Μια σύντομη απάντηση στον Θανάση Σκαμνάκη

«Εν αρχή δεν με ενδιαφέρει αν έχουν δίκιο. Γιατί αν ο παιδεραστής κατηγορήσει τον γείτονα πως πείραξε την γυναίκα του στο δρόμο, δεν θα πιστέψω τη νομιμότητα του παιδεραστή».

(από το κείμενο του Θανάση Σκαμνάκη «Οι 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατά της Ελληνοφρένειας»)

Το ίδιο ακριβώς επιχείρημα προβάλουν οι ακροδεξιοί που δεν “εμπιστεύονται” τους μετανάστες, τους Ρομά, τους ομοφυλόφιλους για να υποστηρίξουν και αυτοί ότι δεν ενδιαφέρονται αν έχουν δίκαιο.

Οι πιο κυνικοί απ' αυτούς, θα υποστηρίξουν, κατ' αναλογία με την δήλωση του Θανάση Σκαμνάκη «Κατόπιν όλων αυτών, ας υποστηρίξω πως έχουν δίκιο οι 25 βουλευτές. Πως επί της ουσίας η Ελληνοφρένεια κάνει σεξιστικά σχόλια» ότι όλοι αυτοί μπορεί να έχουν τα δίκια τους,, όμως προέχουν τα “δίκαια” του έθνους και της κοινωνίας...

Και συνεχίζει παρακάτω ο Θανάσης Σκαμνάκης:
«Ας βρουν κάποιους άλλους να την καταγγείλουν. Εκείνοι δεν νομιμοποιούνται. Δεν γίνονται πιστευτοί. Δεν έχουν αγνές προθέσεις, ούτε την έξωθεν καλή μαρτυρία»,

Όμως ο Θανάσης Σκαμνάκης είναι «ακριβός στα πίτουρα και φτεινός στ' αλεύρι». Τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα μπορούν κάλιστα να χρησιμοποιηθούν και ενάντια στον Θανάση Σκαμνάκη:

Νοικοκυραίοι και Νοικοκύρηδες

Αναδημοσίευση από την "Ελληνοφρένεια"

Δύο ίδιες λέξεις, σχεδόν ομόηχες, με διαφορετική χρήση και σίγουρα με διαφορετική έννοια. Η λέξη «νοικοκύρηδες» περιγράφει την προκοπή ενός ανθρώπου, την αξιοσύνη του, τον κόπο και τα αγαθά που κέρδισε και διατήρησε από την δουλειά του. Την ικανότητα και την ιδιότητα που έχει να είναι τακτικός, προσεκτικός, συνετός. Η λέξη «Νοικοκυραίοι», περιγράφει αυτό που εννοούν οι πολιτικοί όταν αναφέρονται σε αυτούς.

Αφορμή για τον διαχωρισμό αυτόν αποτέλεσε η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα, σε συνέντευξη του στον Ν. Χατζηνικολάου, περί νοικοκυραίων, λέγοντας χαρακτηριστικά, «είμαστε και εμείς νοικοκυραίοι», βάζοντας ένα ακόμη τουβλάκι στο συντηρητικό προφίλ που χτίζουν μεθοδικά εκεί στον Σύριζα, για το νέο μεγάλο κόμμα… της κεντροαριστεράς, το οποίο και αυτό θα σώσει τον τόπο!

Οι νοικοκυραίοι, είναι η κατάντια του τόπου. Είναι αυτοί που μας έφεραν εδώ. (μεταξύ άλλων). Είναι αυτή η φάρα, που ψήφιζε αυτόν που τους έταζε τα περισσότερα. Είναι οι αρπακολλατζήδες, ελληναράδες, ασπόνδυλα, λαμόγια, που ξεπουλιόντουσαν με εκπληκτική ευκολία, σε όποιον έδινε τα περισσότερα. Είναι ο φιλήσυχος εαυτούλης του καθενός, είναι ο ασπόνδυλος γλείφτης, ο συμφεροντολόγος μικροαστός, ο επαγγελματίας βολεμένος.  Ο ακαλλιέργητος, αστοιχείωτος, αμόρφωτος έλληνας, που επιλέγει με κριτήριο το προσωπικό όφελος και μόνο, αδιαφορώντας για το σύνολο. Νοικοκυραίοι είναι αυτοί που δεν επιβεβαίωσαν ποτέ την ερμηνεία της λέξης.