πειράζει! Υπάρχουν ακόμα εφεδρείες στο εξωτερικό έτοιμες να ανταποκριθούν στις εκκλήσεις για αυτή την βοήθεια. Απέναντι λοιπόν στον Δ. Καζάκη και στον Σ. Ληναίο έχουμε να αντιπαρατάξουμε μια δυνατή και μεγάλη προσωπικότητα της Αριστεράς, ένα μέλος της “ΕΛΕ Εξωτερικού”, τον Κοστάντσο Πρέβε: Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει για μένα ο ελληνικός λαός και δεύτερον υπάρχει και το ελληνικό έθνος. Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι το ελληνικό έθνος είναι μια δεξιά έκφραση. Δεν συμφωνώ. Συμφωνώ με τον Μίκη Θεοδωράκη, ότι ο ελληνικός λαός και το ελληνικό έθνος συνδυάζονται. Αυτό δεν σηματοδοτεί κάτι ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τ’ αριστερά. Το πρώτο και κύριο είναι ότι ελληνικός λαός πρέπει να επιζήσει. (από την συνέντευξη του Κοστάντσο Πρέβε στην Αριάδνη Αλαβάνου, εφημερίδα "δρόμος").

Οι λαθροχειρίες της ΑΥΓΗΣ απέναντι στην ιδεολογική ταυτότητα της ΣΠΙΘΑΣ...

Οι προκρούστειες πρακτικές της Αριστεράς, με τις οποίες φέρνει στα μέτρα της ότι ξεφεύγει έστω και λίγο από τα πολιτικά και ιδεολογικά της πλαίσια, έχουν γίνει ρουτίνα. Πριν λίγο καιρό είχαμε αναφερθεί (Ο Στάλιν ζει στην συντακτική επιτροπή της ..."ΕΠΟΧΗΣ") στην αλλαγή του τίτλου και την παραποίηση μιας φράσης που έγινε από την συντακτική επιτροπή της ΕΠΟΧΗΣ σε ένα κειμένο του Κώστα Κρεμμυδά, εκδότη του περιοδικού Μανδραγόρας. Αλλοίωσαν το κείμενο για να προφυλάξουν την εικόνα του μεγάλου διπλοτιμονιέρη του ΣΥΝασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ώστε να μην μπερδευτεί με την εικόνα της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Σήμερα θα αναφερθούμε σε ένα ανάλογο κρούσμα, το οποίο σημειώθηκε στην εφημερίδα ΑΥΓΗ. Πρόκειται για το ανυπόγραφο άρθρο με τον τίτλο “Συμπαγές μέτωπο κρατών - εθνών κατά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού” το οποίο αναφέρεται στην ιδεολογική πλατφόρμα της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών του Μίκη Θεοδωράκη, που παρουσιάστηκε το Σάββατο (5/2/11) στο πολιτιστικό κέντρο Αργυρούπολης. Τόσο στον τίτλο του άρθρου όσο και στο κείμενο εμφανίζεται η έννοια “κράτος – έθνος”. Όμως η μεγάλη θεωρητική τομή της ΣΠΙΘΑΣ είναι ακριβώς πάνω στην αντιστροφή αυτής της έννοιας από “κράτος – έθνος” σε “έθνος – κράτος”. Ο Θεοδωράκης αναφέρεται σε κοινωνίες που τις προσδιορίζει ως “έθνη – κράτη” και όχι στα αστικά κράτη που είναι εθνικά. Εξάλλου, 9 φορές την ομιλία του αναφέρθηκε στην έννοια “έθνος – κράτος” και ουδέποτε μίλησε για “κράτος – έθνος”. Για να αντιληφθείτε το βάρος αυτής της έννοιας σημειώνουμε ότι αναφορά στον λαό έγινε μόνο δύο φορές...

Μάλλον οι συντάκτες της ΑΥΓΗΣ χρειάζονται εντατικά ιδεολογικά μαθήματα από τον Γιώργο Καραμπελιά, ώστε να μπορούν πλέον να αντιλαμβάνονται αυτές τις σημαντικές διακρίσεις ανάμεσα στο “κράτος – έθνος” και στο “έθνος – κράτος”. Ίσως, επειδή δεν τα πάνε καλά με την θεωρία δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τον “πατριωτισμό” από τον “εθνικισμό”. Γι αυτό, στο κείμενο των 650 λέξεων που συνέταξαν, απουσιάζει εντελώς η λέξη εθνικισμός, παρ' όλη την έντονη παρουσία που είχε το Σάββατο στο πολιτιστικό κέντρο της Αργυρούπολης.