Τα πολιτικά "σχέδια" της πατριωτικής αριστεράς είναι εκ των προτέρων ηττημένα από τα "οράματα" της πατριωτικής δεξιάς...

Ο Δ. Καζάκης με ένα πρόσφατο άρθρο του με τον τίτλο "Το μεταναστευτικό και η σπέκουλα σε βάρος του λαού" διεκδικεί την πρωτοπορία την πατριωτικής αριστεράς και ταυτόχρονα καταδεικνύει την αποτυχία των πολιτικών σχεδίων της. Ο οικονομίστικος και και ταυτόχρονα συνωμοτικός τρόπος ερμηνείας των των πραγμάτων αν και παραπέμπει σε κουκουέδικο τρόπο σκέψης, προχωράει αρκετά βήματα παραπέρα και ακολουθεί ατραπούς που οδηγούν στον συντηρητισμό και στρώνουν το χαλί για την άνοδο της Ακροδεξιάς.

 Ακόμα και το ΚΚΕ έχει αντιληφθεί αυτούς τους κινδύνους από ανάλογες θέσεις με αυτές που εκφράζει ο Δ. Καζάκης και κρατάει τις αποστάσεις του.  Η Λ. Κανέλλη φαντάζει μπροστά του αγία του "διεθνισμού"...

Το που οδηγούν πολιτικές θέσεις του κ. Καζάκη, δεν χρειάζεται κανείς να μελετήσει εμβριθώς τα κείμενα και τις ομιλίες του για να το αντιληφθεί. Ο τρόπος συγκρότησης του ΕΠΑΜ και ποιοί σαγηνεύτηκαν από τις "νέες ιδέες" που πρέσβευε είναι αποκαλυπτικός. (Για όποιον έχει αμφιβολίες ας ρίξει μια  ματιά εδώ να δει τις πραγματικές σχέσεις με τον φασισμό και τους μηχανισμούς του:
ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ του στρατηγού Γεωργίου Αϋφαντή, υποψηφίου στις εκλογές με το ΟΧΙ και εδώ για να δει ποιοί είναι οι "φίλοι" του  Γεωργίου Αϋφαντή: Αποκλειστικό: Συνέντευξη του ανεξάρτητου Πατριώτη Γεωργίου Μεταξά στον "Μαύρο Κρίνο")

Η ασυλία που μέχρι σήμερα είχε από τον χώρο της πατριωτικής αριστεράς αρχίζει σιγά - σιγά να αίρεται. Ακόμα και αυτοί που θεωρούν σωστές τις αναλύσεις του, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται που πολιτικά οδηγούν. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κείμενο του Κώστα Παλούκη που δημοσιεύεται ως εισαγωγή στο άρθρο του Δ. Καζάκη στο "raskolnikov.gr", το οποίο παραθέτουμε παρακάτω:

Για την πολιτική οξυδέρκεια της "αντικαπιταλιστικής" αριστεράς...

Ακριβώς ΠΡΙΝ δυο μήνες γράφαμε:

Όμως, η "αντικαπιταλιστική" αριστερά ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με τον Δημήτρη Καζάκη. Την Τετάρτη 21/3/ 2012 ο Π. Μαυροειδής, (Πρωτοβουλία κατά του ευρώ και της Ε. Ε.και στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) μαζί με τον Δ. Καζάκη θα είναι οι ομιλητές εκδήλωσης στο Μαρούσι με θέμα: "ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ : ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ Ε. Ε."  Το εθνικό νόμισμα δεν ενώνει μόνον τον Γιάννη Τόλιο  με τον Ιφικράτη Αμυρά, όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, αλλά και τον Π. Μαυροειδή με τον Δ. Καζάκη...

 Η εκδήλωση στο Μαρούσι δεν έγινε τότε, επειδή όπως δηλώθηκε από τους οργανωτές ο ένας ομιλητής είχε γρίπη, και ανακοινώθηκε ότι  θα επαναληφθεί σύντομα.  Αν και πέρασαν δυο μήνες από τότε, ακόμα περιμένουμε να γίνει αυτή η εκδήλωση...   Για αυτά τα ζητήματα έχουμε αναφερθεί αναλυτικά τον τελευταίο καιρό. Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε ένα το κείμενο που είχε γραφτεί   ΠΡΙΝ ένα μήνα εδώ: Τα είχαμε πει...  και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα...

Θα εμπιστευόσασταν ως αριστεροί τις αναλύσεις για το καπιταλισμό και τις στρατηγικές τους απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ, όταν δεν μπορούν να αντιληφθούν τι γίνεται δίπλα τους; 

Τα είχαμε πει...

