Α. Αλαβάνος : « Εμείς ηττηθήκαμε πριν καν ψηφίσει ο λαός»

Aναδημοσίευση από το "iskra.gr"

«Όσες και όσοι, πεισματικά αλλά και πειστικά, επί τέσσερα χρόνια, από τις μέρες μετά το δημοψήφισμα μέχρι χτες, με επανειλημμένες και επίμονες πρωτοβουλίες επιδιώξαμε της συνεργασία των σχημάτων της αριστεράς αλλά και ευρύτερα της εναλλακτικής πορείας, έχουμε ηττηθεί πριν τις εκλογές. Το εγχείρημα μας απέτυχε ολοκληρωτικά.

Το εκλογικό τοπίο της αριστεράς μένει κατακερματισμένο. Ας μη το επιδεινώσουμε κι άλλο με εξ οικείων δηλητηριώδη βέλη , όπως αυτά ενάντια στον Γιάνη Βαρουφάκη και τη Μέρα25, που έχουν τη δική τους γόνιμη συμβολή στην επεξεργασία ενός εναλλακτικού προγράμματος για την αναγέννηση της χώρας.

Αλέκος Αλαβάνος: «Ζωή, Γιάνη ακολουθείστε τον δρόμο της ενότητας και της γενναιότητας»

Δήλωση του Αλέκου Αλαβάνου: 

«Ζωή, Γιάνη ακολουθείστε τον δρόμο της ενότητας και της γενναιότητας»

«Οι δυνάμεις που τάσσονται υπέρ ενός προγράμματος Αναγέννησης και Ανασυγκρότησης σε αντιδιαστολή με τον κακοήθη υφεσιακό σχεδιασμό των δανειστών δεν πρέπει να επαναλάβουν σε μικρογραφία και γελοιογραφία την νοσηρή παθολογία του Συριζα: έρωτα για την εξουσία και τις καρέκλες, ηγεμονισμό, περιαυτολογία, προσωποκεντρισμό.

Α. Αλαβάνος: «Εκτός από τη δραχμή χρειάζεται και η ποίηση;»

Αναδημοσίευση από το "σχέδιο Β"

του Αλέκου Αλαβάνου

«Νεών ποίησιν» αναφέρει ο Θουκυδίδης (Γ, 2) εννοώντας την κατασκευή πλοίων, συγκεκριμένα από τους Λέσβιους όταν αποστάτησαν από την Αθηναϊκή Συμμαχία. «Έτερον δ’ εστί ποίησις και πράξις», γράφει ο Αριστοτέλης (Ηθικά Νικομάχεια, ΣΤ, 4,2), άλλο η δημιουργία κι άλλο η πρακτική, και στην «ποίησιν» ως παράδειγμα δίνει την «οικοδομικήν», αρχιτεκτονική θα λέγαμε σήμερα. Η ποίηση, λοιπόν, με την αρχική διευρυμένη σημασία της δημιουργίας, σε διάκριση με τη σημερινή εξειδικευμένη για τον λόγο με μέτρο ή ρίμα ή ελεύθερο συνειρμό.

Ένα σχόλιο για την δήλωση του Αλέκου Αλαβάνου: «Μετάνιωσα που έχρισα τον Τσίπρα πρόεδρο του Συνασπισμού. Αλλά κι ο Χριστός είχε τον Ιούδα μαθητή του»

 Κουίζ: ποιούς αναγνωρίζετε στην φωτογραφία; Είναι η παρέα του Α. Τσίπρα που παρακολουθεί την ομιλία του Α. Αλαβάνου στην 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ (Νοέμβρης 2009).  

(Για να δείτε το σχετικό video με τις αντιδράσεις τους, κάνετε κλικ στην εικόνα)

Ο Αλέκος Αλαβάνος στην συνέντευξη που παραχώρησε στο LIFO μεταξύ άλλων δήλωσε ότι «Μετάνιωσα που έχρισα τον Τσίπρα πρόεδρο του Συνασπισμού. Αλλά κι ο Χριστός είχε τον Ιούδα μαθητή του». 

Όμως το μεγάλο «λάθος» του Α. Αλαβάνου δεν ήταν το δακτυλίδι που έδωσε στον Τσίπρα, ¨Ηταν η αδυναμία του ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ να μετασχηματίσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα μαζικό δημοκρατικό κόμμα, στον ΣΥΡΙΖΑ των μελών του. Αυτή η ευκαιρία χάθηκε την εποχή που ο Αλαβάνος ήταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ των «συνιστωσών» και ο Α. Τσίπρας δεν είχε γίνει ακόμα διπλοθεσίτης πρόεδρος (και στον ΣΥΝασπισμό και στον ΣΥΡΙΖΑ).

Τότε πράγματι υπήρξε με μαζικούς όρους σύγκρουση εντός του ΣΥΡΙΖΑ για τον δημοκρατικό χαρακτήρα του κόμματος. H αυτή μάχη χάθηκε ταυτόχρονα με την απομάκρυνση του Α. Αλαβάνου από την ηγεσία του. Ο Α. Αλαβάνος αν και στήριξε το αίτημα για τον δημοκρατικό μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών σε ενιαίο κόμμα των μελών του, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, είχε τότε υποτιμήσει την πολιτική του σημασία. Η σχέση του με τον «ΣΥΡΙΖΑ των μελών» ήταν ένα απλό φλερτ και όχι μια μόνιμη σχέση εμπιστοσύνης. Αντίθετα με τον Α. Αλαβάνο, το Αριστερό Ρεύμα αλλά και οι άλλες οργανωμένες δυνάμεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάντα καχύποπτες και εχθρικές στο αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ των μελών, επειδή αισθάνονταν ότι υπονομεύονταν οι σχέσεις αναπαραγωγής τους ως μηχανισμών που διεκδικούσαν με όρους μικροπολιτικής την κομματική εξουσία.

Το «κάλιο αργά παρά ποτέ» δεν ισχύει στην πολιτική...

Με αφορμή την συμβολική κατάληψη των γραφείων της ΕΕ από το διευθυντήριο της ΛΑΕ θυμηθήκαμε μια άλλη κατάληψη πριν 6 χρόνια στον ίδιο χώρο με εντελώς όμως διαφορετικό χαρακτήρα.

 Η πρόσφατη κατάληψη ήταν μια συμβολική πράξη που στόχευε να αναδείξει ότι η Διοίκηση της ΛΑΕ δεν είναι κλεισμένη μόνον στα γραφεία της ούτε κινείται μόνον στα κανάλια που της προφέρουν δημοσιότητα, όπως το κανάλι του «Δημοσιογράφου». Κινείται και στον δρόμο, κάνει και καταλήψεις; αν χρειαστεί... Βέβαια αυτές οι πρακτικές δεν έχουν κανένα μαζικό χαρακτήρα συμμετοχής, ούτε προτρέπουν αυτούς στους οποίους απευθύνονται να κάνουν κάτι συγκεκριμένο. Είναι χάπενινγκ που προσπαθεί να προσθέσει μερικές χολιγουντιανού τύπου αγωνιστικές πινελιές στο προφίλ των οργανωτών.

