Δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλάζουν την στάση τους απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ

Δυο πρόσφατα κείμενα του εκλεκτού του “λαού” της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του Γιώργου Δελαστίκ (αναδείχθηκε 1ος σε σταυρούς με μεγάλη διαφορά από τους άλλους συνυποψήφιους τους στο ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις ευρωεκλογές) καθώς και ένα κείμενο του Κώστα Παπαδάκη, καταγράφουν μια διαφορετική προσέγγιση δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Τα κείμενα του Γ. Δελαστίκ, εδώ:

1. Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε δεσμεύσεις πολύ συγκεκριμένες
2. Ανακούφιση έταξε ο Τσίπρας, όχι αριστερή κυβέρνηση


Το κείμενο του Κ. Παπαδάκη, εδώ:

ΚΑΤΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΔΩ..........

Αναμενόμενο ήταν ότι θα ξεσηκώνονταν αντιδράσεις, εντός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Χαρακτηριστικό δείγμα, το κείμενο του Γιώργου Ρούση: 

Τρία εύλογα ερωτήματα απ’ αφορμή δυο άρθρα του Γ. Δελαστίκ

Η αντιπαράθεση πάνω σε αυτά τα ζητήματα όμως επεκτάθηκε παραπέρα. Χαρακτηριστικό δείγμα, το κείμενο της “Νέας Σποράς”:

Διαπάλη ή «ξεκατίνιασμα»; 

Όταν η “χρυσή αυγή” δημοσιεύει άρθρα από το ΠΡΙΝ...

Ανέλπιστους συμμάχους στο χώρο της Αριστεράς βρίσκει αυτές τις μέρες η “χρυσή αυγή”. Χθες είχε τον Τάκη Φωτόπουλο. Περισσότερα γι' αυτό το θέμα εδώ:

Η Χρυσή Αυγή τιμά τον ‘έντιμο αριστερό’ Τάκη Φωτόπουλο

Σήμερα το κείμενο «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη Δημοκρατία» του  Γ. Δελαστικ που δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, το λάτρεψε η Χρυσή Αυγή και γράφει γιαυτό ύμνους στην ιστοσελίδα της:

Ο Γιώργος Δελαστίκ είναι γνωστός «αντιφασίστας», επομένως δεν τίθεται κανένα ζήτημα συμπάθειας για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Με κείμενό του στο διαδίκτυο υπό τον τίτλο «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη Δημοκρατία», ο Δελαστίκ αναφερόμενος στην υπόθεση Φύσσα γράφει ότι «από πολιτική σκοπιά πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης».

Ο Δελαστίκ λέει το αυτονόητο. Αυτό ακριβώς, το οποίο μέσα στην απύθμενη λάσπη που εκτοξεύουν τα τσοντοκάναλα και οι βρωμοφυλλάδες της διαπλοκής κάνουν ότι δεν βλέπουν οι «ανεξάρτητοι» δημοσιογράφοι. Τι θα μπορούσε να κερδίσει η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ από μια τέτοια ιστορία; Τίποτα απολύτως. Γι' αυτό και προσπαθούν καθημερινά με απίστευτες ιστορίες γι' αγρίους, ανύπαρκτες συνεντεύξεις δήθεν πρώην και νυν (!) μελών και σενάρια επιστημονικής φαντασίας να συντηρήσουν το ανήθικο και άνοστο αυτό παραμύθι περί εμπλοκής της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στην εγκληματική αυτή ενέργεια.

Για να δούμε ποίος θα είναι ο επόμενος...

Το ΠΡΙΝ έπεσε στα χέρια των καναλαρχών! Η ΕΡΤ βαστάει ακόμη...

Για να καταλάβετε τι εννοούμε στον τίτλο, διαβάστε το κείμενο:

Τα μαύρα κοράκια για τη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ  (στο mao.gr)

Μετά διαβάστε το κείμενο του Γ. Δελαστίκ :

Σιγά μην έπεφταν μόνοι τους! (στο ΠΡΙΝ)

- Άμα συνέχεια πετάς γύρω σου  μπανανόφλουδες, όπως ο Γ. Δελαστίκ, τότε, κάποια στιγμή  θα τις πατήσεις και θα πέσεις ...μόνος σου!

