Ya Basta, σύντροφε Τσίπρα

Αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

Με μεγάλη ενόχληση διαβάσαμε στην «Αυγή» της 4ης Νοεμβρίου τμήματα της εισήγησης του Αλέξη Τσίπρα στην Π.Γ. του ΣΥΝ. Τόσο το περιεχόμενο όσο και το ύφος της εν λόγω τοποθέτησης απέχουν παρασάγγας από τον τρόπο που έχουμε μάθει να συζητάμε μεταξύ μας, η πλειονότητα των συνιστωσών, των ανένταχτων και των μελών του ΣΥΝ στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ. Η τοποθέτηση του Αλ. Τσίπρα διακρίνεται από ένα κράμα αλαζονείας και «συνδικαλισμού» που εντείνει τις τεχνητές πολώσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, χαράζει ψευδείς διαχωριστικές, συσκοτίζει την ογκώδη πολιτική αμηχανία που χαρακτηρίζει το χώρο την τελευταία περίοδο και, οπωσδήποτε, στρεβλώνει το κομβικό (μάλλον υπαρξιακό) ζήτημα της οργανωτικής ανασυγκρότησης του.

Και για να μη θεωρηθούμε υπερεύθικτοι η προκατειλημμένοι, εξηγούμαστε; Τι εννοεί ο Αλέξης Τσίπρας με τη φράση: «Δηλαδή τι; Θα καταργηθεί ο ΣΥΝ ως κόμμα για να έχει οργανώσεις ο ΣΥΡΙΖΑ που δημοκρατικά θα συναποφασίζουν, αλλά στην κορυφή θα, είναι 11 αρχηγοί;». Ποιος είπε να καταργηθεί ο ΣΥΝ; Και κυρίως: Είναι αντιδημοκρατικό — στην κορυφή να είναι έντεκα «αρχηγοί», ενώ, είναι δημοκρατικό να βρίσκεται μόνο ο ίδιος; Αγνοεί ότι η προεκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ ήταν απολύτως αρχηγική - όσο ακριβώς και επί Αλαβάνου- ή επιδιώκει να ψαρέψει στα νερά του κομματικού πατριωτισμού, όπως δηλώνει και η... αγανακτισμένη διαπίστωση του: «Δημοκρατία σε όλες τις δομές, όχι δημοκρατία στη βάση και στην κορυφή να είμαστε όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι που εκπροσωπούμε, ας πούμε, το κίνημα πενήντα χρόνια». Έλεος! Αν αυτό δεν είναι στρεψοδικία, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους. Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ, της πλειονότητας των συνιστωσών, των ανένταχτων και των μελών του ΣΥΝ συμπεριλαμβανομένων, θέλουμε δημοκρατία και στη βάση και στην κορυφή και γι' αυτό προτείνουμε το μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε δημοκρατική βάση, με μέλη, συλλογική λειτουργία και εκλογή όλων των οργάνων του. Οπότε ο Αλέξης Τσίπρας «μη βγάζει φλας αριστερά και στρίβει δεξιά».

Όσο για τα «πενήντα χρόνια», οφείλουμε να του υπενθυμίσουμε σε ποιο χώρο έννοιες όπως «εναλλαγή» και «αναβλητικότητα» αποτελούν casus belli, καθώς' και πού αναφύονται φαινόμενα δια βίου ¬βουλευτών και ισόβιων επαγγελματικών στελεχών. Είναι δε εξαιρετικά ενοχλητικό ο πρόεδρος του ΣΥΝ να αναφέρεται σε παζάρια και εκβιασμούς για «5 βουλευτές», ενώ είναι σε όλους γνωστό ότι είμαστε αρκετοί αυτοί, «οι αφελείς», που ουδέποτε ασχοληθήκαμε με εκλόγιμες θέσεις και οικονομικές διευκολύνσεις.

Τέλος, αντί ο πρόεδρος του ΣΥΝ να απορεί προσχηματικώς για το αν «θα δεχτούν όλοι μία ενιαία ομοσπονδία με τη συμμετοχή στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς» -προφανώς όχι!- ας αναλογιστεί ότι, αφού στο ΣΥΝ είναι ανεκτά στελέχη που καλούν «διαδήλωση κατά της τρομοκρατίας», είναι πολύ ευκολότερο να συνυπάρχουμε στο ΣΥΡΙΖΑ άνθρωποι που ταυτίζονται με το ΚΕΑ και άλλοι που διαφωνούμε.

Εν κατακλείδι: Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κρίσιμη περίοδο. Το ζήτημα της οργανωτικής ανασυγκρότησης του επείγει και η απουσία ενός ανεξάρτητου μαχητικού αντιπολιτευτικού λόγου -και δράσης- στο ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Προφανώς, υπήρξαν και υπάρχουν συνιστώσες που, μέσω τεχνητών πολώσεων με το ΣΥΝ, υπονόμευσαν και υπονομεύουν το εγχείρημα της αριστερής ανασύνθεσης της αριστεράς. Αυτό επ' ουδενί αποτελεί λόγο για την ανύψωση τειχών και την κατασκευή εσωτερικών εχθρών εκ μέρους του ΣΥΝ, με άλλα λόγια, την αναπαραγωγή της, πλαστής αντιπαράθεσης ΣΥΝ -ΣΥΡΙΖΑ. Επιμένουμε ότι η συντροφική συζήτηση των διαφωνιών, η ειλικρινής ιδεολογικοπολιτική οριοθέτηση κάθε συλλογικότητας και, κυρίως, η συμπόρευσή σε από κοινού προσδιορισμένους στόχους αποτελούν μονόδρομο για το ΣΥΡΙΖΑ

Αντίθετα, η διγλωσσία, οι υπεκφυγές, ο κομματικός πατριωτισμός και η αλαζο¬νεία ουδέποτε βοήθησαν οποιονδήποτε, ακόμα κι αν δημιούργησαν την πρόσκαιρη ικανοποίηση της αυτάρκειας, της δικαίωσης και της συνέχειας.

Άρα, λοιπόν, αγαπητέ Αλέξη, στο δίλημμα που θέτεις -ενιαίος πολυτασικός πολιτικός φορέας ή μια από τα ίδια με ολίγον μητρώο ανένταχτων- απαντάμε ευθέως: Εμείς είμαστε με την πρώτη εκδοχή

Μόνο που στα ενιαία δημοκρατικά πολιτικά υποκείμενα τα ζητήματα γραμμής και φυσιογνωμίας δεν τίθενται ως προαπαιτούμενα, αλλά λύνονται μέσω των θεσμικών διαδικασιών (Συνελεύσεις - Συνέδρια κ.λπ.). Ας πάμε, λοιπόν, σε τέτοια όργανα και διαδικασίες και ας αποφασίσουμε εκεί τα περί «προγραμματικής αντιπολίτευσης», τα μέτωπα, το ΚΕΑ, τα πάντα.

Αυτή σ. Αλέξη είναι η «καθαρή εκδοχή».

Αυτή η εκδοχή είναι που εμπνέει και τη μεγάλη πλειονότητα των οργανωμένων και των ανένταχτων του ΣΥΡΙΖΑ.

Νίκος Γιαννόπουλος

Κώστας Φώλιας,

μέλη της Ομάδας ΡΟΖΑΣ

Αποκλειστικό: Η κόκκινη κάρτα του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησε!

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ":

Δυστυχώς δεν πρόκειται για την ίδια κόκκινη κάρτα που ύψωσε ο Αλέκος στη Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο. Πρόκειται για την κόκκινη κάρτα που έδειξε στον ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης με την τοποθέτησή του στην Π.Γ του ΣΥΝ στις 3/11, και που επαναλήφθηκε στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ στις 6/11. Έτσι φτιάχνεται ένα διπλό ταμπλό, κατάλληλο για μαγικές ντρίμπλες: Από τη μια το κείμενο Φλαμπουράρη με τα μέλη δι’ αντιπροσώπους και την αναγωγή της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ σε …σώμα. Από την άλλη η επιθετική τοποθέτηση της ηγεσίας του ΣΥΝ, απαξιωτική για το εγχείρημα, απαξιωτική για τη γραμματεία, απαξιωτική για τις συνιστώσες και τους ανένταχτους που επιδιώκουν συγκρότηση και προχωρήματα.

Φαίνεται ότι κρυφίως ο ΣΥΝ έχει μια βασική εκτίμηση και κάνει μια βασική επιλογή: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αποκτήσει ξανά δυναμική, το ΠΑΣΟΚ δεν αμφισβητείται ανοικτά, εμείς φτηνά τη γλυτώσαμε, κατοχυρώνουμε στα χειρότερά μας κι ένα 4%, ξεφύγαμε μέσω ΣΥΡΙΖΑ από τη ζώνη υποβιβασμού, επομένως συντηρούμε δυνάμεις και αναμένουμε. Η επιλογή που γεννά αυτή η εκτίμηση είναι η άρνηση της –μια φορά κι έναν καιρό- στρατηγικής επιλογής του ΣΥΡΙΖΑ (τώρα μάθαμε ότι είναι λιγότερο στρατηγική επιλογή από άλλες, στρατηγικότερες επιλογές).

Η τοποθέτηση Τσίπρα όπως παρουσιάστηκε στην Αυγή ήταν ενδεικτική του ΣΥΡΙΖΑ που ζητά η ηγεσία. Ένας ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς όπως ο ΣΥΝ:

Η πολιτική ενοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ συναρτάται με την παραρτηματοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (σ.σ κανένα προβληματισμό δε γέννησε η στάση του πορτογαλικού Μπλόκου;).

Με την αποδοχή του «ευρωπαϊκού προσανατολισμού» (σ.σ του αδιαμφισβήτητου της ΕΕ).
Με την αποδοχή του «δημοκρατικού σοσιαλισμού» (σ.σ σοσιαλισμός είναι ο δημοκρατικός και ηθικός καπιταλισμός).

Η εκβιαστική αυτή τοποθέτηση ζητά από τον υπόλοιπο σημερινό πολιτικό ΣΥΡΙΖΑ να συρθεί πίσω από ορισμένες από τις κεντρικές πολιτικές επιλογές του ΣΥΝ. Και οδηγεί τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ στην οριστική ιδιώτευση. Αγνοεί το στοιχειώδες: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εκτινάχθηκε επειδή θαμπώθηκαν οι ανένταχτοι της αριστεράς από τον ευρωκομμουνισμό, από τον Μπερτινότι ή από τον ορισμό Κουβέλη για το σοσιαλισμό. Αλλά επειδή με σύγχρονο τρόπο επιχείρησε να απαντήσει στα σημερινά προβλήματα, συνθέτοντας, υπερβαίνοντας, ενώνοντας, ανασυνθέτοντας, αυτοαναιρώντας, τολμώντας να αμφισβητήσει την πολιτική ηγεμονία των δυνάμεων του νεοφιλελευθερισμού. Αν οι κομματικοί ιεροφάντες δεν το καταλαβαίνουν, τότε έχουν δίκιο να εκτιμούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τα ‘φαγε τα ψωμιά του.

«Οι σύμμαχοι θέλουν δημοκρατία στη βάση και συγκεντρωτισμό στην κορυφή» λέει ο Τσίπρας δια της Αυγής. Αλήθεια η δημοκρατία στην κορυφή θα κατοχυρωθεί με την γραμματεία – παιδική χαρά, που παίζει με τα κουβαδάκια της και ονειρεύεται ότι «καθοδηγεί» τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί οποιαδήποτε μέχρι σήμερα απόπειρα εκχώρησης τμήματος της πραγματικής εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στον ΣΥΡΙΖΑ μπλοκαρίστηκε απολύτως (Γραμματεία, καθημερινή πολιτική παρέμβαση, αποφάσεις ΚΟ, ΜΜΕ). Ο Αλέξης αν και πρόλαβε στα 16 του την ΚΝΕ, εντρύφησε στις καλύτερες παραδόσεις του άλλου ρεύματος: φάτε δημοκρατία στη βάση, θα δημαγωγούμε με τη δημοκρατία στην κορυφή για να γίνει τελικά ότι θέλω εγώ…

Η κατάληξη των εκβιαστικών διλημμάτων του προέδρου του ΣΥΝ είναι: Ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει ένα χαλαρό δημοκρατικό κοινωνικό κίνημα με μέλη (σ.σ. ίσως να μετονομαστεί και σε ΔΗΚΚΙ), ή θα παραμείνει εκλογική συμμαχία κοινοβουλευτικής χρήσης.

