Στην Αυγή λίγο πριν από το Πάσχα, δημοσιεύτηκε η παρακάτω
είδηση: “
Την παραίτησή του από την Ε.Ε. της ΓΣΕΕ και από αυτή του αναπληρωτή προέδρου υπέβαλε χθες ο Αλ. Καλύβης, επικεφαλής της Αυτόνομης Παρέμβασης τα τελευταία 15 χρόνια. Η χθεσινή υποβολή της παραίτησης είχε τυπικό χαρακτήρα και θα γίνει αποδεκτή στην επόμενη συνεδρίαση της Ε.Ε. μετά το Πάσχα...”
Όμως το ε

νδιαφέρον βρίσκεται στη συνέχεια: “
...καθώς έχει αποφασιστεί τόσο από τον ίδιο όσο και από την Αυτόνομη Παρέμβαση η εκλογή στις αντίστοιχες θέσεις του Γιώργου Γαβρίλη, ο οποίος σήμερα είναι μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ” Δεν αναφερόμαστε στην αντίφαση της φράσης “
είχε αποφασιστεί η εκλογή στις αντίστοιχες θέσεις...” και τι σηματοδοτεί αυτή ως πολιτική πρακτική. Ελπίζουμε να βρεθεί κάποιος από την “ανανεωτική πτέρυγα” και να εξηγήσει καλύτερα απ' εμάς αυτά τα ζητήματα στους σ. του “αριστερού ρεύματος”.
Εμείς, ως απλοί οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, ενδιαφερόμαστε για την μπάλα που παίζει το “κόμμα” μας στην ΓΣΕΕ. Διότι, όταν μέσα στο γήπεδό του - που είναι τα συνδικάτα – έχει πουλήσει το παιχνίδι, πώς θα παίξει σε ένα μήνα στην
“Ευρώπη”; Η εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ στην ΓΣΕΕ φαίνεται να απασχολεί μόνον εμάς και καμία συνιστώσα του. Ακόμα και οι ΚΟΕτζήδες φέτος κάθισαν ήσυχα. Τους τραβάει το κόμμα από το μανίκι. Δεν πέταξαν την πρωτομαγιά κουλουράκια στην πουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ...
Ένα τέτοιο κεντρικό πολιτικό ζήτημα, αντί να τεθεί στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ δεν συζητήθηκε ούτε καν στον ΣΥΝ. Όλα αυτά έγιναν στο όνομα της “αυτονομίας” των συνδικαλιστικών παρατάξεων. Θεωρήθηκε ότι είναι ένα εσωτερικό ζήτημα της “Αυτόνομης Παρέμβασης” και δεν αφορά κανένα άλλο, ούτε τον ΣΥΝ, ούτε βέβαια τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο προπονητής της εργατικής ομάδας του ΣΥΝ πρόβαλε αυτή την “αυτονομία” ως ασπίδα προστασίας για να δώσει απερίσπαστος το ...δαχτυλίδι στον αντικαταστάτη του και να μην διαταραχθεί ο "
τυπικός χαρακτήρας" της διαδικασίας...
Μερικές μέρες αργότερα, δεν ξέχασε μόνον την “αυτονομία” αλλά και την ίδια την παράταξή του, την “Αυτόνομη Παρέμβαση”. Στο κείμενό του, που δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη “Αυγή” (03/05/09) με τίτλο: “
Επανεκτιμώντας τον ρόλο των συνδικάτων”, από τις 1854 λέξεις του δεν βρέθηκε καμία που να αφορά στην έννοια “συνδικαλιστική παράταξη”. Ούτε βέβαια στην “Αυτόνομη Παρέμβαση” και στην ...αυτονομία της!
Όμως, αναφέρεται η έννοια της “αυτονομίας” του συνδικάτου. Όταν λοιπόν ο σ. Α. Καλύβης θέλει να προβάλει κάποια θέση, βγάζει από το ιδεολογικό του οπλοστάσιο και μια αυτονομία. Γράφει λοιπόν: “
Η ριζοσπαστική Αριστερά πρέπει να σέβεται την αυτονομία των συνδικάτων, και με όρους αυτονομίας πρέπει να τα κρίνει. Αλλιώς θα οδηγηθούμε στην σεχταριστική αντίληψη του ΚΚΕ, που θεωρεί ότι δεν υπάρχει κίνημα αν δεν το ελέγχει.” Η αυτονομία των συνδικάτων από τις αστικές πολιτικές όπως και από τις κομματικές παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν είναι ζητούμενο για τον Α. Καλύβη. Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή του τα 15 προηγούμενα χρόνια τίποτα για τις κομματικές σκοπιμότητες που υπηρετούν οι εκπρόσωποι της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ στις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ!