Πριν 5 χρόνια, μια άλλη κατάληψη πριν 6 χρόνια στον ίδιο χώρο είχε έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Ήταν ένα διαφορετικό κάλεσμα για την ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ που είχε προκηρυχθεί την 24-2-2010:

Γιατί τα καθεστωτικά ΜΜΕ προβάλλουν τον Α. Αλαβάνο;

(με αφορμή σχόλια που δημοσιεύτηκαν [εδώ])

Ο Α. Αλαβάνος είναι ένας οξυδερκής πολιτικός. Πριν δυο χρόνια, με την πρωτοβουλία για την ίδρυση του ΜΑΑ (Μέτωπο Αλληλεγγύης & Ανατροπής) οραματιζόταν αυτό ακριβώς που είναι ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Η ομιλία του στο Σπόρτιγκ (όποιος θέλει μπορεί να την δει εδώ: Εικόνες από την εκδήλωση του "Μετώπου Αλληλεγγύης & Ανατροπής" στο ΣΠΟΡΤΙΓΚ) είχε γίνει τότε αντικείμενο κατηγοριών, ανάλογων με αυτών που δέχεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ από τους “άσπονδους” φίλους του και τους εχθρούς του: ότι θέλει να δημιουργήσει ένα πολιτικό υποκείμενο πολιτικά πιο πλατύ από τον ΣΥΡΙΖΑ και να κάνει ανοίγματα προς τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Εκείνη την εποχή που το ΜΑΑ γέμιζε το ΣΠΟΡΤΙΓΚ και άνοιγε νέα πολιτικά ζητήματα τα οποία εμπεριείχαν μια ανατρεπτική δυναμική για το πολιτικό σκηνικό, τα καθεστωτικά ΜΜΕ αγνοούσαν και το ΜΑΑ και τον Α. Αλαβάνο.

Η θέση του Α. Αλαβάνου είναι στο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Οι απόψεις που πρεσβεύει εκφράζονται ήδη στο εσωτερικό του, και μάλιστα σε πιο «ακραίες» εκδοχές. Το κριτήριο για την αποδοχή ή την απόρριψη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεν βρίσκεται σε αυτές τις απόψεις, ούτε στο αν είναι ηγεμονικές ή στο πόσο ανταγωνιστικές είναι με κάποιες άλλες. Το κριτήριο είναι αν αυτές οι απόψεις είναι πράγματι ανταγωνιστικές με την θέση που κατέχει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην ταξική πόλωση, όπως αυτή εκφράζεται στην πολιτική συγκυρία. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ βρέθηκε σήμερα να εκφράζει το ένα σκέλος αυτής της πόλωσης. Η έκβαση της ταξικής πάλης η οποία οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την θέση, δεν καθορίστηκε από την ηγεμονία κάποιων απόψεων στο εσωτερικό του που συγκροτούνται πάνω σε συγκεκριμένες “προγραμματικές θέσεις” με τις οποίες ο Α. Αλαβάνος εκφράζει τις διαφωνίες του. Κρίθηκε από το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ λειτούργησε - με την πολυφωνία του αλλά και τις όποιες πολιτικές του αντιφάσεις - ως “ομπρέλα” της λαϊκής αγανάκτησης και ελπίδα προστασίας από την καταιγίδα των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης. Η τύχη της χώρας θα κριθεί απ' ότι φαίνεται από την τύχη αυτής της ομπρέλας. Το πολιτικό διακύβευμα της συγκυρίας δεν είναι το ευρώ ή δραχμή, αλλά αν αυτή η ταξική πόλωση θα ανατρέψει το πολιτικό σύστημα με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην εξουσία. Αυτή η προοπτική τρομάζει τον ντόπιο και ευρωπαϊκό αστισμό. Το πείραμα κινδυνεύει να εκτραπεί: Οι φυσιολογικές “εργαστηριακές” συνθήκες κινδυνεύουν να ανατραπούν μετατρέποντας τους “παρατηρητές” σε μετόχους τους πειράματος. Σε συνθήκες τέτοιας οξυμένης πόλωσης, τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Όπως δεν υπήρξε και την εποχή του ΕΑΜ...

Νέα «ΑΝΤΑΡΣΥΑ» από τον ΑΛΕΚΟ ΑΛΑΒΑΝΟ...

Αναδημοσίευση από το "www.matrix24.gr"

Του Γιώργου Μελιγγώνη

Επανεμφανίστηκε χθες ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκος Αλαβάνος, δίνοντας τροφή στα σενάρια που τον θέλουν να δημιουργεί έναν νέο πόλο «στα αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, από κοινού με την εξωκοινοβουλευτική αριστερή δύναμη ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ο πρώην πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ επανήλθε στα δημόσια πράγματα με δήλωσή του στην ιστοσελίδα real.gr, όπου επανέλαβε την πάγια θέση του για αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ. Ο Αλέκος Αλαβάνος, μάλιστα, ζήτησε να υπάρξει «Σχέδιο Β», ώστε η Ελλάδα να είναι προετοιμασμένη για την έξοδο από το ευρώ.

«Στην Ευρώπη όλες οι χώρες, τα κόμματα, οι τράπεζες, οι μεγάλες επιχειρήσεις τους έχουν επεξεργασθεί το “Σχέδιο Β” για την περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Μόνο η Ελλάδα δεν έχει ένα τέτοιο σχέδιο. Αδιαφορούν και τα κόμματα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Αν όμως η έξοδος από το ευρώ προκύψει αιφνιδιαστικά, με τον λαό σε πανικό, θα είναι μια νέα καταστροφή», σημείωσε χθες ο κ. Αλαβάνος, ο οποίος τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ της αποχώρησης της χώρας από την Ευρωζώνη, λέγοντας: «Αν γίνει οργανωμένα (σ.σ. Η έξοδος από το ευρώ), με την ενημέρωση και τη στήριξη του λαού μπορεί να αποτελέσει μια δυναμική απάντηση στη φτώχεια, την ανεργία, τη διάλυση».

Ο κ.Αλαβάνος και οι εκλογές

Αναδημοσίευση από το  roides.wordpress.com

Η θέση του είναι στο ΣΥΡΙΖΑ

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,

Διαβάζω πως η «Ανταρσύα» τελικά απορρίπτει, λόγω εσωτερικών ενστάσεων, τη συνεργασία με τον κ.Αλαβάνο, θεωρώντας τον ως μια προβεβλημένη προσωπικότητα με συγκεκριμένο στίγμα, η οποία θα επικαλύψει («καπελώσει») το σχήμα. Άθελά τους αυτοί που τον απορρίπτουν τον προστατεύουν. Ο κ.Αλαβάνος δεν είναι Ζαν Πωλ Σαρτρ και είναι αστείο να γίνεται κάποιος αριστεριστής στα γεράματα, ιδιαίτερα όταν έχει μια δεδομένη διαδρομή, 23 χρόνια ως ευρωβουλευτής και μετά και κάποια θητεία ως αρχηγός ενός δημοκρατικού, ευρωπαϊκού προσανατολισμού, αριστερού, ανανεωτικού, έστω και ριζοσπαστικού, κόμματος. Πέρα από αυτά ο κ.Αλαβάνος προέρχεται από ένα μεγαλοαστικό οικογενειακό κεντρώο περιβάλλον με πολλούς βουλευτές και έναν υπουργό πατέρα, γεγονός που κάνει την εικόνα του οργισμένου αριστεριστή λίγο καρικατούρα. Αποφεύγω να θυμίσω τις πολύ περίεργες θέσεις του κ.Αλαβάνου με πρόσωπα και καταστάσεις της Εκκλησίας, τις ολότελα αναντίστοιχες με το ανατρεπτικό του προφίλ, οι οποίες δεν αντέχουν στην παραμικρή δοκιμασία της ηθικής και της λογικής. Τις εκλαμβάνω ως ένδειξη ενός εκρηκτικού παρορμητικού χαρακτήρα ο οποίος δρα συχνά έξω από τον εγκεφαλικό έλεγχο.

Το ΜΑΑ μπροστά στις εκλογές

Οι συνιστώσες του ΜΑΑ συμμετείχαν μόνον δι' αντιπροσώπων...