Όπως και να έχει το πρόβλημα δεν είναι οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί (πχ οι επί 50 χρόνια ηγεσίες των συνιστωσών, ή οι απαιτήσεις για 5 βουλευτές από το μαγαζί…). Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η ηγεσία του ΣΥΝ έχει καταλήξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προσφέρει άλλη δυναμική, άρα …δεύτε τελευταίον ασπασμόν.

Στην περίπτωση αυτή τα πράγματα είναι χειρότερα από την κόκκινη κάρτα που δείχνει ο Αλέξης. Δεν αποβάλλεται απλά κάθε επιδίωξη για συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ των μελών του. Αποβάλλεται ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Το τέλος θα είναι προαποφασισμένο και το ερώτημα είναι ποιος θα αναλάβει να σφυρίξει τη λήξη και να πληρώσει το κόστος.

Σε αντίθετη περίπτωση τα πάντα είναι ανοικτά. Ενίοτε τα παιχνίδια κερδίζονται και από ομάδες που τρώνε αποβολή. Πώς το λένε το κλισέ; Ο κόσμος ήταν ο 12ος παίκτης μας…

Μας δουλεύουνε ψιλό γαζί…

Τα πολιτικά επιτελεία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έχουν συμφωνήσει να κατοχυρωθεί και καταστατικά η πολιτική ηγεμονία του ΣΥΝασπισμού στον ΣΥΡΙΖΑ, άλλα ντρέπονται να το πουν ευθέως! Γι αυτό σκαρφίστηκαν να κάνουν το άσπρο μαύρο. Εμφανίζουν το σχέδιο για την κατοχύρωση της πολιτικής ηγεμονίας του ΣΥΝ ως κίνηση μεγάλης …δημοκρατικής ευαισθησίας που απαιτεί και την ανάλογη πλειοψηφία για να υλοποιηθεί. Σε προτάσεις για την οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ που προέρχονται από τον ΣΥΝ αλλά και από συνιστώσες και παράγοντες της Γραμματείας, περιέχονται δύο διαφορετικές θέσεις που η ταυτόχρονη λειτουργία τους κατοχυρώνει το δικαίωμα veto του ΣΥΝασπισμού στις αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Η μια πρόταση αφορά στις δήθεν μεγάλες δημοκρατικές ευαισθησίες, δηλαδή στην λήψη των αποφάσεων με πλειοψηφίες των 2/3. Η άλλη αφορά την συγκρότηση των οργάνων με την αναλογία 1/3 από τον ΣΥΝ, 1/3 από τις συνιστώσες και 1/3 από τους ανένταχτους. Με αυτό τον τρόπο ο ΣΥΝ που ελέγχει το 1/3 αν δεν ψηφίσει κάποια πρόταση, δεν σχηματίζεται πλειοψηφία μεγαλύτερη από 2/3 και δεν λαμβάνεται απόφαση!

Στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν veto, οι αποφάσεις λαμβάνονται με την αρχή της απλής και άδολης πλειοψηφίας. Αυτή την αρχή εφαρμόζουν από παλιά όχι μόνον τα κόμματα της αριστεράς αλλά και κάθε άλλος δημοκρατικά συγκροτημένος πολιτικός και κοινωνικός οργανισμός. Αυτή η αρχή είναι καταγραμμένη και στα καταστατικά των Bloco και Die Linke…

Ένα αδιευκρίνιστο ζήτημα με τις 3 κατηγορίες του 1/3 είναι η κατάταξη των δήθεν «ανένταχτων» παραγόντων της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Αφού δεν κατοχύρωσαν και μια ιδιαίτερη κατηγορία παραγόντων θα θέλουν προφανώς να τους κατατάξουν στην κατηγορία των ανένταχτων. Όμως αυτοί οι παράγοντες κάθε άλλο από ανένταχτοι είναι! Μερικοί μάλιστα συνοδεύουν και το όνομά τους με τον τίτλο του «ιδρυτικού μέλους του ΣΥΡΙΖΑ». Τους προειδοποιούμε ότι θα δώσουμε μεγάλη μάχη να μην καταταγούν στην κατηγορία των «ανένταχτων». Ας πάνε στις «συνιστώσες» και ας ψάξουν από κει να βρουν τρόπους για το πως θα «αναδειχτούν» στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ…

Ψάξαμε όλη τα θεωρητικά έργα του μαρξισμού– λενινισμού – τροτσκισμού για να καταλάβουμε τι εννοεί ο Α. Νταβανέλος (ΣΥΡΙΖΑ/ΔΕΑ) με την χρήση της φράσης «οι ηγεσίες αναδεικνύονται», όταν τίθεται το ζήτημα της δημοκρατικής εκλογής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν βρήκαμε τίποτα, ούτε και στις ποιο σκληρές εκδοχές του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού»! Ίσως να πρόκειται για νέα θεωρητική σύλληψη την οποία εμπνεύστηκε από την μέθοδο αναρρίχησης του Α. Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ, η οποία ακόμα δεν έχει καταγραφεί στην βιβλιογραφία. Φαίνεται ότι ο Α. Νταβανέλος ζήλεψε τον άλλο θεωρητικό του ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ, τον Α. Μπαλτά, ο οποίος εμπνεύστηκε την αρχή της «λειτουργικής ομοφωνίας» από τον τρόπο λειτουργίας της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ…

Θέλουμε να δηλώσουμε έμπρακτα την διαφωνία μας με τον σ. Α. Αλαβάνο στο θέμα της έκδοσης των απάντων Α. Φλαμπουράρη με τις τοποθετήσεις του στην Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Στην προχθεσινή ομιλία του ο A. Aλαβάνος μάλλον άφησε να υπονοηθεί ότι αυτή η έκδοση δεν θα είχε ιδιαίτερη χρησιμότητα για την Αριστερά. Εμείς πιστεύουμε αντίθετα ότι θα είχε σημαντική εκπαιδευτική αξία, κυρίως για τους νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό σκοπεύουμε να στέλνουμε από δω και πέρα παρατηρητή στην Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος να κρατά πρακτικά για να συγκεντρωθεί το απαραίτητο για την έκδοση υλικό. Εξάλλου είμαστε βέβαιοι ότι αυτή η εκδοτική προσπάθεια θα έχει καλύτερη τύχη από τα άπαντα του μεγάλου ηγέτη Κιμ Ιλ Σουνγκ που είχε εκδώσει άλλοτε ο πολιτικός χώρος από τον οποίο προέρχεται ο Α. Φλαμπουράρης. Άλλες πλευρές αυτού του σημαντικού ζητήματος μπορείτε να βρείτε εδώ: Τα άπαντα των τοποθετήσεων Αλέκου Φλαμπουράρη

Ο Α. Αλαβάνος μιλά για την σχέση της ποίησης με την πολιτική και όχι μόνο...

Ένα μήνα ακριβώς μετά τις εκλογές, ο Αλέκος Αλαβάνος παρουσίαζε την δική του εκτίμηση για το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ στην εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου ποιημάτων της Νάντιας Βαλαβάνη "Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ". Ξεκινώντας την ομιλία του για την σχέση της ποίησης με την πολιτική, αναφέρθηκε σε μερικά βασικά στοιχεία που προσδιορίζουν την Αριστερά. Για ίδια ζητήματα μίλησαν και οι άλλοι ομιλητές. Όμως σημασία έχει ο αναγνώστης να αντιλαμβάνεται - όσο είναι δυνατό - πιο αδιαμεσολάβητα το τι ακριβώς είπαν οι ίδιοι. Γι αυτό παρουσιάζουμε στην συνέχεια μερικά πρώτα αποσπάσματα σε video από αυτή την εκδήλωση:


Αποσπάσματα από την ομιλία της Έλενα Πατρικίου


Αποσπάσματα από την ομιλία του Α. Αλαβάνου για τις σχέσεις της ποίησης με την πολιτική, για την δημοκρατία ως δομικού στοιχείου της αριστεράς, για τον αστισμό στο εσωτερικό της αριστεράς, για το τι σημαίνει "αντισυστημική" αριστερά και άλλα παρόμοια...


Ο Α. Αλαβάνου μιλά για το εκλογικό αποτέλεσμα.

Σε λίγες μέρες θα παρουσιάσουμε το σύνολο των ομιλιών σε video, ώστε οι αναγνώστες μας να έχουν ιδία εικόνα για το τι ειπώθηκε. Στη συνέχεια αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο από την αριστερή στρουθοκάμηλο που αναφέρεται στη σημασία που έχει να ανοίξει η συζήτηση για τα λάθη της αριστεράς:

Με Αλαβάνο χθες και Κοροβέση σήμερα, η συζήτηση για τα λάθη της Αριστεράς ξανανοίγει... Ας ελπίσουμε ότι αυτήν την φορά θα γίνει με πολιτικούς όρους

Χθες ήταν η παρουσίαση ποιημάτων της Νάντιας Βαλαβάνη. Σήμερα είναι η εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης για τα 20 χρόνια από την πτώση του Τείχους στις 9 το βράδυ. Στην πρώτη ο Αλέκος Αλαβάνος, "μέλος του ΣΥΡΙΖΑ", επανέφερε την συζήτηση στα αίτια της ήττας της Αριστεράς στις διπλές φετινές εκλογές απέναντι στον δικομματισμό. Απόψε ο Περικλής Κοροβέσης θα επαναφέρει με δηκτικό τρόπο το ζήτημα των ευθυνών της Αριστεράς στην δημιουργία του σκανδάλου Siemens, με τις πράξεις της το ΄89.

Το είχαμε πει: καμία επίπλαστη ενότητα στον Συνασπισμό, κανένα μορατόριουμ ανάμεσα στις τάσεις δεν μπορεί να απαντήσει στα καυτά ερωτήματα για τις ευθύνες και τα λάθη της ηγεσίας της. Ούτε καν να τα σκεπάσει... Αργά ή γρήγορα η συζήτηση θα ανοίξει. Μια συζήτηση που οι μηχανισμοί της Κουμουνδούρου αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι.

Θυμίζουμε ότι η ηγεσία του Συνασπισμού, δεν ασχολήθηκε καν, ακόμα και στην τελευταία συνεδρίαση της ΚΠΕ, με τις αιτίες της συρρίκνωσης ξανά στα ποσοστά του ΄07 μετά την δημοσκοπική άνοιξη. Το μόνο που τους απασχόλησε ήταν η "καταστροφική διαχείριση" της ήττας - όχι η ίδια η ήττα! Επίσης απέρριψαν κάθε σκέψη για συμμετοχή της βάσης με συγκλίσεις αντιπροσωπευτικών σωμάτων (έκτακτο συνέδριο) ή δημοψηφισματικών διαδικασιών για την περαιτέρω πορεία του κόμματος. Δεν είχε σημασία ότι το ζήτησαν 52 νομαρχιακές, εκατοντάδες μέλη, ο πρόεδρος και ο γραμματέας...

Το βαθύ κράτος της Κουμουνδούρου ζει και βασιλεύει.

Τώρα θα εισπράξουν τα επίδικα. Μπορεί ο Κοροβέσης να είναι "αλκοολικός" και ο Αλαβάνος "ψυχοπαθής" αλλά ακούστε στρουθοκάμηλοι και χαμαιλέοντες της Αριστεράς τι λένε... Και απαντήστε πολιτικά! Μπορείτε;

Στο μεταξύ, δείτε μια πρώτη ενημέρωση για τα χθεσινά, εδώ , εδώ και εδώ .

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ

Την  Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, στις 20.00 στη Στοά Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου (Αρσάκειο Μέγαρο) γίνεται παρουσίαση του βιβλίου ποιημάτων της Νάντιας Βαλαβάνη. Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ, συλλογή ποιημάτων της Νάντιας Βαλαβάνη, αναφέρεται σε μια ποιητική πρόσληψη του 1989 ως ημερομηνίας-τομή στη ζωή ενός και ταυτόχρονα χιλιάδων ανθρώπων. Αλλά και της ελληνικής – και όχι μόνο – αριστεράς.

20 χρόνια από το ελληνικό και διεθνές 1989 και μισή χιλιετία από τις ρίζες της δημιουργίας του σύγχρονου κόσμου, τα ασυνήθιστα ποιήματα της συλλογής Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ, ιδωμένα με σύγχρονο μάτι και με τη γνώση όσων ακολούθησαν, εμφανίζονται ν’ αναφέρονται με εξαιρετική ευθύτητα στα υπαρξιακά, πολιτιστικά και πολιτικά διλήμματα και στον πυρήνα των αναζητήσεων των ανθρώπων της ελληνικής αριστεράς σήμερα.