Πολιτικό “πρόβλημα” του Αλέξη Τσίπρα ή Γιώργου Δελαστίκ;

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στα “επίκαιρα” το άρθρο του τακτικού αρθρογράφου της “iskra” Γ. Δελαστίκ “Το πολιτικό πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα”.  Όταν διαβάσαμε το άρθρο το πρώτο πράγμα για το οποίο αναρωτηθήκαμε είναι αν αυτά που γράφει ο αρθρογράφος συγκροτούν πράγματι “πολιτικό πρόβλημα” για τον Αλέξη Τσίπρα ή για τον ίδιο τον αρθρογράφο.

Κάτω από τον τίτλο “Χάθηκε η ευκαιρία της Αριστεράς” ο αρθρογράφος γράφει για τις διπλές εκλογές του Μάη – Ιούνη: “Η Αριστερά στο σύνολο της αποδείχτηκε ανίκανη να εκμεταλλευτεί αυτή τη μοναδική ευκαιρία. Αυτό επισφραγίστηκε με τα εκλογικά αποτελέσματα του Ιουνίου.” Θα συμφωνήσουμε μαζί του. Τότε στο κείμενό μας “Καλούμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην κατέβη στις επόμενες εκλογές” γράφαμε:

Θα ήταν μια τίμια στάση και αξιοπρεπής, τόσο απέναντι στην "Αριστερά" που ανακάλυψε τώρα τελευταία πως υπάρχει, αλλά και προς τον ίδιο της τον εαυτό. Ας κρατήσει ως αφετηρία το ποσοστό που συγκέντρωσε στις τελευταίες εκλογές και ας περιμένει μετά τις εκλογές να κάνει όση κριτική θέλει στις θέσεις και στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε θα είναι χρήσιμη και αναγκαία η συγκροτημένη εξ αριστερών κριτική σε ένα κόμμα της Αριστεράς που θα είναι στην κυβέρνηση ή στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όμως ο Γ. Δελαστίκ ήταν από τους υποψήφιους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που κατέβηκε στις εκλογές και εκείνη την περίοδο συνετέλεσε με την πολιτική πρακτική του να χαθεί αυτή η ευκαιρία, την οποία ανακάλυψε εκ των υστέρων. Τότε άλλα έλεγε. Ας δεχτούμε ότι αυτό αποτελεί έμμεση αυτοκριτική η οποία υποδηλώνει πολιτικό πρόβλημα του χώρου στον οποίο ανήκει...

Το επόμενο θέμα με το οποίο ασχολείται ο Γ. Δελαστίκ επιγράφεται “Ήττα των αντιμνημονιακών” και ξεκινάει με την διαπίστωση: "Η άρνηση του ΚΚΕ να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο σχηματισμού αριστερής κυβέρνησης κάποιου τύπου, εντός ή εκτός εισαγωγικών, κατάφερε σοβαρό πλήγμα και στη δυνατότητα σχηματισμού μιας κρατικής κυβέρνησης με σαφή έστω μόνο αντιμνημονιακό χαρακτήρα."

Αν δεν μας απατάει η μνήμη μας, ο πολιτικός χώρος στον οποίο ανήκει ο Γ. Δελαστίκ ήταν και παραμένει ενάντια στην δημιουργία “αντιμνημονιακού μετώπου”. Ας δεχτούμε ότι και αυτό  αποτελεί αυτοκριτική  αλλά και κριτική προς τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκει. Πράγματι  η αυτοκριτική του Γ. Δελαστίκ εκφράζεται προς θετική κατεύθυνση και έμπρακτα από μια μερίδα του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκει, με νέες πρωτοβουλίες που έχουν εκδηλωθεί τον τελευταίο καιρό για “αντιφασιστικά μέτωπα” και “προάσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών”,  υπερσκελίζοντας μάλιστα πρωτοβουλίες για την συγκρότηση του “κόμματος της δραχμής”, όπως η “πρωτοβουλία ενάντια στο ευρώ και την ΕΕ”...

Μετά τους “αριστερούς” οικονομολόγους πλησιάζει η ώρα των “αριστερών” ψυχιάτρων!