Οι αποφάσεις της έκτακτης πανελλαδικής σύσκεψης του ΜΑΑ αποτελούν ένα συμβιβασμό ανάμεσα στις διαφορετικές πολιτικές τάσεις και γραμμές, ώστε μετά τις εκλογές να είναι δυνατή συνεύρεση τους, αφού έτσι κι αλλιώς είναι δεδομένο ότι για την εκλογική μάχη  ήδη ακολουθούν διακριτούς εκλογικούς σχεδιασμούς. Μια μια μεριά, η τάση που συσπειρώνεται γύρω από τον Α. Αλαβάνο και συγκροτείται κυρίως από πρώην Συνασπιστές που συμμετέχουν στο ΜΑΑ και προέρχονται σχεδόν όλοι από χώρο του ΚΚΕ, οι οποίοι στρατευμένοι στην λογική της οικοδόμησης του καλού ΚΚΕ αποστασιοποιούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και συμπορεύονται με την διάσπαση της ΚΟΕ στην επιδίωξη εκλογικής συνεργασίας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Από την άλλη το σύνολο των οργανωμένων συνιστωσών του ΜΑΑ, είτε επιλέγει την εκλογική συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε όπως η ΚΟΕ, κινείται προς ευρύτερες από τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικές συσπειρώσεις μπροστά στις εκλογές  και όχι προς στενότερες συσπειρώσεις των δυνάμεων της Αριστεράς.

Η απόφαση για για το Ευρώ, ως προς το περιεχόμενό της, αλλά και ως προς την πρακτική της πλευρά θυμίζει την στάση της ομάδας του Π. Λαφαζάνη απέναντι στον ΣΥΝασπισμό: Το ευρώ θεωρείται ότι είναι το καθοριστικό ζήτημα στην πολιτική εκτίμηση της συγκυρίας, όμως αυτό δεν αποτελεί προϋπόθεση για τις εκλογικές και κινηματικές συνεργασίες. Με την ίδια ακριβώς θέση η ομάδα του Π. Λαφαζάνη παραμένει στον ΣΥΝ και αποδέχεται τους διάφορους Ραφτόπουλους στο ίδιο ψηφοδέλτιο. Αντίθετα, στο ΜΑΑ η αποδοχή αυτής της θέσης επιτρέπει απ' την μια μεριά την συνύπαρξη με τις συνιστώσες που συμμετέχουν στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη αφαιρεί από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ οποιοδήποτε επιχείρημα  για την άρνηση εκλογικής συνεργασίας με την επίκληση της "πολιτικής διαφωνίας". Εξάλλου είναι δηλωμένη εδώ και καιρό η θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για εκλογικά μέτωπα στα οποία θα περιλάμβαναν μέσα και την ομάδα του Π. Λαφαζάνη από τον ΣΥΝασπισμό. Τώρα στην θέση ομάδας του Π. Λαφαζάνη τίθεται με δική του πρωτοβουλία το ΜΑΑ και μια μερίδα του επιδιώκει και την εκλογική συνεργασία με την ΑΝΤΑΣΡΥΑ. Το αν θα προχωρήσει αυτή η εκλογική συνεργασία είναι πλέον ζήτημα που αφορά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Σε συνέχεια της  σύντομης "ενημέρωσης από την έκτακτη Πανελλαδική Σύσκεψη του ΜΑΑ", παρουσιάζουμε μερικές ακόμα χαρακτηριστικές τοποθετήσεις από την έκτακτη πανελλαδική σύσκεψη του ΜΑΑ:

Μια σύντομη ενημέρωση από την έκτακτη Πανελλαδική Σύσκεψη του ΜΑΑ

Ολοκληρώθηκαν σε μια μέρα – αντί για δύο όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί - οι εργασίες της έκτακτης πανελλαδικής σύσκεψης του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής με μειωμένη συμμετοχή από τα μέλη των συνιστωσών αλλά πλούσιο και μεστό διάλογο. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στα δύο πρώτα θέματα της ημερήσιας διάταξης, δηλαδή τις εκλογές και την στάση του ΜΑΑ απέναντι στο ευρώ.

Σε μια εποχή που η διαπάλη των γραμμών εντός των πολιτικών μορφωμάτων της αριστεράς γίνεται με γνώμονα την προστασία των όρων αναπαραγωγής τους και λαμβάνονται πρόσθετα μέτρα περιφρούρησης των κομματικών μηχανισμών, το ΜΑΑ δεν διακατέχεται από παρόμοιους κινδύνους. Όταν, μετά από πολλά χρόνια, τα καθοδηγητικά όργανα του ΣΥΝ συνεδριάζουν κεκλεισμένων των θυρών και οργανώσεις όπως το ΝΑΡ θεωρούν εσωτερική τους υπόθεση την οικοδόμηση του “επαναστατικού” κόμματος, η αντιπαράθεση των απόψεων στο ΜΑΑ γίνεται με όρους πλήρους δημοσιότητας.

Το πιο σημαντικό στοιχείο της έκτακτης πανελλαδικής σύσκεψης του ΜΑΑ θεωρούμε ότι δεν είναι οι αποφάσεις, οι οποίες λίγο πολύ ήταν αναμενόμενες, αλλά ο πλούσιος προβληματισμός και οι ολοκληρωμένες απόψεις που ακούστηκαν. Για τις αποφάσεις και την σημασία τους και τι στόχους εξυπηρετούν στην προεκλογική περίοδο θα αναφερθούμε αναλυτικά σε επόμενο κείμενό μας. Εδώ θα παρουσιάσουμε τρεις αντιπροσωπευτικές τοποθετήσεις, που εκτός των άλλων έχουν ενδιαφέρον και για τα στοιχεία ενημέρωσης που περιέχουν ως προς τις διαπραγματεύσεις και τις σχέσεις του ΜΑΑ με άλλους πολιτικούς χώρους, όπως την ΕΛΑΔΑ, τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

Μια διαφορετική "παρέλαση" από την ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ...

Αρκετοί αναγνώστες μας ζητούν περισσότερα στοιχεία και εξηγήσεις σχετικά με την συμπόρευση της ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με το blog “ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ webtv”, θέμα που είχαμε θίξει στο δημοσίευμά μας “Χέρι – χέρι με τους ακροδεξιούς θα "παρελάσει "την 25η Μάρτη ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ;”

Το πρώτο πράγμα που προκαλεί έκπληξη είναι ότι σύσσωμη η ηγεσία του ΣΥΝασπισμού έκανε την δική της “παρέλαση” από το “ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ webtv”. Ο πρόεδρος Α. Τσίπρας (43':10'') και ο γραμματέας του κόμματος ο Δ. Βίτσας (1h:12':10''), αλλά και ο “αντιπολιτευόμενος” Π. Λαφαζάνης (1h:48':33'') μαζί με τον οικονομολόγο του τον Γ. Τόλιο (1h:14':16''), όπως και ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΝ Α. Αλαβάνος (τελευταίος στην σειρά, με μόλις 23':24'') .