Με άξονα το ποίημα, γραμμένο το Σεπτέμβριο του 1989, που χαρίζει τον τίτλο του σε ολόκληρη την έκδοση, χωρίζεται σε δύο μέρη: «Πριν», μια επιλογή ποιημάτων από την αίσθηση τέλους εποχής των τελευταίων χρόνων της δεκαετίας του ’80 και την ποιητική συλλογή Τέλος εποχής. «Μετά», μια επιλογή ποιημάτων από την ποιητική συλλογή Στην πόλη της μακριάς προσμονής και ορισμένα ανέκδοτα, που απηχούν την ατμόσφαιρα των «μολυβένιων χρόνων» της δεκαετίας του ’90.

Σ’ αυτό το μέρος συμπεριλαμβάνεται και «Ο διάλογος ανάμεσα στον Francois Villon και τον Charles d’ Orlean», μια ελεύθερη ποιητική σύνθεση βασισμένη στο σύνολο του ποιητικού έργου των δύο, που επί αιώνες κυριάρχησαν ως αντίπαλοι πόλοι και κατευθύνσεις στη γαλλική ποίηση: Με τον Βιγιόν οι «κάτω» βρίσκουν τη φωνή τους στο μεταίχμιο Μεσαίωνα και Αναγέννησης. Ενώ ο Κάρολος της Ορλεάνης, που έγινε ποιητής στη διάρκεια της 25χρονης φυλάκισης του στον Πύργο του Λονδίνου, εκφράζει το άγχος των «πάνω» σε έναν κόσμο που άλλαζε δραματικά.

Στη ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ (εξώφυλλο και εσωτερικές σελίδες) συμπεριλαμβάνονται και τα πρώτα τρία από τη σειρά κολάζ με τίτλο 1989 Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV & V, που η Νάντια Βαλαβάνη δημιούργησε το Σεπτέμβριο του 2009 ειδικά για την παρούσα έκδοση.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Αλέκος Αλαβάνος
Γιώργος Μανιάτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
Έλενα Πατρικίου, ιστορικός – σκηνοθέτης
Δημήτρης Σεβαστάκης, ζωγράφος – επ. καθηγητής Ε.Μ.Π.
Διονύσης Τσακνής, συνθέτης – στιγουργός

Ποιήματα θα διαβάσουν η ηθοποιός Κάτια Γέρου και η Νάντια Βαλαβάνη.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ STAGIAIRES

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει ήδη δύο μέτωπα ανοικτά με τους εργαζόμενους. Το ένα αφορά στο λιμάνι του Πειραιά και το άλλο στους απολυμένους STAGIAIRES. Δημοσιεύουμε μια ανακοίνωση της Δ' ΕΛΜΕ ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ που αναφέρεται στα ζητήματα της αλληλεγγύης των εργαζομένων γιατί θεωρούμε ότι αυτές τις θέσεις θα έπρεπε να τις είχαν υιοθετήσει και οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές ενώσεις των εργαζομένων. Οι διοικήσεις τους υπηρετούν στενές κομματικές σκοπιμότητες και στηρίζουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς  όμως στα προεδρεία αυτών των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων συμμετέχουν  και συνδιοικούν συνδικαλιστές του ΣΥΝ εδώ και αρκετά χρόνια. Μάλλον έτσι αντιλαμβάνονται  στο συνδικαλιστικό κίνημα την "αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση"...

Δ.ΕΛΜΕ ΑΝ.ΑΤΤΙΚΗΣ                              Ν.ΙΩΝΙΑ 2-11-09

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ STAGIAIRES

Θεωρούμε τους εργαζόμενους stagiaires ως νέους, υπερεκμεταλεύσιμους, της επισφαλής και ευέλικτης απασχόλησης, της «καταραμένης» γενιάς των 700, των 600, των 500 ευρώ. Θεωρούμε ως πρωτοβάθμιο συνδικάτο του δημόσιου τομέα, τους εργαζόμενους αυτούς συναδέλφους που απολύθηκαν. Γι αυτό απαιτούμε όσοι καλύπτουν άμεσες και διαρκείς ανάγκες να μονιμοποιηθούν.

Καταγγέλλουμε την ΑΔΕΔΥ για την στάση της, που δεν υπερασπίζεται το δικαίωμα συναδέλφων στην εργασία, που δεν προβαίνει σε εκτεταμένες κινητοποιήσεις.

Οι stagiaires εργάστηκαν με τις ίδιες συνθήκες που εργάζονται και οι συνάδελφοι μας ωρομίσθιοι στα σχολεία, τους οποίους η ΕΛΜΕ μας από τον περασμένο Νοέμβριο, και η ΟΛΜΕ από το συνέδριο της τον Ιούνιο, θεωρεί μέλη των συνδικάτων μας. Στηρίζουμε το κίνημα που συγκροτούν και το δικαίωμα στην εργασία. Ζητάμε την κατάργηση τέτοιων μορφών απασχόλησης τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Κατηγορούμε την Ε.Ε. που προωθεί την εργασιακή επισφάλεια. Κατηγορούμε τα κόμματα της εξουσίας που έπαιξαν και παίζουν πολιτικά παιγνίδια πάνω στους εργαζόμενους των stage.

Συνάδελφε, συναδέλφισσα είναι πιθανόν να βρίσκεσαι στην τρίτη δεκαετία του εργασιακού σου βίου, πιθανόν ο εργασιακός μεσαίωνας που κτυπάει την νέα γενιά να μην σε προλάβει. Όμως η ανασφάλιστη εργασία και η μερική απασχόληση στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα καταργούν τις ασφαλιστικές εισφορές, άρα διαλύουν την κοινωνική ασφάλιση και μετατρέπουν την μελλοντική σου σύνταξη σε κρατικό επίδομα ελεημοσύνης. Έτσι μειώνεται σημαντικά και ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων και οι ανάλογες εισφορές και ήδη τα πρώτα σημάδια φαίνονται στο εφάπαξ που σταδιακά καταργείται.

Διεκδικούμε μαζικούς διορισμούς στην εκπαίδευση και την υγεία.Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Καλούμε λοιπόν για όλα τα παραπάνω το σύνολο του εκπαιδευτικού κόσμου την Πέμπτη 5-11 στις 11μμ στην Ομόνοια να συμμετάσχει στην συγκέντρωση που διοργανώνουν οι εργαζόμενοι στα stage. Κηρύσσουμε τρίωρη διευκολυντική στάση εργασίας ( για όσους θέλουν να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση) 11-2μμ για την πρωινή Βάρδια και ανάλογα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την μεσημεριανή η νυκτερινή βάρδια.

ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δίνει περίοδο χάρητος στο ΠΑΣΟΚ...

Φαίνεται ότι ήταν τόσο μεγάλη η νίκη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές που όλοι θεωρούν ότι είναι οι νικητές. Η Κουμουνδούρου αλλά και κάποιοι παρατρεχάμενοι (όπως ο Α. Νταβανέλος, μερικοί «ανένταχτοι» παράγοντες και ορισμένες συνιστώσες) συνεχίζουν να πανηγυρίζουν για τον συγκροτημένο αριστερό λόγο που για πρώτη φορά προβλήθηκε στην προεκλογική περίοδο και ξεκαθάρισε πλέον την αριστερή φυσιογνωμία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Όμως κάποιοι άλλοι πανηγυρίζουν για τους ακριβώς αντίθετα πράγματα. Αποκαλυπτική είναι η παρέμβαση του Μιχάλη Σαμπατακάκη στην ΚΠΕ του ΣΥΝ στις 25.10.2009 ( είναι δημοσιευμένη εδώ: Μετά την κατάρρευση της "αριστερής στροφής"... ) όπου εξηγεί γιατί απέτυχε «η βασική ιδέα, της αλήστου μνήμης αριστερής στροφής»…

Η παρουσία του Α. Τσίπρα στα παράθυρα των καναλιών συνεχίζει αμείωτη. Χθες αυτό ήταν πρώτο θέμα που σχολιάστηκε στην πρωϊνή ζώνη του MEGA από τους παρουσιαστές οι οποίοι επεσήμαναν μάλιστα ότι τα ΜΜΕ έχουν θετική γνώμη για την παρουσία του Α. Τσίπρα σε αυτά. Στην ερώτηση αν ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει περίοδο χάρητος στο ΠΑΣΟΚ, ο Αλέξης απάντησε έμμεσα ότι αφού δίνει η κοινωνία, θα πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας... Στην πραγματικότητα αυτή η στάση είναι η αναγνώριση της πραγματικής ήττας της αριστεράς που δεν μπόρεσε να παρέμβει στην κρίση του δικομματισμού και δεν κατάφερε να κερδίσει τίποτα από την κατάρρευση της κυβέρνησης της ΝΔ.

Η κατάσταση στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ παραμένει στάσιμη. Αναζητούνται νέες ισορροπίες. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι η συζήτηση που έγινε χθες στην γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Αναλυτική παρουσίαση θα βρείτε εδώ: Κρίσιμη συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Σημειώσεις από την συζήτηση στις 2/11/09, 15.00

Πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε η πρόταση της ΚΟΕ για την συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Επισημαίνουμε τις σημαντικές διαφορές που παρουσιάζουν αυτές οι θέσεις σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα από τις θέσεις του ΣΥΝ και των παρατρεχάμενων του, όπως στο ζήτημα της προσωπικής ένταξης των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, στην εκλογή των οργάνων, στην σταδιακή μεταφορά των πόρων στο ΣΥΡΙΖΑ και στην αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ ως ενιαίου πολιτικού φορέα. Τις θέσεις αυτές μπορείτε να τις δείτε εδώ:Πρόταση της ΚΟΕ για την πολιτική και οργανωτική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Η εισήγηση, οι τοποθετήσεις και το κλείσιμο από την 3η ανοικτή συνέλευση μελών του ΣΥΡΙΖΑ που οργάνωσε η ΠΑΣΑ

Η 3η ανοικτή συνέλευση μελών του ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώθηκε το Σάββατο 31/10 στο αμφιθέατρο Γκίνη ΕΜΠ (Πατησίων) με την απόφαση διαμόρφωσης κειμένου με τα βασικά σημεία που αφορούν στην ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Το κείμενο αυτό διαμορφώθηκε στο τέλος της διαδικασίας και αποφασίστηκε να αναρτηθεί στο άμεσα internet ώστε να γίνει μια ευρύτερη διαβούλευση για το περιεχόμενό του για δυο ακόμα ημέρες. Μετά θα κυκλοφορήσει για συλλογή υπογραφών. Το κείμενο αυτό -  όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι τώρα - το παραθέτουμε παρακάτω:

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, θεωρούμε τους εαυτούς μας μέλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Προτάσσουμε, το ότι η αριστερά εχει κοινωνικό όραμα τη χειραφέτηση του ανθρώπου από κάθε καταναγκασμό και δουλεία. Με βάση το δεδομένο αυτό οργανώνεται και δρα με τις αξίες που πρεσβεύει και με δημοκρατικά μέσα, ως αυτοτελής πολιτική και ιδεολογική δύναμη. Δύναμη η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα κοινωνικά κινήματα.

Μια τέτοια σύγχρονη πολιτική έκφραση πρέπει να είναι οργανωμένη και να δρα με τις παρακάτω αρχές:

1. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι ενιαίος πολιτικός φορέας του οποίου τα μέλη έχουν δικαίωμα να είναι ενταγμένα και σε συνιστώσες και σε τάσεις.

2. Το βασικό πολιτικό κύτταρο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι οι συνελεύσεις οι οποίες λαμβάνουν αποφάσεις και εκλέγουν όργανα στη βάση της ισότιμης συμμετοχής των μελών τους, με "οριζόντια" δικτύωση και επικοινωνία.

3. Μέλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι όσοι ζητούν προσωπικά να ενταχθούν στις οργανώσεις του και έτσι αποκτούν την κάρτα μέλους.

4. Τα μέλη των οργάνων είναι εκλεγμένα, άμεσα ανακλητά και με περιορισμένο αριθμό θητειών.

5. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α έχει οικονομική αυτοτέλεια με διακριτούς πόρους και δημοσιεύει τα οικονομικά του στοιχεία.

6. Οι ρυθμίσεις που αφορούν τη συγκρότηση και το ρόλο των κεντρικών οργάνων έχουν μεταβατικό χρονικό διάστημα έως 2 έτη.