Δεν νομίζουμε ότι είναι τόσο αφελής και δεν έχει πάρει χαμπάρι τίποτα απ' όλα αυτά. Εθελοτυφλεί απέναντι στην κομματικοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος από την ΠΑΣΚ και την ΔΑΚΕ γιατί δεν είναι κόσμιο να κατηγορεί τους συνεργάτες του, με τους οποίους “
συγκυβερνά” στα προεδρεία. Η συνέχεια του κειμένου του είναι αρκετά αποκαλυπτική για το πως προσπαθεί να τεκμηριώσει από ..αριστερή σκοπιά αυτή την συγκυβέρνηση: "
Οι αριστεροί συνδικαλιστές συμμετέχουν μέσα στα συνδικάτα και διαχειρίζονται μαζί με άλλους εκλεγμένους συνδικαλιστές τις υποθέσεις των συνδικάτων. Συγκρούονται με διαφορετικές απόψεις και επιχειρούν να εμβολιάσουν τη λειτουργία των συνδικάτων με τη συμμετοχή των εργαζομένων και την πιο πλατιά δημοκρατία, να ενισχύσουν τον ταξικό και διεκδικητικό τους χαρακτήρα. Τα αντιπροσωπευτικά προεδρεία που είναι εκτελεστικά όργανα μη συνεργασίας είναι αυτά που αποτυπώνουν τον υπαρκτό συσχετισμό δυνάμεων στις διοικήσεις και επιτρέπουν τη λειτουργία των συνδικάτων χωρίς "προκάτ" συμφωνίες και αποκλεισμούς."
Αυτά, δεν τολμούσε να τα πει ούτε ο Δ. Χατζησωκράτης, που έχει καθαρές και δηλωμένες συνδιαχειριστικές αντιλήψεις! Υπερασπιζόταν τουλάχιστον με πολιτικούς όρους τις επιλογές του για συμμαχίες στις διοικήσεις των οργάνων. Αναρωτιόμαστε, αφού τα αντιπροσωπευτικά προεδρεία λύνουν και διαχρονικά και δομικά τόσα σημαντικά προβλήματα στο συνδικαλιστικό κίνημα, γιατί ο σ. Καλύβης δεν προτείνει να θεσμοθετηθούν και με καταστατικές αλλαγές να καταργηθεί η διαδικασία συγκρότησης οργάνων; Εμείς, αν πιστεύαμε αυτά που διακηρύσσει, αυτό θα κάναμε!
Όμως, έχουμε άλλη αντίληψη για αυτά τα ζητήματα. Αντιλαμβανόμαστε μόνο ως λύση ανάγκης την προσφυγή σε αντιπροσωπευτικά προεδρεία. Σε έκτακτες περιπτώσεις, όταν δεν μπορούν να συγκροτηθούν προεδρεία και κινδυνεύει το συνδικά

το να μείνει χωρίς διοίκηση, τότε μπορεί να γίνει αποδεκτή μια τέτοια λύση. Πρακτικά, αυτές οι θεωρητικές απόψεις του κ. Καλύβη έχουν εφαρμοστεί, εκτός από την συγκρότηση των προεδρείων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ σε κατώτερα συνδικαλιστικά όργανα μόνο και μόνο για να δικαιολογήσουν περιπτώσεις απροκάλυπτης συνεργασίας με τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της ΔΕΞΙΑΣ, της εργοδοσίας, του κράτους... Αυτές οι "αριστερές" αντιλήψεις για τον συνδικαλισμό χρησιμεύουν ως ερείσματα σε διάφορα λαμόγια για να χωθούν στα κόλπα χέρι – χέρι με Πασόκους και Δεξιούς, χωρίς να έχουν καμιά πολιτική αναστολή. Είναι και αυτό ένα εργαλείο για να σφυριλατηθεί η ενότητα της λαμογιάς! Το επόμενο βήμα είναι συνήθως το ενιαίο ψηφοδέλτιο, όπου πλέον ξεπερνιόνται για χάριν αυτής της ενότητας και οι παρατάξεις και τα κόμματα...
Απ' ότι γνωρίζουμε, πολλοί σύντροφοι από τον ΣΥΝ δεν συμμερίζονται αυτές τις πεποιθήσεις του Α. Καλυβη. Σε πολλά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια συνδικάτα, εκφράζουν αντίθετες απόψεις στις συνδικαλιστικές παρατάξεις που συμμετέχουν και δεν στηρίζουν την συγκρότηση “αντιπροσωπευτικών” προεδρείων. Όμως, οι θέσεις του Α. Καλύβη δυστυχώς δεν είναι οι προσωπικές απόψεις κάποιου στελέχους του ΣΥΝ. Είναι οι καθοδηγητικές θέσεις του “αριστερού ρεύματος” για το εργατικό κίνημα. Και αυτό ακριβώς είναι το μείζον ζήτημα.....