Μήπως ήταν τα ποσοστά θεαματικότητας του “ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ webtv” τους τράβηξαν να δώσουν μάλιστα και αρκετά μεγάλες συνεντεύξεις; Το video με την τη συνέντευξη που έχει την πιο μεγάλη διάρκεια, είναι με τον Π. Λαφαζάνη, το οποίο από τις 15 Οκτ 2011 μέχρι σήμερα το πρωί είχε δεχτεί 78 επισκέψεις και είναι πολύ συζητήσιμο αν 5-6 είδαν ως το τέλος όλη την συνέντευξη. Το video με τον Α. Τσίπρα είχε και αυτό ανάλογες επισκέψεις (113) από τις 15 Οκτ 2011 μέχρι την στιγμή που βάλαμε παραπομπή σε προηγούμενο δημοσίευμά μας οπότε δεκαπλασιάστηκαν(!) οι επισκέψεις μέσα σε 2 μέρες και σήμερα έχουν φτάσει σήμερα τις 1039. Επίσης το video με τον Α. Αλαβάνο έχει δεχτεί 552 επισκέψεις από τις 5 Ιαν 2012 που δημοσιεύτηκε, οι οποίες σχεδόν στο σύνολό τους θα πρέπει να προέρχονται από την ιστοσελίδα του ΜΑΑ όπου και εκεί υπάρχει δημοσιευμένο το ίδιο video. Μιλάμε για αστεία νούμερα, που πραγματικά δεν αξίζει κάποιος να ασχοληθεί μαζί τους...

Κι όμως όλοι αυτοί οι πολιτικοί την εποχή που για δύο μήνες οι πλατείες ήταν γεμάτες. δεν βρήκαν χρόνο για να πάνε σε μια λαϊκή συνέλευση, και να πάρουν, έστω και μια φορά τον λόγο και να μιλήσουν. Βρήκαν όμως τον χρόνο να δώσουν πολύωρες συνεντεύξεις μπροστά στο φακό της κάμερας του “ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ webtv”, για να ακούσουν τελικά τόσοι λίγοι που δεν φτάνουν ούτε στα δάκτυλα των δυο τους χεριών τους. Δεν πήγαιναν καλύτερα μια ταβέρνα...

Άτακτη επιστροφή του ΜΑΑ στην ομπρέλα του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ;

Φαίνεται πως πέρασε η εποχή όπου ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι χώροι της αριστεράς υιοθετούσαν με κάποια χρονική καθυστέρηση τις πολιτικές προτάσεις του Α. Αλαβάνου.

Τώρα συμβαίνει το αντίστροφο. Με πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις απώλεσε τον δικό του διακριτό πολιτικό λόγο, και υιοθέτησε τις μειοψηφικές απόψεις στον ΣΥΝ, όπως ακριβώς αυτές εκφράζονται από τον Π. Λαφαζάνη. Με αυτή την επιλογή του εξασφάλισε τουλάχιστον - όσο καιρό παραμένει πιστός σε αυτή τη γραμμή - ότι κανείς δεν πρόκειται να τον αντιγράψει!

Όμως η επιστροφή του στην πολιτική ομπρέλα του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, στην πραγματικότητα παραμένει μετέωρη, ανολοκλήρωτη και αντιφατική, αφού δεν συνοδεύεται και από οργανωτική επανένταξη, με δεδομένο μάλιστα ότι ο κύριος όγκος των οργανωμένων δυνάμεών του ΜΑΑ (ΚΟΕ, ΔΕΑ, ΑΠΟ, ΚΕΔΑ, ΠΑΡΑΝ) ποτέ δεν ήρθε σε ολοκληρωτική ρήξη με απ' αυτόν τον χώρο. Ούτε βέβαια, πολύ περισσότερο, οι απόψεις του Π. Λαφαζάνη ήρθαν ποτέ σε ρήξη με την πολιτική της Κουμουνδούρου. Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει τον τελευταίο καιρό...

Οι εισηγήσεις από την εκδήλωση στην ΑΣΟΕΕ με θέμα: " Εδώ και τώρα Μέτωπο Ανατροπής"

Παρουσιάζουμε τις εισηγήσεις/ομιλίες της εκδήλωσης με θέμα: “...ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑΜέτωπο Ανατροπής” που έγινε την Τετάρτη 11/1/2012 στην ΑΣΟΕΕ και και την παρέμβαση του Ευτύχη Μπιτσάκη

Αλέκος Αλαβάνος

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ...

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ...

Τετάρτη 11/1, ώρα 18:00, στην ΑΣΟΕΕ, εκδήλωση με θέμα:

...ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Μέτωπο Ανατροπής

ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ...

Αναδημοσίευση από το blog "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΤΙΠΟΤΑ"

Παραθέτω τη συνέντευξη και γραπτά ζητώντας προκαταβολικά συγνώμη για οποιεσδήποτε ατέλειες του video που θα παρακολουθήσετε, γιατί, δυστυχώς, υπάρχουν τέτοιες.Απαραίτητες επισημάνσεις1) Προσπάθησα να καταγράψω τη συνομιλία όπως ακριβώς έγινε. Φράσεις ή λέξεις σε αγκύλες [ ] είναι επεξηγηματικές διορθώσεις, που κρίθηκαν από πλευράς μου απαραίτητες, ώστε να γίνει πιο κατανοητό το κείμενο της συνέντευξης.

Είμαι από το Blog "Ελευθερία ή Tίποτα" και βρίσκομαι στο γραφείο του κ. Αλαβάνου για να κάνουμε μια κουβέντα για την Αριστερά, για το μέλλον της, για το "Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής", ίσως κάποια πράγματα και για τον ίδιο. Κύριε Αλαβάνε καταρχήν ευχαριστώ πάρα πολύ για την φιλοξενία και ήθελα να σας ρωτήσω…

Ελευθεριακός: Ξέρω ότι από το ‘81 έως το 2004 ήσασταν ευρωβουλευτής. Τι έχετε αποκομίσει από αυτήν την εμπειρία, σάς έμαθε κάτι και τί πετύχατε; Ποια πράγματα θεωρείτε σημαντικά ότι πετύχατε;

Αλαβάνος: Ναι, καταρχήν να πω ότι ευχαριστώ πολύ. Να πω ότι… έτσι με άγγιξε ο τίτλος του blog σας… "Ελευθερία ή Τίποτα"… το οποίο παίρνει… κάτι που παίρνει αξία. Νομίζαμε ότι είναι μόνο για τα βιβλία στη ναφθαλίνη {δηλαδή} "Ελευθερία ή Θάνατος", αλλά σήμερα καταλαβαίνουμε ότι για την κατάσταση που υπάρχει πόσο μεγάλη σημασία έχει. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ναι, ήταν πολλά χρόνια και είναι ένα σχολείο, όπως και να το κάνεις αυτό, διότι έχεις όλους τους {τις}… πολιτικές δυνάμεις και τους λαούς της Ευρώπης, είναι σαν το ταξίδι του Οδυσσέα, ακούς τις Σειρήνες, δηλαδή… τις καλές αμοιβές που δίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το γεγονός ότι η Ευρώπη σού υπέσχεται ότι μπορείς να είσαι ένα κομμάτι της ελίτ, αλλά μπορείς να δεις και μια πραγματικότητα κοινωνική και ανισοτιμίας μεταξύ των χωρών, που να σε κάνει να πεις ότι "αξίζει αυτός ο αγώνας που δίνω για την πατρίδα μου, για τους εργαζόμενους", αλλά θα ‘λεγα και για τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης. Αν με ρωτήσεις το πιο σημαντικό, το πιο σημαντικό ίσως που πετύχαμε– αλλά βλέπεις όλα καταρρέουν τώρα– είναι αυτή η οδηγία που βγήκε για τους συμβασιούχους κι η οποία εφαρμόστηκε κουτσουρεμένη στην Ελλάδα, έδωσε όμως τη δυνατότητα να… έτσι… σταθεροποιήσουν την εργασιακή τους θέση δεκάδες, για να μην πω παραπάνω, χιλιάδες εργαζόμενοι… βέβαια σήμερα όλα αυτά τα πράγματα τα παρασύρει η θύελλα της Τρόικα.