Για περισσότερες πληροφορίες εδώ: Απόφαση ΓΣ Γκίνη 31 Οκτωβρίου. Η επόμενη ΓΣ θα καθοριστεί μέσα από την δημόσια διαβούλευση από το blog της ΠΑΣΑς. Στη συνέχεια παραθέτουμε τις εισηγήσεις και τις τοποθετήσεις των συντρόφων με την σειρά που έγιναν.

Εισηγητική προεδρείου

Όλη η αλήθεια για το BLOCO και το DIE LINKE και γιατί την κρύβουν απο τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ

Σήμερα πραγματοποιήθηκε η 3η συνέλευση ΣΥΡΙΖΑίων στο αμφιθέατρο Γκίνη την οποία θα παρουσιάσουμε αναλυτικά σε επόμενη δημοσίευση. Προς το παρόν αναδημοσιεύουμε το κείμενο του Γ. Κυριακάκη που αναδεικνύει ενδιαφέρουσες πλευρές για το ο BLOCO και το DIE LINKE.

Σήμερα 30/10 ανέβηκαν στο blog της Πασα, μεταφρασμένα στα ελληνικά τα καταστατικά των αριστερών κομμάτων Bloco de Esquerda της Πορτογαλίας και die Linke της Γερμανίας που στις πρόσφατες εθνικές εκλογές των χωρών τους σημείωσαν εντυπωσιακή άνοδο σε αντίθεση με τον Σύριζα που σημείωσε μικρή πτώση στις δικές μας εκλογές.

Απο καιρό επικρατεί η εντύπωση στον κόσμο του Σύριζα οτι αυτά τα δύο κόμματα συνιστούν ιδιότυπες συμμαχίες κομμάτων, κάτι σαν τον Σύριζα δηλαδή. Η αλήθεια όπως αποκαλύπτεται απο τα καταστατικά είναι εντελώς διαφορετική! Και τα δύο κόμματα είναι ενιαία κόμματα, το Bloco απο την ίδρυσή του το 1999 και το πρώτο του συνέδριο το 2000 δηλαδή εδώ και 10 χρόνια (!), και το Die Linke απο το 2007 όπως ρητά αναφέρεται στο καταστατικό του.

Πολλοί θα πούν οτι οι συνθήκες στις χώρες αυτές και ειδικά στον χώρο της Αριστεράς είναι διαφορετικές. Η αλήθεια είναι, όντως, οτι οι συνθήκες για την Αριστερά στις χώρες αυτές είναι διαφορετικές, είναι ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ απο ότι στην Ελλάδα και να γιατί:

Στην Πορτογαλία παραδοσιακά υπάρχει το πιό ισχυρό και πιο συντηρητικό κομμουνιστικό κόμμα της Ευρώπης όπως και ένα απο τα πιό ισχυρά Σοσιαλιστικά κόμματα με μια σχετικά διασπασμένη δεξιά. Το Bloco δημιουργήθηκε το 1999 απο σύμπραξη δύο κομμάτων και μιας πολιτικής ομάδας, του τροτσκιστικού Partido Socialista Revolutionario PSR, του πρώην μαοϊκού Uniao Democratico Popular UDP, και της ομάδας Politica XXI που είχε αποσχιστεί απο το Κομμουνιστικό Κόμμα. Αυτή η ομάδα ήταν η μικρότερη απο τις τρείς συνιστώσες και ιδεολογικά συγγενεύει με ιδέες που στην Ελλάδα εκφράζονται απο την Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ! Απο την αρχή το bloco συγκροτήθηκε σε ενιαίο κόμμα με χαλαρές δομές, αφενός μέν για να διεκδικήσει με αξιώσεις θέση στο πολιτικό παιχνίδι και αφετέρου για να μείνει ανοιχτό σε είσοδο νέων οργανώσεων στο σχήμα. Αντί για νέες οργανώσεις όμως στο σχήμα συνέρευσαν πολλοί ανένταχτοι αριστεροί που έβρισκαν στο bloco την κάλυψη ενός κενού στα αριστερά του σοσιαλιστικού κόμματος. Η δομή κόμματος με αποκεντρωμένες διαδικασίες επέτρεψε αυτήν την όσμωση.

Εκλογικά το bloco στην πρώτη του εμφάνιση το 1999 πήρε 2%, ήταν δηλαδή κάτι μεταξύ γκρουμπούσκουλου και κόμματος…Η επιμονή όμως στην γραμμή ”ενιαίο κόμμα με αποκεντρωμένες δομές” με συνεχείς αλλαγές του καταστατικού οδήγησε σε αύξηση της δυναμικής του και το 2002 πήρε 3%. Η συνεχής όμως εισροή ανένταχτων (αφού οι συνιστώσες λειτουργούσαν σαν bloco παρά σαν συνιστώσες, η οργανωτική τους δύναμη αυξήθηκε ελάχιστα ή καθόλου) στο κόμμα, εκτίναξε το ποσοστό του στο 6,5% το 2005, ενώ στις ευρωεκλογές του 2009 με 10,73% ξεπέρασε για πρώτη φορά το Κομμουνιστικό Κόμμα και εξέλεξε 3 ευρωβουλευτές, ενώ στις εθνικές εκλογές με 9,67% διπλασίασε τους βουλευτές του απο 8 σε 16. Σήμερα το Bloco έχει δέκα χιλιάδες μέλη (ο Συνασπισμός μόνος του έχει δεκαεπτά χιλιάδες!)  ενώ αρχικά είχε δεν είχε τρείς χιλιάδες. Πάνω απο 60% των μελών είναι ανένταχτοι, αν και στις εκλογές για τα όργανα εκλέγονται συνήθως μέλη συνιστωσών, χωρίς ποσόστωση και χωρίς ειδικές ρυθμίσεις, μόνο και μόνο επειδή ο κόσμος τους αναγνωρίζει την πολιτική εμπειρία και πάνω απο όλα την πολιτική οξυδέρκεια να φτιάξουν και να μεγαλώσουν το bloco σε βάρος του στενού συμφέροντος της συνιστώσας τους.

(ΠΗΓΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ BLOCO: Καταστατικό, Wikipedia, επίσημα sites, σ. NUNO TELES μέλος του bloco, ανένταχτος σε συνιστώσα, φοιτητής πολιτικής οικονομίας στο Λονδίνο)

Στην Γερμανία τώρα που το die Linke πήρε στις εκλογές γύρω στο 11,5 % και αύξησε τις δυνάμεις του κατά περίπου 3,5% το μόνο που μεσολάβησε στην ζωή του κόμματος απο τις προηγούμενες εκλογές ήταν το αμελητέο για το τμήμα διεθνών σχέσεων του ΣΥΝ που το έθαψε, γεγονός της μετατροπής του die Linke σε ενιαίο Κόμμα στο τέλος του 2007. Στις προηγούμενες εκλογές έιχε λάβει μέρος ως εκλογική συμμαχία και είχε πάρει περίπου 8% με τους δυτικούς ψήφους να είναι το μικρότερο ποσοστό και τους ανατολικούς το μεγαλύτερο με τις πάγιες δυνάμεις του PDS στην Ανατολική Γερμανία. Η ομάδα Λαφονταίν είχε επιβιώσει τότε πολιτικά αλλά η κοινοβουλευτική δύναμη του κόμματος τότε είχε στηριχτεί στις ψήφους λίστας και όχι στις ψήφους των περιφερειών όπου είχαν βγεί μόλις 3 βουλευτές (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/German_federal_election,_2009#Results) δηλαδή η σχέση της συμμαχίας με τους ψηφοφόρους δεν είχε ισχυρούς δεσμούς στην βάση των περιφερειών αλλά η ψήφος διασκορπιζόταν σε πολλές περιφέρειες χωρίς να εκλέγονται βουλευτές.

Η απάντηση ήταν κι εδώ η ίδια: Δημιουργία ενιαίου κόμματος! Η δυσκολία για κάτι τέτοιο ήταν τεράστια στη Γερμανία! Για πολλούς δυτικούς το PDS (πρώην ανατολικογερμανικό κομμουνιστικό κόμμα με όμως σαφή και διακριτά ανανεωμένα χαρακτηριστικά) αντιπροσωπεύει ακόμα την Στάζι και για πολλούς ψηφοφόρους του PDS κάθε συνεργασία με δυτικούς σημαίνει προδοσία! Όποιος διαβάσει το καταστατικό θα δεί πόσο σοφά και τολμηρά οι σύντροφοι του PDS και τις ομάδας Λαφονταίν επιχειρούν να ξεπεράσουν αυτόν τον διχασμό στις μεταβατικές διατάξεις! Το καταστατικό τους είναι υπόδειγμα πολιτικής σοφίας και τόλμης, μια πραγματική τομή για την ευρωπαϊκή αριστερά και αντικείμενο μελέτης για τον Πολιτικό επιστήμονα του μέλλοντος!

Το αποτέλεσμα της ενοποίησης και του ενιαίου κόμματος απέδωσε καρπούς σε 2 χρόνια! Απο 3 έδρες στις περιφέρειες το κόμμα ανέβηκε στις 16 ενώ συνολικά κέρδισε 22 έδρες περισσότερες απο το 2005. Το ισοζύγιο δυτικών ανατολικών ψήφων άρχισε να ισοσκελίζεται και η ψήφος στις λίστες των κρατιδίων (όπου συνήθως διοχετεύεται η δυτική ψήφος) ανέβηκε κατα 3,8 % έναντι της ανόδου κατα 3,1% της ψήφου στις περιφέρειες! Κι όλα αυτά απο ένα ενιαίο αριστερό κόμμα! το πιο δύσκολο πολιτικό εγχείρημα στην Γερμανία μετά την ενοποίηση.

(ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ DIE LINKE: Καταστατικό, Wikipedia, επίσημα sites,  προσωπική εμπειρία)

Ο σύντροφος Τσίπρας την περασμένη Κυριακή είπε ότι εμείς στην Πάσα έχουμε πολύ προωθημένες θέσεις για τον Σύριζα, τον θέλουμε ενιαίο κόμμα, κι οτι αναζητούμε το Ολλανδικό μοντέλο ή κατι τέτοιο…Συγνώμμη ρε σύντροφε, ολόκληρο (επαγγελματικό;) τμήμα διεθνών σχέσεων έχετε εκεί στον Συνασπισμό; δεν μπορούν να κάνουν μια μετάφραση; δεν μπορούν να μπούν στο wikipedia; Μήπως δεν είναι το Ολλανδικό μοντέλο αυτό που ζητάμε αλλά το Πορτογαλικό; και μήπως δεν ζητάμε λαγούς με πετραχείλια αλλά πολιτική τόλμη και διορατικότητα ανάλογη με αυτήν των Γερμανών συντρόφων; ή μήπως ο διχασμός του γερμανικού λαού είναι δυσκολότερο ζήτημα να διευθετηθεί απο την κόντρα του Μαργαρίτη με τον Ρινάλτι; Ρε σύντροφοι του ΣΥΝ μήπως πρέπει να αρχίσετε να σκέφτεστε διαφορετικά; Και γιατί κρύβετε τόσον καιρό το γεγονός οτι το bloco και το die Linke είναι ενιαία κόμματα; Για να μην συνδεθούν οι εκλογικές επιτυχίες τους με αυτό το στοιχείο;  Πανηγυρίζετε για τις εκλογικές τους επιτυχίες και κρύβετε την οργανωτική συγκρότηση που συνέβαλε σε αυτές; “γιατί το οργανωτικό είναι δευτερεύον σε σχέση με το πολιτικό”; Αυτό να το πείτε στους Γερμανούς και τους Πορτογάλους….

Τώρα συντρόφισσες και σύντροφοι του ΣΥΝ και ευρύτερα του Σύριζα, ελπίζω να καταλάβατε γιατί σας κρύβουν όλο αυτόν τον καιρό την αλήθεια για το Die Linke και το Bloco…

Γιάννης Κυριακάκης

ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Το κείμενο αυτό το καταθέτουν εν όψει της Γενικής Συνέλευσης του ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου, οι σύντροφοι που το υπογράφουν. Η διακίνηση του δε γίνεται με σκοπό να υποκαταστήσει τη διαδικασία της ΓΣ αλλά προκειμένου να μπορέσει να μελετηθεί από όλους ψύχραιμα και να εκφραστούν συγκεκριμένες διαφωνίες ή συμφωνίες, προτάσεις κλπ., στην κατεύθυνση της σύνθεσης απόψεων. Θεωρούμε σημαντική την συμβολή των συντρόφων στον προβληματισμό που αναπτύσσεται και δημοσιεύουμε το κείμενο που μας έστειλαν, πόσο μάλλον που προέρχεται από συντρόφους της επαρχίας.

