Να γίνει η οργή, συλλογικός αγώνας

Δημοσιεύουμε  Ανακοίνωση φορέων και συλλογικοτήτων των  Αμπελοκήπων

Τετάρτη πρωί ένας συνάνθρωπός μας, ο Δημήτρης Χριστούλιας, στην πλατεία Συντάγματος έβαλε τέρμα στη ζωή του, σε μια πράξη έσχατης πολιτικής διαμαρτυρίας, καταγγέλλοντας τους δήμιους της οικονομικής κατοχής που σχεδιάζουν τις δολοφονίες εκατομμυρίων και καλώντας τους νέους να αντισταθούν και να τιμωρήσουν αυτούς που τους στερούν το μέλλον .

Ο Δημήτρης Χριστούλιας, ο γείτονάς μας, δε μας είναι άγνωστος. Τον συναντήσαμε στους αγώνες των κατοίκων της περιοχής, στις ανοιχτές συνελεύσεις, στους αγώνες ενάντια στα χαράτσια, στις πολιτικές συγκεντρώσεις της αριστεράς. Πάλεψε μια ζωή ενάντια στην τυραννία και για την κοινωνική απελευθέρωση. Και αυτή η έσχατη πράξη του είναι μια πράξη βαθειά πολιτική, όπως βαθειά πολιτικό είναι και το μήνυμά του:

Ο Δημήτρης Χριστούλας δεν είναι “άγνωστος” συνταξιούχος , όπως είναι ο “άγνωστος” στρατιώτης...

Το κράτος φοβάται μήπως ένας νέος “Γρηγορόπουλος” ανατρέψει το ήπιο προεκλογικό κλίμα και επιχειρεί να εξαφανίσει το όνομά του. Στα δελτία τύπου και στα ΜΜΕ παρουσιάζεται ως ο “άγνωστος” συνταξιούχος...


Η Αριστερά χθες δεν ήταν εκεί! Τα κομματικά επιτελεία εξέδωσαν τις καθιερωμένες και αναμενόμενες ανακοινώσεις τους και απεύθυναν προσκλήσεις προς τον κόσμο τους να κατέβει στο Σύνταγμα, εκπληρώνοντας το “χρέος” τους προς τον “άγνωστο” συνταξιούχο. Όμως ο κόσμος της Αριστεράς δεν ακολούθησε τις υποδείξεις της. Ίσως αν δεν υπήρχαν αυτές οι προσκλήσεις, η συμμετοχή του κόσμου της Αριστεράς να ήταν μεγαλύτερη. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι δεν χρειάζεται να του υποδείξουν τα κομματικά επιτελεία το πότε θα κατέβει στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ, αντιθέτως μάλιστα οι πιο δυναμικές και οι πιο μαζικές κινητοποιήσεις τα τελευταία χρόνια δεν έχουν γίνει υπό την αιγίδα της Αριστεράς...

Η "πολιτική διαθήκη" του Δημήτρη Χριστούλα, [εδώ]