  (με αφορμή το πρόσφατο “σύμφωνο ΚΑΖΑΚΗ – ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ”)

Πριν λίγες μέρες γράφαμε:

Η πολιτική εξουσία και ο αστισμός έχουν καλύτερη αίσθηση των πραγμάτων απ' ότι έχει η Αριστερά. Γιαυτό και γνωρίζουν πως να διαμορφώνουν τις νέες "εθνικές" συναινέσεις. Η προεκλογική περίοδος δεν θα σφαγιαστεί από τις διαφορετικές πολιτικές διαχείρισης της κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού και τις σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ, αλλά από την εθνική αναδίπλωση και την ξενοφοβία, είτε πρόκειται για οικονομικούς μετανάστες είτε για Γερμανούς κεφαλαιοκράτες.

..Η Αριστερά με αυτές τις πολιτικές της στρώνει το χαλί στις συντηρητικές δυνάμεις και την ακροδεξιά. Επιπρόσθετα, εγκλωβισμένη στην αναπαραγωγή των αστικών μύθων για την “παραγωγική ανασυγκρότηση” της χώρας και την “εθνική ανάπτυξη” και άλλα συνδιαχειριστικά παρόμοια, διαμορφώνει προγραμματικές κυβερνητικές προτάσεις οι οποίες για να πραγματωθούν δεν απαιτούν ισχυρό λαϊκό κίνημα, αλλά ισχυρό κράτος. Αυτό το ισχυρό κράτος όμως μπορούν να το στηρίζουν και να το εγγυηθούν, άλλες πολιτικές δυνάμεις. Αυτές που υπόσχονται με αξιόπιστο τρόπο την επιβολή της "τάξης" και της "ασφάλειας" στο εσωτερικό της χώρας. Με αιχμή το "μεταναστευτικό", ήδη έχουν αρχίσει να διεκδικούν ακριβώς αυτόν τον ρόλο και να κάνουν πράξη το όραμά τους για το διάδοχο πολιτικό καθεστώς που θα αποκαταστήσει την κρίση του σημερινού πολιτικού συστήματος.

(Από το:Το "ευρώ" ή το "μεταναστευτικό" θα σφραγίσει την προεκλογική περίοδο;)

- Πόση είναι η απόσταση από το ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μέχρι τον ...Παπαθεμελή;

- Μικρή, πολύ μικρή. Μόνον ένας Καζάκης!

Οι τελευταίες εξελίξεις στην πολιτική σκηνή επαληθεύουν πλήρως τις επισημάνσεις που είχαμε κάνει σε παλαιότερα κείμενά μας για τα πραγματικά κίνητρα της μικροπολιτικής διαφόρων μορφωμάτων της αριστεράς που οχυρώνονται δήθεν πίσω από διάφορες πολιτικές διαφωνίες.

Η γραμμή “εδώ και τώρα έξω από την ΕΕ και το ευρώ” γίνεται η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για διάφορες εκδοχές του αστισμού ώστε να αποκτούν αντικαπιταλιστικό προσωπείο. Ακόμα και το “διεθνιστικό” ΣΕΚ υμνούσε το “αριστερό χέρι” του Παπαθεμελή. Πριν λίγο καιρό γράφαμε:

Οι “κλειστές” πολιτικές και τα “ανοικτά” ψηφοδέλτια της Αριστεράς...

Μετά από εξαντλητικές διαβουλεύσεις, το κόμμα του Δημοσθένη Βεργή συμφώνησε να συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτια της Β’ περιφέρειας Αθηνών την αγωνίστρια σταρ Τζούλια Αλεξανδράτου. Η δημοσιοποίηση μάλιστα της συμμετοχής συνοδεύεται με την ρητή δέσμευση του προέδρου του κόμματος ότι η Τζούλια προορίζεται για υπουργός Πολιτισμού.

Φωτογραφία από την υπογραφή της εκλογικής συμφωνίας μεταξύ της Τ. Αλεξανδράτου και ου Δ. Βεργή. Αναμένουμε και την αντίστοιχη φωτογραφία της υπογραφής της συμφωνίας του Α. Τσίπρα με τον Γ. Ραφτόπουλο...

Με ανάλογους ρυθμούς συνεχίζονται και οι διαπραγματεύσεις των πασοκογενών δυνάμεων με την Κουμουνδούρου, οι οποίες είχαν ξεκινήσει από τον περασμένο Νοέμβρη. Η τοποθέτηση της Σ. Σακοράφα ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικράτειας θεωρείται βέβαιη και θα σηματοδοτήσει αυτή την συμφωνία, την οποία έχει μεγάλη ανάγκη η Κουμουνδούρου για την επίτευξη των εκλογικών της στόχων.