Ελευθεριακός: Μάλιστα. Θα σας κάνω τώρα μια άλλου τύπου ερώτηση, δεν αφορά το Ευρωκοινοβούλιο. Σας κατηγορούν συχνά-πυκνά, και εξ’ αριστερών και εκ δεξιών, με την κατηγορία ότι είστε "αριστεριστής". Σας ενοχλεί αυτός ο χαρακτηρισμός, έχει κάποιο περιεχόμενο… ιδιαίτερο;

Αλαβάνος: Κοίτα να δεις, από μια άποψη… έτσι… με κολακεύει λιγάκι, γιατί "αριστεριστής" συνδέεται με τις μικρές ηλικίες… έναν εικοσάρι,{που} έχει μια μολότοφ, θα τον πεις αναρχικό-"αριστεριστή", έναν τριαντάρη, ο οποίος είναι αδιάλλακτος σε μια σειρά ζητήματα {κι αυτόν μπορείς} θα τον πεις "αριστεριστή", επομένως για την ηλικία μου θα έλεγα ότι είναι, έτσι… μια καλή κουβέντα. Δεν… ξέρεις… δεν πιστεύω στους προσδιορισμούς. Εγώ θα’ λεγα ότι μάς ενοχλεί ότι ο τάδε λέει ότι "πρέπει να φύγουμε από το ευρώ", μάς ενοχλεί ότι λέει ότι" πρέπει να μείνουμε από το {στο} ευρώ". Θα ’λεγα ότι οι ταμπέλες τελικά είναι κάτι το οποίο αντί για διάλογο δημιουργεί ένα… κλίμα υποψίας, στόχευσης, φιλαθλοποίησης, που ειδικά στην Αριστερά δεν έπρεπε να υπάρχει.

Αλέκος Αλαβάνος: «Πείτε όχι στη Μέρκελ και θα µας παρακαλάει!»

Αναδημοσίευση από το "ΒΗΜΑ"

Αν και εκτός κοινοβουλευτικού πεδίου αυτή την κρίσιµη περίοδο, ο κ. Αλ. Αλαβάνος δεν νοσταλγεί καθόλου τη Βουλή και σε όσους τον ρωτούν αν έχει µετανιώσει που βρίσκεται εκτός απαντά: «Στη Βουλή της ντροπής; Οχι!». Ο επικεφαλής του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης δηλώνει υπέρµαχος µιας «συνάντησης των δυνάµεων της Αριστεράς χωρίς εξαιρέσεις», µε «συλλογική ηγεσία», στη βάση ενός «µαχητικού προγράµµατος» το οποίο θα περιλαµβάνει την παύση πληρωµών, την έξοδο από την ευρωζώνη, τις εθνικοποιήσεις και τον σχεδιασµό. Ακόµη, υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση πρέπει να παραιτηθεί «και να πάρει οικειοθελώς τον δρόµο για το δικαστήριο του λαού και της Ιστορίας». «Ετσι κι αλλιώς δεν είναι πολύς ο χρόνος της» σηµειώνει.

- Διαβάζοντας στην ιστοσελίδα σας (www.tometopo.gr) τις «Εννέα αισιόδοξες παρατηρήσεις (σας) για εννέα πολύ απαισιόδοξες καταστάσεις», τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Προτείνετε παύση πληρωμών, έξοδο από το ευρώ κτλ. Και μετά τι;

«Η παύση πληρωµών της Αργεντινής, σε συνδυασµό µε την προηγηθείσα αποδέσµευση από τη σταθερή ισοτιµία του πέσο µε το δολάριο – κάτι σαν αποχώρηση από την ευρωζώνη –, είναι το σηµείο θετικής στροφής και ο πρόεδρος Κίρσνερ απέκτησε ισχύ απέναντι στο ∆ΝΤ, διέγραψε τα 2/3 του χρέους και έφερε στην Αργεντινή θεαµατικούς ρυθµούς ανάπτυξης που προσέγγιζαν το 10%. Ως τότε ο λαός της σφάδαζε. Η Αργεντινή µάς προκαλεί απαισιοδοξία αλλά και αισιοδοξία».

- Πώς είναι ρεαλιστική η παύση πληρωμών όταν η χώρα οφείλει με δική της ευθύνη σε άλλες χώρες, όταν δεν θα μπορούν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις αφού δεν θα μπορεί πλέον να δανείζεται;

«Με τον ίδιο τρόπο που γίνονταν τρεις παύσεις πληρωµών ανά δεκαετία τον τελευταίο αιώνα στη Γερµανία, στην Ισπανία, στην Ιταλία και σε άλλες χώρες µόνο στην Ευρώπη. Ευθύνη δεν έχει η “χώρα”. Εχει το εξαρτηµένο κατεστηµένο. Και υπάρχει µια αρχή του διεθνούς δικαίου, η “κατάσταση ανάγκης”, όπου οι ανάγκες της κοινωνίας τίθενται υπεράνω των απαιτήσεων των τοκογλύφων».

- Μα η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας. Τι θα κάνουμε; Καλείτε την κυβέρνηση να πει ότι «δεν θέλουμε την έκτη δόση σας». Τι θα γίνει μετά;

«Η ίδια η European Banking Authority εξετάζει το ενδεχόµενο µείωσης του χρέους κατά 65%. Αυτό µπορούσαµε να το έχουµε πετύχει από το τέλος του 2009. Τα νέα χρέη στην τρόικα, η καρατόµηση των εργαζοµένων, η διάλυση της οικονοµίας, πεταµένα λεφτά. Τζάµπα! Αν µια λαϊκή κυβέρνηση έλεγε “δεν θέλω την έκτη δόση σας”, σε λίγες ώρες θα έφτανε η Μέρκελ στο “Ελ. Βενιζέλος” να µας παρακαλάει να την πάρουµε. Κάνοντας στην Ελλάδα ένα παγκόσµιο πείραµα έχουν προσφέρει χωρίς να το θέλουν µια απρόσµενη δύναµη στον λαό µας να επηρεάσει τις εξελίξεις σε όλη την Ευρώπη. Ας σταµατήσουµε πλέον να θεωρούµε τους εαυτούς µας κακόµοιρους και ζητιάνους. Εχουµε την τύχη στα χέρια µας».

Εννέα αισιόδοξες σκέψεις για εννέα πολύ απαισιόδοξες καταστάσεις

Του Αλέκου Αλαβάνου

«Αναπλαισίωση» στη φωτογραφία σημαίνει: αλλάζω την εστίαση ή την προοπτική μιας θέας μέσω αλλαγών στο φακό. Αυτό που φωτογραφίζεται δεν αλλάζει, η αποτύπωση είναι διαφορετική.

Ο όρος από την τεχνολογία πέρασε στις κοινωνικές επιστήμες, ιδιαίτερα στην ψυχοθεραπεία. «Αναπλαισίωση» σημαίνει: αλλάζω το εννοιολογικό ή το συναισθηματικό τρόπο προσέγγισης βιωμένων καταστάσεων . Επιλέγω άλλο πλαίσιο αφήγησης. Τα γεγονότα δεν αλλάζουν, αλλά το τραύμα μπορεί να γίνει δύναμη, μια κακή σχέση καλή.

Στον πολιτικό λόγο στην Ελλάδα σήμερα χρησιμοποιούνται συνεχώς ψυχιατρικοί όροι: άγχος, κατάθλιψη, σχιζοφρένεια. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και την «αναπλαισίωση». Με ένα νόημα όμως ακόμα πιο διευρυμένο. Όχι μόνο να αλλάξουμε τον τρόπο που κάνουμε ανάγνωση των γεγονότων, ώστε να κάνουμε την κρίση ευκαιρία, κάτι που ακούμε συνέχεια, αρκετές φορές ανόητα. Αλλά να αλλάξουμε τα ίδια το γεγονότα. Δεν αλλάζω μόνο την εικόνα που τραβάω από μια σκηνή που εγώ δεν έχω καθόλου τη δύναμη να επηρεάσω, αλλάζω την ίδια τη σκηνή. Δεν αλλάζω τη φωτογραφία, αλλάζω και αυτό που φωτογραφίζεται. Αλλάζω το πλαίσιο.

