Ένα σημαντικό ζήτημα, πολύ πιο σημαντικό από την "λίστα Λαγκάρντ", το οποίο έχει υποτιμηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την υπόλοιπη Αριστερά είναι οι διώξεις σε βαθμό κακουργήματος ασκούνται τελικά από την εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών εις βάρος των υπευθύνων της Στατιστικής Υπηρεσίας για της υπόθεσης της τεχνητής διόγκωσης του ελλείμματος της χώρας το 2009.
Οι διώξεις στρέφονται εναντίον του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, του προϊσταμένου της Διεύθυνσης Εθνικών Λογαριασμών Κωνσταντίνου Μολφέτα και της Ευσταθίας Ξενάκη, προϊσταμένης της Διεύθυνσης Στατιστικών Ερευνών.
Το ζήτημα είναι σημαντικό γιατί αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις της ντόπιας αστικής τάξης απέναντι στην κρίση και τον βαθιά ταξικό της χαρακτήρα. Ο εχθρός είναι εντός της χώρας. Όμως η Αριστερά υποτιμά ζήτημα γιατί βρίσκεται σε αντίθεση με τις ιδεοληψίες και τα ερμηνευτικά της σχήματα τα οποία υποτιμούν τόσο την ίδια την αστική τάξη, όσο και την ικανότητα της να διαμορφώνει μακροπρόθεσμες πολιτικές, πολιτικές που δεν κρίνονται από τα εκάστοτε διακυβεύματα της πολιτικής σκηνής. Όπως έχουμε γράψει σε ένα παλιότερο κείμενό μας:
Αν σήμερα δεν δώσουμε πειστικές εξηγήσεις γιατί η ελληνική αστική τάξη διάλεξε τον δρόμο που οδηγεί στην χρεωκοπία της χώρας (και στην αναγκαστική έξοδο της χώρας από το ευρώ), όχι μόνον δεν θα μπορούμε να κάνουμε κάποιες στοιχειώδεις προβλέπεις για το που κατευθύνονται τα πράγματα, αλλά δεν θα μπορούμε ούτε καν να εξηγήσουμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και θα βρισκόμαστε συνέχεια μπροστά σε εκπλήξεις. Και δυστυχώς η δική μας Αριστερά μένει συχνά με ανοικτό το στόμα μπροστά σε απ’ αυτές τις εκπλήξεις.
Περισσότερα για αυτό το θέμα, εδώ:
Αναρτήσεις