Το θετικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του Οκτώβρη δίνει στο ΣΥΡΙΖΑ μια δεύτερη – ίσως τελευταία – ευκαιρία να αντιμετωπίσει τα αίτια που οδήγησαν το χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς στη βαθιά κρίση του καλοκαιριού. Θα ήταν εντελώς λανθασμένο να πιστέψουμε ότι η προεκλογική συσπείρωση και το θετικό εκλογικό αποτέλεσμα εκτός από τα συμπτώματα της κρίσης έχουν θεραπεύσει και τα αίτια που τη δημιούργησαν. Η συζήτηση γύρω από αυτά τα ζητήματα δεν πρέπει να αποκτήσει το χαρακτήρα μιας αέναης ομφαλοσκόπησης που ενδεχομένως θα συνοδευτεί από τις γνωστές περιχαρακώσεις. Πρόκειται για προβλήματα που ζητούν λύση επιτακτικά και εάν δεν τα αντιμετωπίσουμε είναι βέβαιο ότι θα τα ξαναβρούμε σύντομα μπροστά μας, με σοβαρές συνέπειες για το ενωτικό μας εγχείρημα. Επομένως η προσέγγιση πρέπει να είναι τέτοια που να οδηγήσει όσο το δυνατόν συντομότερα στην καλύτερη σύνθεση απόψεων και την ευρύτερα αποδεκτή λύση, ώστε να αποκτήσει το εγχείρημα πιο στέρεες βάσεις και να μπορέσει να απευθυνθεί με καλύτερους πλέον όρους προς την κοινωνία.

Η κρίση του Ιουνίου παρουσιάστηκε από ορισμένες πλευρές ως αποτέλεσμα προσωπικών συγκρούσεων σε επίπεδο ηγεσίας. Εάν υποτεθεί ότι το πρόβλημα ήταν πραγματικά αυτό, θα πρέπει να αναζητήσουμε τον τρόπο ώστε να μην αφήνονται περιθώρια για τέτοιου είδους προσωπικές στρατηγικές ερήμην της βάσης, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση παρακολουθούσε αποσβολωμένη και ανήμπορη να αντιδράσει, και αυτό θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο μέσα από τη δημιουργία της έως τώρα ανύπαρκτης δημοκρατικής οργανωτικής δομής του ΣΥΡΙΖΑ. Ας θυμηθούμε ωστόσο, πως η κρίση είχε διαφανεί μήνες πριν, με αφορμή τη συγκρότηση του ευρωψηφοδελτίου, όπου η διαμάχη περιστρεφόταν γύρω από την αποδοχή ή όχι της κεντρικής συμφωνίας ανάμεσα στις συνιστώσες, επομένως βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε έλλειμμα δημοκρατικής λειτουργίας και ανυπαρξίας δομών. Η κρίση δε, που ξέσπασε αμέσως μετά τις εκλογές, είχε ως βασική αφορμή την προσπάθεια της αμφισβήτησης του όλου εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ με βάση το - “ταπεινωτικό” όπως ειπώθηκε – αποτέλεσμα. Το επίδικο ωστόσο ήταν και πάλι η οργανωτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ορισμένοι άρχισαν να λένε σε όλους τους τόνους “Όχι σε νέο κόμμα!”, τη στιγμή που για νέο κόμμα δε μιλούσε κανείς. Στην πραγματικότητα, αυτό που έλεγαν ήταν “Όχι σε οργανωτική συγκρότηση, όχι σε εγγραφή μελών!”.

Χωρίς να τρέφουμε την αυταπάτη ότι η επίλυση του οργανωτικού προβλήματος θα λύσει αυτομάτως και όλα τα υπόλοιπα, είμαστε αναγκασμένοι να παραδεχτούμε ότι αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία συνθηκών ουσιαστικής συλλογικότητας και συμμετοχής στα πολιτικά επίδικα. Η λύση αυτή βεβαίως είναι απίθανο να προέλθει δια μιας, μέσα από την υιοθέτηση μιας “τέλειας” πρότασης που θα ρυθμίσει οριστικά όλα τα ζητήματα στις λεπτομέρειές τους και το πιθανότερο είναι πως πρέπει να υπάρξουν ενδιάμεσες μεταβατικές καταστάσεις ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα, που είναι η ουσιαστική θεμελίωση ενός δημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή τη στιγμή όμως πρέπει όλοι να τοποθετηθούμε με σαφήνεια και υπευθυνότητα, συμβάλλοντας προς αυτή την κατεύθυνση. Πιστεύουμε ότι και η ΓΣ του ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου έχει την υποχρέωση να τοποθετηθεί εν όψει της συνδιάσκεψης του Νοέμβρη, επιζητώντας την κατά το δυνατό ευρύτερη σύνθεση των απόψεων που θα εκφραστούν. Στην περίπτωση που η σύνθεση δε μπορέσει να καταλήξει σε ένα και μοναδικό κείμενο, θα πρέπει στη συνδιάσκεψη να κατατεθούν το πλειοψηφόν κείμενο και όσα άλλα μειοψηφήσουν, καθώς είναι ζωτικής σημασίας το να ακουστεί επιτέλους η φωνή της βάσης. Θέλοντας να συμβάλλουμε στο διάλογο γύρω από το θέμα καταθέτουμε τις παρακάτω προτάσεις:

1.Ζητάμε τη δημιουργία τοπικών και κλαδικών οργανώσεων ΣΥΡΙΖΑ, στις οποίες θα εγγράφονται μέλη. Σε πανελλαδικό μητρώο μελών εγγράφονται μέλη του ΣΥΡΙΖΑ όσα μέλη των συνιστωσών το επιθυμούν και οι μη ενταγμένοι/ες σε συνιστώσες. Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που είναι ενταγμένα σε συνιστώσες θα λειτουργούν ισότιμα με τα μη ενταγμένα σε συνιστώσες μέλη του. Μέσα από τη ΓΣ κάθε οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ θα εκλέγονται όργανα και αντιπρόσωποι για τις πανελλαδικές συνδιασκέψεις. Για τη λήψη των αποφάσεων στις Γενικές Συνελεύσεις και την εκλογή εναλλασσόμενων και ανακλητών εκπροσώπων σε δευτεροβάθμια όργανα (Συντονιστικές Επιτροπές, Περιφερειακές Επιτροπές, Πανελλαδικές Συνδιασκέψεις) οι μετέχοντες στις Γενικές Συνελεύσεις, εφόσον δεν εξασφαλίζεται η συναίνεση, αποφασίζουν με αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων στη συνέλευση μελών.

2.Οι Πανελλαδικές Συνδιασκέψεις συγκαλούνται τακτικά κάθε χρόνο και έκτακτα από τη Γραμματεία όταν προκύπτουν θέματα πανελλαδικών αποφάσεων ή το ζητήσει ικανοποιητικός αριθμός οργανώσεων ή μελών του ΣΥΡΙΖΑ. Αποφασίζει για τη συγκρότηση, το ρόλο και τις αρμοδιότητες του Πανελλαδικού Συντονιστικού, της Γραμματείας και του Γραφείου Τύπου.

3.Οι διαφωνίες πρέπει να εκφράζονται μέσα στις διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ και όχι να αποσιωπούνται, πολύ δε περισσότερο να εκφράζονται στο χώρο της δημοσιότητας πριν συζητηθούν εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Η λογική ωστόσο των περιχαρακώσεων και της «αποβολής ξένων σωμάτων» από το ΣΥΡΙΖΑ είναι λανθασμένη και ανατροφοδοτεί το ίδιο το φαινόμενο της περιχαράκωσης. Τα μέλη κάθε συνιστώσας και ο κάθε μεμονωμένος/η σύντροφος που δεσμεύονται στο πλαίσιο διαδικασιών του ΣΥΡΙΖΑ και τις αποφάσεις που προκύπτουν από αυτές, αποτελούν μέρη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, με όσα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτό συνεπάγεται.

4.Η έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ στο δημόσιο χώρο θα πρέπει να επιτέλους να είναι όσο το δυνατόν ενιαία και όσοι σύντροφοι και συντρόφισσες εμφανίζονται στα Μέσα Ενημέρωσης οφείλουν να προβάλλουν και να υπερασπίζονται τις συλλογικές μας αποφάσεις. Η δημοκρατικότητα του εγχειρήματός μας πρέπει να διασφαλιστεί στον πολύ κρίσιμο τομέα του χώρου των ΜΜΕ, με το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ να αναλαμβάνει την εναλλασσόμενη εμφάνιση των συντρόφων σ’ αυτά, με κριτήρια που πρέπει να αποσαφηνιστούν και να συναποφασιστούν.

5.Τα οικονομικά του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίζονται στις συνδρομές των μελών και των φίλων του, στις ετήσιες ή έκτακτες οικονομικές εξορμήσεις, σε πρακτικές κοινωνικής (μη κερδοσκοπικής) οικονομίας και την κρατική επιχορήγηση. Όλη η διαχείριση να γίνεται με διαφάνεια και η διάθεση των πόρων του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και οι αποδέκτες τους να γνωστοποιούνται στα μέλη του. Πρέπει να υπάρξει μέριμνα ώστε μέρος της κρατικής επιχορήγησης και των βουλευτικών αποζημιώσεων να κατατίθεται στο κοινό ταμείο του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και στις τοπικές οργανώσεις, προκειμένου να στηρίζεται η δραστηριότητά τους.

6.Σ’ ένα πρώτο στάδιο, για να μην κυριαρχήσουν λογικές αποκλεισμού, μπορούν να προβλεφθούν δικλείδες ασφαλείας ως προς την εκπροσώπηση των συνιστωσών και των ανένταχτων, στα εκλεγμένα όργανα, την παρουσία γυναικών, τη δυνατότητα ανάκλησης από τη βάση των εκλεγμένων στα κάθε είδους ενδιάμεσα όργανα εκπροσώπησης και κυρίως θα πρέπει να προβλεφθεί η εναλλαγή των προσώπων, μετά από κάποια χρονική περίοδο θητείας τους στα όποια συλλογικά όργανα εκπροσώπησης.

Αθανασάκη Νέλλη

Αλεξάκης Δημήτρης

Μανουσάκη Χρυσούλα

Μπεκάκος Νίκος

Οικονόμου Γιώργος

Πετρουλάκη Μαρία

Σάμιος Παναγιώτης

Σερντεδάκις Νίκος

Στάθης Παναγιώτης

Φουρναράκη Ελένη

Εικόνες από την πορεία ενάντια στην αστυνομοκρατία

Προς την 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ...

Προς την 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου θα πραγματοποιήσει Γενική Συνέλευση μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα
με θέματα συζήτησης:

• Αποτίμηση του αποτελέσματος των βουλευτικών εκλογών
• Λειτουργία του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ
• Προετοιμασία - προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου προς την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Ο διάλογος για την πολιτική και οργανωτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ανοίξει, στο διαδίκτυο και όχι μόνο. Στις παρακάτω ιστοσελίδες μπορείτε να ενημερωθείτε για τις απόψεις και προτάσεις συνιστωσών, στελεχών και ανένταχτων του ΣΥΡΙΖΑ:

• Για τη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, από την ΑΚΟΑ
• Διάλογος ενόψει της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ, από την εφημερίδα "Αριστερά!"
• Πρωτοβουλία για την Αντι-Συστημική Αριστερά

Καλή ανάγνωση!

Πίσω από τις λέξεις…

Πριν μερικές μέρες γράφαμε με αφορμή τις τελευταίες δηλώσεις του Λ. Κύρκου: Σήμερα ο Λεωνίδας δεν εκφράζει παρά ένα μόνον περιθωριακό τμήμα της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝασπισμού. Όλοι γελάνε με τις δηλώσεις του, και πρώτα απ’ όλα τα βασικά στελέχη της ανανεωτικής πτέρυγας, που προφανώς δεν σκοπεύουν να ακολουθήσουν τις συμβουλές του. Στην πραγματικότητα με τις δηλώσεις βοηθά να αναδειχθούν οι νέες ισορροπίες στην Κουμουνδούρου, οι οποίες μετά την απομάκρυνση του Α. Αλαβάνου, επανήλθαν στην περίοδο Ν. Κωνσταντόπουλου. Δεν υπάρχουν πολιτικές διαφορές, ούτε σε ζητήματα γραμμής ούτε σε ζητήματα στρατηγικών επιλογών ανάμεσα στον πρώην υπουργό δικαιοσύνης Φ. Κουβέλη και τον πρώην αναπληρωτή υπουργό Οικονομίας Γιάννη Δραγασάκη. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξαν πολιτικές διαφορές, παρά τις οξύνσεις και τους ανταγωνισμούς που εκδηλώθηκαν για την νομή της εσωκομματικής εξουσίας...