Διαβάζοντας το άρθρο “Αγριεύει η κατάσταση ” του Γ. Δελαστίκ στο ΠΡΙΝ το πρώτο πράγμα που πέρασε από το μυαλό μας ήταν η φράση “Που πας ρε Καραμήτρο;” από το γνωστό ανέκδοτο. Το γιατί θα το αντιληφθείτε διαβάζοντας τέσσερα χαρακτηριστικά αποσπάσματα που παρουσιάζουμε παρακάτω:

1. “Η λύσσα με την οποία προσπαθούν οι Γερμανοί να βγάλουν πρώτο κόμμα τη ΝΔ του «κωλοτούμπα» Αντώνη Σαμαρά, συνεπικουρούμενοι από την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ελληνική αστική τάξη σύσσωμη, δεν οφείλεται στο ότι φοβούνται τον Τσίπρα ως πρόσωπο ή τον ΣΥΡΙΖΑ ως «επαναστατικό» κόμμα της Αριστεράς. Ξέρουν με ποιους έχουν να κάνουν, ξέρουν ότι έχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες να τους καθυποτάξουν και να τους ενσωματώσουν, καθώς ο συσχετισμός δυνάμεων είναι συντριπτικά υπέρ του Βερολίνου. Ένα κόμμα άλλωστε που έχει ως θεμελιώδεις άξονες της πολιτικής του την παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ, είναι εξ ορισμού παιχνίδι στα χέρια των Γερμανών.”

Φαίνεται πως αυτοί οι Γερμανοί είναι τουλάχιστον βιτσιόζοι, αν όχι τρελοί! Εδώ δεν φοβήθηκαν ολόκληρη ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σιγά μην φοβηθούν τον ξενέρωτο τον Τσίπρα... Αφού λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά που απειλεί να φτιάξει κυβέρνηση στην Ελλάδα είναι παιχνίδι στα χέρια των Γερμανών, ενσωματώσιμη και χειρίσιμη από την ΕΕ και το ΔΝΤ, θα πρέπει κατεπειγόντως να βρούμε κάποιους ειδικούς επιστήμονες, ψυχιάτρους και ψυχαναλυτές, για να εξηγήσουν αυτές τις παράλογες και αποκλίνουσες συμπεριφορές των Γερμανών...

"Εξω από το ευρώ" και όχι μόνο... η ακροδεξιά της Ευρώπης

ο ακροδεξιός Ολλανδός Βίλντερς, δείχνοντας τον δρόμο για την "δραχμή"...

Να εγκαταλείψει η Γαλλία το ευρώ προτείνει η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, η οποία  διεκδικεί την προεδρία της Γαλλίας. «Έξω από την Ε.Ε», προτρέπουν το νεοφασιστικό Εθνικό Κόμμα της Βρετανίας και το ακροδεξιό «Κόμμα της Βρετανικής Ανεξαρτησίας». «Να βγει η Ολλανδία από το ευρώ» πρότεινε και επισήμως ο ακροδεξιός ηγέτης του Ολλανδικού Κόμματος της Ελευθερίας, Χέερτ Βίλντερς, ο οποίος είχε μάλιστα συγκεντρώσει ποσοστό 15,5% στις προηγούμενες εκλογές. Στο θέμα της Ολλανδίας, αναφέρεται αναλυτικά το άρθρο του Γ. Δελαστίκ στο "έθνος", το οποίο και αναδημοσιεύουμε:

«Εξω από το ευρώ η... Ολλανδία!»

Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς χαιρέκακος για να διασκεδάσει με το πάθημα της δεξιάς ολλανδικής κυβέρνησης μειοψηφίας, η οποία στηρίζεται στην Ακροδεξιά για να έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Επί μήνες η ολλανδική κυβέρνηση και προεξάρχοντος του υπουργού Οικονομικών Γιαν Κέες ντε Γιάχερ πρωτοστατεί στις επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας, υπερβαίνοντας μερικές φορές και τις πιο σκληρές θέσεις της Γερμανίας, επειδή η Αθήνα δεν είναι συνεπής προς τις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας. Με έμμεσο, αλλά σαφή τρόπο ο ντε Γιάχερ είχε επανειλημμένα υποστηρίξει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.