Η απόφαση του Μ. Θεοδωράκη να μην διεκδικήσει την ψήφο των ενωμένων πατριωτικών δυνάμεων της δεξιάς και της αριστεράς, βοήθησε να ξεκαθαρίσει το εκλογικό τοπίο στον χώρο της αριστεράς. (περισσότερα εδώ: Μια “μαραθώνια” πορεία από τον Θεοδωράκη προς τον ...Καμμένο! ) Το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι τρία διαφορετικά και ανταγωνιστικά σχέδια που θα κατεβαίνουν στις εκλογές και θα διεκδικήσουν τους ψήφους της μεγάλης πλειοψηφίας των αριστερών ψηφοφόρων. Το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είχαν ήδη αποφασίσει την αυτόνομη εκλογική τους κάθοδο από τον περασμένο χρόνο και δεν συζητούν καμία εκλογική συνεργασία. Γιαυτό η δράση τους  περιορίζεται στην προβολή και προπαγάνδιση των γενικότερων πολιτικών τους επιλογών χωρίς να αποδέχονται κανένα σημείο το οποίο τίθεται σε διαπραγμάτευση και διάλογο μπροστά στην προοπτική κάποιας ευρύτερης εκλογικής συμμαχίας.

Οι νέοι “Γεωργαλάδες” είναι δίπλα μας...

Ο Γεώργιος Γεωργαλάς, από πολιτικός πρόσφυγας και εκφωνητής της Ελληνικής Εκπομπής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Βουδαπέστης, άλλαξε το 56 στρατόπεδο και κατέληξε μέσα από διάφορες κυβερνητικές θέσεις της χούντας του Παπαδόπουλου να γίνει ένας από τους βασικούς προπαγανδιστές της. Το βιβλίο του “Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ - ΜΕΘΟΔΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ” που εκδόθηκε το 1967, αποτελεί την πηγή έμπνευσης του παρακάτω κειμένου που αφορά στον σχεδιασμό της προπαγανδιστικής εκστρατείας του ΕΠΑΜ για τις εκλογικές μάχες.
Είναι πράγματι τόσο αποκαλυπτικό για τις τεχνικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης που προτείνει να ακολουθούν τα μέλη του ΕΠΑΜ, ώστε δεν χρειάζονται πρόσθετα σχόλια:

Η προπαγανδιστική μας εκστρατεία για τις εκλογικές μάχες

Είτε διεξαχθούν οι εκλογές σε 2 μήνες είτε όχι, ο Ελληνικός Λαός πρέπει να εκπαιδευτεί γρήγορα πάνω σε στοιχειώδεις γνώσεις προπαγάνδας.

Παρά το ότι η αριστερά διαθέτει πολλά επαγγελματικά στελέχη, δεν κατάφερε να εφοδιάσει τον Ελληνικό Λαό ούτε με ένα καλό προπαγανδιστικό σύνθημα κατά της φιλομνημονιακής προπαγάνδας.

Ο Ελληνικός Λαός θα πρέπει και σε αυτό το ζήτημα να αναλάβει δράση, χωρίς να περιμένει σωτηρία από την αριστερά.

Βασικό στοιχείο της τροϊκανής μισελληνικής προπαγάνδας είναι το τέχνασμα του μικρότερου κακού.

Ο εχθρός σου λέει, «κάτσε να σου κόψω τα δάχτυλα για να μην χάσεις όλο τον καρπό του χεριού». Αν το δεχτείς, ύστερα από λίγο επανέρχεται, «κάτσε να σου κόψω το χέρι μέχρι τον καρπό για να μην χάσεις όλο το χέρι». Το ίδιο τέχνασμα θα επαναλαμβάνεται μέχρι ο εχθρός να κομματιάσει όλο το σώμα του θύματος.

Η προπαγανδιστική τακτική του Ελληνικού Λαού πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομερώς σχεδιασμένες εκστρατείες, με την βοήθεια ειδικών στις ψυχολογικές επιχειρήσεις.

Όμως και ο πιό απλός αγωνιστής, μπορεί να εξεγείρει τον Λαό ενάντια στην κατοχική ληστοσυμμορία χρησιμοποιώντας απλές προπαγανδιστικές αρχές.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΕΠΑΜ : σημειώσατε 2

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το τελευταίο χρόνο σε δημόσιες συζητήσεις για την ενότητα των αριστερών δυνάμεων και την συγκρότηση μετώπου ενάντια στις κυρίαρχες επιλογές του αστισμού, προβάλει ένα πολιτικό πλαίσιο στο οποίο σηματοδοτούνται με ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο τα θέματα του Ευρώ και της ΕΕ. Το πλαίσιο αυτό δεν τίθεται σε διαπραγμάτευση. Η παρέμβαση σε όποιο “διάλογο” έχει τον χαρακτήρα της προπαγάνδισης και μόνο.