Ο Γεράσιμος Γεωργάτος, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ και στέλεχος της Ανανεωτικής Πτέρυγας στο άρθρο του στην ΑΥΓΗ με τίτλο «Πολιτική συνεννόηση ή διοικητικά μέτρα;» δεν επιβεβαιώνει απλά τους ισχυρισμούς μας, αλλά αδειάζει περιφερόμενους παράγοντες και συνιστώσες που πανηγύριζαν για το «νέο αριστερό λόγο» που διαμόρφωσε ΣΥΡΙΖΑ στην προεκλογική περίοδο. Όλοι αυτοί έχουν συνταχθεί πίσω από τα επιχειρήματα που παρουσιάζει συνοπτικά ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος στο κείμενο του με τίτλο: "Είχαμε δουλέψει -πολιτικά και κοινωνικά- πολύ πριν το εκλογικό αποτέλεσμα" για να δικαιολογήσουν την υποταγή τους στους πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς της ομάδας του Α. Τσίπρα κυρίως για εσωτερική κατανάλωση των μελών και των οπαδών τους που ήδη έχουν αρχίσει να ανησυχούν και να προβληματίζονται για αυτά που βλέπουν να συμβαίνουν γύρω τους. Γράφει λοιπόν ο Γεράσιμος Γεωργάτος:

Καθοριστικότατο όμως στοιχείο για την υπέρβαση του «3% και την ψήφο σου» υπήρξε η βελτίωση της εικόνας του χώρου μας με την αναδιαμόρφωση και τον εξορθολογισμό στην εκφορά του πολιτικού μας λόγου. Για να συμβεί αυτό, δεν χρειάστηκαν ειδικές συνεδριακές αποφάσεις. Και έτσι, ο εκπεμπόμενος πολιτικός λόγος στις πρόσφατες εθνικές εκλογές ήταν σαφώς διαφορετικός από εκείνον των ευρωεκλογών. Αυτή τη φορά ήταν κυρίαρχο το χρώμα και το άρωμα του ΣΥΝ και όχι, όπως τότε, των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, αν δεν σας αρκεί η μαρτυρία ενός στελέχους της Α.Π. για να αντιληφθείτε την νέα κατάσταση που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ, σας παραπέμπουμε στην τελευταία συνεδρίαση της Γραμματείας. Δυστυχώς πριν λίγο καιρό όταν έγινε πρόταση να μαγνητοφωνούνται και να καταγράφονται τα πρακτικά, η πρόταση αυτή δεν έγινε δεκτή. Αφήνουμε στην φαντασία σας να βρείτε ποίοι ήταν αυτοί που καταψήφισαν αυτή την πρόταση. Όμως υπάρχει μια αναλυτική παρουσίαση των ζητημάτων που συζητήθηκαν στην τελευταία συνεδρίαση στην ιστοσελίδα «σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ». Για να πάρετε μια εικόνα, κάντε ένα κλικ εδώ: Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ: Σαν τον κάβουρα

Την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου στις 18.00 με πρωτοβουλία της «Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων» οργανώνεται πορεία ενάντια στην αστυνομοκρατία από την πλ. Εξαρχείων προς την Βουλή.

Την άλλη Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, στις 20.00 στη Στοά Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου (Αρσάκειο Μέγαρο) γίνεται παρουσίαση του βιβλίου ποιημάτων της Νάντιας Βαλαβάνη Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ. Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ, συλλογή ποιημάτων της Νάντιας Βαλαβάνη, αναφέρεται σε μια ποιητική πρόσληψη του 1989 ως ημερομηνίας-τομή στη ζωή ενός και ταυτόχρονα χιλιάδων ανθρώπων. Αλλά και της ελληνικής – και όχι μόνο – αριστεράς. 20 χρόνια από το ελληνικό και διεθνές 1989 και μισή χιλιετία από τις ρίζες της δημιουργίας του σύγχρονου κόσμου, τα ασυνήθιστα ποιήματα της συλλογής Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ, ιδωμένα με σύγχρονο μάτι και με τη γνώση όσων ακολούθησαν, εμφανίζονται ν’ αναφέρονται με εξαιρετική ευθύτητα στα υπαρξιακά, πολιτιστικά και πολιτικά διλήμματα και στον πυρήνα των αναζητήσεων των ανθρώπων της ελληνικής αριστεράς σήμερα.Με άξονα το ποίημα, γραμμένο το Σεπτέμβριο του 1989, που χαρίζει τον τίτλο του σε ολόκληρη την έκδοση, χωρίζεται σε δύο μέρη: «Πριν», μια επιλογή ποιημάτων από την αίσθηση τέλους εποχής των τελευταίων χρόνων της δεκαετίας του ’80 και την ποιητική συλλογή Τέλος εποχής. «Μετά», μια επιλογή ποιημάτων από την ποιητική συλλογή Στην πόλη της μακριάς προσμονής και ορισμένα ανέκδοτα, που απηχούν την ατμόσφαιρα των «μολυβένιων χρόνων» της δεκαετίας του ’90.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Αλέκος Αλαβάνος
Γιώργος Μανιάτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
Έλενα Πατρικίου, ιστορικός – σκηνοθέτης
Δημήτρης Σεβαστάκης, ζωγράφος – επ. καθηγητής Ε.Μ.Π.
Διονύσης Τσακνής, συνθέτης – στιγουργός

Ποιήματα θα διαβάσουν η ηθοποιός Κάτια Γέρου και η Νάντια Βαλαβάνη.

Για ένα εκατομμύριο …ευρώ!

(Μια άλλη πλευρά της κρίσης των μηχανισμών του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ)

Ένα από τα μέτρα της «ενοποίησης» του καθοδηγητικού κέντρου του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η δημιουργία της «Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού και ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ». Μέσω αυτής ο Συνασπισμός άρχισε ήδη να ελέγχει τον ΣΥΡΙΖΑ.Ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος, ως εκπρόσωπος της Κουμουνδούρου, παρουσιάζει παραστατικά στο κείμενό του με τίτλο "Είχαμε δουλέψει -πολιτικά και κοινωνικά- πολύ πριν το εκλογικό αποτέλεσμα", ακριβώς αυτά τα ενοποιητικά στοιχεία του νέου καθοδηγητικού κέντρου που δημιουργήθηκε δίπλα από την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Με την έναρξη της λειτουργίας του, αφαιρέθηκαν από την Γραμματεία όλες οι σημαντικές πολιτικές αρμοδιότητες και μετατράπηκε σε διεκπεραιωτή προειλημμένων αποφάσεων. Αυτός θα παραμείνει ο ρόλος της και μετά την 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη; Όμως, ας γυρίσουμε στο κείμενο του Χ. Παπαδόπουλου:

Βοήθησε σε αυτό και η ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα να συμπυκνώνει το πρόγραμμα με ένα λόγο κατανοητό και συγκεκριμένο, ικανό να επικοινωνεί με ευρύτερα ακροατήρια. Βοήθησε επίσης τα μέγιστα η Επιτροπή Πολιτικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ (Δραγασάκης, Νταβανέλος, Κλαυδιανός, Γολέμης, Μανιού, Καρίτζης, Μαστρογιαννόπουλος κα.) που παρήγαγαν «πολιτική γραμμή» καθημερινά, σε όλη την προεκλογική περίοδο, αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν και άλλα παραδείγματα δομών και λειτουργίας στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ που δεν αναπαράγουν το γραφειοκρατικά φλύαρο και αναποτελεσματικό τρόπο της Γραμματείας.

Τι θα γίνει με τη συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ;

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για το ΣΥΡΙΖΑ" το παρακάτω κείμενο:

Μένει ένας μήνας πριν την πολιτική και οργανωτική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και είναι εκπληκτική η ασάφεια και η καθυστέρηση που υπάρχει, με ευθύνη της γραμματείας και των συνιστωσών. Περιμέναμε μετά το τραυματικό και κομματικοπατριωτικό καλοκαίρι, μετά την προεκλογική διάσταση και μετά και την εκλογική ανακούφιση, να έχουμε επιτελεία πολύ πιο ώριμα. Αντίθετα με παρελκυστικό τρόπο διατηρείται μια κωλυσιεργία όσον αφορά τα κρίσιμα πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΚΠΕ του ΣΥΝ συνεδρίασε 20 μέρες μετά τις εκλογές και κατέληξε απλά στην εκτίμηση της εκλογικής δουλειάς. Η πρόταση – εισήγηση του Φλαμπουράρη για τον ΣΥΡΙΖΑ προσέκρουσε και στο Αριστερό Ρεύμα και στην Ανανεωτική Πτέρυγα. Στην πραγματικότητα ο ΣΥΝ δεν μπορεί να αποφασίσει για τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου διεξάγεται μια πάλη για την κομματική εξουσία ανάμεσα σε τάσεις και μηχανισμούς. Ο επαναπροσδιορισμός του κομματικού χάρτη και των εσωκομματικών ισορροπιών είναι ραγδαίος. Μεταπηδήσεις, μετακινήσεις, μετεγγραφές και αποστασίες, συνθέτουν μια διαρκώς μεταβαλλόμενη ισορροπία.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ : ΒΑΛΤΩΜΑ Η ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ;

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο της Πρωτοβουλίας για την Αντισυστημική Αριστερά

Είναι θετικό βήμα το ότι επιτέλους και  στα «υψηλά» επιτελεία των  συνιστωσών αναγνωρίζεται το δημοκρατικό  έλλειμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όμως για να απαντήσουμε στα «πρακτικά» ερωτήματα ποιοί, πώς και τι θ’ αποφασίσουν στην ΠΣ του ΣΥΡΙΖΑ του Νοεμβρίου, πρέπει πρώτα ν’ απαντήσουμε ποιός είναι ο πολιτικός φορέας της αριστεράς που ονειρευόμαστε.

 Υπάρχουν 2 επιλογές :
 Θέλουμε μια μίζερη εκλογική συμμαχία ακίνδυνη για το σύστημα, στο όριο της κοινοβουλευτικής επιβίωσης που απλά θα εκφωνεί αριστερές αναλύσεις και προτάσεις, θα κάνει «προγραμματική αντιπολίτευση» και θα την ψηφίζει μέρος της κοινωνικής αριστεράς επειδή δεν έχει καμιά καλύτερη επιλογή ; Θέλουμε με άλλα λόγια ένα «καλό» ΚΚΕ ;

Ή μήπως θέλουμε έναν ενιαίο πολιτικό φορέα στην προοπτική μιας μεγάλης αντισυστημικής αριστεράς που θα συμβάλλει ώστε η κοινωνία να παίρνει στα χέρια της τη ζωή της, που θα πρωτοστατεί σε νικηφόρες μάχες, θ’ αλλάζει τους πολιτικούς συσχετισμούς, θ’ ανοίγει δρόμους για βαθιές ανατροπές;

Στα Εξάρχεια άρχισαν να φαίνονται τα όρια της ..."αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης"...

Τα όρια της γραμμής της «αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης» στο ΠΑΣΟΚ άρχισαν αναδεικνύονται πριν καλά – καλά ξεκινήσει να εφαρμόζεται. Ένα 38 λεπτο στην ΝΕΤ με τον Α. Τσίπρα αρκεί για να καταδείξει αυτά τα όρια. Ευτυχώς που εμφανίστηκε και ο σ. Ελληνιάδης, τόσο με το video που τράβηξε όσο και με την παρουσία του. Ήταν ιδιαίτερα αφοπλιστικός απέναντι στους δημοσιογράφους για το ζήτημα του «άβατου» των εξαρχείων. Έδωσε ένα άλλο φρέσκο αέρα απέναντι στην βαρετή παρέμβαση του Α. Τσίπρα που θύμισε τον ΣΥΝασπισμό την εποχή του Ν. Κωνσταντόπουλου, ο οποίος απέφυγε να τοποθετηθεί για τον Δεκέμβρη χαρακτηρίζοντάς τον επανειλημμένα ως «οριακή και ειδική κατάσταση». Και όταν ξεκινάς από ένα σημείο που ακόμα και ο κ. Μ. Χρυσοχοϊδης συμφωνεί, όπως είναι αυτοί οι χαρακτηρισμοί για τον Δεκέμβρη, είναι δύσκολο μετά να προσπαθείς να διαχωριστείς και να καταγγείλεις τις πολιτικές του πρακτικές. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν έχει ζητήσει δημόσια συγνώμη και αλλάζει τον αρχηγό της αστυνομίας.