Όποιος διαθέτει αυτή την ικανότητα σημαίνει ότι διαθέτει και αξιόλογη δύναμη. Άς το υπογραμμίσουμε λοιπόν εξαρχής. Ο λαός της Ελλάδας - περιφρονημένης, εξαθλιωμένης, ετοιμόρροπης -  κρατάει την τύχη στα χέρια του, περισσότερο από κάθε στιγμή τις προηγούμενες δεκαετίες. Κι όχι μόνο. Σε μεγάλο βαθμό και την τύχη της ίδιας της Ευρώπης.

Πρώτο, ειρωνεία της ιστορίας: μια χώρα ερείπια, ένας λαός με δύναμη

Ποτέ στην ιστορία της, από την ανεξαρτησία, η Ελλάδα δεν έχει βρεθεί τόσο επίμονα, τόσο συνεχόμενα στο κέντρο του πλανητικού σκηνικού. Οι ανατροπές στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη έρχονται και παρέρχονται στην επικαιρότητα. Η Ελλάδα καθημερινά πρώτο θέμα στην πρώτη σελίδα, δυο χρόνια τώρα.

Η μοίρα το έφερε ώστε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση που ξεσπάει από το 2007 να εμπλέξει στον πρωταγωνιστικό ρόλο του «ρεμαλιού» ή του «ηλίθιου» την Ελλάδα. Δεν είναι η μοίρα, βέβαια.

Ο φακός ευρυγώνιος στην αρχή καλύπτει ένα ολόκληρο πλανήτη με κυρίαρχο ένα εκδικητικό καπιταλισμό με τις υπερφίαλες αγορές του να κατεδαφίζει κάθε εργατική κατάκτηση, αλλά να παγιδεύεται ο ίδιος στην φάκα του. Ο φακός μικραίνει το πλάνο  στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τράπεζες γιγαντιαίες κομπίνες χωρίς κεφάλαια. Εστιάζει κατόπιν στην περιφέρεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υφίσταται μια πολιτική ακραίας πόλωσης, του Βορρά σε βάρος του Νότου. Το τελικό ζουμ εντοπίζει τη χώρα εκείνη με την πιο δουλική, παρασιτική, αντιπαραγωγική και διεφθαρμένη άρχουσα τάξη: την Ελλάδα. 

Η μπίλια της ρουλέτας σταματάει στo GR. Mε βάση όμως τις καταγγελίες για πλαστή στατιστική μεγέθυνση του ελλείμματος του 2009 ο κρουπιέρης των Βρυξελλών είναι μαφιόζος. Σπρώχνει με το χέρι τη μπίλια από  το IRL στο  GR.

“ΜΕΤΩΠΟ Αλληλεγγύης και Ανατροπής”: Το πρώτο βήμα έγινε...

Αυτές τις μέρες συνέπεσαν πολλές και διάφορες συνδιασκέψεις και εκλογές οργάνων  οργανώσεων της Αριστεράς. Το βράδυ της Κυριακής 3 Απρίλη ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του Πανελλαδικού Σώματος του ΝΑΡ με θέμα "καπιταλιστική κρίση και Αριστερά". Μετά από μια πλούσια συζήτηση υπερψηφίστηκε το "κείμενο εργασίας" που κατέθεσε η Επιτροπή Θέσεων.

Την Κυριακή επίσης ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του σώματος της ΔΗΜΑΡ που εξέλεξε την ηγεσία της. Με ποσοστό 97,31% - ανάλογο με αυτό που εκλεγόταν ο Νικολάι Τσαουσέσκου - εξελέγη ο Φώτης Κουβέλης πρόεδρός της, καθώς δεν υπήρξε άλλη υποψηφιότητα. Στην κεντρική επιτροπή της ΔΗΜΑΡ που αποτελείται από 110 μέλη και τον πρόεδρο του κόμματος, κατέλαβε την πρώτη θέση σε ψήφους ο Σπύρος Λυκούδης. Στις πρώτες θέσεις εξελέγησαν μεταξύ άλλων οι Γρηγόρης Ψαριανός, Γιάννης Κακουλίδης, Δημήτρης Χατζησωκράτης, Γιάννης Πανούσης, Μαρία Ρεπούση και Αννα Φιλίνη.

Την ίδια μέρα, μετά το πέρας των εργασιών της 1ης Πανελλαδικής σύσκεψης του “ΜΕΤΩΠΟΥ Αλληλεγγύης και Ανατροπής” έγιναν εκλογές για την ανάδειξη 6 μελών του συντονιστικού του οργάνου. Σε αυτές τις εκλογές πρώτος σε σειρά σταυρών εκλέχθηκε ο Αλέκος Αλαβάνος με ποσοστό 77,41% , δεύτερος εκλέχθηκε ο Καπάταης Χρήστος με ποσοστό 67,38% και ακολούθησαν κατά σειρά εκλογής η Σωτηρίου Ελένη με 65.59% ,ο Βαμβακάς Κώστας με 63,79%, ο Σταυρόπουλος Κώστας με 26,16% και ο Παπουλής Κώστας με 17,20%. Η εκλογή των 6 μελών έγινε με ψηφοφορία στην οποία ο μέγιστος αριθμών σταυρών ήταν (4) τέσσερις. Όλα τα ψηφοδέλτια ήταν έγκυρα και δεν υπήρξαν λευκά. Σύμφωνα με την εισήγηση, που έγινε δεκτή από το σώμα, το ενδεκαμελές συντονιστικό συμπληρώθηκε και από 5 μέλη που ορίστηκαν από ισάριθμες συνιστώσες που συμμετέχουν στο Μέτωπο. Αυτά τα μέλη είναι: Θεοδόση Α (ΑΡ.ΣΥΝ.Α), Καραμάνος Χ (ΚΟΕ), Μαντζουράτος Δ (ΚΕΔΑ), Μάρταλης Σ (ΔΕΑ), Σαπουνάς Γ (ΑΠΟ).

Οι εργασίες του “Μετώπου Α-Α” ξεκίνησαν το Σάβατο 2 Απρίλη. Παραβρέθηκε αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ από τους Π. Λαφαζάνη, Τ. Μαστρογιαννόπουλο και Γ. Μπανιά. Ο Π. Λαφαζάνης παρέμεινε εκτός αιθούσης που εγένετο η σύσκεψη και ο Γ. Μπανιάς απεύθυνε χαιρετισμό. Εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απεύθυνε χαιρετισμό ο Κ. Παπαδάκης και εκ μέρους της ΑΡΑΝ ο Χ. Τουλιάτος. Διαβάστηκε επίσης γραπτός χαιρετισμός του Ε. Μπιτσάκη. Στην διαδικασία έλαβαν μέρος πάνω από 400 άτομα και έγιναν 60 παρεμβάσεις στην συζήτηση. Τον τόνο έδωσαν παρεμβάσεις αγωνιστών/τριων που συμμετέχουν σε διάφορα κινήματα και εργασιακούς χώρους, ιδιαίτερα η παρέμβαση της Β. Παναγιώτου από το κίνημα της Κερατέας.