Ο μόνος χώρος – ο οποίος μάλιστα έχει αποδεχτεί εκ των προτέρων - αυτά τα σημεία που θέτει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως μη διαπραγματεύσιμα για οποιαδήποτε συνεργασία, είναι το κόμμα του Δ. Καζάκη. Όμως ο Καζάκης είναι ένα βήμα πιο μπροστά. Με την ρητορική πλειοδοσία αυτής της γραμμής και με μια μεσιακή καταστροφολογία για τον καπιταλισμό, καταφέρνει να βρει απήχηση σε ευρύτερα ακροατήρια απ' αυτά που που μπορούν να προσεγγίσουν όλες μαζί οι συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ακριβώς αυτή η κατάσταση καταγράφει και τα όρια της παρέμβασης του πολιτικού εγχειρήματος στο χώρο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, που αποκρυσταλλώθηκε με την συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το οποίο σήμερα δυστυχώς οδηγείται στην αυτοπεριθωριοποίηση. Η αγκύλωση σε ιδεολογήματα που προβάλλονται ως αντικαπιταλιστικές πολιτικές, βοηθάει βέβαια στην συντήρηση και στην αναπαραγωγή των παγιωμένων μικροσυσχετισμών ανάμεσα στις δυνάμεις που την συγκροτούν, παρέχοντας μια διακριτή ταυτότητα εντός του μικρόκοσμου της Αριστεράς. 

Οι εξελίξεις στο χώρο της εθνικοπατριωτικής αριστεράς

Στην Κουμουνδούρου και στον Περισσό τρίβουν τα χέρια τους από χαρά, μόλις πληροφορήθηκαν την παρακάτω δήλωση (Μίκης Θεοδωράκης, στην λήξη των εργασιών του 1ου Συνεδρίου του ΚΑΠ): Είναι λοιπόν απολύτως ξεκάθαρο, ότι με τα σημερινά δεδομένα δεν συζητάμε καθόλου τη συμμετοχή μας στις εκλογές. Με τα σημερινά δεδομένα η λύση για μας είναι η Αντίσταση. Δηλαδή η Αντίσταση των 10 εκατομμυρίων Ελλήνων, που σαν ένας χαλύβδινος πύργος θα βάλουν τέλος σε όλα αυτά. Στην ξένη εξάρτηση, στο σάπιο Σύστημα Εξουσίας...

Αντίστοιχο πρόβλημα με αυτό που έχει η κοινοβουλευτική αριστερά από τις “σπίθες” του Μ. Θεοδωράκη, έχει και η αντικαπιταλιστική αριστερά από το ΕΠΑΜ. Και εδώ τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά, γιατί είναι βέβαιο ότι το κόμμα του Δ. Καζάκη θα κατέβει στις εκλογές με προοπτικές μάλιστα να μαζέψει πολύ περισσότερους ψήφους από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ήδη έχουν αρχίσει να βγαίνουν τα μαχαίρια. Δυστυχώς όμως ο χώρος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στα πλαίσια μιας τυχοδιωκτικής πολιτικής για την οικοδόμηση συμμαχιών πάνω στην γραμμή “έξω από την ΟΝΕ και την ΕΕ”, την οποία θεωρεί πεμπτουσία της αντικαπιταλιστικής πάλης,  είχε ανοικτές τις αγκάλες της στον Δ. Καζάκη και έκλεινε τα μάτια του για γενικότερα πολιτικά πλαίσια εντός των οποίων εντασσόταν αυτές οι απόψεις περί ευρώ, ΕΕ, εθνικής κυριαρχίας και άλλα "αντικαπιταλιστικά" παρόμοια...

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η ιστοσελίδα “βαθύ κόκκινο” που πρόσφατα άρχισε να ψιλιάζεται ότι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. O Δ. Καζάκης είναι ένας πολύ καλός αγκιτάτορας. Μπορεί να εκφέρει με αρκετή ευφράδεια ένα πολιτικό λόγο επικαλούμενος ορισμένα αποσπασματικά οικονομικά στοιχεία και να συνεπαίρνει το κοινό του. Δεν κάνει σοβαρές οικονομικές αναλύσεις. Συνήθως τα στοιχεία που προβάλει είναι ατεκμηρίωτα και δεν στηρίζονται σε αξιόπιστες πηγές και αναλύσεις. Παρ' όλα αυτά στο παρελθόν το “βαθύ κόκκινο” - όπως και ένα μεγάλο τμήμα των πολιτικών μορφωμάτων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς - έχουν προβάλει επανειλημμένα τον Δ. Καζάκη ως έγκυρο πολιτικό πρόσωπο αυτής της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Σήμερα λοιπόν είναι δύσκολο να διαχωριστούν από αυτές τις επιλογές τους. Είναι ενδεικτικά αυτών των δυσκολιών, τρία πρόσφατα δημοσίευμα της ιστοσελίδας “βαθύ κόκκινο”