Η σύναξη των τσοπαναρέων

Διαβάζουμε στην σημερινή ΑΥΓΗ για την χθεσινή συνεδρίαση της Π.Γ. του Συνασπισμού:

Σε ό,τι αφορά στη λειτουργία, αλλά και την πολιτική και οργανωτική κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ, κατά πάσα πιθανότητα πριν από τη Πανελλαδική Σύσκεψη του Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί νέα συνεδρίαση της ΚΠΕ. Παρά ταύτα, στη συνεδρίαση του Σαββατοκύριακου, ο Αλέκος Φλαμπουράρης θα παρουσιάσει κείμενό του σχετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο σύνολό του ο ΣΥΝ απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο μετατροπής σε ενιαίο κόμμα, ταυτοχρόνως, όμως, αναζητά ουσιαστικούς τρόπους έκφρασης και συμμετοχής του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ηγεσία του κόμματος θα εισηγηθεί την έναρξη διαλόγου ανάμεσα στο σύνολο των συνιστωσών και των ανένταχτων που συναπαρτίζουν το συμμαχικό σχήμα προκειμένου να γίνει συζήτηση για τις αλλαγές που είναι ώριμες και πρέπει να προωθηθούν.

Πρόταση συγκεκριμένη για το οργανωτικό του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει. Η πρόταση του Α. Φλαμπουράρη δεν έγινε αποδεκτή. Στην σημερινή ΑΥΓΗ δημοσιεύεται ένα άρθρο του που θα συνεχιστεί αύριο. Είναι πράγματι μεγάλος τεχνίτης ο Α. Φλαμπουράρης αφού καταφέρνει να γράφει 837 λέξεις με θέμα “Προτάσεις για την οργανωτική και πολιτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ” και να μην λέει τίποτα. Θα περιμένουμε ως αύριο, για να δούμε και το δεύτερο μέρος...

Χειμερινά μαθήματα «αντισταλινισμού»

Σήμερα θα θέλαμε να συνεχίσουμε τα «αντισταλινικά» μαθήματα που ξεκίνησαν καλοκαίρι στην Πάρο κατά την διάρκεια του κάμπινγκ της Νεολαίας του ΣΥΝασπισμού. Τότε ο Α. Μπαλτάς είχε εισηγηθεί το θέμα: “Ο Στάλιν και οι θερινές βιβλιοπροτάσεις του ΚΚΕ”. Η δική μας εισήγηση αφορά στα ζητήματα σταλινισμού όπως αυτά καταγράφονται στις πολιτικές πρακτικές του ΣΥΝασπισμού.

Οι θεσμοί και οι συμμετοχικές διαδικασίες που άρχισαν να οικοδομούνται τα πρώτα χρόνια της επανάστασης του 17 στην ΕΣΣΔ, γρήγορα έχασαν το περιεχόμενό τους με την δημιουργία ενός αυταρχικού και συγκεντρωτικού συστήματος εξουσίας. Οι λαϊκές μάζες από συμμέτοχοι στην παραγωγή πολιτικής έγιναν παθητικοί αποδέκτες των κρατικών εντολών και τα κομματικά μέλη έγιναν εκτελεστικά όργανα ενός ανεξέλεγκτου μηχανισμού που είχε συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες. Η τυπολατρία είναι ένας τρόπος που αποτυπώνεται αυτή την κατάσταση. Αναδεικνύεται η μορφή ως κυρίαρχο στοιχείο σε σχέση με το περιεχόμενο. Μερικές φορές η μορφή αυτονομείται τόσο πολύ από το περιεχόμενο που ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί να αντιληφθεί την μεταξύ τους σχέση. Πρόκειται για την κατάσταση που περιγράφεται όταν χρησιμοποιούμε την έκφραση:«οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους».

Ο πραγματικός αρχηγός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν μίλησε ακόμα!

Δεν υπάρχει ούτε μια μέρα που να μην δημοσιεύεται τουλάχιστον μια φωτογραφία του Α. Τσίπρα στην ΑΥΓΗ. Αυτό δεν συνέβαινε ούτε στην “Πράβδα” την εποχή του Στάλιν. Όμως ο πραγματικός ηγέτης του ΣΥΝασπισμού κρύβεται από τα φώτα της δημοσιότητας. Δεν έχει ανάγκη από κομματικά οφίτσια, παρά μόνον από αυτά που εξασφαλίζουν να κάνει ήσυχα την δουλειά του. Κανείς δεν τολμά να διαταράξει την εύθραυστη ισορροπία που έχει αποκατασταθεί με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα, γιαυτό επικρατεί νεκρική σιγή. Όλοι αναμένουν τις προτάσεις του για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να τις αποδεχτούν - όποιες και αν είναι - με ανακούφιση. Ο βασικός στόχος της κοινοβουλευτικής επιβίωσης έχει επιτευχθεί, τα υπόλοιπα ζητήματα ήταν και παραμένουν δευτερεύοντα για την μεγάλη πλειοψηφία των μελών του ΣΥΝασπισμού. Γιαυτό και στην πραγματικότητα αδιαφορούν. Αποκαλυπτική αυτού του κλίματος είναι η στάση της μεγάλης πλειοψηφίας των μελών του ΣΥΝασπιμού στις συνελεύσεις οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορούν να κρύψουν την αμηχανία της, αφού δεν έχει κατέβει ακόμα η “γραμμή”....

Άντε σύντροφοι, θα περιμένουμε πολύ ακόμα;

Ες αύριον τα σπουδαία...

"Μετά τις χθεσινές ανακοινώσεις του πρωθυπουργού, η χώρα εισέρχεται και τυπικά σε προεκλογική περίοδο. Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, ενωμένες θα δώσουν τη μάχη για την καλύτερη εκπροσώπηση της χώρας στη Βουλή. Σήμερα δημοσιεύονται τα τελευταία κείμενα διαλόγου για τα προβλήματα της αριστεράς"

Με αυτό το λυτό κείμενο ανέστειλε την λειτουργία του το «Ιστολόγιο Διαλόγου για ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ» μόλις προκηρύχθηκαν οι εκλογές. Όμως οι εκλογές τέλειωσαν και πέρασαν αρκετές μέρες από τότε. Ορκίστηκε η νέα κυβέρνηση και ανακοινώθηκε η ημερομηνία διεξαγωγής της 3^ης πανελλαδικής συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως η λειτουργία του ιστολογίου Διαλόγου δεν επανήλθε. Στο μεταξύ συγκροτήθηκε το «Κέντρο Μελετών και Σχεδιασμού». Γιαυτό δεν χρειάζεται πλέον να συζητάμε. Θα σκέφτεται και θα εισηγείται και θα αποφασίζει πριν από μας για  μας. Εμείς θα έχουμε μόνον …εκτελεστικά καθήκοντα.

Πραγματοποιήθηκε η 2η ανοικτή συνέλευση μελών του ΣΥΡΙΖΑ

Ολοκληρώθηκε παρά την βροχή με επιτυχία και η δεύτερη συνέλευση ΄ΣΥΡΙΖΑίων στο αμφιθέατρο Γκίνη το Σάββατο 17/10 με 22 νέες παρεμβάσεις, τις οποίες από την Τρίτη θα μπορείτε να τις δείτε βιντεοσκοπημένες από την σελίδα της «ΠΑΣΑ». Η συζήτηση προχώρησε τόσο σε συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν στην πρόταση για το οργανωτικό του ΣΥΡΙΖΑ όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στο wiki, όσο και σε γενικότερα θέματα.

Αποφασίστηκε να ζητηθεί από την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει υπό την αιγίδα της την λειτουργία του wiki, όπου συνδιαμορφώνεται ένα σχέδιο Κανονισμού Λειτουργίας για τον ΣΥΡΙΖΑ το οποίο ξεκίνησε από την πρωτοβουλία των συντρόφων της ΠΑΣΑς. Επίσης συμφωνήθηκε να μεταφερθεί ο διάλογος στις συνελεύσεις των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στις διαδικτυακές πρωτοβουλίες συζήτησης-διαβούλευσης, όπως αυτές της ΠΑΣΑς. Ήδη μέλη των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχουν στις ανοικτές συνελεύσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ και συνδιαμορφώνουν θέσεις και απόψεις για το οργανωτικό του ΣΥΡΙΖΑ που ως γνωστόν θα αποτελέσει αντικείμενο της επόμενης συνδιάσκεψης. Όμως οι συνιστώσες δεν έχουν ακόμα καταθέσει τις προτάσεις και τους προβληματισμούς, γεγονός που περιορίζει τον διάλογο. Με αυτά τα δεδομένα, αποφασίστηκε να οργανωθεί μία ή δυο ακόμα συνελεύσεις στο αμφιθέατρο Γκίνη πριν από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Αθήνας. Η επόμενη συνέλευση θα γίνει σε 15 ημέρες στο ίδιο μέρος και εκτός από τα γενικότερα θέματα που θα συζητηθούν, θα ολοκληρωθεί και η συζήτηση για συγκεκριμένα ζητήματα του οργανωτικού που έμειναν ανοικτά στην χθεσινή συνέλευση.

Από τις τοποθετήσεις των συντρόφων σε αυτές τις συνελεύσεις, αλλά και από στοιχεία που αφορούν στην κατάσταση και στις συζητήσεις που γίνονται στις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αναδειχτεί μερικά σοβαρά ζητήματα που αφορούν τις ίδιες τις διαδικασίες της πανελλαδικής συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα δύο πολιτικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ

Το σύνολο των προβλημάτων που αφορούν το οργανωτικό ζήτημα του ΣΥΡΙΖΑ έχουν τεθεί από την 1η πανελλαδική συνδιάσκεψη. Τώρα φτάνουμε στην 3η και είναι σαν να ξεκινάμε από την αρχή. Όμως ο δημόσιος διάλογος δεν έχει ανοίξει ακόμα. Τα κομματικά επιτελεία του ΣΥΝασπισμού και των λοιπών συνιστωσών δεν έχουν διαμορφώσει προτάσεις και θέσεις, ή τουλάχιστον δεν τις έχουν δημοσιοποιήσει. Παρ’ όλα αυτά ο εκδημοκρατισμός του ΣΥΡΙΖΑ, η ιδιότητα του μέλους και η

ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Η πρόταση που καταθέτει στο διάλογο εν όψει της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ η Ελένη Πορτάλιου

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΘΕΣΜΙΣΗ

Η δημοκρατική θέσμιση του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεμελιακό στοιχείο ταυτότητας, παραπέμπει στο στρατηγικό σκοπό του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία και ασκεί έμπρακτη κριτική στους θεσμούς της αυταρχικής συναινετικής δημοκρατίας.

Σήμερα η πολιτική βρίσκεται στα χέρια αρχηγικών αστικών κομμάτων, που λειτουργούν χωρίς ενδιάμεσα σώματα, με αδιαφανή κέντρα και παροπλισμένη την κομματική βάση. Ο αρχηγός συγκεντρώνει όλη την εξουσία και κατέχει το μονοπώλιο των αποφάσεων. Το πολιτικό προσωπικό ορίζεται από τον αρχηγό ή/και με τη στήριξη ισχυρών οικονομικών κύκλων, με αποφασιστικό ρόλο των ΜΜΕ.

