Η κρίση ως "κατάσταση έκτακτης ανάγκης"

...Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι απλώς ένα οικονομικό δόγμα ή ένα σύστημα οικονομικής διακυβέρνησης που θεμελιώνεται στην αγορά, την ιδιωτικοποίηση και την επιχειρηματική ελευθερία. Δεν είναι απλώς μια ιδεολογία της "αδέσμευτης" καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς που περιορίζει την εμβέλεια της διακυβέρνησης. Είναι μια πολιτική ορθολογικότητα διακυβέρνησης που επιδιώκει μια γενικευμένη και διάχυτη κοινωνική κανονικότητα, η οποία θεμελιώνεται στην υπαγωγή της πολιτικής σφαίρας και όλων των διαστάσεων της ανθρώπινης ζωής, ακόμη και των πιο μύχιων, στην λογική της βελτιστοποίησης. Κάθε πολιτική πράξη νοείται με όρους επιχειρησιακής και ανταγωνιστικής υπολογιστικής και όλες οι όψεις της κοινωνικής ζωής ανάγονται και υπάγονται κανονιστικά σε αυτή την υπολογιστική. Δεν πρόκειται λοιπόν απλώς για την κλασική φιλελεύθερη οικονομική αντίληψη του laissez-faire, αλλά για μια θεσμικά οργανωμένη, παρεμβατική και κανονιστική πολιτική ορθολογικότητα που παράγει αποτελέσματα εξουσίας και κοινωνικές νόρμες διευκόλυνσης ενός συγκεκριμένου τρόπου κατανομής αγαθών, αξιών και δυνατοτήτων ζωής. Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι απλώς η οικονομία της αγοράς, αλλά η κοινωνία της αγοράς. Η κοινωνική ζωή, η ζωή των ανθρώπων και οι ανθρώπινες σχέσεις μπαίνουν στο πεδίο της διακυβέρνησης. Ή, σύμφωνα με τη διάσημη διατύπωση της Μάρκαρετ Θάτσερ που αναφέρει ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ "Τα οικονομικά είναι η μέθοδος, ο στόχος είναι να αλλάξουμε τα συναισθήματα των ανθρώπων"...
(Από το βιβλίο της Αθηνάς Αθανασίου : Η κρίση ως "κατάσταση έκτακτης ανάγκης")

Η κρίση ως «κατάσταση έκτακτης ανάγκης»: Κριτικές και αντιστάσεις

Η περίοδος ανάμεσα στις δυο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις δεν ήταν ότι το καλύτερο για θεωρητικές αναζητήσεις και νηφάλιο διάλογο και στοχασμό πάνω σε θέσεις και απόψεις που εκφεύγουν από τα πλαίσια που προσδιορίζει η τρέχουσα αντιπαράθεση των κομματικών πολιτικών μηχανισμών. Σε αυτή την περίοδο μια σημαντική και ενδιαφέρουσα εκδήλωση που διοργάνωσε "η επιτροπή για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας" με θέμα την «ιατρικοποίηση» της πολιτικής και πως αυτή παίζει καταλυτικό ρόλο στη νομιμοποίηση της νεοφιλελεύθερης κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» πέρασε σχεδόν απαρατήρητη.

Η "αφορμή" κατέγραψε τότε την εισήγηση της Αθηνά Αθανασίου, την οποία σας προτείνουμε να την δείτε. Αν και είναι είναι διάρκειας μιας ώρας, αξίζει τον κόπο. Εκτός των άλλων, είναι και μια καλή ευκαιρία για να ξεφύγετε λίγο τον ιδρυματικό λόγο των κομματικών μηχανισμών της Αριστεράς και την κυριαρχία των ιδεολογικών συντεταγμένων της πολιτικής οικονομίας στην πολιτική σκέψη.