Η πιο σημαντική κατάκτηση στις εργασίες της 1ης Πανελλαδικής Σύσκεψης του “Μετώπου Α-Α”, ήταν η υλοποίηση της απόφασης να εγκρίνονται με ψηφοφορία οι αποφάσεις και να εκλέγονται τα όργανα. Το ζήτημα αυτό παρέμενε ως εκκρεμότητα από την εποχή ( Ιούλης 2009) που ο Α. Αλαβάνος έβγαλε από την τσέπη του την κόκκινη Συμβολική Κάρτα Μέλους ΣΥΡΙΖΑ της “ΠΑΣΑ” δηλώνοντας πως με μια τέτοια κάρτα θα γίνει η 2η Πανελλαδική τον Οκτώβρη”. Από τότε, αυτά τα θέματα είχαν τεθεί με ένταση στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν και εκεί είχαν συζητηθεί εξαντλητικά, ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Στην ιστοσελίδα της “ΠΑΣΑ” υπάρχει συγκεντρωμένο αρκετό υλικό από την συζήτηση που είχε γίνει το φθινόπωρο του 2009 στον ΣΥΡΙΖΑ, εδώ: Αρχείο για την κατηγορία ‘Οργανωτικά ΣΥΡΙΖΑ’

Βέβαια η απόφαση που το Μέτωπο τόλμησε να κάνει πράξη, είναι σαφώς πιο πίσω από τις απόψεις που τότε προωθούσε ο ΣΥΝ για τον ΣΥΡΙΖΑ. Για παράδειγμα η “Πρόταση Φλαμπουράρη για τα οργανωτικά του ΣΥΡΙΖΑ” - η οποία είχε επικριθεί σφοδρά εκείνη την εποχή με βάση την αρχή “ένα μέλος μία ψήφος”, πρότεινε κάποιες σαφείς γενικές αρχές με τις οποίες διευθετούσε τα ζητήματα τόσο των συνιστωσών, όσο και των ανένταχτων, όπως:

Στην Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχει υποχρεωτικά τουλάχιστον ένας εκπρόσωπος από κάθε συνιστώσα.

και

Το 30% των μελών της Γραμματείας προέρχεται από τον ανένταχτο χώρο με εκλογές που οι ίδιοι επιλέγουν πότε και πως και ενημερώνουν την γραμματεία.

Είναι προφανές ότι στο Μέτωπο δεν τηρήθηκε η αρχή “ένα μέλος – μία ψήφος” για την εκλογή του συντονιστικού, όχι μόνον επειδή υπήρξαν διορισμένα μέλη από τις συνιστώσες, αλλά και γιατί οι συνιστώσες συμμετείχαν και στην ψηφοφορία των 6 θέσεων στο συντονιστικό. Επιπλέον οι εκλογές έγιναν με πλειοψηφικό σύστημα και όχι με απλή αναλογική (4 σταυροί για 6 θέσεις) . Κάνοντας χρήση αυτού του δικαιώματος - που το επέτρεπε προφανώς η εκλογική διαδικασία - η ΚΟΕ δεν αρκέστηκε στην μια θέση που θα είχε έτσι κι αλλιώς στο συντονιστικό, αλλά κατέβασε και  γνωστό όνομα ως υποψήφιο για να εκλεγεί. Αν κρίνουμε μάλιστα και από την εμφάνιση ενός μεγάλου αριθμού ψηφοδελτίων με κοινή σταυροδοσία, είναι προφανές ότι υπήρξαν και εκλογικές ντιρεκτίβες...

Σε αντίθετη κατεύθυνση κινήθηκαν άλλες συνιστώσες του Μετώπου. Αν συγκρίνουμε τον αριθμό των συμμετεχόντων με τον αριθμό των ψηφισάντων παρατηρούμε ότι το 32,4% του σώματος έκανε αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες για τις 6 θέσεις του συντονιστικού. Αυτό σημαίνει ότι κάποιες συνιστώσες απείχαν από την εκλογική διαδικασία, δεδομένου ότι είχαν ήδη εξασφαλίσει τον εκπρόσωπό τους στο συντονιστικό.

Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί υπερέχει η “πρόταση Φλαμπουράρη”, ως προς τον ορισμό του εκλογικού σώματος που ψηφίζει...Επίσης η “πρόταση Φλαμπουράρη” κατοχυρώνει με πιο δίκαιο τρόπο το θέμα της αντιπροσώπευσης των συνιστωσών, αφού δεν προσδιορίζει ένα σταθερό αριθμό των θέσεων για τις συνιστώσες, αλλά κατοχυρώνει την συμμετοχή όλων. Και εδώ υπάρχει πράγματι πρόβλημα, ανεξάρτητα αν δεν τέθηκε – και προς τιμή τους – από εκπροσώπους συνιστωσών. Ας δούμε πως έχουν τα πράγματα.

Ως γνωστόν, στο Μέτωπο Α-Α από την ίδρυσή του συμμετέχει ένα τμήμα συντρόφων προερχομένων από τον σοσιαλιστικό χώρο. Ο Χρήστος Καπάταης ήταν μάλιστα στο πάνελ στην πρώτη συνέντευξη τύπου που πρωτοεμφανίστηκε το Μέτωπο όπως και υποψήφιος στις περιφερειακές εκλογές με το ψηφοδέλτιο της “Ελεύθερης Αττικής”. Οι σύντροφοί αυτοί συνιστούν σαφώς μια συνιστώσα του Μετώπου. Όμως, προς τιμή τους δεν δέχτηκαν θέση εξ οφιτσίου και θέλησαν να διεκδικήσουν μια θέση στο συντονιστικό με κανονική εκλογή. Επίσης και άλλοι σύντροφοι που ανήκουν σε γνωστές ομάδες - οι οποίες μάλιστα δεν προέρχονται καν από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ - δεν έθεσαν στο σώμα θέμα για την συμμετοχή τους στο συντονιστικό ως συνιστώσες και συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία με δικούς τους υποψήφιους. Αναφερόμαστε στους συντρόφους από το “πολιτικό καφενείο” και το “ΑΚΕΠ”.

Αντίθετα η ομάδα ΑΡ.ΣΥΝ.Α , η οποία κατέλαβε εξ οφιτσίου την 5η θέση στο συντονιστικό του Μετώπου, με την γενικότερη στάση της μεταφέρει εντός του Μετώπου το σάπιο και ιντριγκαδόρικο κλίμα που επικρατεί στον ΣΥΝασπισμό. Η ομάδα αυτή συγκροτήθηκε πρόσφατα από κάποια μέλη του ΣΥΝασπισμού και δήλωσε στο συντονιστικό εν όψει της 1η πανελλαδικής συνάντησης, ότι θέλει να συμμετέχει στο Μέτωπο ΑΑ ως συνιστώσα. Όμως, δεν της έφτανε ότι με αυτόν τον τρόπο εξασφάλισε και μία θέση εξ οφιτσίου, αλλά κατέβασε και δικούς της  υποψήφιους στην εκλογική διαδικασία. Φαίνεται πως αυτοί οι σύντροφοί του ΣΥΝασπισμού μονά ζυγά δικά τους τα θέλουν! Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι αυτή την ομάδα δεν την στηρίζουν όλα τα μέλη του ΣΥΝασπισμού, τα οποία συμμετέχουν στο Μέτωπο ΑΑ. Επίσης, δεν ξεχνάμε ότι κάποια μέλη της - πριν μικρό χρονικό διάστημα - ως μέλη του ΣΥΝασπισμού, ήταν μπροστάρηδες στην μάχη ενάντια στον “ΣΥΡΙΖΑ των μελών”, μάλιστα, πολύ πιο μαχητικοί από τους “τσιπρικούς”! Οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Π. Λαφαζάνης, δεν μπήκε στην αίθουσα της σύσκεψης επειδή ακριβώς δεν τον ευχαριστούσε  η ύπαρξη μιας τέτοιας ομάδας συνασπιστών εντός του Μετώπου...