ραγισμένες καρδιές…

Μαζί με τις πρώτες μετεκλογικές βροχές εμφανίστηκαν και τα πρώτα σημάδια αλλαγής της σκληρής γραμμής της Κουμουνδούρου για τα οργανωτικά ζητήματα του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλαγή γραμμής ή τακτικός ελιγμός;

Η πρώτη ένδειξη είχε φανερωθεί ανήμερα στη γιορτή της Παναγίας τον δεκαπενταύγουστο. Τότε ο σ. Δημήτρης Βίτσας είχε προσπαθήσει να επαναπροσδιορίσει τα πλαίσια του διαλόγου στις γραμμές του ΣΥΝασπισμού για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ με άρθρο του: Με τόλμη, χωρίς αμηχανία που δημοσιεύτηκε τότε σε δύο συνέχειες στην ΑΥΓΗ. και στο οποίο μεταξύ άλλων έγραφε: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγαλύτερος από τις συνιστώσες του. Είναι κρίμα να τον κατεβάζουμε στα μέτρα μιας εκάστης απλά και μόνο για να μπορέσουμε να τον διαχειριστούμε όπως εκ της εμπειρίας γνωρίζουμε. Χρειάζεται να φιλοδοξήσουμε να δημιουργήσουμε μια νέα γενιά που θα ανταποκριθεί στις ανάγκες του και τις ανάγκες της κοινωνίας. Έκανε μάλιστα και έντονη κριτική στους συντρόφους του: Ομοίως είναι απαράδεκτη η αναφορά ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που χρησιμοποιούν και μέλη του ΣΥΝ και μετατρέπει τις συνιστώσες σε «λοιπές αριστερές δυνάμεις. Όλα αυτά όμως μπήκαν στην άκρη μπροστά στις εκλογές.

Αναζητείται διπλοθεσίτης ….«δημοσιογράφος»!

Έχει ενδιαφέρον ο ταυτόσημος τρόπος που παρουσιάζεται η συγκέντρωση της ΠΑΣΑ στην ΑΥΓΗ και την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. Πρόκειται για δύο πανομοιότυπα κείμενα με ελάχιστες διαφορές μεταξύ τους. Το ποιο πιθανόν είναι ότι έχουν βασιστεί στο ίδιο ακριβώς κείμενο και έχουν γίνει εκ των υστέρων κάποιες μικρές αλλαγές ώστε να μην φαίνονται ως ταυτόσημα. Αν δώσουμε σε οποιονδήποτε το ηχητικό ντοκουμέντο στης συνάντησης, δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να γράψει την περίληψη μιας 10λεπτης ομιλίας σε δυο γραμμές με τόσες ομοιότητες που παρουσιάζουν αυτά τα κείμενα. Επισημαίνουμε ότι και τα δύο κείμενα έχουν την ίδια ακριβώς δομή. Αναφέρονται μόνον στο τι είπαν εκπρόσωποι συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ και αγνοούν επιδεικτικά τα σημαντικά και ενδιαφέροντα ζητήματα που τέθηκαν από τον υπόλοιπο κόσμο που μίλησε....

Οι ανοιχτές συνέλευσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησαν!...

Μετά την επιτυχημένη συγκέντρωση – συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτώβρη με πρωτοβουλία της ΠΑΣΑΣ, συνεχίζονται οι Ανοικτές Συνελεύσεις μέχρι την Οργανωτική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Η επόμενη Ανοικτή συνέλευση θα γίνει το Σάββατο 17/10 στις 11.30 π.μ. σε αίθουσα του κτ. Γκίνη του ΕΜΠ, με θέματα τις αρχές λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και λήψη πρωτοβουλιών στην κατεύθυνση της ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ των μελών.

Τα πρακτικά της πρώτης συζήτησης μπορείτε να τα δείτε σε μια πρόχειρη αποδελτίωση στην ιστοσελίδα http://dosepasa.wordpress.com. Επίσης, μπορείτε επίσης να συμβάλλετε στην διαρκή διαδικασία συλλογικής διαμόρφωσης των πορισμάτων και των προτάσεων που κατατέθηκαν με τη φυσική σας παρουσία στις Ανοικτές Συνελεύσεις του Σαββάτου, αλλά και χωρίς αυτήν μέσα από το σύστημα wiki. μπαίνοντας στην ιστοσελίδα http://dosepasaorganotika.pbworks.com

Δημοσιεύουμε τρεις  από τις τοποθετήσεις που έγιναν την 1η συνάντηση, τις οποίες κατατέθηκαν και σε γραπτή μορφή:

Ο ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια των μελών του!

Το Σάββατο 10/10/09, πραγματοποιήθηκε η πρώτη δημόσια συζήτηση μετά τις εκλογές για τον ΣΥΡΙΖΑ στο αμφιθέατρο Γκίνη του ΕΜΠ. Δεν οργανώθηκε ούτε από την Γραμματεία ή κάποιο άλλο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε από κάποια συνιστώσα του. Η πρωτοβουλία πάρθηκε από τα κάτω. Οργανώθηκε από ανένταχτους αλλά και μέλη συνιστωσών. Η ενεργή συμμετοχή μελών του ΣΥΝασπισμού καταγράφει ακριβώς την πολιτική ευρύτητα αυτής της πρωτοβουλίας και δίνει άλλη διάσταση στο εγχείρημα που ουσιαστικά ξεκίνησε με αυτή την συγκέντρωση.

Είναι προφανές ότι τα μεγάλα και γνωστά σε όλους προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από ανάλογες συγκεντρώσεις. Η επιτυχία της σημερινής συγκέντρωσης κρίνεται σε άλλο επίπεδο. Ανέδειξε μερικές σημαντικές τομές στο επίπεδο των πρακτικών που αφορούν την άσκηση και την παραγωγή πολιτικής. Αυτά τα πρωτόγνωρα στοιχεία θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε παρακάτω, σε αντιστοίχιση με τα …καθιερωμένα.

Antichrist

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ/ΣΕΝΑΡΙΟ: Lars von Trier

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Ανανεωτική Πτέρυγα, Αριστερό Ρεύμα.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 17 χρόνια

Ο «Αντίχριστος» είναι ένα βαθιά φιλοσοφημένο ντοκιμαντέρ γύρω από τη φύση της ΣΥΝασπιμιακής Αριστεράς που έχει στον πυρήνα του τη δαιμονοποίηση του κοινωνικού ριζοσπαστισμού και τον φόβο της συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ ως ανταγωνιστικά στοιχεία που προσδιορίζουν την πολιτισμική της ταυτότητα. Ανοίγει με το τέλος της αθωότητας (το βρώμικο 89) και συνεχίζεται σαν κομματική ...συνεδρία (η κατακερματισμένη κομματική βάση βιώνει την συλλογική καθοδήγηση σαν ψυχοσωματική τιμωρία). Στην κορύφωση του έργου, μια χειραφετημένη Ανανεωτική Πτέρυγα επιχειρεί να συνθλίψει το πέος ενός αλαζονικού Αριστερού Ρεύματος και λίγο μετά προχωρεί στη δική της κλειτοριδεκτομή. Ο δημιουργός μεταφέρει στην οθόνη με έντονα ρεαλιστικά στοιχεία την παθητική, παρανοϊκή κατάσταση την οποία βλέπουμε ξανά και ξανά τα τελευταία χρόνια να βασανίζει τον ΣΥΝασπισμό: η Κουμουνδούρου βρίσκεται ολοκληρωτικά παράλυτη, κλινήρης, θαμμένη ζωντανή κάτω από την τραυματική έκβαση της εσωκομματικής ταξικής πάλης. Κάποιες φορές είναι δύσκολο να διαχωρίσεις τί είναι παθητικός πόνος από τον ακατάσχετο τυχοδιωκτισμό και τί ενεργητικός πόθος για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας μας. Ο επίλογος έχει ίδιο στυλ με τον πρόλογο. Η εικόνα όμως είναι πιο ονειρική, παραπέμπτει στο κομμουνιστικό μανιφέστο και στα φαντάσματα που περιπλανώνται γύρω μας. Επίσης, αξίζει να σημειώσουμε ότι ο γνωστός για την προβοκατόρικη διάθεση του δημιουργός Λαρς Φον Τρίερ, έχει πυροδοτήσει ακόμη περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα με την δήλωσή του ότι η ταινία είναι αφιερωμένη στον Λ. Κύρκο...

Αν λοιπόν δεν αντέχετε να αντικρίσετε την εσωκομματική πραγματικότητα του ΣΥΝασπισμού με το βλέμμα του Λαρς Φον Τρίερ, έχουμε να σας προτείνουμε κάτι καλύτερο για το Σαββατοκύριακο. Υπάρχει η εναλλακτική πρόταση από την Πρωτοβουλία για την Αντι-Συστημική Αριστερά. Είσαστε καλεσμένοι το Σάββατο 10/10 στις 11πμ στο αμφιθέατρο Γκίνη ΕΜΠ (Πατησίων) στη συζήτηση με θέμα: Σκέψεις για την οργάνωση και για την άμεση πολιτική δράση του ΣΥΡΙΖΑ

Ο γυαλός είναι πάντα στη θέση του… Όμως ο καπετάνιος στη φουρτούνα τα έκανε θάλασσα…

Πριν μερικές μέρες είχαμε αναδημοσιεύσει  από την ιστοσελίδα "Gatouleas" ένα απόσπασμα από το κείμενο για την αριστερά με τον τίτλο  μάλλον στραβά αρμενίζουμε…  Σήμερα αναδημοσιεύουμε από την ίδια ιστοσελίδα ένα απόσπασμα από ένα επόμενο κείμενο, που επιχειρεί να δώσει μια ερμηνεία στο "στραβά αρμενίζουμε...", όπως εξάλλου διαφαίνεται και από τον τίτλο του: Ο γυαλός είναι πάντα στη θέση του… Όμως ο καπετάνιος στη φουρτούνα τα έκανε θάλασσα…

Tο μεγάλο δίδαγμα του χειμώνα 2006-2007, είναι πως η οργανωμένη συγκρότηση των μειοψηφικών απόψεων της αριστεράς μπορεί, ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ, να ανατρέψει αυτούς τους υπαρκτούς  συσχετισμούς.

Δεν φαντασιώνομαι πως ΚΑΘΕ φορά θα νικάμε, αλλά είναι απόλυτα διαπιστωμένο πως καμία νίκη δεν έχει καταχτηθεί χωρίς να δοθεί μάχη για αυτή.

Δυστυχώς αυτές οι δυνάμεις που κέρδισαν το άρθρο 16, που ανέτρεψαν την πανίσχυρη πολιτική συμφωνία του 90% ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστήμιων, ξέχασαν τη νικηφόρα συνταγή και προσπάθησαν να μιμηθούν τη σοσιαλδημοκρατική εκδοχή του «ώριμου φρούτου».

ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΝ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ, ΑΛΛΑ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥΣ

Όπως έδειξα στην προηγούμενη ενότητα δεν υπάρχει καμιά σοβαρή μετατόπιση του υπάρχοντος αρνητικού συσχετισμού της τελευταίας δεκαετίας και στα θέματα ασύλου και μετανάστευσης.
Μπορούμε όλοι να θυμηθούμε και να υποθέσουμε πως οι ίδιοι αρνητικοί δείχτες είναι και στα ζητήματα των ιδιωτικοποιήσεων των πανεπιστημίων, του δημόσιου χώρου, των επιχειρήσεων.
Η σημαντική στροφή αρχίζει και γίνεται ξεκάθαρη από το Δεκέμβρη και μετά. Πλέον η αριστερά δεν αντλεί δυνάμεις από τα «μειοψηφικά» 30άρια και 40άρια, αλλά βλέπει τα «βουνά» των 50 και 70%.

Δεν βλέπει τις γλάστρες που τρώνε τα ΜΑΤ στην κηδεία του Αλέξη, αλλά τις κραυγές των μεγαλομαγαζάτορων του εμπορικού κέντρου.

Δεν βλέπει ένα κράτος έντρομο από τις μαζικές επιθέσεις στα αστυνομικά τμήματα, αλλά τρώει μια βόμβα από ένα βλακέντιο ακροδεξιό στα Εξάρχεια και λουφάζει τρομαγμένη ανασύροντας θεωρίες περί «στρατηγικής της έντασης».

Δεν βλέπει το πρωτοφανές κλίμα συμπάθειας απέναντι στην Κούνεβα που αναγκάζει ακόμα και στελέχη της ΝΔ να πάνε στο νοσοκομείο, αλλά φοβάται ανατροπή των συνδικαλιστικών συσχετισμών. Αναρωτιούνται: «Αν αναδείξω την Κούνεβα, πως θα δικαιολογήσω τη διάσπαση του συνδικαλιστικού κινήματος, τη δημιουργία ξεχωριστού σωματείου από την ΠΕΚΟΠ, ταυτίζοντας την με τα εργοδοτικά τσιράκια;» λέει το ΚΚΕ. «Αν κεντρικοποιήσω τη μάχη της Κούνεβα, πως θα συνεχίσω να τα κάνω πλακάκια με την ΠΑΣΚΕ σε κεντρικό συνδικαλιστικό επίπεδο» λέει ο ΣΥΝ.