Το καινούργιο της 1ης πανελλαδικής συνάντησης του “Μέτωπου Α-Α”, δεν σχετίζεται με το περιεχόμενο της πολιτικής απόφασης. Είναι το γεγονός ότι υψώθηκαν τα χεράκια για την λήψη των αποφάσεων και ότι στήθηκαν κάλπες για να εκλεγούν όργανα. Αυτό το συμβάν αν και προσομοιάζει μάλλον στην φιλελευθεροποίηση του Μαρκεζίνη το καιρό της χούντας του Παπαδόπουλου παρά στην μεταπολίτευση, ως προς την τομή που συνιστά ενάντια σε αυτοπροσδιοριστικές αγκυλώσεις κληρονομημένες από το παρελθόν της κομμουνιστικής αριστεράς, είναι σημαντικό. Πρόκειται για τομή που ξεπερνά το Μετώπο ΑΑ καθώς το ίδιο ζήτημα  περιμένει έμπρακτες απαντήσεις και σε άλλους χώρους, από τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αναμένουμε τις εξελίξεις και ελπίζουμε να μην απογοητευτούμε...

Αποσπάσματα από την ομιλία του Α. Αλαβάνου στην Πανελλάδική συνάντηση του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ (2/4/2011)

Ο Αλέκος Αλαβάνος, κατά την εισήγησή του στην Πανελλαδική Συνάντηση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, τόνισε τα εξής:

Για την πολιτική στιγμή:

“ Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι βρισκόμαστε σε ιστορική καμπή για τη χώρα, όπως τις δεκαετίες του '20, του '40, του '70 – τηρουμένων πάντα των αναλογιών. Ότι ο εχθρός βρίσκεται εντός των τειχών. Ότι, ενώ τα οχυρά μας σε ένα σκληρό ταξικό πόλεμο πέφτουν το ένα μετά το άλλο, η αντοχή του αντιπάλου εξαντλείται. Ότι η αριστερά, σήμερα στα μετόπισθεν, ώστε η υποχώρηση να μη γίνει ανοργάνωτη, μπορεί να γίνει πάλι εμπροσθοφυλακή. Ότι απόφαση μας είναι να δώσουμε τη μάχη για να μη περάσουν τελικά τα μέτρα της τρόικα, για την κοινωνία, για δημοκρατία.”

Για την κυβέρνηση Παπανδρέου:

“Ο Γ. Παπανδρέου περιφέρεται περιχαρώς σε τελετουργίες σχηματισμών προερχόμενων από την αριστερά με τον τρόπο που κάποιος παρευρίσκεται στο μνημόσυνο του εχθρού του. Ο Παπανδρέου και η κυβέρνησή του είναι παρόντες και στη δική μας Πανελλαδική Συνάντηση. Ως μια κυβέρνηση υποτέλειας, ψεύδους, κοινωνικού σαδισμού και αγραμματοσύνης, που πρέπει να πέσει κάτω από λαϊκό ξεσηκωμό.”

Για τις κατηγορίες για “λαϊκισμό” του Μετώπου:

“Ορισμένοι στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του συστήματος κάνουν κριτική στο ύφος και τον τόνο της αντικυβερνητικής ρητορείας του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής. Φερέφωνα του Μαξίμου μας βάζουν διαγωγή “κοσμία” για λόγους λαϊκισμού. Ένα δικαστήριο δεν βάζει την ίδια ποινή σε ένα πορτοφολά και σε ένα δολοφόνο. Με την ίδια λογική, της βαρύτητας της ευθύνης, αλλιώς αντιμετωπίζεις μια κυβέρνηση που παίρνει ένα αντεργατικό μέτρο κι αλλιώς μια που καταλύει όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις του 20ου αιώνα. Ας αναζητήσουν αλλού ένα καλό σαβουάρ βιβρ. Από το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής δεν πρόκειται να μπει νερό στο κρασί μας, τα λόγια και οι πράξεις μας θα είναι σκληρά, μέχρι να καταρρεύσει αυτή η κυβέρνηση.”

Για την αριστερά και τη χρεωκοπία:

“Η υπεράσπιση της κυβερνητικής πολιτικής για το χρέος δεν βασίζεται σε επιχειρήματα. Βασίζεται στον τρόμο των λέξεων. Λένε ότι η αναδιάρθρωση του χρέους, που υποστηρίζει η αριστερά, είναι “χρεωκοπία”. Όλες οι αναλύσεις όμως σε βιβλία, μελέτες, εφημερίδες στα αγγλικά χρησιμοποιούν για την αναδιοργάνωση του δημόσιου χρέους τον όρο “default” που σημαίνει αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων απέναντι στους πιστωτές, είναι δηλαδή σε βάρους τους. Κι όχι τον όρο “bankruptcy” που σημαίνει διανομή της περιουσίας του δανειζόμενου στους πιστωτές, “χρεωκοπία”.

Για την ενότητα της αριστεράς:

“Η αντίληψη του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για την ενότητα έχει πολλά στοιχεία. Η ενότητα μόνη δεν αρκεί. Χρειάζεται να συνδέεται με ένα προωθημένο πολιτικό πρόγραμμα και με ανοικτές δημοκρατικές λειτουργίες. Η ενότητα δεν έχει εκλογική διάσταση, για να ανέβουν κάπως τα ποσοστά, αλλά για να μπορέσει να παίξει η αριστερά το ρόλο της στην ιστορική καμπή , ως καταλύτης, αν όχι πρωταγωνιστής της μεγάλης αλλαγής. Η ενότητα δεν δεσμεύεται στις λογικές ενός σχήματος αλλά διέπεται από την εμβέλεια του εγχειρήματός μας. Όλα αυτά σημαίνουν ότι ενότητα για μας σημαίνει συνάντηση προσώπων από το χώρο του ΚΚΕ, από τον ΣΥΡΙΖΑ, τον ΣΥΝ και άλλες συνιστώσες του, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, από προωθημένες δυνάμεις προερχόμενες από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, από νέους του αντιεξουσιαστικού χώρου που διαχωρίζονται από την τυφλή βία. Αλλά και από τους “Άγνωστους Στρατιώτες”, πολιτικά και κοινωνικά υποκείμενα που αναδείχνονται ή θα αναδειχθούν μέσα σε μια εκτεταμένη διαδικασία αυτοοργάνωσης που πρέπει να ενθαρρύνουμε με κάθε τρόπο.”

Για την κρίση εμπιστοσύνης της αριστεράς:

“Ούτε το εναλλακτικό πρόγραμμα ούτε η διαίρεση στην αριστερά είναι το βασικό πρόβλημα της αποστασιοποίησης από την κοινωνία. Το βασικό ζήτημα είναι ο κλονισμός της εμπιστοσύνης. Η αριστερά πρέπει να βρει τρόπο να βγει έξω από το κάδρο του συστήματος. Η αριστερά δεν είναι μόνο θεωρία και στρατηγική. Είναι και αφήγηση, και ηθική, και αισθητική. Αριστερά δεν είναι μόνο η Ιθάκη, είναι και το ταξίδι. Αριστερά είναι όχι μόνο οι στόχοι, αλλά ένα άλλος τρόπος που θέλουμε να ζήσουμε. Με αλληλεγγύη, αντίσταση, αδελφοσύνη, ισότητα.”

Αθήνα, 2/4/2011

(θα ακολουθήσει αναλυτική παρουσίαση της 1ης πανελλαδικής σύσκεψης του "ΜΕΤΩΠΟΥ Α-Α")